Laura Marling

Wie van folkmuziek houdt had geluk vanmiddag. Eerst Laura Marling (India, 14.50u), met bijna direct daarop Mumford & Sons (Alpha, 16.20u).

Als we eerlijk zijn viel Laura, hoe sympathiek ze ook is met haar verlegen glimlach en gefluit op het podium, een beetje tegen. Het geluid stond niet altijd even goed afgesteld, waardoor de eerste helft van het optreden werd ontsierd door piepende microfoons. En ik miste de banjospeler, bij haar optreden in de Melkweg onlangs wel nog aanwezig.

Laura Marling leed aan iets wat zo vaak op Lowlands gebeurt: een band die meer geschikt is voor de huiskamer of een kleine zaal verzuipt in een festivaltent, zelfs al had de organisatie er goed aan gedaan haar in de kleine India-tent te programmeren. Toen Marling haar gitaar pakte om helemaal alleen nog drie liedjes te spelen was voor een groot deel van de bezoekers de maat vol. ,,Saaai”, klonk het. De tent liep leeg. Een gemiste kans.

Nee dan Mumford & Sons, ooit begonnen als backingband van Laura Marling. Verreweg het beste optreden op Lowlands tot nu toe, als je het mij vraagt, en ik zie het niet meer overtroffen worden. Stond de band nog niet zo lang nog in zaaltjes als Tivoli, verbazingwekkend was al te horen dat de band de Heineken Music Hall (5.500 bezoekers) nu al vol weet te krijgen (uitverkocht).

En terecht, ook de Alpha werd gewoon platgespeeld. Met album-opener The Cave als absolute hoogtepunt. Ga ze zien.

Door Stijn Bronzwaer

2

reacties

op 21 augustus 2010

Voor sommige bezoekers lijkt Lowlands wel een catwalk. Nrc.next spot de laatste festivalmode.

Stijn en Jeroen op Lowlands

Wie: Stijn Jansen (31), timmerman en organisator van feesten, en Jeroen van Mourik (31), vormgever

Wat: housebroek

Waar gekocht: Stijn en Jeroen verkopen ze zelf op hun site 030303.nl

Hoe duur: 20 euro

Sinds: twee jaar

Stijn Jansen: “We zijn begonnen met het verkopen van deze broeken omdat we zelf zo’n moeite hadden om ze te vinden. Waar we ze inkopen hou ik liever geheim, maar dat doen we vooral in Duitsland en de VS. Bijna alle exemplaren die we verkopen zijn uniek. Het verkopen doen we naast het draaien van plaatjes en organiseren van feesten. We zijn eigenlijk elk jaar vooral in de X-ray te vinden.

Het felgroene hesje en de pet heb ik op Koninginnedag gekocht, en ik heb ook nog matching sokken aan. De housebroeken komen uit begin jaren ’90. Zelf waren we toen nog te klein, een jaar of tien, om ze te dragen. Maar de grote jongens op het pleintje hebben ons wel geïnspireerd. Van trends hou ik niet, de broek is meer een anti-trend.”

Door Janna Laeven op 21 augustus 2010

Voor sommige bezoekers lijkt Lowlands wel een catwalk.  Nrc.next spot de laatste festivalmode.

Sander van Geelen op Lowlands

Wie: Sander van Geelen (25), freelance illustrator

Wat: Jack Parow-pet

Waar gekocht: zelf gemaakt

Hoe duur: circa 10 euro

Sinds: vorige week

“Ik ken Jack Parow pas kort, sinds ik weet dat hij op Lowlands komt. Ik vond zijn pet wel tof. Ik heb ‘m gemaakt van een goedkope, gewone pet die ik heb verlengd met een placemat. Ons mam is handig met de naaimachine en zij heeft de stof er omheen gestikt. Eerst wilde ik ‘m verlengen met karton, maar dat leek me niet zo handig vanwege de regen. Dan zou ie gaan hangen.

“Ik heb net vooraan gestaan bij Jack Parow en we zijn nu op weg om de pet te laten signeren. Na Lowlands ga ik ‘m misschien nog dragen met carnaval. Ik hou wel van verkleden. Vorig jaar droeg ik met carnaval een  bruidsjurk en daarmee heb ik een heel leuk meisje versierd.”

Door Marleen Luijt op 21 augustus 2010

Voor sommige bezoekers lijkt Lowlands wel een catwalk.  Nrc.next spot de laatste festivalmode.

Rozan Koster op Lowlands

Wie: Rozan Koster (23), studente orthopedagogiek

Wat: een geelzwart geblokt broekpak

Waar gekocht: Op de Noordermarkt in Amsterdam

Hoe duur: 5 euro

Sinds: april dit jaar

“Ik woon in Amsterdam en ga af en toe naar de Noordermarkt voor nieuwe kleding. Je moet er om 9 uur ‘s ochtends zijn, als je om half tien komt, zijn de krenten uit de pap al weg. Dit broekpak heb ik gevonden toen ik in een bak aan het graaien was. Ik zag eerst de stof, en toen pas dat het een broekpak was. Ik heb flink afgedongen en kreeg hem uiteindelijk mee voor tien euro, samen met nog drie andere jurkjes.

Het broekpak is voor mij niet speciaal een festivaloutfit, ik draag dit ook gewoon in Amsterdam op straat. Maar het zit wel lekker. Gisteren droeg ik een kort spijkerbroekje van Levi’s, maar daarmee ging ik in de Alphatent op de grond zitten en toen was hij helemaal nat, dus die trek ik niet meer aan. Ik wil vandaag nog naar Beach House, dat is rustige electro, en morgen naar Die Antwoord.”

Door Janna Laeven

1

reactie

op 21 augustus 2010

Ettelijke liters bier en een aantal vette snacks later ben ik nog geen gram aangekomen. Vanaf twee uur gistermiddag, het moment dat ik begon mijn tassen te pakken om af te reizen richting Flevopolder en voor de eerste keer van mijn leven het Lowlands muziekfestival te bezoeken, was het enige moment dat ik heb stilgestaan de file op de ring rond Amsterdam.

Nu snap ik direct ook waarom een ‘next-lounge’ met zitzakken zo populair is hier. Je doet niets anders dan lopen.

Het begint al met het slepen van een tent, een matje, een slaapzak en een reistas. Naar de auto, van de parkeerplaats naar de camping. Dan weer lopen van de camping naar het festivalterrein. Eenmaal aangekomen, blijkt het grote lopen slechts net begonnen.

Het terrein bestaat uit twee verbonden rechthoeken. De muziek- en theatertenten staan tegen de randen van de rechthoeken. In het midden dans- en eettentjes. Daaromheen kolkt onophoudelijk een eindeloze mensenmassa. Wie zich over het terrein wil verplaatsen, wordt er onherroepelijk ingezogen. Meters maken in een tempo dat bepaald wordt door een willoze entiteit die bestaat uit autonome wezens die opeens niets meer te kiezen hebben.

Drankje halen, massa in. Even pissen, massa in. Dat is nog allemaal tot daar aan toe. Maar iedereen is ergens op Lowlands en daar is het ook gezellig. “In het midden, precies tussen die twee palen.” Yeah, right. Ga maar zoeken. Als je net weer hebt weten los te maken van de mensenkolk, na weer eens het halve terrein te hebben afgelopen, blijkt het een smsje van twee uur geleden te zijn geweest.

Door Joël Broekaert

1

reactie

op 21 augustus 2010

Gisteravond was de langverwachte reunie van The Specials – niks veranderd -,  Groove Armada kreeg de menigte in de Bravo-tent écht los en de Nederlandse Tim Knol heeft vandaag aan het begin van de middag de India-tent ingepakt (“Oh, jullie willen me zien blozen? Nou, dat is gelukt”, stamelde hij na het aanhoudende applaus) en de pils gaat er alweer lekker in. Kortom: Lowlands is in volle gang!

Al leek het programma gisteren nog een beetje tegen te vallen (een paar keer gehoord bij de wc: “Wat wil jij vanavond per se zien?” “Mwoah, niets in het bijzonder”), de sfeer is als vanouds relaxed. De trends: bikinitopjes met eronder een spijkershortje, gescheurde panty’s, gouden hoofdbandjes.  Mannen kunnen gewoon in blote bast. Gespotte gadgets: een opblaasaap, bordjes met ‘sun sun sun sun sun’ (voor Caribou en zijn opzwepende Sun, dus) en natuurlijk de palmtakken uit de plantenbakken bij de Lima-tent.

Op het next-terras beginnen zo direct de workshops van onder andere tekenaar Jean-Marc van Tol (hoe teken je een Fokke & Sukke?) en beeldredacteur Sterre Sprengers (hoe schiet ik een mooie plaat van mijn favoriete band?). Daarover later meer – nu alleen nog even dit: het nieuws over de zanger van Ou est le Swimming Pool, die gisteren op het Belgische Pukkelpop zelfmoord pleegde, lijkt niet tot Lowlands door te dringen. Biddinghuizen leeft in zijn eigen universum waarin dat soort nare berichten kennelijk niet thuishoren.

Door Annemarie Kas

1

reactie

op 21 augustus 2010