All you can eat – en anders betalen
Restaurant Wafu is strenger dan je eigen moeder
Sushi all you can eat. Dat gaat meestal zo: je ogen zijn groter dan je maag. Je vinkt allerlei stukjes sushi, sashimi en teriyaki aan. Het eten blijft vervolgens maar komen. Na een half uur duw je tegen heug en meug alles naar binnen. Daarna ben je misselijk.
Waarom blijven we eten? Laten we eerlijk zijn, omdat je voor al het bestelde eten dat je niet op eet moet betalen! (sushi per stuk een euro, warme gerechten drie euro – lees hier de ‘spelregels’ van Shabu Shabu) Een tip, uit eigen ervaring: neem een leeg pakje sigaretten mee en vul die stiekem onder de tafel. Vijf mini-loempia’s passen precies.
En wel allemaal opeten, hè?
Maar het is natuurlijk hartstikke goed dat je moet betalen voor eten dat je laat liggen. Het gaat enorme verspilling tegen. In Australië heeft het Japanse restaurant Wafu (in Surry Hills, een buitenwijk van Sydney) met een ‘guilty free Japanese cuisine’ de regels nog scherper gesteld: chef Yukako Ichikawa rekent een korting van 30 procent als je je bord netjes leeg eet. Laat je eten liggen, dan ben je een tweede keer niet meer welkom.
Yukako Ichikawa vulde aan het einde van de avond zoveel vuilniszakken met eten, dat het tijd werd voor maatregelen. En daarom: “To contribute towards creating a sustainable future we request a little more of our guests than most other restaurants.”
De garnering, de groente en sla aan de rand van het bord, moeten ook op. Klanten mogen wel citroenschillen, gember en wasabi laten liggen.
En wie eten wilt afhalen, zal zelf de bakjes moeten meenemen. Er zijn ook nog regels over met welke bakjes je wel en niet mag verschijnen. Geen aluminium kuipjes en geen plastic tupperware van de supermarkt, zie hier. En het beste bakkie? Je eigen bord!
