datum datum

Wie beschermt de sollicitant?

Voor een eerlijke sollicitatie zijn spelregels nodig

Door Carola Houtekamer Carola Houtekamer op 7 juni 2010

Onduidelijke functie-eisen, tussentijds wijzigen van die eisen, onnodig gewroet in het privéleven van kandidaten, reiskosten niet vergoeden, afwijzen om onduidelijke redenen, niks meer horen na een brief of gesprek. Wie beschermt de sollicitant? Zeker nu overstappen naar een andere werkgever moeilijker is dan ooit.

YouTube Preview Image

Vanochtend pleit NRC-medewerker Frank Kuitenbrouwer in nrc.next voor duidelijke regels voor solliciteren. Solliciteren valt buiten de arbeidsovereenkomst, dus juridisch is die fase onduidelijk. Gevoelige aspecten van solliciteren zijn wel afgedekt door regels, zoals medische keuringen, psychologische tests, discriminatie en privacy. Maar heel veel aspecten niet. De komst van recruiters en googlen van sollicitanten leveren nieuwe problemen op.

De Nederlandse Vereniging voor Persooneelsmanagement en organisatieontwikkeling (de NVP) heeft wel een code opgesteld. Die is niet bindend, maar het is in ieder geval wat. Daar zit bijvoorbeeld deze bepaling in.

“De bij derden en andere bronnen, waaronder websites, verkregen informatie zal, indien relevant, a) aan de sollicitant worden meegedeeld, met uitdrukkelijke vermelding van de bron en b) met de sollicitant worden besproken.”

Een sollicitatiewet is er nog steeds niet. Ben jij ooit beroerd behandeld in een sollicitatie? Welke spelregels zouden er vastgelegd moeten worden?

16 reacties op "Wie beschermt de sollicitant?"rss-icon

Wat een onzin. Laten we nog meer regels gaan invoeren! Nee bedankt… 
 
Als je compleet gescreend wordt door een bedrijf moet je je afvragen of je daar uberhaupt wilt werken.  
En of je iets te verbergen hebt. 
Zoveel valt er nu ook weer niet te googlen.

Ja, nog meer regels. Een werkgever wil graag weten met wie ze te maken krijgen, zou niet graag voor een bedrijf willen werken of zaken willen doen waar zomaar iedereen aan de slag kan.

Nooit solliciteren via een recruitmentbureau, enkel bij de organisatie zelf. Als dat bedrijf je niet serieus neemt wil je daar ook niet werken. Het wordt tijd dat men in gaat zien dat personeel het belangrijkste bezit is van een organisatie. Het is nou ook niet dat ze de kenniswerkers uit Polen kunnen halen: laat dus het achterste van je tong zien. 
 
Het is echt schandalig hoe men met sollicitanten omgaat. Ik herken veel punten uit het bovenstaande verhaal die door sollicitanten als vervelend worden ervaren. En reiskosten niet vergoeden? Ik wist niet eens dat dit überhaupt gedaan werd!

Een goede zaak! De sollicitant moet weten welke bronnen er zijn geraadpleegd. Het raadplegen van een eventuele bron (oude chef oid) is vrij eenzijdige informatie, niet?

Ik ben een groot voorstander van anoniem solliciteren. Ik begrijp niet waarom geboortedatum, adres en burgerlijke staat op een c.v. vermeld zou moeten worden. Bedrijven en instellingen moeten geen middelen in handen krijgen om te kunnen discrimineren.

Bedenk dat kiezen uit kandidaten automatisch neerkomt op discrimineren. En wie anoniem solliciteert heeft in de ogen van het bedrijf iets te verbergen. Op een dergelijke sollicitatie wordt dus niet ingegaan.

Flauw woordspelletje. 
 
Discrimineren betekent: onderscheid maken. 
 
Maar in de volksmond betekent het “onderscheid maken op oneigenlijke gronden” (zoals afkomst of seksuele voorkeur). Oftewel, gelijke gevallen ongelijk behandelen. 
 
Een vaak gehoorde opinie (ik weet niet of hier cijfers van zijn), is dat bijvoorbeeld jonge allochtonen veel minder vaak op gesprek worden gevraagd. Maar als ze eenmaal op gesprek zijn, ze wel ongeveer even vaak worden aangenomen. 
 
Daarmee doet een organisatie zichzelf dus blijkbaar te kort, wanneer ze waardevolle kandidaten laten gaan, vanwege (onbewuste) discriminatie op basis van afkomst. Organisaties en bedrijven kunnen zichzelf voor dit probleem helpen door hun sollicitaties te anonimiseren bij binnenkomst. 
 
Het is net een beetje als met smaakproeven. Dan haal je ook de etiketten van de produkten af, omdat het een objectief oordeel in de weg staat.

Een ander probleem is IMO dat recruiters / werkgevers het liefst dezelfde middag al laten weten of ze je door laten gaan / aannemen of niet. Het bekende ‘in de eerste 5 minuten weet ik al of ik iemand door laat naar een volgende ronde’ is echt de meest waardeloze maatstaf die er is. 
 
Ik weet niet hoe het met jullie is, maar als ik een deal sluit met een nieuwe verzekeraar of leverancier van een dienst, wil ik daar altijd een paar dagen over slapen en kijken wat mijn indruk dan is. Het is veel beter om pas een aantal dagen later, een evaluatie te doen en om dan pas te gaan kijken wat je van een bepaalde persoon vindt.

In het filmpje gaat het niet over een sollicitatie-, maar een evaluatiegesprek;) Maar het is je vergeven, want met dit soort video’s maakt het eigenlijk niet uit waar het artikel over gaat. Geniale film, Office Space.

Ik ben tegen regels v.w.b. solliciteren. 
Er zijn idd situaties waarbij werkgevers zichzelf in de vingers snijden door irrelevante zaken bij sollicitanten aan te kaarten. De kunst van de sollicitant is hier de gewenste ‘spin’ aan te geven welke hem/haar aantrekkelijker maakt voor de functie. Bedenk: een sollicitatiegesprek is een verkoopgesprek en de werkgever is er bij gebaat bij elk sollicitatiegesprek een kandidaat te vinden die aan de eisen voldoet en niet om een kandidaat te vinden die hij moet afwijzen (= verloren tijd). Tevens is het voor de sollicitant de kunst met ongepaste situaties ‘volwassen’ om te gaan. Sollicitanten dienen verantwoordelijkheid te kunnen nemen voor wat zij b.v. in een ander levensstadium op internet hebben gepubliceerd. De overheid moet daar niet in mengen. Met regels verstoor je de verhouding werkgever/werknemer alleen maar. Bovendien wil een sollicitant uberhaupt werken voor een organisatie die tijdens een sollicitatiegesprek de sollicitant al niet serieus neemt door te discrimineren?

Ja het probleem met figuren als Balkenende en Rutte is 
dat niet zij, maar jij beschouwd wordt als wegwerp artikel. Je bent niets meer dan een product. Goed voor 
de Schatkist en voor de Garage’s. Bedenk wel dat je je verhuurd (verhoerd in de volksmond). Als je er uit ligt 
heb je niet genoeg geslijmd. Je mag op alle mogelijke manieren gediscrimineerd worden, leeftijd, huidskleur, sexe etc… Je bent ingehuurd als slaaf. Voor de aanname mag men elk spel met je spelen die men maar wil. 
Je mag blij zijn dat je eventueel salaris mag ontvangen. 
Kortom Met Balkenende en Rutte ben je niets meer dan een wegwerp artikel met de status van een blikje cola. 
Kies je voor de slavernij of voor je rechten. 
Als sollicitant heb je zowiezo geen rechten en dat buiten de reqruiters met graagte uit.

Als je solliciteert doe je dit op vrijwillige basis zei mijn gesprekspartner die mij had uitgenodigd naar aanleiding van mijn sollicitatie en dus krijg je geen vergoeding van de reiskosten…ik was pissed off natuurlijk door deze opmerking. Of je vult een formulier in en je wacht weken totdat je eindelijk je gemaakte reiskosten vergoed hebt gekregen. Ik wacht dus nog steeds!

Regels voorkomen de slechte behandeling niet. Bijvoorbeeld de regel: ‘het bedrijf moet een reden opgeven waarom je afgewezen bent’. Tja, dan verzinnen ze wel iets nietszeggends. Een bedrijf mag niet oneigenlijk discrimineren? Nou, dan zeggen we toch iets vaags als ‘jantje paste beter in het profiel/de groep dan pietje’? 
En uiteindelijk heb je ook niets aan regels. Het komt erop neer dat een bedrijf – om welke redenen dan ook – de voorkeur geeft aan iemand anders. Regels zullen er niets aan veranderen dat ze liever iemand anders hebben dan jou. Regels zorgen er niet voor dat mensen je eerder willen hebben. Dus deal with it. Jammer maar helaas.

Een paar voorbeelden van een slechte behandeling? Het is mij niet overkomen, maar ik heb het anderen zien gebeuren – helaas ook bij het bedrijf waar ik werk. 
- Er komt een perfecte kandidaat opdraven. Maar achter de schermen is al besloten dat ‘een vriendje’ op de open plek wordt gezet. Perfecte kandidaat krijgt direct na de sollicitatie te horen ‘sorry, we hebben al iemand voor de plek’.  
- Serieus meegemaakt – meerdere malen: sollicitant komt voor een gesprek op functie A, maar pas gedurende het gesprek blijkt dat het gesprek over een heel andere functie gaat. Oorzaken: 1x: foutje van P&O, verkeerde kandidaat uitgenodigd. 2x: functie A was net al vervuld, maar voor functie B was toch nog ook nog iemand nodig, dus nam men automatisch aan dat de sollicitant het toch niets uitmaakte waar hij/zij op solliciteerde. 
- Sollicitant hoort, na ontvangstbevestiging van sollicitatiebrief, wekenlang niets. Als sollicitant meerdere malen informeert, krijgt hij/zij te horen dat er ‘snel’ een besluit wordt genomen. Dan, na nóg een telefoontje van de sollicitant: oh nee hoor, de gesprekken zijn al geweest. U heeft niets gehoord? Nou, dan zult u het wel niet geworden zijn, he, haha.  
- Bij interne sollicitatie: er wordt een nieuwe persoon voor een functie aangenomen zonder dat de persoon die de functie op dat moment vervult, daarvan weet.  
 
Enzovoort.  
 
Je kunt als sollicitant maar beter een heel dikke huid hebben. En blijf volhouden: ik wil toch niet werken bij een bedrijf dat zó met mensen omgaat.

Tja een blikje cola wordt nooit een glas champagne. 
Met de (teuro) en Balkenende is het allemaal wel 
erger geworden. Volgens mij is in Nederland rondhangen 
een hopeloze opgave. In Landen als Denemarken, Zwitserland, Noorwegen en Zweden is het allemaal nog wel in orde. Werkgevers kiezen nu eenmaal voor landen met 
de beste sociale voorzieningen. Nederland is dermate afgebroken dat solliciteren een hopeloze onderneming wordt. De kwaliteit van de banen staat erg onder druk. 
En er is geen bedrijf dat in Nederland wil investeren. 
Met de komst van de Narcistische en Jaloerse heer de 
Jager wordt het nog erger. Het gejaag op het zogenaamde zwarte geld maakt de situatie nog erger. Deze gefantaseerde miljarden van de Heer de Jager. Maakt dat de eventuele buitenlandse investeerder Nederland weer hard uitloopt. Geen enkel bedrijf wil het etiket mogelijk via zwart geld betaald salaris opgeplakt krijgen. Ook de Jager maakt het allemaal erger. Neemt niet weg dat er mensen zijn die misbruik maken van 
de macht van het zwarte geld. Daarvoor heeft Justitie middelen genoeg. Ja solliciteren in een down market 
is een een opgave en als sollicitant heb je geen enkel recht. Had je ook niet zo dom moeten zijn om op het CDA, VVD, D66 en of Halsema moeten stemmen. Met een stem op deze partijen graaf je je eigen graf. Helaas 
heeft de kiezer het pas door als het te laat is. 
Voor de ambtenaar boontje komt om het loontje. 
Met 30 miljard bezuinigingen geen sollicitatie gesprekken en ook geen loon meer. U gunt de ander niets meer. De ander zal u ook niets meer gunnen.

Tijdens de sollicitatieprocedure wordt door de werkgever op verschillende manieren en op verschillende vlakken gediscrimineerd – al dan niet op oneigenlijke gronden. 
 
Dit ‘probleem’ is niet te reguleren – laat staan op te lossen. Discriminatie volgt nu eenmaal uit de aard van de sollicitatieprocedure: het is een selectieprocedure. 
 
Maar het gaat in deze discussie niet zozeer om discriminatie, maar met name om een correcte behandeling van sollicitanten. 
 
Aanspraken op een correcte behandeling volgen deels uit rechtsregels (met name waar het gaat om privacy en het nakomen van afspraken). Daar ligt het probleem niet echt. 
 
Maar verder volgen dergelijke aanspraken uit ‘beleefdheidsregels’ en die zijn heel moeilijk in (rechts)regels uit te drukken.  
 
(Wie herinnert zich nog de consternatie na het voorstel van Rita Verdonk, om ‘het drukken van de hand’ als regel in de wet vast te leggen…) 
 
Wat overblijft is een morele verplichting van werkgevers om sollicitanten correct te behandelen.  
 
Het is algemeen bekend dat de moraal van (commerciële) werkgevers wordt gevormd door de tucht van de markt. Met andere woorden: mensen willen niet solliciteren bij bedrijven die slecht te boek staan, werkgevers willen dus niet slecht te boek staan en zullen sollicitanten dus correcter behandelen. In die zin lost het probleem zichzelf dus min of meer op. 
 
Wat overblijft zijn de bedrijven die het zich kunnen veroorloven slecht te boek te staan. Daarvan zou ik zeggen ‘so be it’; heb je een tere ziel, dan moet je daar niet solliciteren. Kun je tegen een stootje, dan zou ik zeggen: veel succes!