datum

datum

Dit dagboek herinnert je aan schrijven

OhLife stuurt elke dag om acht uur een mailtje

Door Ernst-Jan Pfauth

reacties

op 29 juli 2010

Cliché: we leven in tijden van information overload.

Alles gaat snel, we krijgen meer informatie dan ooit te verwerken en hebben amper meer tijd om te reflecteren. Terwijl dat nou juist zo belangrijk is! Door terug te kijken en te evalueren, weet je beter wat je wilt. Kan je je in deze platitudes vinden? Dan volg je waarschijnlijk al yoga-lessen bij veertig graden en zou je graag elke dag een moment van bezinning willen. Bijvoorbeeld door een dagboek bij te houden.

Maar elke dag zo’n papieren ding pakken. En dan s-c-h-r-i-j-v-e-n, wat zo veel langzamer gaat dan typen. Dat werkt gewoon niet. Gelukkig is er de oplossing. Noem het dagboek 2.0 (gruwel): OhLife!

Deze service stuurt je elke dag om acht uur ‘s avonds een mailtje met de vraag: ‘how did your day go?’. Mail een antwoord terug en het komt in een afgesloten online dagboek te staan. Leuke extra: onderaan aan het mailtje staat hoe het een maand geleden met je ging. Verfrissend, zo’n duik in het verleden. En belangrijk, in deze tijden van [vul zelf in].

OhLife

OhLife

(Via The Next Web)

7 reacties op "Dit dagboek herinnert je aan schrijven"

Ineke
29 juli 2010 om 16:07

Digitale dagboeken bestaan toch al heel lang?(weblogs, Livejournal, dat soort dingen) Alleen dat ze je eraan herinneren te schrijven is misschien wel nieuw jah…

OhLife is ook een privéomgeving, in tegenstelling tot de blogservices.

Een simpele applicatie, maar eigenlijk wel geniaal. Het doet denken aan Posterous, een soortgelijke webapplicatie waar je via email je webblog kunt bijhouden. Laagdrempelig en simpel.

Emma
29 juli 2010 om 19:22

Je zou er getressed van worden. Niet alleen je telefoon, wekker, chat, agenda pop-ups, en die mailtjes van de vacature-website die om je aandacht en actie vragen maar ook je dagboek.

“Maar elke dag zo’n papieren ding pakken. En dan s-c-h-r-i-j-v-e-n, wat zo veel langzamer gaat dan typen. Dat werkt gewoon niet.”

Het hele idee van het afstappen van je ‘information overload’ en de mogelijkheid om te reflecteren is natuurlijk alleen mogelijk als je bereid bent om ergens níet snel over te doen.
Maw: ergens de tijd voor nemen heeft ook zo zijn charmes, en juist daardoor is er meer ruimte voor reflectie enzo. Dat het dan ‘veel langzamer gaat dan typen’, is dus geen argument. Dat is juist de bedoeling.

Hm, voor mij geldt: hoe makkelijker ik mijn gedachten kan structureren (enter, backspace, etc), hoe meer tijd ik erin steek.

Roos
30 juli 2010 om 17:35

Eens met Jan-Willem. Hoewel ik niet zo’n klein beetje verslaafd ben aan die overload van informatie, ben ik toch al zo’n 22 jaar dagboekschrijver. Geeft rust, die ouderwetse pen en dat papier.
En nee, ik zou dat nooit doen als ik een artikel of verhaal moet schrijven, dan werkt de computer inderdaad beter om te structureren.
Maar ik ben juist zo blij met dat ongestructureerde dagboek, zonder zelfcensuur en verbeteringen. Dat ben ik zoals ik ben i.p.v. zoals ik mezelf wil presenteren. En dat is de moeite van het schrijven absoluut waard.

Reageer