Geweigerd ja/nee?

En zo ja, heb je dat dan ook gemeld?

Illustratie Marike Knaapen

Illustratie Marike Knaapen

Hoe vaak worden allochtone jongeren eigenlijk geweigerd bij discotheken? Volgens de cijfers niet vaak. Maar in de praktijk? Voor het artikel over het deurbeleid in de horeca, vandaag in de papieren nrc.next, ging ik de straat op om jongeren te vragen naar hun ervaringen in clubs en kroegen.

Zaterdagavond, een druk Leidseplein in Amsterdam. Best even slikken. Want hoe kom ik erachter of jongeren moeite hebben om clubs binnen te komen? Willen ze daar wel over praten? Durven ze zoiets wel toe te geven? Die zorgen bleken voor niks. Natuurlijk, lang niet iedereen wil met zijn naam in de krant. En natuurlijk, niet iedereen praat openhartig.

Illustratie Marike Knaapen

Illustratie Marike Knaapen

Maar vrijwel iedere jongere die ik sprak is wel eens geweigerd, zonder uitleg van de portier. En bijna niemand maakt daarvan melding.

Hoe dat voelt?

Ik heb het zelf gelukkig nooit meegemaakt, maar op internet is wel een filmpje te vinden van Tofik Dibi, van GroenLinks.Aan de telefoon vertelt hij dat hij zich zijn eerste daad als Kamerlid al ver voor zijn aantreden had bedacht. Hij wilde zelf een undercover actie ondernemen, en het deurbeleid van enkele Amsterdamse clubs testen. Editie NL wilde meewerken. Tofik Dibi ging op stap met zijn broer en twee andere Nederlandse jongens.

YouTube Preview Image

Cyriel Triesscheijn, directeur van RADAR, die ook zitting heeft in het Panel Deurbeleid in Rotterdam, vertelde dat er verschillende redenen zijn voor het feit dat het aantal discriminatieklachten in de horeca zo laag is. Een van de problemen is bijvoorbeeld dat jongeren hooguit een paar keer bij een tent proberen binnen te komen. Lukt dat keer op keer niet, dan gaan ze niet meer. En die boodschap gaat ook rondzingen, legt hij uit. Zo krijg je cijfers die niet kloppen, geen representatief beeld van de werkelijkheid geven.

Ben jij wel eens geweigerd, terwijl je de indruk had dat daar geen legitieme reden voor was? En heb je daar medling van gemaakt?

26 reacties op "Geweigerd ja/nee?"rss-icon

Ook ik word regelmatig geweigerd; ik ben weliswaar autochtoon, maar langer en breder dan de meeste portiers… Schijnbaar nemen ze het zekere voor het onzekere en voorkomen ze sowieso problemen door mij te weigeren– ook al hebben ze mij nog nooit gezien en heb ik nog nooit ergens vervelend gedaan… Het resultaat is dat ik vrijwel nooit meer uit ga.

echt? wat jammer zeg..

Ja, een leuk onderzoek toch! Ik ben zelf nooit geweigerd bij de ingang van een club/discotheek. Wel heb ik meerdere malen meegemaakt dat mensen om plaats van herkomst of type kleding niet binnen kwamen. Is dit discriminatie? Dat weet ik zo nog niet, maar het feit dat mensen worden geweigerd gaat in mijn ogen sowieso al tè ver.

Sorry, maar dit is te simpel. Dus zodra een allochtoon wordt geweigerd is er sprake van discriminatie? (overigens, ben ik ook allochtoon).  
 
Vele blanke nederlanders wordt dagelijks in Amsterdam geweigerd, omdat: 
Ze niet trendy gekleed zijn 
Ze in een te grote groep met alleen jongens zijn 
Ze luidruchtig en/of (licht) aangeschoten zijn 
Ze de verkeerde gympies dragen 
Ze capuchons en/of petjes ophebben 
Ze een joint in de hand hebben 
Ze in de rij al meisjes lastig vallen 
Er al te veel jongens in de tent zijn en ze even alleen meisjes binnen laten. 
…en zo weet iedereen die vaak uitgaat wel een paar redenen te verzinnen. 
 
We moeten een club (de naam zegt het al) ook niet gaan vergelijken met een Centraal Station, waar alles en iedereen toegang tot heeft.  
 
Mensen gaan naar een club voor een bepaalde ‘experience’ wat een combinatie is van stijl, interieur, muziek en ook vooral de aanwezige mensen.  
Waarom snappen we dit wel als het gaat om een Hells Angels Motorparty, maar niet om een trendy tent?  
 
Probeer als jonge Marokkaan binnen te komen bij de Angels en ga dan moord en brand schreeuwen als je wordt geweigerd. Wedden dat dan geen linkse gemeenteraadslid ineens stoer gaat doen over discriminatie? 
 
Hou toch eens op met dat geitenwollensokken geneuzel! Wil je er echt wat aan doen, steek dan je geld in een mooi club welke speciaal toegang verleent aan die arme sloebers die bij Jimmy Woo of Supperclub worden geweigerd.

Precies! Ik ken net zo goed weigerverhalen van autochtonen. Te jong, te luidruchtig, een te dikke reet, het verkeerde kapsel of te weinig bloot – dat soort dingen. Ga je in de rij staan voor zo’n tent, dan weet je dat je door de ballotage moet en dat je ten prooi gaat vallen aan de grillen van de deurmanager.  
 
Gebeurt het in een bioscoop of tram, dan is er wat aan de hand. Maar in zo’n ons-kent-ons-gezelschap zie ik het probleem niet zo.

En dat is dan ook discriminatie. Dat kan je ook melden. Melden is heus niet alleen mogelijk omdat je op grond van je “niet hippe” huidskleur geweigerd wordt.

“Sorry, maar dit is te simpel. Dus zodra een allochtoon wordt geweigerd is er sprake van discriminatie? (overigens, ben ik ook allochtoon).” 
 
Het is niet té simpel; u redeneert niet zuiver. 
 
Indien alle door u genoemde factoren in de 2 onderzochte groepen gelijk zijn en het enige verschil tussen onderzochte groep en controlegroep is de afkomst (allochtoon /niet allochtoon), is er sprake van discriminatie. 
 
U weet best dat het gebeurt dat er puur op grond van afkomst geweigerd wordt. Wat u zich volgens mij af moet vragen is, of u in een samenleving wilt leven waar dit gebeurt. 
 
Bij een lopend buffet hebben we allemaal een hekel aan de hufter die alle kaviaar op z’n bord schept. Wat u doet, is argumenten verzinnen waarom deze hufter dat zou mogen doen. Deze argumenten onderschrijven wij, maar we zullen u tegelijkertijd dom vinden, omdat u niet begrijpt waar het werkelijk om gaat. 
 
Dit pleidooi voor vrijheid vindt u waarschijnlijk wazig “geitenwollensokken geneuzel”, dat kan. Ik vind úw verhaal te simpel.

Ik vraag me af of ik als redacteur van NRC Next zou worden aangenomen als ik in zo’n trainingsbroek met sneakers zou komen opdraven bij het sollicitatiegesprek.

Ja hoor, zo lang je goed kunt schrijven, leuke ideeën hebt etc. én er verzorgd uitziet zodat ik je op pad durf te sturen namens de krant – en dat kan best een trainingsbroek zijn.

En hoeveel Marokkanen maken deel uit van de NRC-redactie?

Op de redacties van nrc.next en NRC Handelsblad werken geen Marokkanen, maar wel Marokkaanse-Nederlanders. En Friese-Nederlanders, en Belgen, en Amerikaanse-Nederlanders, en waar het écht om gaat: heel veel goede journalisten.

Als ik in een club een glitter topje of chique jurkje aan heb zit ik niet te wachten op mensen die in hun kloffie komen en daarmee de sfeer verpesten of op een hele hoop mannen/jongens die, zoals Theo Maassen het beschrijft, effe komen kijken of er wat te doen is. 
 
Ik ben als kleurling nog nooit geweigerd bij een horeca gelegenheid, maar misschien hebben vrouwen hier sowieso geen last van.

Iedere ondernemer is uit op winst. Een horecaonderneming verkoopt een beleving. Deze beleving wordt beïnvloed door muziek, prijzen, aankleding van accommodatie en publiek, gedrag publiek en verhouding man/vrouw. 
 
De horecaondernemer kan zelf invloed uitoefenen op het soort publiek door de muziekkeuze, leeftijdsgrens, prijs- en veiligheidsbeleid en thema. Aan dit thema kan een kledingvoorschrift verbonden zijn. Mij lijkt dit allemaal legitiem.  
 
Vervolgens is het aan het publiek om de keuze te maken naar het feest te gaan. Als men naar het feest wil vergewist men zich ervan dat hij/zij de muziek leuk vind, de toegangsprijs wil betalen, zich moet gedragen om onveilige situaties te voorkomen en zich eventueel conform kledingvoorschrift moet kleden. Als men dit doet moet hij/zij erop kunnen vertrouwen binnen gelaten te worden ongeacht de afkomst of geslacht. 
 
Ik maak mee dat weigeringen op afkomst en geslacht toch plaatsvinden. Dit wordt dan gemaskeerd door een hogere leeftijdsgrens in te stellen dan gebruikelijk. Zo zijn er clubs die een leeftijdsgrens van 21 jaar hanteren terwijl 18 gebruikelijk is bij soortgelijke clubs. Op zich is hier niets mis mee totdat dit wordt misbruikt om zo bepaalde groepen en mannen buiten de deur te houden. Ik heb meegemaakt dat mannen van 20 niet binnen werden gelaten terwijl daarna jongere vrouwen dit wel werden. 
 
Bovenstaande discriminatie zou bestraft moeten kunnen worden omdat de ondernemer genoeg handvatten heeft om het gewenste publiek aan te trekken.

Het weigeren van allochtonen is veelal geen discriminatie, het is preventie. 
 
Ik heb zelf in diverse horecagelegenheden gewerkt (zowel in de randstad als in de “provincie”) en uit ervaring weet ik dat bij opstootjes en rottigheid 9 van de 10 keer allochtone jongeren zijn betrokken. Dit varieert van onderlinge vechtpartijtjes, het niet willen betalen van de rekening, het uitschelden van personeel en gasten en zeer intimederend gedrag tegenover vrouwen. 
 
Het is dus zo dat personen en groepjes geweigerd worden omdat de uitbater en de uitsmijter weten wat voor soort mensen vaak ellende veroorzaakt. Als de ervaring leerde dat bijvoorbeeld mensen met bril vaak voor problemen zorgde zouden die geweigerd worden. 
 
Uiteraard is het sneu en stuitend dat er een groep goedwillende allochtonen is die nergens meer binnenkomt, maar dit is helaas weer een voorbeeld van de goeien die onder de kwaden moeten lijden. 
 
Resumerend is het dus zo dat er niet gediscrimineerd wordt op ras of uiterlijk, maar op het gedrag dat vergelijkbare groepen normaalgesproken (kunnen) vertonen.

@ Peter 
Uw eigen ervaring is dat 9 van de 10 keer allochtonen betrokken zijn bij opstootjes of rottigheid. 
 
Uit logica volgt dat U ZELF dus 10 van deze 10 gevallen in de zaak aanwezig was als er opstootjes of rottigheid was.  
 
Aangezien u zelf aangeeft dat de goeien onder de kwaden moeten lijden, ook al doen ze niks… het is gewoon zo dat als bepaalde personen binnen zijn, de kans op rottigheid groter is… 
 
Zou u volgens uw eigen logica zélf wel binnen mogen?

Helemaal gelijk Peter! Jij noemt als voorbeeld “mensen met een bril”, maar een veel beter voorbeeld is blanke mannen die Engels spreken. Kortom, al die Engelsen die elke weekeinde Amsterdam binnenvallen als onderdeel van hun vrijgezellenweekend.  
 
Wie kent ze niet? En wie vindt het volledig onterecht dat zij bijna in alle tenten (behalve de Irish Pubs en Grasshopper) geweigerd worden? 
 
Ik vind het voorbeeld van dit artikel ook erg makkelijk. Wij gingen met z’n 4-en uit en werden geweigerd. Een groep van 4 mannen! Die worden bijna overal geweigerd ongeacht afkomst, behalve in de Reguliere Dwarsstraat.

M. Boumanjal, 
 
Je vind het voorbeeld in het artikel makkelijk, maar jouw aanname in je laatste alinea is dat ook. Het gaat niet om de afkomst van de groep van vier mannen, maar het feit dat ze man zijn. Er bestaan ook hetero mannen die eens zonder vrouwen op stap willen. En een leuke avond kunnen hebben zonder vrouwen lastig te vallen of ruzie te zoeken met andere mannen.

Ik ben zelf (zichtbaar) een allochtoon, al bijna 10 jaar elke dag op stap op verschillende plekken, maar ik wordt nooit geweigerd.  
 
Ik denk niet dat het zo’n gigantisch maatschappelijk probleem is, maar het is denk ik wel erg vernederend als het je overkomt.

14/15 jaar geleden was het al precies zo en uit het stuk maak ik op dat het echt niet veranderd is. Volgens mij zijn er verschillende redenen waarom bepaalde mensen geweigerd worden en dat kleding die enigzins richting asociaal gaat, de leidraad vormt.  
 
Allochtone jongeren hebben vaker dergelijke kleding en komen ook vaker uit een milieu waar meer asocialen voorkomen. Er wordt bij het deurbeleid een bepaalde grens getrokken die ervoor zorgt dat het lijkt alsof het discriminerend is, maar volgens mij niet. De meeste kroegen willen geen asocialen. De buurtkroegen in bepaalde achterstandswijken weigeren vaak niemand. Dus enige correlatie met een asociaal gedrag vormt uitgangspunt, zoals kleding. Voor een uitgebreid diepte-interview over de persoon is aan een deur geen tijd voor en dus lijkt/is het soms krom. 
 
Het gaat puur om uiterlijk vertoon wat mogelijkerewijs asociaal gedrag kan impliceren. Lijkt mij logisch. Ikzelf werd vroeger ook wel es geweigerd vanwege sportschoenen terwijl afgezien van die schoenen ik een goede gelijkenis had met ‘arnie’ (alleen ik ben blonder). Natuurlijk komt discriminatie voor en moet dit uitgeband worden, maar het deurbeleid valt volgens mij nog steeds wel mee en is alleen in relatieve komkommertijd nieuwswaardig.

We moeten niet zo moeilijk doen. Er zijn in Utrecht clubs waar ze mij als blanke, blonde Nederlander weigeren, maar “allochtonen” (het gaat vooral om Marokkanen, laten we eerlijk wezen) wel binnen laten. Nou zijn dat ook clubs waar ik mij niet thuis voel vanwege de muziek en het publiek, dus maak ik me daar niet druk om. 
 
Er zijn ook clubs waar ik wel binnenkom en Marokkanen ook. Als deze dan vervolgens mijn vriendin in haar kont knijpen, ruzie beginnen te zoeken met mensen die gewoon staan te dansen en zwaar onbeschoft zijn tegen het barpersoneel, dan snap ik donders goed dat de portier de volgende keer die jochies niet meer binnenlaat. Tevens is het niet bevorderlijk om met vier mannen ergens binnen proberen te komen. Dan neemt de portier het zekere voor het onzekere. Mannen (van welke afkomst dan ook) in groepen zijn tenslotte een risicofactor. 
 
Het gaat namelijk niet om wat voor huidskleur iemand heeft. Als men tien keer smurfen binnenlaat en die veroorzaken tien keer problemen, dan kan je er vergif op innemen dat men smurfen gaat weigeren. Dat is niet omdat ze blauw zijn, maar dat is omdat ze in het verleden vaker voor problemen hebben gezorgd. 
 
Ik zal nu vast worden weggezet als een racist of in ieder geval intolerant, maar dit is toch echt hoe het er aan toe gaat in de horeca.

je herkent de slechtwillende allochtoon toch meteen (houding, gezichtsuitdrukking)! lijkt me onnodig om alleen op tintje te beoordelen..

Hahaha, houding en gezichtsuitdrukking bepalen of je slechtwillend bent? Ken je de uitdrukking: “blaffende hodnen bijten niet”?  
 
De kern van het probleem is dat je vooraf nooit weet of een bepaald gevolg zijn intrede zal doen, maar je het wel zo goed als mogelijk wil voorkomen en daardoor de grens iets verder ligt dan je hem zou wensen, waardoor iets meer mensen er de dupe van zullen zijn. Een tendens dat veel allochtoon uitziende mensen geweigerd worden zal slechts langzaam kunnen veranderen, met name door de allochtoon uitziende mensen zelf. Als er zo goed als nooit problemen zijn met die mensen in de horeca, dan zal vanzelf het deurbeleid ook anders worden.

Als ik een avond heb doorgebracht in een tent met een leuk publiek dan geef ik bij het weggaan de portier een fooi omdat hij de etters buiten heeft weten te houden.

De portier die stelt dat bepaalde groepen 9 van 10 problemen veroorzaakt en op grond daarvan selectief toelaat, geeft feitelijk aan geen goede selectie te kunnen maken. 
 
ik heb ook jaren in de horeca gewerkten juist goed toezicht in de club en niet aan de deur, voorkomt veel problemen, zonder dat er mensen aan de deur geweigerd worden. 
 
Selectie aan de deur is een vorm van vooringenomenheid tegenover bepaalde groepen. Problemen kun bij altijd zien aankomen mits er goed toezicht is. Dus mannen die dominant gedrag vertonen, overmatig drankgebruik, vrouwen gaan lastig vallen. 
Die kan je er zo tussenuit pakken zonder dat je aan de deur een dubieus selectie beleid volgt. 
 
Feit is gewoon dat clubs een bepaald type bezoeker willen. Eenieder die buiten de doelgroep valt, wordt om veelal niet controleerbare redenen geweigerd. Zelfs ik als autochtoon ben weleens geweigerd, zonder dat men aanstoot kon nemen aan mijn houding of kleding. Men zei gewoon dat het vol was. Dan is het vreemd dat de volgende 3 meisjes zo naar binnen komen.

Ik, blanke huid, blauwe ogen en blond haar, ben ooit eens geweigerd bij het toenmalige ‘Marcanti’.  
 
Had destijds een ‘wiebertjestrui’ aan en waarschijnlijk vond de doorbitch die te kak voor deze paupertent.

Ik ben zelf eyptisch en ben 13 jaar, als ik naar disco ga soms wordt ik er ingelaten. Maar meestal niet, bij rodenburg vorige was gevecht 
ik stond van beetje ver te kijken opeens wordt ik eruit gegooid en die vechtende niet..