Het is mooi dat je het concentratiekamp overleefd hebt

Ik vind het een erg sterk idee. Kunst mag shockeren en juist het gevoel dat je niet weet of je moet lachen of huilen maakt het een sterk concept. Kunst moet emoties opwekken en dat doet het, daar hoeft het niet ‘mooi’ voor te zijn. 
 
Als zelf kunstenares zijnde ben ik wel een beetje teleurgesteld over de uitwerking, dat had mijns inziens mooier gekund. Op een gegeven moment zie je bijvoorbeeld aan de linkerkant een laptop op de grond liggen en de achterliggende gedachte komt niet goed over omdat het er een beetje uitziet als in het wilde weg dansende mensen. Het lijkt een beetje op een amateuristisch in elkaar geflanst filmpje en er had meer variatie in de beelden mogen zitten, zodat het duidelijker om de slachtoffers van Auschwitz zou gaan en de tragiek van de oorlog ook wat meer naar voren zou komen. Misschien had zwart-wit al wat geholpen, of vertraagd/versneld beeld, beelden uit de oorlog oid. In ieder geval had ze er meer mee gekund denk ik. 
 
Dat waren mijn puntjes zo’n beetje. 
 
Amber de Lange 
Visual Art/Illustration/Graphic Design 
 
http://amberdelange.hyves.nl/

Atelier Amber op 13 July 2010 om 13:04 Antwoord

Nou Amber: 
Jouw kunst shockeert ook prima hoor!

u.fuums op 13 July 2010 om 13:18 Antwoord

Dat is de bedoeling ook ;) Ik hou er alleen niet zo van als kunst alleen maar ranzig is, of dat er dieren doodgaan, zoals het goudvis in blender kunst werk van uhm… *google* Marco Evaristti. 
 
http://www.sevendays.nl/artikel/172058

Atelier Amber op 13 July 2010 om 13:34 Antwoord

Ah :-)) 
Does your art blend too?

u.fuums op 13 July 2010 om 13:53 Antwoord

Haha nee dat niet, maar ik heb wel een blender, ik overweeg om mijn kat erin te stoppen, maar ik denk dat dat niet past ;) Wordt ook zo’n smeerboel. 
 
Zoiets is eigenlijk ook een sociaal psychologisch experiment, mensen willen gewoon op dat knopje drukken, al is het maar om te kijken of het echt werkt. Doet me ook denken aan dat experiment waar mensen opgedragen werden om ’stroomstoten’ aan iemand anders te geven (tot dodelijke hoogte en dan de acteur ’schreeuwend en kreperend van pijn aan te zien), is natuurlijk in principe even bizar als het bevel om te moorden uitvoeren. Ik geloof dat er een tijdje terug een tv show in America was (bedacht) gebaseerd op dat experiment. die werd verboden. Dan vallen dansende mensen in een concentratiekamp toch best wel mee.

Atelier Amber op 13 July 2010 om 14:42

Ik vond het eerst stoer en ontroerend, maar nu vraag ik me af wat het moet betekenen voor nabestaanden van mensen die het kamp NIET overleefden. Ergens doet het me denken aan oud-kankerpatienten als Armstrong die zo ‘dapper’ hebben ‘gevochten’ en hun ziekte ‘overwonnen’. Maar als kunst nu al geslaagd project, Auschwitz is het laatste taboe. Kijkt u ook eens naar de film Pizza in Auschwitz

Olga op 13 July 2010 om 13:35 Antwoord

Daar ben ik het absoluut mee eens, ook daarom vind ik dat er wat meer nadruk zou mogen op de horror die zich daar heeft afgespeeld. Of juist wat meer nadruk op hoe het was om te leven (ook traumatisch natuurlijk). Meer variatie zou het wat interessanter maken en bovendien zou de boodschap beter over komen, nu begrijp je het alleen goed als je de uitleg kent, terwijl kunst geen uitleg nodig zou moeten hebben. 
 
Wel heel goed dat het zoveel reacties oproept, dan heeft het in ieder geval wel veel effect op mensen.  
 
Overigens riep Zwartboek ook veel negatieve reacties op omdat het niet waarheidsgetrouw zou zijn, terwijl het absoluut een goede film is. Hoe moeilijk het ook is voor de nabestaanden, er moet geen censuur zijn op de manier waarop een boodschap wordt overgebracht. 
 
Ook La Vita è Bella vind ik een prachtige film, terwijl het natuurlijk als een tang op een varken slaat hoe dat jongetje overleeft. Dat is ook een komedie over zoiets tragisch, maar toch vind ik die film een stuk sterker dan dit werk (is natuurlijk een veel groter project, maar daar gaat het nu niet om), omdat het de tragiek ook heel mooi laat zien.

Atelier Amber op 13 July 2010 om 13:48 Antwoord

Niet het filmpje is stuitend, maar de kop boven dit artikel. ‘Het is mooi dat…’ Die zin lijkt vervaarlijk veel op de reactie waarmee mensen na hun terugkomst uit Auschwitz in Nederland werden geconfronteerd.

Johan op 13 July 2010 om 15:27 Antwoord

Eens! Dit is het wijsneuzerige postmoderne toontje waar NRC Next patent op heeft. Niets is meer gewoon erg of vreselijk, alles kan in twijfel getrokken worden of bediscussieerd op lollige interactieve fora. Smakeloos. Het filmpje zelf vind ik trouwens geweldig.

Maartje op 13 July 2010 om 22:48 Antwoord

Toen ik het bericht las dacht ik dat ik het filmpje afschuwelijk zou vinden, maar ik vond het juist erg ontroerend. Misschien draagt het knullige ervan wel bij aan het effect, ik weet niet of een gelikte productie hier beter had gewerkt. 
 
Aan de andere kant: ik vermoed sterk dat mijn opa, een Auschwitz-overlevende, dit vreselijk zou vinden. Gelukkig komt hij nooit in de buurt van een computer. 
 
(Ik moest tijdens het kijken denken aan wat de reactie van Hitler en zijn mede-tuig zou zijn. Als de hel bestaat en iemand daar beneden dit leest: misschien een leuk idee om ze een paar eeuwen non-stop naar dit filmpje te laten kijken?)

Herring op 13 July 2010 om 23:48 Antwoord

Ik zou denken dat de reactie op dit dansje genaamd Dresden al genoeg geweest moet zijn!

Jan op 15 July 2010 om 01:54 Antwoord