Beeld Studio NRC
De 33 kompels (mooi woord, hè? Ik kan niet nalaten het te gebruiken) in de Chileense mijnen worden mogelijk eerder bevrijd. Mits ze meewerken aan hun eigen bevrijding door klokje-rond in ploegendienst puin te ruimen dat uit de boorschacht valt.
Lees het hele verhaal hier.
Het is fijn dat ze wat te doen hebben. Want twee maanden lijkt niet zoveel, vergeleken met de anderhalf jaar die de mannen in het zojuist begonnen Mars500-project met elkaar gaan doorbrengen.
Maar verveling is een grote bedreiging.
In nrc.next spraken we vorige week met psycholoog Van Baarsen, die ooit promoveerde op de eenzaamheid van weduwen en nu verbonden is aan het Vrije Universiteit Medisch Centrum.
Ze is ook hoofdonderzoeker van het Mars-500-project, waarbij in Moskou zes mensen 520 dagen lang een reis naar Mars naspelen, met alle isolement van dien. Ze zei:
„Maar in Chili zijn ze met 33. Ongelofelijk, zoveel mensen. En veel meer dan wachten kunnen ze waarschijnlijk niet doen.
In Moskou moeten de mensen iedere dag veel taken en onderzoeken doen. Net als in echte ruimtestations. Dat kan je ook gaan vervelen, maar dat is toch anders.”
Die verveling is nu voorbij. De Chileense kompels moeten waarschijnlijk drie tot vier miljoen kilo gesteente wegwerken: een taak die rond de klok in ploegendienst verricht zal moeten worden. Ze hebben er de gereedschappen voor.
Ook is er een telefoon aan een lange draad omlaag gelaten, waardoor ze met familie hebben kunnen spreken. Dit is belangrijk, zeggen psychologen, om het moreel en de discipline goed te houden voor het zware werk begint.
Bekijk hier nog een video van de mannen die een boodschap naar hun familie sturen. Fascinerend om te zien hoe die mannen daar zitten.
