Elke donderdag laten we je trailers zien van films die NRC-recensenten bespreken. Klik op hun oordeel om de recensie te lezen of vergaap je aan de over-the-top trailers. Allebei mag natuurlijk ook.
Regie: Shirin Neshat. Met: Pegah Ferydoni, Arita Shahrzad, Shabnam Toloui, Orsolya Tóth. In: 6 bioscopen. Drie ballen van Dana Linssen.
Niet alleen porno is nu verboden, ook tepels zijn not done. Vorig jaar begon Apple met het weren van ‘blote’ applicaties uit de Apple store. De allereerste ‘porn’-applicatie, Hottest Girls, verdween plotseling uit de App Store. Waarmee porno kijken op je iPhone ineens een stuk lastiger werd.
Apple doet zijn best alle seksuele applicaties waarover klachten binnenkomen te verwijderen. Een beetje discutabel: films of videoclips met seksuele inhoud zijn buiten de Store nog wel gewoon te krijgen. Ook over het pornogehalte van sommige applicaties is te discussiëren: er kwamen bijvoorbeeld verschillende klachten binnen over een bikinimodel op de cover van Sports Illustrated. Echte kritiek bleef echter uit.
Zelfs toen Apple twee weken geleden bekend maakte voortaan ook tepels te weren van de iPad, bleef het verdacht stil. Dat tepels nu niet meer kunnen is niet alleen jammer voor bladen met veel ‘blote’ modereportages als Vice en Dazed & Confused. Ook een tepel die per ongeluk uit een jurkje piept moet gecensureerd worden. En dát ging de initiatiefnemers van onderstaand filmpje echt te ver.
De kritiek komt, niet toevallig, tegelijk met Apple’s World Wide Developers Conferencein San Fransisco.
De laatste update, dan zijn we er klaar mee. Meer dan vijftig foto’s, dank jullie wel!
Een foto-collage van de verborgen ruimtes, die wilde ik maken. En nog meer foto’s kwamen gisteravond binnen! Na de klik-verder-klik de derde, uitgebreide presentatie. Als je op de foto’s klikt, worden ze groter.
Willemijn van Poppel in de Spaarndammerschool in de Krommeniestraat in Amsterdam
Sinds half jaren zeventig, toen we via series als Happy Days en films als Grease, American Graffiti en Diner de rock ‘n roll jaren herondekten, kan je de klok erop gelijk zetten. Elk decennium zijn eigen revival; vanaf medio jaren tachtig herleefden de jaren zestig in de vorm van smileys, house en xtc, halverwege de jaren negentig volgde de jaren zeventig, en nu zitten we met Lady Gaga, electro, stretchstof en brede schouders weer diep in de jaren tachtig.
Een generatie, zo’n kwart eeuw: dat is ruwweg de tijd die moet verstrijken om het nabije verleden te herbeleven. Voor de jeugd is het dan onbekend en exotisch, voor ouderen een fijne, maar vage herinnering.
Dan is voor Hollywood de tijd ook rijp de catalogus te openen en naar recyclebare titels te zoeken. Tientallen films zijn momenteel in herontwikkeling, iconen als de Knight Rider, Robocop, Conan de Barbaar, Red Sonja, de Predator en Freddy Krueger worden in een nieuw jasje gestoken. Deze week maakt het A-Team een niet onverdienstelijke comeback.
Hieronder trailers van dit jaar uitkomende remakes van jaren tachtig-films aan het origineel. Niet compleet, deze oogst, maar duidelijk is: het eind van de jaren tachtig recyclecyclus is nog lang niet in zicht.
Ken jij nog films die uit de mottenballen gehaald moeten worden?
Het A-Team toen:
Ype Driessen en Willem Stam zijn fotostripmaker en collagekunstenaar. Voor nrc.next maken zij elke week een klikstrip over de actualiteit. Elke maandag t/m donderdag publiceren zij op hun eigen website een autobiografische fotostrip. Op televisie (Triana, NPS) speelden ze eerder de schelmenjaren van Wouter en J-P.
Lichtblauwe VVD-vlekken op de kaart van Nederland. Een rood PvdA-noorden. Een donkerblauw PVV-zuiden. En her en der een groen CDA-plekje. Dat is hoe Nederland er vanochtend uitziet (kijk voor alle uitslagen op de kaart op nrc.nl)
De VVD lijkt de grootste partij van Nederland te zijn geworden. Urenlang waren de liberalen met de PvdA vannacht verwikkeld in een nek-aan-nekrace, maar met 98,2 procent van de stemmen geteld haalt de VVD één zetel meer: 31 om 30. En nu moeten alleen nog de stemmen van de Nederlanders in het buitenland worden geteld.
En VVD-leider Mark Rutte, die vorige week nog repte over een kabinet vóór 1 juli, blikte gisteravond vooruit op een formatie die volgens hem ,,heel moeilijk” zal worden. Hintend op coalitiebesprekingen zei Wilders dat „helemaal niemand in Den Haag meer om de PVV heen kan.” Het CDA „past bescheidenheid”, zei demissionair minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen.
Een driepartijencoalitie zou VVD-PVV-CDA kunnen zijn, met 76 zetels. Ook VVD-PvdA-CDA zou een driepartijencoalitie kunnen zijn. Anders is minimaal een vierde partij nodig om tot een meerderheidscoalitie te komen. Dan zou een ‘Paars Plus’ coalitie (van VVD, PvdA, GroenLinks en D66) mogelijk zijn.
Wat zie jij het liefst?
Heerlijk, die verkiezingen hebben we weer gehad. Nu nog een paar weken geëmmer (goed woord, geëmmer) rondom de kabinetsformatie, en dan kan de rust wederkeren.
Omdat we er zo lang mee bezig zijn geweest, kon je je op het eind niet meer veroorloven om te zeggen: politiek interesseert mij niet, ze zoeken het maar uit, ze moeten toch altijd de kleine man hebben, en ze lullen trouwens maar wat, ze zijn daar in Den Haag alleen maar bezig hun eigen zakken te vullen.
Wat je wel kon zeggen als je geen verstand had van politiek: „Ik weet het tóch niet zo met (vul hier naam van lijsttrekker in).”
Dat is een briljante zin. Je zegt namelijk niet echt dat je de lijsttrekker slecht vindt, maar positief ben je zeker niet. Je weet het zogenaamd niet, maar er is genoeg ruimte voor stevige kritiek. Dat ‘toch’ impliceert dat je er lang over hebt nagedacht en er een gefundeerde mening over hebt.
Je hoort dat ook vaak onder vrouwen die roddelen over een collega. „Ik weet het tóch niet zo met Barbara…” Waarna de rest kan invallen met: „Ja! Nee! Dat heb ik ook met haar!”
Mocht je gesprekspartner niet bereid zijn tot een lekker rondje karakterbashen, dan is er ook nog geen kwaad geschied. Stel dat iemand op jouw politieke analyse antwoordt: „Nou, (naam lijsttrekker) is anders best goed bezig enzo hoor, bijvoorbeeld met de (hier een heet hangijzer).”
Dan kun je antwoorden: „Ja, dat is inderdaad ook wel weer zo.”
Nog een laatste opmerking over de verkiezingen: het is jammer dat we nu niet meer kunnen zweven. Want dat deed iedereen vol overgave.
Je kon het ook zo lekker met elkaar delen.
„Wat ga jij stemmen?”
„Ik weet het niet, ik ben nog héél erg zwevende.”
„Ja? Ik ook! Ik zweef me te pletter.”
En hup, nu weer met beide benen op de grond.
paulien cornelisse
