Thuis en met een baby aan de borst

Dat hoeft geen ideaal te zijn

badinbook.thumbnail Thuis en met een baby aan de borstThuis en met een baby aan de borst: dat is, onder het mom van een soort terug naar de natuur, een ideaalbeeld van vrouwen dat volgens de Franse filosofe Elisabeth Badinter de afgelopen jaren veel terrein heeft gewonnen. Een hele reeks verworvenheden van het feminisme komt hierdoor in gevaar.

Ze heeft er een controversieel boek geschreven (Het conflict: vrouw en moeder). Daarin betoogt ze onder andere dat vrouwen het slachtoffer worden van een soort borstvoedingsfundamentalisme. Ze praat hierover in een uitgebreid interview met Der Spiegel International.

I think it’s great if a woman decides to breastfeed. But it should be voluntary. For a number of years, I’ve been observing with great alarm the back-to-nature movement, which views itself as today’s avant-garde. It encourages women to give birth without an epidural and to stay at home with their baby for as long as possible because they say it’s good for the mother-child bond. They want women to breastfeed their children, saying this will protect the babies against allergies and asthma and protect the mother herself against breast cancer. They want us to use washable diapers because it’s better for the environment.

Voor een deel is het volgens Badinter een reactie van de huidige jonge vrouwen op hun feministische moeders, die ze voortdurend zagen worstelen tussen baan en gezin. Maar het is een vergissing om te denken dat je alleen een echte vrouw bent als je moeder bent – en de Fransen weten dat beter dan de Duitsers, zegt ze en passant. Een vrouw leeft tegenwoordig gemiddeld 80 jaar, en daarvan is ze ongeveer 15 jaar actief bezig met de opvoeding van een kind.

We are currently living through a troubling phase in our development, a relapse to times long past. In French, we call this phenomenon “l’enfant roi,” or “the child is king.” According to this view, the interests of the mother are clearly less important than those of the child; they are secondary. And that, in turn, brings with it the desire to have the perfect child. Many of today’s young mothers believe that if they’re going to make the effort to stay at home and completely dedicate themselves to their children, they want them to be perfect, too: perfectly raised, intelligent, balanced, in harmony with nature. I honestly wonder how this affects children in the long term.

Een goede moeder moet een zekere afstand weten te bewaren tot haar kind, zegt ze tot slot. Daarom moet ze zich geen schuldgevoel laten aanpraten als ze haar kind niet de borst wil geven. In een eerder interview met de Times zei ze ook dat vrouwen zich niet gek moeten laten maken door allerlei voorschriften.

“Mon pauvre monsieur,” she said when I asked whether she had continued to smoke during her pregnancies. “Of course, we all did then. You don’t enter a religious order when you have children.” There was another puff on the Stuyvesant. “Today, we’re told we’re not allowed to smoke, to eat unpasteurised cheese or seafood or even to a drink a glass of wine when we are pregnant. It’s time to stop all that.”

De economische crisis is een van de redenen dat meer vrouwen thuis blijven om full time moeder te zijn. Maar zij ziet zeker nog andere oorzaken.

The Green movement is another, with its back-to-nature beliefs in home-made food, mother’s milk and washable nappies — all obstacles on the road to emancipation in her eyes. “Between the protection of trees and the liberty of women, my choice is clear,” she says. “It may seem derisory but powdered milk, jars of baby food and disposable nappies were all stages in the liberation of women.”

A third explanation is the contemporary American feminist movement, which, she says, has made the mistake of trying to feminise the world in the hope of turning it into more a compassionate, tolerant and peaceful place.

“These new feminists say that we have hidden and undervalued the essence of women, which is motherhood.” Badinter dismisses the theory as wrong, because “men and women resemble each other enormously”, and dangerous because “it shuts the sexes in different circles”, leaving women closed off with their children.

27 reacties op "Thuis en met een baby aan de borst"rss-icon

‘t Is geen opoffering, ‘t is een verrijking. Als je dan toch kinderen krijgt, is het wel de moeite om ook voor ze te zorgen ipv ze als een bedreiging voor je persoonlijke ontwikkeling te zien. 
 
Ik zou nog meer kunnen zeggen maar ik word altijd zo boos van dit soort vrouw-vertelt-andere-vrouwen-wel-even-hoe-het-moet-verhalen.

Antwoord

Ik snap alleen die 15 jaar opvoeding / 80 jaar leven niet.  
Enerzijds, als je 2 of meer kinderen hebt, ben je meer dan 15 jaar bezig.  
Anderszijds heb je slechts ~45 vruchtbare jaren: Als je op je 23ste klaar bent met studeren en doorgaat tot 68.  
En de productieve spitsperiode, waarin alles moet gebeuren, is toch slechts 20 jaar: Van je ~25ste tot je 45ste. 
 
Zowel kinderen krijgen als aan je carriere werken doe je in die periode. 
 
Als je ook nog een beetje vrije tijd en rust wilt hebben, en niet je kind fulltime door anderen laten opvoeden, dan is het onmogelijk de twee te combineren.

Antwoord

Daar heb je weer zo iemand die het beter weet. Overigens als het toch maar om een paar jaar gaat, zoals Elisabeth Badinter stelt, waarom zou je die korte periode dan geen borstvoeding geven? 
 
Het is bij haar ook zo’n alles of niets, precies zoals bij die BV-fundamentalistes. Er bestaat echter ook zoiets als een tussenweg. 
 
Net als Anneli zie ik mijn kinderen als een verrijking. Ondanks m’n werk, borstvoeding en hun opvoeding.

Antwoord

Prima verhaal, niet direct iets om van in de verdediging te schieten lijkt me. Zeker niet als je tevreden bent met de manier waarop je het voor jezelf hebt geregeld, zoals Anneli en Lisa. 
 
Vind dat ze er gelijk in heeft dat je je door kinderen niet onnodig hoeft laten beperken. En ik geloof ook wel dat vrouwen zichzelf en elkaar onnodig wrede en hoge eisen opleggen. Was-luiers, zelfgemaakt voer en borstvoeding tot je kind tanden krijgt…. Vooral doen als je er de tijd voor hebt. Maar ga anderen geen slechte moeders noemen als ze daar niet voor kiezen. 
 
Het is best luxe om zo uitgebreid stil te kunnen staan bij de manier waarop je je kind wilt opvoeden. Dat lijkt vooruitgang, maar ik denk dat in het verhaal goed geschetst wordt dat het ook nadelen kan hebben.

Antwoord

Veel van wat Badinter zegt, is eigenlijk niet van toepassing op Nederland: zo extreem is de borstvoeding- en katoenenluierbeweging in Nederland niet. Ook zijn moeders niet dogmatisch in hun opvoeding en zorg voor kinderen; je bent niet voor of tegen borstvoeding, je probeert het gewoon tot het niet meer lukt. Je bent niet voor of tegen potjesvoeding, maar wilt gewoon wat makkelijk en goed is voor het kind. Juist omdat je maar een paar jaar zo actief aan het zorgen en opvoeden bent, is het toch niet zo’n punt om dat zo goed mogelijk te doen? Overigens heeft iedereen een andere definitie van ‘zo goed mogelijk’ en volgens mij is in NL de gedachte redelijk ingeburgerd dat een moeder ook goed voor zichzelf moet zorgen. Misschien moet je even de juiste balans vinden, maar het is wel degelijk mogelijk om moeder en vrouw tegelijk te zijn.

Antwoord

Borstvoeding? 
 
Wat me altijd opvalt is dat borstvoeding geven buiten erg gezond en lekker is voor je kind, hun huiden zo rozig maken tijdens en na het geven. 
Daar knapt ook een vrouw/moeder van op.  
Het vertederde mij enorm, aangezien ik zelf ook trots was dat ik het KON geven. 
Vandaar ook dat mijn kind (na de tiet) bijna nooit ziek is/was. 
Dat is een voordeel zeker als je gelijktijdig ook werkt. 
Zelf kon ik het opvoeden en werken prima combineren, maar de mensen om me heen hebben/hadden er meer moeite mee. 
Ze keken raar als ik met een kort rokje achter de kinderwagen liep,ondertussen flink aan het exposeren was, s nachts werkte en lekker dun bleef van het vele werken.  
Hoge hakken waren ineens slecht voor je rug terwijl ik die daarvoor ook gewoon altijd droeg.  
 
Altijd die belangstelling voor mijn kind, maakte dat ik juist harder ging werken en eigenlijk veel beter werd. 
Natuurlijk klapte ik weleens in, want je kan niet heel de dag met hem buiten zijn, om naar parken te gaan voor zijn gezondheid en later zwemlessen te volgen, daarna langs de kanten van voetbalvelden staan, hem meestal zelf naar school brengen, zijn feestjes verzorgen, tenuetje uitwassen en besmeurde voetbalschoenen, het liefst overal fietsend heengaan(nu modern!) , een auto aanschaffen omdat de vaders tijdens het meerijden, opmerkingen maakten waar ik geen zin in had, een dure school te kiezen zodat hij leerde luisteren en hem zo toch op het Erasmiaans te hebben gekregen 
 
Eigenlijk ging dat (na schaaklessen) vrij vanzelf. 
Ook dat diploma kwam er aan en nu hij aan de UVA studeert en een vreselijk mooie, goed getrainde man aan het worden is , die bovendien aardig is, attent en intelligent, zou ik die mevrouwen die altijd zo zeuren wat een moeder wel en niet mag, eens willen vragen, waarom ze toch overal een stokje voor willen steken? 
Bemoei je met je eigen kroost en zorg er voor dat ze niet afglijden, koop regelmatig coole outfits voor ze en geef ze lekker inspirerend gezond voedsel. 
Laat de touwtjes vieren en probeer te slapen als hij een nachtje niet in zijn bed slaapt. 
Laat hem alles zelf opknappen als hij aangeeft dat aan te kunnen, maar blijf als ze groot zijn wel op de achtergrond.  
Des te meer zullen ze je in vertrouwen nemen. 
Deze zomer kwam ik van vakantie thuis en vond mijn huis vol bedden.  
Van zijn vrienden .  
U heeft een prima huis mevrouw, lekker schoon, mooie kunst en veel groen. 
Veel ruimte. 
Geniet gewoon van het vertrouwen van die gasten. 
En als ze half vertrokken zijn, ga je gewoon je slaapkamer helemaal mooi maken, daarna de keuken inrichten zoals jij het helemaal wilt hebben, dan de huiskamer, je werkplek eens goed opruimen en alles neerzetten, want de laatste week beschilderde je ook nog de dozen waarin zij zich hulden als Joker en dobbelsteen op een Geluk/Ongeluk Party op vrijdag de 13 e. 
Wees blij dat je mee kan werken een inspirerend mens aan de aarde toe te voegen.  
 
Ook dat heeft allemaal met borstvoeding te maken. Gewoon geven! 
 
p.s. vriendinnen die daar geen zin in hadden, zijn hun kinderen al veel langer kwijt! 
 
Willij Vanderlinden is Beeldend Kunstenaar en single MaMa)

Antwoord

Ik wordt erg moe van feministen. Zeker als ze ook nog eens Frans zijn. Vrouwen zijn tegenwoordig uitermate capabel om meerdere doelen in het leven na te streven en daarin hun eigen keuzes te maken.

Antwoord

Welja. Roken, wijn drinken en rauwe kaasjes eten tijdens je zwangerschap moet kunnen (hmm, spreekt hier soms een française?). Wat kan jou het schelen dat je daarmee de gezondheid van je kind in gevaar brengt? Nee, die is natuurlijk veel minder belangrijk dan je eigen vrijheid. Tsjonge, je zou het kind maar zijn van zo’n vrouw! 
Als moeder heb je de verantwoordelijkheid om goed voor je kind te zorgen. Ben je daardoor beperkter in je keuzes? Op zich wel, maar je krijgt er ook een hoop voor terug. Als je niet bereid bent om zulke (mijns inziens kleine) ‘offers’ te maken, dan kun je mischien maar beter geen kinderen krijgen.  
En dan hoef je heus niet borstvoeding te geven tot je kind 3 is, wasbare luiers te gebruiken of fulltime thuis te zitten, als je er maar wel bent voor je kinderen en ze de best mogelijke zorg biedt.

Antwoord

Dank, Lousaa, voor de nuchtere reactie. Ik moet eerlijk zegen dat ik een zucht van verlichting slaakte toen ik dit artikel las. Heb zelf behoorlijk veel last gehad van wat ik noemde de ‘borstvoeding-maffia’. Als moeder heb je al genoeg aan je eigen eisen om jezelf bijna 24/7 schuldig te voelen, daar heb je niet ook nog eens de eisen van je zgn links-groene-terug-naar-Moeder-natuur-feministen-vriendinnen bij nodig. Weet nog goed dat een ‘vriendin’ bijna in een stuip ging omdat ik Sudocreme op de billetjes van mijn eerstgeborene smeerde. “Weet je wel dat daar ZINK in zit????? Dat hoort bij de zware metalen!!!!” Na lange zoektochten in bio-natuurwinkels bleek dat dat in alle billetjescremes zit, want dat is nou eenmaal het werkzame bestanddeel. Toen ben ik er mee opgehouden. Eerst moet mama zich goed voelen, dan komt het kind. Want het kind heeft niks aan een gefrustreerde mama.

Antwoord

Zink is een essentiële voedingsstof. Die vriendin van je moet dus sowieso eens een keer drie keer gaan nadenken voordat ze wat uitkraamt. Zink wordt gebruikt voor het immuunsysteem en de groei en vernieuwing van cellen. Uitermate gezond stofje dus.

Antwoord

Dat door blijven roken tijdens de zwangerschap mag van mij strafbaar gesteld worden.

Antwoord

Mijn moeder was een zware roker en heeft enkel geminderd toen ze zwanger was van mij. Nou, ik studeer aan de universiteit en werk daarnaast als redacteur. Heeft dus weinig invloed gehad op me. (Nee, misvormd ben ik ook niet.) Desalniettemin zou mijn moeder dan vervolgd moeten worden worden. 
 
Mocht ik ooit zwanger worden dan stop ik (mooiste excuus dat je kunt hebben om voor altijd te stoppen), maar om het strafbaar te maken is van de zotte. In de jaren vijftig en zestig rookten mensen tijdens de zwangerschap stug door, en toch werden er kerngezonde baby’s geboren. Het is vast beter om te stoppen maar ergens geloof ik ook wel dat het gezonder leven tijdens de zwangerschap flink doorgeslagen is.

Antwoord

Ook ik ben als kersverse moeder nogal geschrokken van de nogal pittige dwang die er achter de borstvoedingsstimulatie zit. Het woord Lactatiekundige nooit gehoord? Nou, krijg een kind en je komt erachter. Brrr. Vriendelijk edoch vastberaden wordt je behoorlijk gepushed om het vol te houden met of zonder borstontsteking, spruw en wat dies meer zij. En ik voelde me behoorlijk schuldig toen ik zelf stopte er mee. Maar gelukkig groeide mijn kindje als kool op het flesje. Ook ik slaakte dus een zucht van verlichting toen ik het las. Al moet ik wel zeggen dat het venijn een beetje in de staart van haar verhaal zit. Als ze zegt hoe een moeder zou moeten zijn idealiter. Dan krijg je toch weer dat gevoel van: ze gaan het me weeeer vertellen. Hoe ik het doen moet. Ze bedoelt het goed hoor. Daarnaast heb ik tot nu toe erg weinig mannen gezien die werkzaam zijn in de kinderopvang. Ondanks alle emancipatie. En Paul: zwanger en roken is inmiddels een behoorlijk taboe dus ik zou me niet al te veel zorgen maken. Strafbaar stellen lijkt me echt niet nodig. Als je boven de 30 bent is er echter wel een grote kans dat ook jou moeder rookte tijdens haar zwangerschap. Toen was dat nog normaal ja. Een asbak kleien voor moederdag :-).

Antwoord

En ow, mijn kind is het liefste, mooiste en fijnste wat me is overkomen. Uiteraard. En ik vind vooral dat moeders lekker zelf moeten beslissen over hoe ze hun kind willen opvoeden. Met of zonder borstvoeding. Met of zonder opvang/carrière. En vaders ook. Trouwens. Die horen er ook bij. Dat vergeten die feministen nog wel eens.

Antwoord

Ik ben het helemaal met je eens! Voor de ene moeder is inderdaad thuisblijven met de baby aan de borst het ideaal, voor andere moeders iets anders. Het is allemaal goed, zolang de baby maar verzorgd en geliefd is. En er zijn niet veel moeders die dat nalaten :-)

Antwoord

Niemand vertelt hoe fijn het is om een kind de borst te geven. Net als klaarkomen, je weet pas hoe het voelt als het je overkomt. Sommige mensen overkomt het nooit. Ik heb drie kinderen de borst gegeven tot het moment dat ze tanden kregen (tussen 6 en 9 maanden). Mijn werkgever kwam op kraamvisite vragen of ik alsjeblieft eerder terug wilde komen. Ik zei ‘prima, maar ik geef mijn kind de borst.’ Dat kon niet. Ik koos voor mijn kind. Nooit spijt van gehad. Je werkgever moet je de gegegenheid geven je kind te voeden. Als vrouw heb je het recht die tijd op te eisen. En dan zijn alle argumenten nuttig om steviger in je schoenen te staan. Borstvoeding is een feministisch recht. Geen plicht.

Antwoord

Zo had ik het nog niet bekeken :-) 
 
Maar over orgasmes gesproken: daarover kun je natuurlijk dezelfde discussie voeren. Ook dat overkomt niet iedereen, en ook daarop ligt toch een behoorlijke sociale druk – een druk die je volgens mij pas voelt als je kennelijk niet voldoet aan de feministische norm dat klaarkomen erbij hoort, altijd, overal, omdat het natuurlijk is, en dat je als vrouw voor jezelf moet opkomen als het niet lukt. En als je niet aan die norm voldoet, deug je blijkbaar niet. Als moderne vrouw.  
 
Dus zo wordt dat feministisch recht dus een uitsluitend mechanisme, waar vrouwen in de praktijk helemaal niets voor kopen.

Antwoord

Fijn, dat vrouwen zoals Badinter bestaan om ons te wijzen op de steeds hogere eisen die aan moeders (!) worden gesteld – en op de beperkingen die dat met zich mee kan brengen. Jammer dat ze niet wijst op de rol van vaders, die nog steeds wel een wat grotere betrokkenheid aan de dag zouden kunnen leggen – maar daar door veel moeders van weerhouden worden.  
 
Ik ben zelf sinds ik zwanger ben verbaasd (en inmiddels geïrriteerd) over de sterke meningen van vrouwen over het krijgen van een kind en de nogal pertinente vragenvuren waaraan je blootgesteld wordt, vaak gevolgd door preken over wat et beste is: waar beval je, ga je borstvoeding geven, blijf je werken… Niemand die vraagt naar de rol van mijn man in de opvoeding van ons kind, zoals: mag hij straks ook flesjes geven, gaat hij minder werken, mag hij zelf beslissen wat hij jullie kind aan zal trekken……?  
Verder helemaal eens met Lousaa en Mirjam.

Antwoord

marjolein en andere vrouwen: is het niet de natuur vrouwen elkaar de maat te nemen? wie is de beste moeder/vrouw etc.? altijd zetten groepen vrouwen zich tegen elkaar af… nooit is het goed. 
wat dat betreft zijn mannen warmer/toleranter. 
Ja val maar over me heen hoor, maar het valt me gewoon op. Nooit eens leven en laten leven – altijd maar zeiken – over anderen. 
het zal iets met de fundamentele onzekerheid te maken hebben. en met ontevredenheid. 
Maar dat ligt allemaal niet aan de maatschappij hoor. 
het zit in de vrouw zelf. Niets aan te doen. 
 
aangezien vrouwen veel moeite hebben om de opvoeding aan mannen over te laten, lijkt me logisch dat er zoveel gevraagd wordt naar hoe jij het gaat doen marjolein. En verder zak het iets instinctiefs zijn.  
zelfs de stellen die in alles gelijkwaardig zijn (of denken te zijn…) , daarvan zal de vrouw uiteindelijk zelf beslissen over wel of niet borstvoeden.  
 
Het blijft een lastig iets, de natuur van de mens. 
 
(meestal komt dan nu een reactie dat ik een seksist ben… maar why?)

Antwoord

Renzo, u bent een seksist! ;-) 
 
Maar laten wij vrouwen even eerlijk zijn: we pakken het ook niet handig aan, dat feminisme. Telkens springt er weer een andere vrouw op die zegt dat je vooral fulltime moet blijven werken na je bevalling, dan weer een die zegt dat een goede moeder bij het kind dient te blijven… Met zo veel verschillende ideeen is het moeilijk een sterk argument te maken. 
 
Iedere persoon is anders, dus evengoed de moeders.  
Zelf vind ik het vooral belangrijk dat een vrouw de keuze heeft: blijven werken of niet, of in deeltijd. En als die keuze weloverwogen is gemaakt, laten we voor de rest niet zo streng op elkaar zijn!

Antwoord

Badinter is een Frans egalitair feministe, haar streven is absolute gelijkheid tussen man en vrouw, dit is de reden dat zij zo tegen zaken als borstvoeding geven in opstand komt. Jonge Francaises kiezen juist steeds meer voor investeren in de moederrol omdat ze ook de keerzijde van het fulltime werken en delegeren van het ouderschap bij hun moeders hebben gezien. Ook in Frankrijk zijn de rigide opvattingen van Badinter controversieel.

Antwoord

Badinter schetst de keuzes wel heel zwart-wit.  
 
Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik tot wat dan ook werd gedwongen. Niet met betrekking tot stoppen met werken, niet tot het wel of niet geven van borstvoeding, niet tot wel of niet thuis bevallen en wel of niet met een ruggeprik, en zelfs niet tot het niet eten van rauwmelkse kazen.  
 
Wel heeft de verloskundige bij elke keuze die ik maakte goed doorgevraagd. Of het écht was wat ik wilde. Of ik goed op de hoogte was van de mogelijkheden. Of ik wist wat het precies voorstelde. 
 
Met als gevolg dat ik tot op de dag van vandaag nog steeds vierkant achter mijn keus sta om thuis te bevallen, in de laatste maand van mijn zwangerschap een glas wijn per week te drinken, geen borstvoeding te geven (oh, en mijn kind is ook nooit ziek, Willij, dus dat dit iets met borstvoeding te maken heeft is ook kwats), om als het kan zelf te koken voor mijn kind, maar uit gemaksoverwegingen ook weleens voor potjes te kiezen, wegwerpluiers te gebruiken (die overigens helemaal niet zo veel milieubelastender zijn dan katoenen luiers, omdat je veel minder hoeft te wassen op 90 °C, en de productie van katoen ook niet echt geweldig milieuvriendelijk is), en 32 uur per week te werken. Die keuzes hebben een kerngezonde, vrolijke, pientere zoon opgeleverd.  
 
Iedereen die me iets probeert op te dringen, wantrouw ik per definitie. Maak je eigen keuzes, maar doe het weloverwogen en goed geïnformeerd.

Antwoord

Vrouwen laten zich een schuldgevoel aanpraten.  
Dat zit gewoon in jezelf.  
Gewoon mee ophouden en doen wat je zelf wil. 
Ik heb mijn 3 kinderen geen borstvoeding gegeven. Ik heb er niks mee en ik vond er niks aan. Dus lekker voor mezelf gekozen en flesvoeding gegeven. Ik weiger me hierover een schuldgevoel te laten aanpraten door types die in moedermelk een wondermiddel zien.  
 
Oh ja, en ook wel eens een glaasje wijn gedronken, rauw kaasje gegeten, filet americain, etc etc. 
Wee mijn arme kinderen…

Antwoord

over borstvoeding geven. Ik werk sinds mijn kind 7 maanden is 24 uur in de week. Nu is ze ruim 2,5 jaar en ik geef nog steeds borstvoeding, 1 keer per dag (voor het slapen gaan ‘s avonds). Zelf zegt ze daarover: “borst is lekker”. 
Wat mij betreft ga ik nog even door.  
En inderdaad, ze is nooit ziek.

Antwoord

Waarom wordt zo vaak gesteld dat je óf werkt óf borstvoeding geeft en thuis zit? Alsof de zogenaamde borstvoedingsmaffia alleen uit thuiszittende vrouwen bestaat? 
Ik werk, heb twee kinderen, de ene heeft twee jaar borstvoeding gekregen, de ander is bijna een jaar aan de borst. Ze eten zelfgemaakt eten (dat doe ik zelf toch ook?) en ze dragen wasbare luiers. Zolang mijn kinderen mij nodig hebben, komen zij op de eerste plaats. Maar ik vind dat helemaal geen opoffering, het is toch normaal om goed voor je kind te zorgen? Als je echt alleen voor je eigen ontplooiing wilt gaan, kun je beter niet aan kinderen beginnen denk ik. Ik ben een vrouw met een goede baan, leuk sociaal leven, verwaarloos mezelf allerminst, sport, en heb een fijne relatie. Maar oei, dat moet je tegenwoordig niet hardop zeggen, want het is mode om te klagen over het moederschap, elkaar te steunen in het niet-perfect zijn en met achterdocht te kijken naar medemoeders die vrijuit zeggen dat hun kind het belangrijkste in hun leven is.

Antwoord

Feminisme en emancipatie en borstvoeding kunnen prima samen gaan.  
Toen mijn zoon een baby was werkte ik fulltime. Ik kolfde op mijn werk. Mijn zoon heeft bijna 2 jaar borstvoeding gekregen en heeft nooit kunstvoeding gehad. Ik heb dat zelf geenszins als een opoffering ervaren.  
Het is wel degelijk wetenschappelijk bewezen dat borstvoeding gezonder is dan kunstvoeding. Als je als moeder kiest voor kunstvoeding is dat een prima alternatief, maar het argument dat het net zo gezond is, is pertinent niet waar. 
De opmerking over roken tijdens de zwangerschap vind ik shockerend. Mijn zoon had de zwangerschap waarschijnlijk niet overleefd als ik door had gerookt. 
Ik geloof ook niet dat in Nederland het ‘l’enfant roi’ fenomeen zo speelt bij de thuisblijfmoeders. De meeste mensen van mijn generatie zijn in de jaren zeventig gewend geweest dat hun moeder thuisbleef. In Frankrijk is dat anders. Onze hele generatie is niet opgevoed als prinsjes en prinsesjes. Ik zie van veel collega-werkende ouders net zo goed dat hun kinderen vreselijk verwend worden en als prinsjes behandeld worden.

Antwoord

Als verloskundige begeleid ik veel vrouwen in hun keuze om wel of geen borstvoeding te geven. Er wordt informatie geven over de voordelen voor moeder en kind van borstvoeding (en die zijn niet mis), maar ook wordt er stilgestaan bij de valkuilen. Het kost over het algemeen veel energie en je moet stevig in je schoenen staan om het tot een succesvol resultaat te brengen. Een (aanstaand) ouderpaar moet zelf de beslissing nemen. Ook de vader heeft hierin een belangrijke rol, onderzoek wijst uit dat de kans van slagen bij borstvoeding groter is als een jonge moeder zich gesteund voelt door haar partner en haar omgeving.  
Met goede informatieverstrekking kan er een weloverwogen keus gemaakt worden. Een paar moet zelf bepalen wat zij willen voor de toekomst van hun gezin en hoe dit in te passen is met werkschema’s en het sociale leven. 
Dat is ook het mooie van Nederland: er is keuze! Wat een luxe. Borst- of kunstvoeding? Thuis of in het ziekenhuis bevallen? In de derde wereld zien ze groen van jaloezie. 
Blijft het feit dat als er een keuze is gemaakt, deze gerespecteerd dient te worden of je het er nu mee eens ben of niet, het is hun keuze.  
Persoonlijke noot (die ik niet aan mijn clienten vertel om zo objectief mogelijk te blijven :)): ik vind borstvoeding geven geweldig. Ondanks mijn meer dan fulltime baan heb ik mijn kinderen zelf gevoed en daar ben ik heel trots op. Het heeft mij letterlijk bloed zweet en tranen gekost om de boel op poten te zetten, maar als het eenmaal loopt, is het meer dan de moeite waard. De oudste heb ik 14 maanden gevoed en de jongste krijgt na 3 jaar nog steeds voor het slapen gaan de borst.

Antwoord

Reageer