datum datum

Twitterincidenten: nu nog bijzonder, later normaal?

Sieneke, Joran, de PVV en wachten op een zwarte Saab

Door Thessa Lageman Thessa Lageman
16
reacties
op 29 juni 2010

De TROS heeft Cornald Maas ontslagen vanwege een bericht dat hij bijna drie weken geleden twitterde:

Screenshot twitter.com

Screenshot twitter.com

Ook Paul de Leeuw kreeg afgelopen week problemen door een van zijn tweets. Tijdens het huwelijk van de Zweedse kroonprinses Victoria twitterde hij naar zijn ruim 80.000 volgers:

Screenshot twitter.com

Screenshot twitter.com

Het kwam Paul op flinke kritiek te staan. Zelfs nabestaanden van Addy Teunissen uit Apeldoorn, die omkwam door de aanslag van Karst T. op de koninklijke familie reageerden in een brief. De Aktiegroep Burgerbelangen uit Breda verzocht het Openbaar Ministerie van Amsterdam om te kijken of er gronden waren om De Leeuw te vervolgen.

Paul de Leeuw kan opgelucht ademhalen. Hij hoorde gisteren dat hij niet vervolgd wordt om zijn Apeldoorn-’grap’. Cornald Maas heeft minder geluk. De TROS heeft de samenwerking met Maas voor het Nationaal Songfestival en het Eurovisiesongfestival gistermiddag met onmiddellijke ingang beëindigd. De omroep vindt de inhoud van de tweet volstrekt onacceptabel vanwege de aard van de samenwerking. Maas is ,,hogelijk verbaasd”. De tweet is van de dag na de verkiezingen voor de Tweede Kamer. ,,De PVV, Joran van der Sloot en Sieneke waren wereldnieuws.” Bovendien was zijn opmerking ironisch bedoeld.

Screenshot twitter.com

Screenshot twitter.com

Wat leren deze twee incidenten ons? In ieder geval dat geen enkele tweet meer vrijblijvend is. Is het achterhaald om onderscheid te maken op basis van de nieuwigheid van een medium?

15 reacties op "Twitterincidenten: nu nog bijzonder, later normaal?"rss-icon

Twitter zou niet moeten worden gezien als publicatiesite. Het heeft hetzelfde informele aspect als een opmerking die je tussen neus en lippen door maakt in verbale communicatie. 140 tekens is te kort om een context te creëren, terwijl ontvangers vaak wel een mening baseren uitgaande van een bepaalde contex, maar dit besef heeft wat tijd nodig bij sommige digibeten..

Antwoord

Twitter is wel degelijk een “publicatiesite”. (Hoe verzin je trouwens zo’n woord?!) 
 
Iedere site is per definitie bedoeld om te publiceren. Het feit dat sommige sites alleen publiceren voor een beperkte doelgroep -bijvoorbeeld via lidmaatschap of op een afgesloten intranet- doet daar niets aan af. 
 
Bij Twitter is het zo dat iedereen je tweets kan lezen als je ze niet actief afschermt. Je hoeft niet per sé iemand te volgen om diens tweets te kunnen lezen. 
 
Het komt dan ook regelmatig voor dat tweets via RSS feeds, retweets, schermafdrukken of andere manieren bij een groter publiek bekend worden dan alleen bij “volgers”. In die zin kun je een tweet dan ook zeker niet hetzelfde informele aspect toekennen als een opmerking die je tussen neus en lippen door maakt in verbale communicatie. 
 
Mensen zouden gewoon eens een stuk bewuster met hun communicatie moeten omgaan, zoals Lot in haar reactie van 29 June 2010 om 15:47 ook uitstekend beargumenteert. 
 
Zelfs een kleine opmerking, een SMS-je, een tweet of wat voor uiting dan ook kan grote gevolgen hebben. 
 
Zeg bijvoorbeeld maar eens hardop “ik ga het binnenhof opblazen” (slechts 28 tekens…) terwijl een politieagent je kan horen.

Antwoord

Absurd dat je afgerekend kunt worden op je persoonlijke leven… Waar gaat het heen met de wereld? Gaan we straks hier (net als US) ook mensen sewen voor te hete koffie serveren?

Antwoord

“Bovendien was zijn opmerking ironisch bedoeld” 
Volgens mij is ironie iets dat totaal niet meer door de hersenen van vele mensen in deze wereld nog als zodanig verwerkt wordt. 
Alle reacties op ‘iets ironisch/sarcastisch bedoeld’ slaan gelijk helemaal door in het afrekenen/schelden/galspuwen/bedreigen op internet of publiekelijk. 
Een omroep houd ‘t dan nog netjes met een ontslag. 
 
Het is wel zo dat een in eerste instantie gevatte/leuke opmerking via Twitter of websites gelijk vereeuwigd zijn en door iedereen gelezen wordt en niet allen je volgers. 
Dus… zeg wat je denkt maar pas op wat je doet.

Antwoord

Goede observatie van Wilco: het bereik van een ‘tweet’ is vele malen groter dan het aanvoelt, zowel in tijd als publiek. Het is als de losse opmerking van Gordon Brown over Duffy, de ‘bigoted woman’, met het verschil dat deze tweetsheel bewust wordt gecommuniceerd. 
 
De krachtige korte tweet ontbeert vaak context en de ‘knipoog’. Maar de TROS had daar gewoon naar kunnen informeren.

Antwoord

Wat hebben we hiervan geleerd: 
Paul de Leeuw is (al heel lang) niet leuk meer. 
En Cornaldm kopieert grappen van een half gelukte cabaretter. 
Wacht! Ik zal dit ook even twitteren…

Antwoord

Ik lees nu voor het eerst dat Maas is ontslagen door dit twitterbericht. Volstrekt doorgeslagen vind ik het dat de TROS om deze reden iemand op straat zet. Terwijl het bericht zelf alleen maar een constatering is!

Antwoord

Het gaat er niet zo zeer om of een twitterincident normaal zal worden of niet. Het gaat om een continue veranderende manier van communiceren en daar komen nieuwe gedragsregels, normen en waarden bij kijken. 
 
Waar men vroeger langer na dacht over een uiting, puur en alleen omdat de communicatiewegen trager verliepen, kost het tegenwoordig een druk op de knop om een idee/gedachte met de hele wereld te delen. Heeft u wel eens een werke-mail die op uw blackberry binnenkwam na een paar glazen wijn en zonder twee keer nadenken beantwoord?  
 
Mensen moeten gewoon leren beter na te denken over wat ze wel en niet publiekelijk uiten. Iets op twitter zetten is in feite vergelijkbaar met midden op Times Square in een microfoon te staan schreeuwen. Dat iets slecht in 140 tekens op twitter gezet kan worden betekend niet dat de lezer van alle mogelijke contexten uit moet gaan, de twitteraar moet er juist zelf beter over nadenken op welke manieren zijn uitlating geïnterpreteerd kan worden. 
 
Gewoon een keer extra nalezen die e-mail/tweet/sms. En alleen omdat je iedere gedachte tegenwoordig met de hele wereld kunt delen omdat twitter dit faciliteerd, betekent dit niet dat je dat ook daadwerkelijk moet doen. En als je ervoor kiest om dat toch te doen, mogen daar soms best consequenties aan vast zitten.

Antwoord

Mee eens, al vind ik ontslag veel te ver gaan na zoiets. 
Bovendien komt geschreven woord vaak harder over dan gesproken woord, en het blijft er staan. Je moet dus gewoon even nadenken voor je iets schrijft of typt en niet zomaar alles eruitflappen.  
Even nadenken voor je iets doet, is sowieso vaak wel een goed idee.

Antwoord

We zijn Twitter veel te serieus gaan nemen. We denken dat Twitter dictatoriale regimes kan afzetten, de vuvuzela kan verbannen, een goede plek is om politieke debatten te voeren.  
 
Twitter is kroegen-praat: sarcastisch grapjes maken, beetje zeiken, ‘k ga straks naar de kapper, die scheits bakt er niks van. Als we Twitter in die context plaatsen zijn de tweets van Cornald en Paul nog best leuk.

Antwoord

En hoe neem je dat laatste in de wet op? Dat is dan de uitdaging.

Antwoord

waarom zou je het opnemen in de wet? 
het is toch pure internet onzin? 
we nemen alles veel te serieus tegenwoordig! 
je kunt niet aan een tweet zien hoe iemand het bedoelt. 
zelfs via msn krijgen mensen al “ruzie” als je hoofdletters gebruikt (dan schijn je te schreeuwen) en als je de emoticons verkeerd opvat dan is het ook weer mis … 
 
We kunnen ook doorslaan!

Antwoord

Schuld van Twitter? Humor is gewoon erg subjectief. Hetzelfde relletje zou evenzeer ontstaan zijn, als deze uitspraken gedaan werden via een ander medium.  
 
En zoals Calista zegt: Twitter wordt misschien gewoon te serieus genomen. Logisch dat sommigen zo aantstoot nemen aan een mop via Twitter?

Antwoord

Twitter als kroegenpraat, tweets als onderdeel van internet onzin… Het lijkt me nogal vrijblijvend om te zeggen dat de lezer alles maar in de ‘juiste’ context moet zien te plaatsen. Omdat iedereen je tweets kan lezen en je toch niet de ruimte hebt om te nuanceren, hoef je geen rekening meer te houden met hoe ze je 140 tekens lezen?  
 
Een beetje (sociaal, cultureel, noem het maar op) besef bij de Twitteraar van nu lijkt me meer dan welkom. Tijden veranderen, maar de zender van de boodschap lijkt mij nog steeds verantwoordelijk voor zijn/haar eigen boodschap.  
 
In een boek neemt een auteur de rol van een verteller en/of personage op zich. En door incidenten als met het proces tegen Houellebecq weten we dat we de auteur los meestal ‘moeten’ zien van de door hem/haar gekozen rol/stem in het boek. 
 
Wat leren we van deze twitterincidenten? Misschien dat twitteren niet hetzelfde is als het schrijven van fictie? Misschien een hernieuwd besef dat het gaat om een sociaal medium dat gekoppeld is aan de persoon die schuilgaat achter zijn/haar account, met al zijn sociale rollen/functies?  
 
Was Cornald ‘even’ vergeten dat hij toch echt de presentator van het Eurovisie Songfestival is en dat iedereen, ook zijn werkgever, zijn tweets kan lezen? Misschien had hij zich voor die ‘twee wijntjes’ ook kunnen bedenken dat die werkgever hier allicht niet dezelfde humor in zou zien? 
 
Inderdaad: Even nadenken voordat je iets doet!

Antwoord

Ik heb er gisteren een blogje over geschreven, want ik vind de drukte een beetje overtrokken. Wat weleens vergeten wordt is dat de woorden van Bekende Nederlanders altijd op een goudschaaltje worden gewogen. Dat staat los van twitter. Het moet voldoende zijn rekening te houden met het idee dat iedereen het bericht kan lezen. Als je dat in het achterhoofd hebt, dan kan er weinig misgaan. 
 
Lees mijn blog op http://hendrik-jandewit.blogsp.....teren.html

Antwoord

Reageer