De overgrote minderheid: Palestijnen in Jordanië
Wilders' ideeën over Jordanië als Palestina niet reëel
Integratie en minderheden zijn thema’s sinds de mens zich vanuit Afrika verspreidde, maar nog altijd lijken we er maar niet aan te wennen. Freelance-journalisten Janno Lanjouw en Dirk Wanrooij reizen deze zomer over de grens tussen Europa en Azië op zoek naar minderheden en hun problemen in het digitale tijdperk. Van internetrepressie tot twitterrevolutie, een reis langs de marge van Europa.
Als het aan Geert Wilders ligt, is Jordanië Palestina. In zijn verkiezingsprogramma (.pdf) heeft de politicus van de vrijheid het volgende laten optekenen:
Sinds 1946 bestaat er een onafhankelijke Palestijnse staat, daarom noemt de Nederlandse regering ‘Jordanië’ voortaan gewoon ‘Palestina’
Palestijns vluchtelingenkamp in Jordanië
Het idee van Jordanië als Palestijnse staat is eerder geuit door rechtse politici in Israël en berust op het feit dat ongeveer zestig tot zeventig procent van de Jordaanse bevolking Palestijnse roots heeft. Van een minderheid kan je dus eigenlijk niet spreken.
Sinds de oprichting van Israël in 1948 zijn Palestijnen in verschillende golven naar het buurland gevlucht. Het grootste gedeelte hiervan woont in verpauperde wijken die nog steeds vluchtelingenkampen worden genoemd.
Ali Hussein Al Juneh is Palestijns Jordaans en werkt als taxichauffeur in Amman, de hoofdstad van Jordanië. Hij neemt ons mee naar zijn geboortegrond; het dichtbevolkte vluchtelingenkamp Al Hussein aan de rand van het stadscentrum. Slenterend over de markt vertelt hij over zijn familiegeschiedenis. Zijn opa vluchtte in 1948 uit Jaffa. Zijn vader en hij groeiden allebei op in het kamp. Voor hem is Palestina iets uit de verhalen geworden. ,,In dit stabiele en veilige land kan ik werken aan een toekomst voor mijn familie”, vertelt hij. ,,Dromen over Palestina heb ik afgeleerd.”
Palestijns vluchtelingenkamp in Jordanië
Palestijnen in Jordanië bezitten doorgaans een Jordaanse identiteit en genieten min of meer dezelfde rechten. Maar de demografische verhoudingen zijn niet terug te zien in politieke representatie. Palestijnen bekleden functies in elke laag van de Jordaanse samenleving, behalve in de politiek. Helemaal nu het koninkrijk sinds een aantal jaar in de ban is van “Jordanië eerst”. Een politieke koers die minder ontvankelijk lijkt voor de Palestijnse identiteit.
Wilders’ ideeën om de wereld in te delen naar zijn eigen voorkeur zullen dus niet snel werkelijkheid worden. Palestijnen vormen minderheden in elk land in het Midden-Oosten, maar alleen in Jordanië vormen ze de meerderheid. De vluchtelingenpopulatie is echter een gemarginaliseerde meerderheid die streeft naar verbetering in Jordanië zolang het recht op terugkeer ze ontzegd wordt.
