Agent neust onrechtmatig in klantgegevens

Intern rapport Ministerie van Justitie bijzonder kritisch over opsporingsdiensten

Amsterdam. Wie is de nieuwe vriend van mijn ex met wie ze constant belt? En waar woont hij? Wie is de klokkenluider op dat internetforum die kritiek levert op het bedrijf van een bevriende ondernemer? Of de tienduizenden opsporingsambtenaren in Nederland dit soort informatie voor zichzelf, of vrienden, opzoeken is onbekend, maar het kan wel.
Dit blijkt uit een  intern onderzoeksrapport van het Ministerie van Justitie dat net WANNEER openbaar is geworden. Bijna drie miljoen keer per jaar vragen politie, veiligheidsdiensten en speciale opsporingsdiensten als de Fiod-ECD (belastingen en economische controledienst) klantgegevens op bij het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie (CIOT). Bijvoorbeeld om te achterhalen welke identiteit er bij een verdacht telefoonnummer of ip-adres hoort. De ruim 100 aanbieders van telecomdiensten in Nederland zijn verplicht iedere dag hun actuele klantgegevens over te hevelen naar het CIOT.
In het ‘Eindrapport Audit CIOT 2009’, dat recent publiek werd door een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur, staat dat opsporingsambtenaren regelmatig zonder de benodigde toestemming van de officier van justitie gegevens van telecomklanten opvragen. Ook worden inlogcodes overgedragen aan opsporingsambtenaren die onbevoegd zijn om te zoeken in de CIOT-database.
Veel van de misstanden bleken ook al uit een rapport over de gang van zaken bij CIOT-bevragingen in 2008. Of het opvragen van de klantgegevens ook echt plaatsvindt in het kader van een opsporingsonderzoek werd volgens dat rapport hooguit  ,,bij toeval” ontdekt, omdat daarop geen controle bestond. De opsporingsdiensten hebben het onrechtmatig gebruik volgens de onderzoekers van het ministerie in 2009 niet aangepakt. De situatie is ,,vrijwel ongewijzigd”, schrijven ze. Ook constateert de departementale auditdienst nog steeds ,,dat er geen eenduidigheid bestaat over het begrip rechtmatigheid”.

Wie is de nieuwe vriend van mijn ex met wie ze constant belt? En waar woont hij? Wie is de klokkenluider op dat internetforum die kritiek levert op het bedrijf van een bevriende ondernemer? Of de tienduizenden opsporingsambtenaren in Nederland dit soort informatie voor zichzelf, of vrienden, opzoeken is onbekend, maar het kan wel.

Dit blijkt uit een  intern onderzoeksrapport van het Ministerie van Justitie dat recent openbaar is geworden. Bijna drie miljoen keer per jaar vragen politie, veiligheidsdiensten en speciale opsporingsdiensten als de Fiod-ECD (belastingen en economische controledienst) klantgegevens op bij het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie (CIOT). Bijvoorbeeld om te achterhalen welke identiteit er bij een verdacht telefoonnummer of ip-adres hoort. De ruim 100 aanbieders van telecomdiensten in Nederland zijn verplicht iedere dag hun actuele klantgegevens over te hevelen naar het CIOT.

In het ‘Eindrapport Audit CIOT 2009’, dat publiek werd door een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur (Wob), staat dat opsporingsambtenaren regelmatig zonder de benodigde toestemming van de officier van justitie gegevens van telecomklanten opvragen. Ook worden inlogcodes overgedragen aan opsporingsambtenaren die onbevoegd zijn om te zoeken in de CIOT-database. Of het opvragen van de klantgegevens ook echt plaatsvindt in het kader van een opsporingsonderzoek kan hooguit  ,,bij toeval” worden ontdekt, omdat daarop geen controle bestaat. Het Wob-verzoek werd gedaan door Rejo Zenger, die zich een ,,bezorgde burger” noemt die een ,,transparante overheid” verlangt, omdat ,, die overheid steeds meer van ons wil weten”.

Meer hierover vandaag in nrc.next. De digitale burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom spreekt van een ,,onacceptabele verwaarlozing van de privacyregels”. VVD-Kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert en GroenLinks-Kamerlid Mariko Peters vragen demissionair minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin ervoor te zorgen dat de politieagenten en andere  opsporingsambtenaren zich voortaan wel aan de regels houden.

Wat vind jij? Is dit iets om je zorgen over te maken, of niet echt?

33 reacties op "Agent neust onrechtmatig in klantgegevens"rss-icon

Dit is absoluut iets om je zorgen over te maken. Enkele jaren geleden konden incassobureau’s nog niet bij de bestanden van het UWV. Als ze dus beslag wilden leggen op het salaris van iemand, wisten ze dus niet bij welke werkgever ze moesten zijn. Daar hadden ze echter wat op gevonden. 
 
Ze maakten namelijk gebruik van informatiemakelaars. Informatiemakelaars waren ietwat schimmige organisaties die op hun beurt gebruik maakten van contactpersonen bij verzekeraars, pensioenfondsen, gemeenten, etc.. Tegen een kleine vergoeding verstrekten zij dan informatie over personen. Bijvoorbeeld de naam van een werkgever. 
 
Er zijn dus mensen werkzaam met privacygevoelige gegevens die, voor een klein geldbedrag, bereid zijn om de gegevens van wildvreemden te delen. En in dit voorbeeld ging het om relatief onschuldige gegevens. Ik meen dat er onder die tienduizenden opsporingsambtenaren vast wel een paar te vinden zijn waarvoor de beroepseer niet erg geldt en de verleiding voor wat geld te groot is. 
 
En dus lopen, in potentie, al zulk soort gegevens gevaar.

Antwoord

de Staat is de baas mag alles van jou inzien 
prive bestaat niet meer 
 
telefoonverkeer, internet, bankgegevens (gaan zelfs naar de V.S. onder het mom van “voor de veiligheid”) 
jij mag niks 
ja 
je mond houden 
en 
je aan de regels 
de “wet” houden 
 
en dat noemen ze democratie

Antwoord

Natuurlijk is dit iets om je zorgen over te maken! Juist wanneer de gegevensopslag explodeert en de druk op grondrechten als het recht op privacy enorm onder druk staat, is dit een teken aan de wand. Ga er maar vanuit dat het CIOT absoluut niet de enige organisatie is waarbij het grondig misgaat (tenzij je ‘misgaat’ definieert als ‘het komt naar buiten’). Dit soort toestanden raakt rechtstreeks aan het vertrouwen in de overheid die beweert heus wel zorgvuldig om te gaan met opgeslagen gegevens en vervolgens eist dat er nog veel meer worden opgeslagen.

Antwoord

Dit is zeker iets om je zorgen over te maken. Blijkbaar blinkt de Nederlandse staat uit in het afluisteren van haar burgers; ik hoorde dat dat hier véél meer gebeurt dan in pakweg de Verenigde Staten. (Ik zou hier graag een linkje met bronvermelding bij willen plakken maar die heb ik helaas zo even niet.) 
 
Dank nrcnext voor de continue aandacht die jullie besteden aan privacy issues, wat mij betreft een van de grote vraagstukken van deze tijd.

Antwoord

Gelukkig hebben we nog: 
 
* de anonimiteit van de massa 
* De vrijheid van informatie 
* De technologie om terug te hacken 
* indoctrinatie-vrij onderwijs 
* vrijheid van geest en goederen 
 
Niet om te bagatelliseren: maar wel ‘wapens’ om mee te strijden! Dood aan BIG BROTHER ! ;-)

Antwoord

En de Koningin vraagt zich af waarom haar onderdanen zichzelf, de buren en de hogere instanties wantrouwen? 
 
Majesteit: vertrouwen werkt twee kanten op!

Antwoord

De vraag stellen is hem beantwoorden. Natuurlijk moet dit strenger aangepakt worden. Want de mens is van nature nieuwsgierig en met het aantrekken van een uniform of afleggen van een eed ben je niet plots curiosity-proof.

Antwoord

In Nederland worden privacybeperkende maatregelen genomen met als veronderstelling dat de overheid en private organisaties altijd integer en te vertrouwen is.  
Dat is niet het geval, alleen al omdat de mensen die er werken ook maar mensen zijn. Het gevolg is dat mensen verdachte kunnen worden, zonder dat ze wat hebben gedaan. 
Enkele voorbeelden: 
* Vingerafdrukken voor paspoorten worden in een centrale database bewaard. Voor de beveiliging van het paspoort is de aanwezigheid op het paspoort voldoende. In theorie hebben politie en justitie beschikking de vingerafdrukken van alle Nederlanders. Wat als ergens een misdrijf is gepleegd en je daar volstrekt toevallig je vingerafdruk hebt achtergelaten, omdat je daar 2 uur van tevoren ook aanwezig was? 
* Er is ergens een misdrijf gepleegd en de mobiele gegevens van iedereen bij een bepaalde gsm-paal worden nagegaan. Iedereen die daar in de buurt was, is een potentiële verdachte.  
* Zorgverzekeraars hebben al je ziektegegevens. Zorgverzekeraars zijn schadeverzekeraars en bieden ook andere verzekeringen aan. Wie zegt dat ze de gegevens bij het afsluiten van bijvoorbeeld een autoverzekering niet gaan koppelen? Dat wordt extra makkelijk bij het EPD. Je kan als patiënt er niet meer voor kiezen iets contant af te rekenen als je niet wil dat iemand anders, dan je arts of apotheker het te weten komt. 
 
Het zijn allemaal zorgelijke ontwikkelingen. 
 
Nu hebben we een overheid die zich over het algemeen aan de spelregels van de rechtstaat houdt. Wat als wij politici kiezen die daar niet zo voor zijn? Dan hebben zij in één klap wettelijke instrumenten om te misbruiken.

Antwoord

dit is simpelweg Adolf Hitlers ultieme droom geweest, totale controlle.

Antwoord

De schending van de privacy van ons burgers is één van de ernstigste misdrijven van de laatste 15 jaar. Zo ernstig dat we de landelijke media hard nodig hebben om op die schending zeer zware straffen te krijgen. Maar die landelijke media zijn zo zonder ruggengraat, de enige die zich consequent over bepaalde thema’s durft uit te spreken is de Telegraaf en of je ‘t daar nu mee eens bent of niet, ze houden de boel wel scherp met hun rechtse insteek. Maar voor het overige is er niet één krant of tv-zender die de politiek continu scherp houdt op een of meer thema’s. Kijk, dát zou nou iets prachtigs en continuerends zijn voor NRC Next, dat gelezen wordt door een doelgroep die nog heel lang mee moet en die het meest te duchten hebben van dat schandalige aan elkaar koppelen van vertrouwelijke informatie. Mooie klus voor de nieuwe hoofdredacteur!

Antwoord

Mijn vraag is: hoe en waar kan men zijn beklag doen als men zich ten onrechte aan een AIVD-onderzoek weet blootgesteld?  
Ik piste bijkans in m’n broek toen ik op een zonnige dag nabij het Erasmuspark door een vijftal agenten in burger in m’n kraag werd gegrepen, op grond van de vage verdenking: “Volgens ons ben jij een bedreiging voor de Koningin!”  
Nadien zie ik in elke burger met oordopjes een potentiele arrestant.  
M’n vertrouwen in de overheden is niet eens geschaad. Nu denk ik: Wat een sukkels en sukkelinnen. Hebben ze niet iets beters te doen dan een armlastige roker die af en toe om en nabij een bouwterrein een achteloos weggesmeten pakje shag opraapt, zonder regels te overtreden- tot Staatshoofdvijand te bombarderen?  
Verspilling alom.

Antwoord

@david je kunt naar de nationale ombudsman die kijkt naar klachten over de AIVD .ik zou er maar niet langs gaan gaan gezien het kantoor van de AIVD een “verboden plaats is” 
 
geheimzinnig allemaal

Antwoord

Volgens jou werkt de Ombudsman in het verboden AIVD-kwartier? 
Verdomd.

Antwoord

Wat een ongelofelijk slechte onderzoeksjournalistiek wordt hier bedreven. Er wordt een angstaanjagende beeld geschetst, terwijl men geen feiten heeft dat er daadwerkelijk misbruik van bevoegdheden wordt gemaakt en men duidelijk geen kennis heeft van het rechtssysteem. Het enige waar men uit op lijkt is te suggereren dat de Nederlandse Opsporingsdiensten willekeurig en voor eigen gebruik persoonsgegevens opvragen. Dat vervolgens onwetende burgers verwijzingen naar Hitler maken, is een onverantwoordelijke gevolgtrekking die de redactie zich mag aanrekenen.  
 
Een goed onderzoeksjournalist had makkelijk in de wet kunnen vinden dat opsporingsambtenaren de bevoegdheid hebben om enkele gegevens (zoals de naam van de abonnementshouder van een telefoonnummer) op te vragen. Dit mag echter alleen als sprake is van een misdrijf en dit in het belang van het opsporingsonderzoek is. De politie vult hier wel degelijk formulieren voor in waarin zij deze aanvraag verantwoordt en zij moet dit tevens verantwoorden in het strafrechtelijk procesdossier. Zonder verantwoordingformulieren krijgt de politie geen antwoord van het CIOT.  
Voor het opvragen van het telefonisch verkeer van iemand in een bepaalde periode (de zgn. 126n-aanvragen), geldt eveneens bovenstaande wettelijke verantwoordingsprocedure. Tevens moet hierbij nog een schriftelijke toestemming van de officier van justitie gevoegd. Deze aanvraag komt altijd in het strafrechtelijke dossier. De rechter en de advocaat kunnen en zullen dit controleren. Zo niet, dan is dat misschien een aardig item om eens te belichten.  
 
Misschien dat het bij andere opsporingsdiensten anders is, zover strekt mijn kennis niet, maar bij de politie geldt bovenstaande verantwoordingsprocedure. 
 
De suggestie van Bits of Freedam dat de opsporingsdiensten voor de nieuwsgierigheid en voor eigen gebruik gegevens opvragen, is onbehoorlijk . Dat is minstens zo theoretisch en nietzeggend als de kreten: ‘verpleegsters kunnen de medische gegevens van de buren raadplegen’ en ‘banken kunnen met de financiele gegevens van hun clienten smijten’. Of ‘journalisten kunnen prijsgeven wie hun geheime bron is’.  
 
Mogelijk wordt in het rapport met ‘niet aangewezen autorisaties van CIOT-bevragingen’ iets anders bedoeld dan de opsporingsambtenaar en de officier van justitie, maar het is volstrekt onduidelijk wat en wiens autorisatie ermee wordt bedoeld. En of dit echt leidt tot een onrechtmatige aanvraag (dus niet in belang van het onderzoek, geen sprake van een misdrijf). Het onderzoeksrapport/Audit CIOT is zeer vaag over ‘aandachtspunten rechtmatigheid van bevragingen’. Nergens stelt zij dat er strafrechtelijk gezien onrechtmatigheden zijn geconstateerd, bij wie, hoeveel en wat hiervan de bron is. Bovendien, zoals gezegd, is er wel degelijk een hele rits aan verantwoordingsformulieren vindbaar bij zowel politie/justitie/advocaten/rechters. MIsschien is er onderzoeksjournalist die wel begrijpt wat er nu precies in dat rapport wordt bedoeld; ik hoor het graag van u  
 
En ja, er worden veel telefoon-en abonnementsgegevens door opsporingsdiensten opgevraagd. Was het maar niet nodig. Maar helaas, er zijn blijkbaar veel misdrijven waarbij dergelijke gegevens een aanknopingspunt kunnen zijn voor de oplossing. Nee, er zijn geen drie miljoen misdrijven waarbij dat nodig is. Wel zijn er bij een misdrijf vaak meerdere betrokkenenn (verdachten, getuigen, aangevers), die vaak meerdere mobieltjes of emailadresssen hebben. Vaak gaat het om verdachten waarvan de politie gegevens tracht te achterhalen.  
 
Als het u enigszins kan geruststellen. De politie heeft blijkbaar niet zelf de beschikking over deze gegevens. Zij moet deze dus aanvragen bij de CIOT. En wees gerust, er zijn heel veel ongeregistreerde pre-paidmobieltjes waarbij ook de CIOT niet weet wie deze gebruikt. Sterker nog, onder criminelen is het goed gebruik om wekelijks een nieuw ongeregistreerd telefoonnummer aan te schaffen, zodat de politie ze moeilijker kan achterhalen. De privacy van criminelen is goed beschermd in Nederland. Een hele geruststelling.

Antwoord

Michiel, het gaat niet om de privacybescherming van criminelen, het gaat om privacybescherming van gewone burgers. Verder is het al langer duidelijk dat politie en justitie zich aan regels niets gelegen laten liggen. Dat hebben we gezien tijdens de IRT affaire. De commissie Wierenga is destijds ronduit een rad voor de ogen gedraaid, het rapport van de parlementaire commissie van Traa roept meer vragen op, dan ze beantwoordt. Duidelijk is dat het politieapparaat een subcultuur is, die er geheel eigen regels op na kan houden zonder daar verantwoording over af te hoeven leggen.

Antwoord

Beste Michiel, 
 
van onderzoeksjournalistiek is hier geen sprake. Het onderzoek is namelijk niet door mij gedaan, maar door ambtenaren van het ministerie van Justitie. Zij constateren dat er onrechtmatige bevragingen plaatsvinden. Als een onbevoegde opsporingsambtenaar zich met de inlogcode van een bevoegde opsporingsambtenaar toegang verschaft tot de CIOT-database en vervolgens een zoekactie doet, dan is die zoekactie onrechtmatig. Als een opsporingsambtenaar zonder de benodigde toestemming van de officier van justitie een zoekactie doet, dan is dat ook een onrechtmatige bevraging. De onderzoekers van het ministerie constateren dat dit gebeurt. De benodigde formulieren zijn er inderdaad, maar ze worden niet altijd ingevuld.  
Of er ook bevragingen plaatsvinden die niets met een opsporingsonderzoek te maken hebben, bijvoorbeeld voor privégebruik, is onbekend, want dat is over 2009 niet onderzocht. In het onderzoek over 2008 werd dit via een steekproef wel onderzocht. Daarbij werd een geval gevonden waarbij een bevraging niet aan een opsporingsonderzoek kon worden gekoppeld.  
In het artikel staat niet dat er bevragingen voor privégebruik plaatsvinden. Er staat dat het kan, omdat de kans dat dit aan het licht zou komen volgens de onderzoekers zeer klein is (alleen ,,bij toeval”). Als journalist heb ik ook de taak om de concrete vertaalslag van abstracte materie naar de lezer te maken. Zodat het hem of haar duidelijk wordt waar we het hier over hebben. Vandaar de hypothetische voorbeelden aan het begin.  
Over de helderheid van het rapport zou je je kunnen beklagen bij de auditdienst van het ministerie van Justitie. De redactie is juist van mening dat de kritiek in dit overheidsrapport over de eigen opsporingsdiensten dermate helder en stevig is, lees vooral pagina 16, dat we dit de lezers van NRC Handelsblad en nrc.next niet konden onthouden. We hebben tenslotte een journalistieke taak te vervullen.

Antwoord

Denk wel dat Michiel een punt heeft. Als je de ‘bewegingen’ van een crimineel wil nagaan heb je heel veel bevragingen nodig, met de kans dat je helemall niets niets vindt. Dan kom je al snel aan 3 miljoen!  
Zowel de techniek van prepaid als die van email laten toe dat je, zonder veel kennis, achter een veelheid van identiteiten kunt verschuilen. Ook gaan we er te vaak van uit dat ambtenaren onbekwaam en malafide zijn en zich niet aan de procedures willen houden . . .  
Geven we criminelen niet te veel speelruimte ?

Antwoord

Nee david, de Nationale ombudsman werkt daar niet. 
Die kijkt naar klachten over de AIVD en ook kan een rechter daarover oordelen. Ik bedoel dat je niet naar het kantoor van de AIVD in zoetermeer toekunt omdat je dan een strafbaar feit pleegt. snappie?

Antwoord

ik heb zelf ook met die gasten van de AIVD te maken gehad het zijn net Joegoslaven; rasechte commando’s 
 
Ze volgen je zelfs tot over de grens bij Nijmegen, Wyler. 
 
Ze zorgen ervoor dat je het mediapark in hilversum niet op kan.Allemaal voor de veiligheid van dit land dat die STATI praktijken niet op tv mogen 
 
Arresteren doen ze je niet. wel opjagen wel zo voelde het voor mij in der geval ik voelde me behoorlijk geterroriseerd. Heb zelfs in een maisveld gelegen en dacht dat ik van ze af was 
 
Mij lijkt een klacht indienen niet zinvol. Ze gaan toch hun eigen gang daarvoor is het een geheime dienst niet waar

Antwoord

Ongelooflijk.

Antwoord

ja ON gelooflijk! Ik dacht ook dat ik echt paranoide werd, dat ik leed aan achtervolgingswaanzin! Je voelt je opgesloten in je eigen huis en land en buurland. 
 
De “NOS” is ook van “de staat” niet waar? 
Dat moet beschermd worden Daarom zeiden ze tegen me op het perron op het station aan de overkant van het Mediapark;als je hier nog eens komt bellen we de politie! 
 
Hunnie mogen wel dreigen;niks geen democratie 
 
Liep via het mediapark naar Naarden, daar de trein gepakt naar Amsterdam.Daar naar de Sloterdijk wilde in de krant met mijn verhaal;want die achtervolgingen was nog niet alles wat ik meegemaakt had in die tijd.  
Bepaalde zaken moesten worden “onderdrukt”???? 
 
Op sloterdijk riepen ze vanuit een SUV, zo’n grote wagen: “De efteling”  
 
Nou een pretpark was het zeker voor mij niet.GEEN spannend jongensboek, maar tranen van verdriet wat mij is aangedaan 
TRAUMATISCH;krijg er nog kippenvel van als ik het nu op schrijf 
 
Maar niet in die krant die daar zit dat wilde ik niet.Maar de “weg” naar de krant waar je vieze handen van krijgt was dus wel “vrij”, die naar de NOS niet, apart he?

Antwoord

Ach, het wachten is gewoon op het spectaculair stuklopen van een aantal spraakmakende processen doordat advocaten hier werk van maken. Is er hier iemand die een wedje wil leggen op welke advocaat de primeur heeft?

Antwoord

jullie geven de staat wel heel erg veel macht!

Antwoord

@A.P. Veening 
 
Ik wil wel een wedje leggen op een advocaat…die van de duivel? 
 
Of een landsadvocaat 
 
Vechten heeft geen enkele zin denk je wel? 
 
@Zonnestraaltje 
 
De staat geven we geen macht, die heeft de macht 
had je dat soms niet gedacht

Antwoord

Ik dacht aan een Moskowizc of één van de broertjes Anker.

Antwoord

Zo blijkt maar weer: De samenleving, of liever de staat, houdt niet van vrijheid omdat vrijheid geen orde schept, geen sociale samenhang, geen nuttige gemeenschap, maar eerder een stortvloed van activiteiten en individualisering en automatisering van de samenleving. 
 
Ik vindt het land waarin wij wonen steeds meer weg hebben van een panopticum. Het panopticum is een uitvinding van Jeremy Bentham en wordt gezien als een ideale strafinrichting. De constructie van panopticum is een gebouw dat eruit ziet als een bijenkorf met een centraal punt waaromheen een reeks cellen als een cirkel zijn gebouwd. Voornaamste doel: ‘de mogelijkheid met één blik alles te overzien wat er plaatsvindt. Bentham gaf zelf aan aan dat dit principe heel goed kon worden toegepast scholen, in kazernes en bij alle werkzaamheden waarbij één man verantwoordelijkheid draagt voor diverse andere. Kortom volgens Bentham kan dit model voor welke instelling dan ook van de moderne samenleving worden gebruikt. 
 
Ik geloof dat het nu toch zover is. Wij zijn nu dus allemaal gevangenen van de staat die continu in de gaten worden gehouden. De grondslag van elke rechtstaat zou moeten zijn dat burgers hun onschuld niet hoeven aan te tonen: de aanname van ieders onschuld vormt het uitgangspunt, het fundament waarop we staan. Enkel en alleen bij twijfel mogen iemands gangen worden doorgelicht en onderzocht. Er dient een onderbouwde verdenking te bestaan vooraleer de overheid iemands privacy mag doorbreken. 
 
Mag ik tot slot nog even verwijzen naar een artikel in NRC Handelsblad op 22 mei 2007, ik citeer: ‘‘De Nederlandse privacy is vergelijkbaar met die van landen als de Filippijnen, Slovenië en Letland.’

Antwoord

Panopticum of niet, volgens mij zijn alle hogere beschavingen verweven met alcohol. Zeg nou gewoon eens: privacy is een deel voorwaarde, maar de waarheid achterhaald haar.

Antwoord

@ David. Hoe bedoel je deelvoorwaarde? 
 
Volgens mij is privacy het beste te definiëren als de persoonlijke vrijheid om te bepalen wie of wat toegang tot welke informatie over jou heeft. Privacy is (dus een deel van) mijn persoonlijke vrijheid! Niet meer en zeker niet minder!

Antwoord

Joachim,erg veel dank voor je wijsgerige aanvulling. Misschien bedoel ik dat privacy een van de deelvoorwaarden is die de staat ons zou moeten bieden aller wij er uberhaupt toe over te halen zouden zijn de kant van de staat te kiezen? 
Spionage is ook een prive aangelegenheid etc. En misschien is de utopische democratie er wel een waarin een ieder in potentie alles van elkaar weten kan. 
Dat zou mij betreft die tamelijk onconstructieve tweespalt tussen individu en staat geheel van de baan vegen. 
 
Maar wat mij persoonlijk zo hinderde, (los van de eer enige weken door een heus AIVD-team op de voet gevolgd te zijn), is de gemakzucht waarmee deze toch wel hoger opgeleide jonge lieden hun target kozen.

Antwoord

Een stuk uit het rapport Veiligheid en Privacy – Een zoektocht naar een nieuwe balans (2007): 
 
‘Naarmate de verhouding tussen burger en staat meer het karakter heeft gekregen van een sociaal contract, omvat de binnenlandse veiligheid een dubbele betekenis: ook de bescherming tegen de staat zelf is hier een onderdeel van. 
Deze opvatting van veiligheid als sociaal contract houdt wel in dat de natuurlijke vrijheid van de burger wordt beperkt, maar met de verankering van veiligheid is ook de vrijheid van de burger verankerd. De burger moet beschermd worden tegen de macht van de staat en dient de mogelijkheden te krijgen om zich zo veel mogelijk te kunnen ontplooien en emanciperen en te kunnen participeren aan het sociale leven.’ 
 
De belangrijkste contractdenkers, Thomas Hobbes, John Locke en Jean-Jacques Rousseau, hebben verschillende ideeën over de inhoud van dit sociale contract waarnaar dit rapport refereerd, maar in alle gevallen geven individuen binnen een gemeenschap bepaalde vrijheden op ten behoeve van het collectief. Het sociale contract is ervoor om orde te scheppen daar waar mensen samen leven. Hobbes, de bedenker van het sociaal contract meent dat ‘de natuurlijke staat van de mens er een is van oorlog en strijd, tenzij er bepaalde regels van sociaal leven op hem inwerken. Alleen een convenant dat met het zwaard wordt gehandhaafd kan voorkomen dat de mens terugvalt in zijn natuurlijke staat.’ Of zoals de beroemde openingszin in Jean-Jacques Rousseau’s Le contrat social luidt: ‘De mens wordt vrij geboren maar overal leeft hij geketend.’ Met het contract verbinden we onszelf – en elkaar – en zo voorkomen we dat we in die duistere, natuurlijke toestand van oorlog en strijd vervallen.Hoeveel vrijheid heeft de mens nodig om optimaal mens te zijn binnen een gemeenschap? Het sociaal contract lijkt in Nederland goed te werken maar wat als het te veel trekjes van een Panopticum begint te vertonen? 
 
Hannah Arendt constateert dat de traditionele opvatting van gemeenschap vertrekt vanuit de vooronderstellingen van natuurlijkheid en eenheid: gemeenschap zou berusten op een van nature gegeven identiteit die een groep mensen a priori met elkaar deelt, zoals etniciteit of religie . 
Arendt constateert: ‘Traditionele gemeenschappen kunnen hun leden geborgenheid geven; maar evengoed kunnen ze individuen verstikken’. Identiteit dwingt loyaliteit af, en ontmoedigt mensen afwijkende standpunten in te nemen. Arendt betoogt in The Origins of Totalitarianism (1952) dat het grootste gevaar van het totalitarisme is dat het mensen “samenperst als met een ijzeren hand”, totdat er “als het ware nog maar één Mens van gigantische proporties” over is . 
 
Is het niet de privacy die de blijkbaar noodzakelijke grens tussen publiek en privé vertegenwoordigt? Willen wij in Nederland een vruchtbare samenleving gebaseerd op diversiteit en pluraliteit behouden dan dient de Nederlandse overheid zich terughoudend op te stellen. Privacy en vrijheid van meningsuiting ongeacht de definitie ervan. Privacy zou mijn vrijheid van meningsuiting moeten kunnen beschermen. Niemand hoeft te weten van mijn afwijkende standpunten of gedrag. Toch lijkt deze privacy steeds meer onder te komen staan. 
 
Datamining (Patroonanalyse), radiofrequency identification devices (Onderhuidse chips), GPS-ontvangers (Overal plaatsbepaling)en allerlei slimme apparaten (camera’s kunnen tegenwoordig zelfs gesprekken afluisteren) komen zeer veel van ons te weten. De toepassing van zulke technieken is afhankelijk van de balans die de politiek weet te vinden tussen veiligheid en privacy.

Antwoord

Zeer, zeer zorgelijk. 
 
De overheid heeft veel macht, en de enige reden waarom die macht niet verschrikkelijk misbruikt wordt is omdat -historisch gezien- de overheid relatief transparant was, maar de overheid relatief weinig van de burger wist. 
 
Nu is het precies andersom. De overheid weet veel meer van ons burgers dan andersom, en heeft daarmee een extra machtmiddel in handen.

Antwoord

Ik vrees inderdaad dat deze Freak – gelijk heeft. Vroeger was het ongeveer andersom, en stond de transparantie nog in haar kinderschoenen, en had de overheid werkelijk weinig anders te doen dan klagen.

Antwoord

Ja. Om je zorgen over te maken, had ooit een relatie met een ‘dame’ wier vader iets hoogs bij de recherche was. Beiden vonden het volstrekt normaal om vriendjes van de ‘dame’na te trekken, kijken naar strafbladen (niets te vinden bij me) enz enz. Belachelijk, dat misbruik. en zij zijn niet de enige. michiel, die hierboven reageert, het stuk is geen bangmakerij, het gebeurt gewoon. Hoeven we ook niet verbaasd over te zijn. zo zijn mensen, die houden zich echt niet aan wetten…als ze zelf voordeel kunnen halen en de risico’s op straf heel laag zijn.

Antwoord

Reageer