datum datum

Het gezellige gezin is een mythe

Dus waarom beginnen we er dan nog aan?

Door Redactie Redactie
120
reacties
op 2 september 2010

Sinds de eeuwwisseling zijn het kinderzitje en de babybakfiets de symbolen geworden van de Nederlandse droom. We hebben geen grote wereldverbeterende idealen meer, we willen alleen het beste voor onze kinderen. Maar er wordt nogal wat onderzoek gedaan naar hedendaags ouderschap en daaruit valt maar één conclusie te trekken: ieder gezin is ongelukkig op zijn eigen manier.

YouTube Preview Image

We worden niet gelukkiger met kinderen, schreef redacteur Ellen de Bruin afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad. Vandaag op de opiniepagina van nrc.next pleit schrijver Herman Stevens voor een meer realistische kijk van ouders-in-spé. Stevens verwijst naar het Amerikaanse begrip parenthood paradox. Kort samengevat: we zeggen dat kinderen ons gelukkig maken, maar wanneer we een vragenlijst invullen over de leuke dingen in het leven, blijken vooral ouders van jonge kinderen helemaal geen leuke dingen in het leven te hebben. ‘Het gezellige grote gezin is een mythe.’

Waarom krijgen mensen kinderen, vraagt Stevens zich af.

‘We zijn geen nomaden meer die op hun oude dag door het nageslacht moeten worden onderhouden. Toch zijn kinderen alleen maar belangrijker geworden in onze samenleving nu familievorming een keuze is geworden in plaats van een onvermijdelijke taak. Sommige ouders-in-spe onderwerpen zich aan slopende medische procedures om maar kinderen te krijgen. Ook is de opvoeding van onze kinderen een van de laatste terreinen waar we nog sporen terugvinden van het oude verzuilde Nederland.’

Is het gezellige gezin een mythe? En waarom krijgen mensen eigenlijk kinderen?

120 reacties op "Het gezellige gezin is een mythe"rss-icon

Kinderen krijgen is waarschijnlijk ook geen keuze vergelijkbaar met de worst of toch ham in de supermarkt (of slager). Voortplantingsdrang zit nou eenmaal in ons dieren (tuurlijk, we zijn voor een deel ook mens (wat dat moge zijn)). Ik denk dat de vraag is of daar rationaliteit aan te pas komt..

Antwoord

Voor een deel heb je gelijk. Of je nu wil of niet. Ik spreek als vrouw zijnde. Wanneer je de keuze maakt om geen kinderen te krijgen. Ontkom je niet aan voortplantingsdrang. De feestdagen zijn pijnlijk. Ook wanneer je je moeder verliest, word het je pijnlijk duidelijk, dat de familie bij jou stopt. Dat doet meer dan zeer en er komt een rouwproces aan te pas. Ik ben wel van mening, dat als een van de twee partners niet wil, je het niet kan maken om russische roulette te spelen. De opmerking, hij draait wel bij als het kind er is, gaat ten koste van je partner en je kind.

Antwoord

Zo, dat werd tijd dat deze kant van “the happy family” eens belicht wordt.  
 
Mag het dan nu afgelopen zijn met de soms meewarige blikken als ik vertel dat ik geen kinderen heb en ze ook niet hoef?  
 
De mensen die er wel door peer pressure zijn ingestonken om zich voort te planten (nee jij niet, jij bent natuurlijk wel gelukkig met jouw kinderen ;-) ) sterkte met de niet terug te draaien keuze. En vergeet niet van ze te houden nu ze er eenmaal zijn. Ze hebben ook niet om het bestaan gevraagd.

Antwoord

Kan me niet herinneren deze reactie te hebben geplaatst, 
dus ik ben het niet geweest.. Maar ik hád het kunnen 
plaatsen!  
 
Zo is het en niet anders! 
 
Ik heb ze niet, wil ze ook niet en geniet van mn 
vrijheid, waarbij ik nog mooi blijf ook.. 
Als vrouw kinderen krijgen is funest voor je looks.. 
Fact. 
 
Sandra, je zegt het goed.. 
Anderen zijn er in gestonken.. 
En kunnen dan niet anders dan liegen, dat ze er 
zo blij mee zijn..  
 
Zo blij dat ik altijd heb geweten wat ik wil.. 
En vooral; wat ik niet wil! 
 
Happy without kids :)

Antwoord

Dan kunnen we elkaar de hand schudden. Ik heb ook altijd geweten wat ik wil. En happy ben ik ook. Met kids! Mooi toch? Ieder zijn meug…

Antwoord

Exact. Dat jíj er niet blij mee bent betekend niet dat níemand er blij mee kan zijn. Sommigen zijn nu wel eenmaal blij als moeder, of (och hemel nee!) een thuisblijvende moeder. 
Maar dat betekend ook niet dat iedereen maar kinderen moet hebben (inderdaad ‘ieder zijn meug’), maar dan ook graag niet de andere kant op ‘pushen’. 
‘Ze kunnen alleen maar liegen.’, wat een onzin.

Antwoord

Het leven wordt er niet ‘lichter’ van nee… Wel betekenisvoller. En er is niet dat mij ooit gelukkiger maakte dan de kusjes van mijn dochter! “Kusshie mama?”

Antwoord

Waarom is je leven betekenisvoller met kinderen? 
Wie/wat bepaald dat? (wanneer je leven betekenisvol is)

Antwoord

Dat bepaalt Charlie zelf, omdat zij het als betekenisvoller ervaart. Duhh..

Antwoord

Ok, zij gaat daar zelf over, maar ik vraag me wel af waarom dat dan zo is voor haar…(uit oprechte intresse)

Antwoord

“ieder gezin is ongelukkig op zijn eigen manier.” Volgens mij hebben ze niet ieder gezin onderzocht.  
 
Maar ik kan niet ontkennen, want de onderzoekers (en ook Sandra) zeggen dat ouders zelf altijd wel zeggen dat ze gelukkig zijn door/met kinderen. En kennelijk liegen ouders dat. 
 
Deze gelukkige papa met gelukkig gezin met drie kinderen houdt dus maar zijn mond.

Antwoord

Geluk is geen meetbare factoor,je kan beter zeggen iedereen is op een andere manier gelukkig of ongelukkig. 
Het niet of wel hebben van een partner biedt evenmin garanties,er zijn veel ongelukkige stellen ,hadden die dan wel kinderen moeten nemen?! 
Ouders zijn niet gelukkiger of ongelukkiger dan andere mensen-dus het helpt niet om geen kinderen te nemen, 
leef je leven en laat je niet door bevolkingsonderzoeken(duur en nut niet bewezen)op het verkeerde been zetten!

Antwoord

Ikzelf heb ook geen kinderen en vind dat niet erg. Ik heb ook geen vaste partner, dat vind ik wel jammer. Maar ik vermoed dat vrouwen (het zijn volgens mij vooral vrouwen die het initiatief nemen tot zwangerschap en vrijwillige gezinsuitbreiding) niet als argument noemen dat ze gezinsuitbreiding willen omdat ze dat gelukkiger maakt. Integendeel, kinderen zorgen voor geldproblemen -stress, vakantiestress, gezeur, gezeik met partners, etc. Vrouwen hebben volgens mij vooral hormonale, irrationele redenen om zwanger te geraken. Veel vrouwen willen een kind, zodat ze dan vrouw zijn en niet meer een meisje. Dit alles niet bewust, onbewust.  
 
Ikzelf vind de nadruk op geluk in deze discussie altijd tamelijk zwak. Alsof dat de enige motivator is om iets te doen in het leven.

Antwoord

Je inzicht in de vrouwelijke geest was voor mij nieuws, ik zal mijn onbewuste irrationele geest er eens op naslaan. 
Je laatste punt daar kan ik tenminste wel wat mee. Helemaal met je eens. We streven tegenwoordig naar het grote geluk. Niet dat we weten wat dat precies inhoudt, maar ondertussen wel flink ontevreden.

Antwoord

Goh, knap dat je zo goed de motivaties van vrouwen kan analyseren! Daar moet je iets mee doen. Maar ik begrijp de strekking van je betoog niet. Is het eigenlijk een oproep voor allen, of vooral vrouwen, om geen kinderen te maken, omdat alle keuzes die je maakt in het leven rationeel moeten zijn? Bedankt dat je iedereen waarschuwt voor het gevaar ‘kind’. Overigens ben ik het er wel mee eens dat ouders terdege moeten beseffen dat een gezin hard werken is en opoffering vraagt. Maar daarentegen betwijfel ik het dat aanstaande ouders hier niet van bewust zijn.

Antwoord

Ik ken een aantal gezinnen waar de man het initiatief heeft genomen voor kinderen. Die vrouwen hoefden niet zo nodig maar die mannen wilden persé vader zijn. 
 
Dat is niet alleen iets van de laatste tijd. Ik ken een stel waar 25 jaar geleden die discussie al zo speelde. Zij wilde geen kinderen, hij had een sterke kinderwens. Het was scheiden of kinderen. Zij hield van hem en koos eieren (kinderen) voor haar geld. Ze heeft daar geen spijt van gehad. 
 
Ik zie om mij heen overigens dat het niet willen hebben van kinderen vaak (niet altijd) samenhangt met andere factoren. Zo hadden vrienden van mijn ouders geen kinderen omdat zij een mongools zusje had. Ze was vreselijk bang om zelf een kindje met een handicap te krijgen en besloot dus geen kinderen te nemen. Er waren daar altijd kinderen (onder wie de 4 kinderen van mijn ouders) over de vloer en ze hadden veel huisdieren. 
Ik heb zelf geen leuke jeugd gehad en toen ik zwanger was zei mijn zusje, weet je dan niet dat kinderen je leven verpesten, heb je dat niet geleerd van pa en ma. Zij heeft, bewust, geen kinderen gekregen. 
Een vriendin van mijn dochter, een afschuwelijke jeugd. Zij is 27 en vastbesloten geen kinderen te krijgen.

Antwoord

Dat is mij dus ook opgevallen. Mannen met kinderen zijn conservatiever en agresiever tegenover vrouwen zonder kinderwens, dan vrouwen. Wat mij ook opvalt is, dat ik geen mannen zie die geen kinderwens hebben. Terwijl ik weet, dat die er zijn. Het is mooi. Een vrouw word er op aan gekeken, terwijl vroeger de vrouw de persoon was, die de man in een familieleven manouvreerde.

Antwoord

Aansluitend nog even. Iedereen die een zwangere vrouw ziet, of een vrouw die zojuist bevallen is van een gezond kind, ziet en weet dat kinderen extreem gelukkig kunnen maken. Aan deze periode denken waarschijnlijk de meeste vrouwen als ze zwanger (willen) worden. Daarna nemen de stress en zorgen toe en het geluk af.

Antwoord

‘De geluksvraag’ moet je dan weet niet stellen tijdens de bevalling… hahah

Antwoord

Wat een inzicht in de vrouwenpsyche wordt hier toch tentoongespreid! Je hebt als vrouw duidelijk een man nodig om jezelf te begrijpen. 
Een vriendin van mij kreeg een tijdje terug een kind, ze houdt van haar dochter hoor maar vond het vooral aan het begin voornamelijk heel zwaar.

Antwoord

Nou, dat was mij mij mooi precies andersom, dus meneer, dat weet niet iedereen!

Antwoord

Het zal me het onderzoek wel geweest zijn en ook Sandra (zonder kinderen) weet uiteraard heel goed hoe het voelt om wél kinderen te hebben. Je klinkt wel erg gefrustreerd. Ik denk dat de keuze om geen kinderen te nemen een hele goede is, voor jou. Je zal maar als kind van iemand als jij geboren worden. Dan is medelijden pas op zijn plaats. 
 
Ik heb er maar één, helaas, ik had er graag meer gehad. 
Mijn dochter is de zon in mijn leven. Het is niet altijd makkelijk geweest (ze is inmidddels 23) maar in de grote lijn kan ik volmondig zeggen dat ik nooit ook maar één seconde spijt heb gehad van de beslissing om een kind te “nemen”. Ze heeft heek beslist voor een groter geluksgevoel in mijn leven gezorgd.En ik denk dat mijn dochter ook behoorlijk gelukkig is in ons kleine gezinnetje want laatst zei ze nog, mam jij bent de beste moeder op de hele wereld. 
 
Ik kan er ook niet bij de ouders van kleine kinderen geen geluk zouden kennen. Ik deed van alles met mijn dochter, middagje naar de speeltuin, met vriendinnen en hun kinderen naar het zwembad. Puur genieten voor de kinderen én voor ons. 
Natuurlijk is het niet allemaal rozegeur en maneschijn maar is het dat zonder kinderen wel dan? Zijn er dan nooit moeilijkheden of lastige dingen. Natuurlijk wel. Iedere huisje heeft zijn kruisje, met of zonder kinderen. Kinderen zijn positief en vrolijk en brengen drukte en gezelligheid mee. Als je daar niet van houdt, niet aan beginnen. Maar net als M, hierboven, vind ik een gezin met kind(eren) een verrijking van je leven. 
 
OH Sandra, onze kinderen zorgen er voor dat jij straks een pensioen hebt en dat de economie doordraait. Als iedereen zo “verstandig” zou zijn als jij hield het na ons gewoon op, geen verpleeg(st)ers om je op je oude dag te verzorgen, niets meer en al helemaal geen pensioen. Dus geef nog even flink af op kinderen. Frusty.

Antwoord

Jammer  
Babs dat je het zo op de man speelt….  
Ik wil ook geen kinderen en dat is niet omdat ik ze niet leuk vind of omdat ik denk dat je er ongelukkiger van wordr. Dat heeft bij mij hele andere redenen…  
En dat betekend niet dat ik later afhankelijk wordt van jou kind om voor me te zorgen en dat hoeft voor Sandra ook niet zo te zijn… er zijn namelijk ook manier om genoeg te sparen e.d. om niet afhankelijk te zijn van ‘het systeem’ en dus ‘de werkende van later’

Antwoord

Oh, dat vind je jammer? Maar het is niet jammer dat anderen menen te moeten zeggen dat iedereen die beweert groter geluk te vinden door hun kinderen een leugenaar is? dat is niet ‘op de man spelen’ volgens jou?

Antwoord

Onderzoeken worden altijd op deze manier aangepakt…  
en er zullen altijd mensen zijn die ‘buiten het onderzoek vallen’….  
Verder ben ik het ook niet helemaal eens met het stuk hoor. Dat heb je mij nooit horen zeggen. Ik denk helemaal niet dat iedereen ‘ongelukkiger word van een gezin’.  
Babs valt Sandra persoonlijk aan. Als je het geoel hebt dat een onderzoek niet klopt uit je dat, tuurlijk! 
Maar de onderzoeker/journalist aanvallen hoort gewoon niet vind ik.

Antwoord

De onderzoeker is degene die met de beweringen komt, dus logischerwijs ook degene die op die beweringen wordt aangesproken.

Er wordt volgens mij niemand voor leugenaar uitgemaakt. Maar dat wil niet zeggen dat het krijgen van kinderen je zo gelukkig maakt als je van te voren had gehoopt.

Antwoord

En jij vindt dat Sandra het met haar uiterst fenijnige commentaar richting ouders, het niet op de man speelt?

Antwoord

Liz, 
 
je kan sparen wat je wil maar als er later geen verpleegster/verzorgster (kinderen van nu) is 
lig je met je spaarrekening in bed te wachten toch ?

Antwoord

…bovendien betalen “wij” nu aan de zwangerschapsverloven en kinderbijslag die alle mensen met kinders krijgen. Vanuit dat perspectief vind ik het niet meer dan fair dat de nieuwe generatie straks (hopenlijk, want ik heb er eenhard hoofd in, ben bang dat de baby-boomers alles opsouperen) “mijn” pensioen betaald. (ook onbewust geen kinders)

Antwoord

Mag ik je er even op wijzen dat er naast artsen en verpleegsters onder “jullie kinderen” ook criminelen tussen zitten die totaal geen bijdrage zullen leveren aan de maatschappij?  
 
Mag ik je er ook even op wijzen dat de kinderbijslag voor jouw kinderen door iedereen betaalt wordt, OOK door mensen zonder kinderen. 
En dat vind ik niet erg hoor. Ik zie het als een investering: ze worden de belastingbetalers van de toekomst.  
 
MAar je moet wel even beseffen dat het van 2 kanten komt, en dat mensen zonder kinderen OOK hun bijdrage leveren aan de maatschappij waar jij en je kinderen in leven. En dan mogen ze daarvoor gerust iets terug ontvangen in de vorm van verzorging op de oude dag. 
 
Trouwens, ik hoop hier niet oud te worden. De ouderenzorg wordt meer en meer afgebroken dus het ziet er niet best uit.

Antwoord

Jammer dat men hier (ook) neerbuigend doet over iemand die geen kinderen wil. Waarom zou Sandra minder goed zijn voor kinderen dan de vele mensen die een kind zonder nadenken hebben genomen?

Antwoord

‘Stevens verwijsT’

Antwoord

Een grote datingsite adverteert met “voor mensen die ook privé weten wat ze willen”. Dat is toch stupide, alsof je alleen maar werkt en alles andere erbij komt.  
 
Doe iets interessants, bereik iets dat blijft, en inspireer iemand anders daarmee. Start een bedrijf, maak een kunstwerk, bak een taart voor je collega’s. En beweeg iemand anders, ook wat interessants te doen. Als die “iemand anders” je kind is, moet dat het mooiste zijn wat er is. Dat schept een berg voldoening, en een hoop mooie mensen.

Antwoord

Goh! Een elitaire houding en een oproep tot hyperparenting in een!  
Het klinkt mij heel idealistisch, maar vooral naïef in de oren.

Antwoord

Mijn ouders hadden er plezier in voor mij initiatief te tonen, en ik had er plezier in iets te doen of te leren. Als ik kinderen krijg, hoop ik dat het niet anders gaat. 
 
Jessica, als dat hyper, naief en elitair is, vind ik dat niet zo’n probleem.

Antwoord

Vind ik niet Ro, ik vind het mooi :)

Antwoord

Chapeau !!!!!

Antwoord

Misschien moet ik even verduidelijken hoe ik het stukje waar ik op reageerde had opgevat. Had ook te maken met een eerdere discussie hier op next. 
Ik vatte het zo op dat mensen die kinderen willen hun voldoening maar beter uit de rest van hun interessante leven moeten halen. Dat vind ik vrij elitair in de zin dat voor het gros van de mensen hun baan en hun huis en hun hobbies niet spectaculair bevredigend zijn. Kinderen zijn voor veel mensen, zie het ook in mijn omgeving, juist datgene dat het leven net dat beetje meer geeft.  
Nu ik het stukje opnieuw lees zie ik dat je het ook anders kunt interpreteren. Excuses voor mijn te haastig leesgedrag.

Antwoord

Wat een fijne, goede reactie, Ro. Dank je wel.

Antwoord

De meeste kinderen zien er als ze klein zijn schattig en knuffelbaar uit. De meeste kinderen zijn bovendien ook schattig en knuffelbaar. Baby’s zijn extreem kwetsbaar en dus wil je voor ze zorgen. Peuters wiebelen zo grappig als ze leren lopen, en het is een wonder om te zien hoe ze steeds meer dingen leren. Hetzelfde geldt voor kleuters, die bovendien nog steeds schattig zijn, en daarnaast leuke dingen gaan zeggen, humor krijgen, etc. Naarmate de meeste kinderen ouder worden verliezen ze weliswaar wat van hun knuffelbaarheid, maar ze krijgen er meningen en uitgebreide gevoelens voor terug. 
Ik kan me niks geweldigers voorstellen dan er zo dicht mogelijk bij te zijn als een kind, mijn kind!, al die fases doorloopt. Dat wil ik al jaren, en hoewel het vast enorm emotioneel klinkt, is het voor mij heel rationeel: het is volkomen logisch dat een kind opvoeden het meest interessante en wonderbaarlijke is dat je in je leven kunt doen. Nogmaals, voor mij dan hè? Als jij er geen wil, good for you. Er zijn al veel te veel mensen op aarde. Maar ik zou het ondanks mijn bevredigende carrière, uitgebreide vriendenkring en goede relatie enorm zonde van mijn leven vinden als zou blijken dat ik geen kinderen kon krijgen.

Antwoord

Mijn dochter is inmiddels 23. Ik ben verliefd op haar geworden vanaf het moment dat ze in mijn buik zat en het is nooit over gegaan. Ik zeg haar dat ook nog regelmatig. Het is het mooiste dat mij ooit overkomen is. Elke fase had zijn eigen charme. Ik zeg niet dat het allemaal alleen maar rozegeur en maneschijn is geweest maar het is wel allemaal de moeite waard geweest en zij heeft mijn leven enorm verrijkt. 
 
Marjolein ik hoop van harte dat jij ooit ook moeder mag zijn.

Antwoord

Ik wil niet zeggen dat het krijgen van kinderen mij gelukkiger hebben gemaakt, maar het heeft mijn leven wel verrijkt! Ik ben laat aan kinderen begonnen maar het was een wel overwogen keus en ik heb er geen moment spijt van gehad! Dankzij mijn kinderen weet ik veel beter wat ik met mijn eigen leven wil. Ik ben weer gaan studeren (mijn jongste kind was 1 jaar toen ik begon met studeren). Ik vind dat ik veel doel gerichter ben geworden. Het is echt niet zo dat ik als een happy moeder rond loop, want ik erger doorgaans ook best wel eens aan mijn kinderen. Maar ik vind het wel heerlijk om ze om me heen te hebben en om hun ontwikkeling te kunnen volgen. Ik geniet van hun kijk en beleving van de wereld om hen heen, en ik vind het altijd weer jammer als de zomervakantie voorbij is. En de opmerking van dat veel vrouwen een kind willen, zodat ze dan vrouw zijn en niet meer een meisje, daar herken ik mezelf juist helemaal niet in. Ik moet juist erg wennen om me als vrouw te gedragen, want ik voel me nog steeds een meisje en dat vind ik eigenlijk wel prettig. 
Voor diegene die geen kinderwens hebben kan ik maar een ding zeggen: begin niet aan, want volgens mij zijn juist deze mensen die er ongelukkig van worden! Ik kan dit respecteren en ook wel begrijpen maar kom ook niet met kritiek naar mij toe omdat ik wel voor kinderen gekozen heb en er wel tevreden mee ben! 
Studeren (40 uur p/w) is best wel goed te doen met kinderen er bij, ik heb voor de kinderen twee middagen opvang, dus dat valt reuze mee. Misschien plak ik er nog wel een master studie aan vast!

Antwoord

Haha! Een kind maken en krijgen is één ding. Dan nog opvoeden en de boel gezellig houden het volgende punt. Een groot gezin kan hartstikke leuk zijn, je moet er alleen wat voor doen.

Antwoord

Het maakt niet uit waarom mensen kinderen krijgen. Alle mensen van de volgende generatie zullen ouders hebben die om hun moverende redenen kinderen hebben gekregen. Geen van hen zal ouders hebben die bewust kinderloos gebleven zijn. 
 
En als het zo is dat die “moverende redenen” (hetzij via DNA, hetzij via opvoeding) kunnen worden overgedragen dan zal ook de daar op volgende generatie mensen moverende redenen hebben om kinderen te krijgen.

Antwoord

Mijn man en ik zien kinderen opvoeden niet zitten. Edwin praat er met niemand over en heeft daar dan dus ook geen last van. Ik word er echter wel op afgerekend. Vooral door mannen eigenlijk. Ik heb een biologische klok en gaat daar later spijt van krijgen. Ik ben bang, dat het mijn carriere in de weg staat en dat ik dik word. Volgens vrienden die elkaar constant hysterisch toeschreeuwen over het te weinig doen om elkaar te helpen met de kleine kom je ervan in balans. Mensen zien mij als de vrouw die niet volwassen wil worden als de koude kikker. Mijn man gaat eigenlijk in het oordeel vrijuit. Hij hoort ook vrijuit te gaan. Ik hoor ook vrijuit te gaan. De pil uit het basispakket halen, Rouwvoet die mensen aan de familie wil helpen. Wij kiezen bewust voor geen kinderen. Verschillende redenen die voor ons goed zijn. Mensen reageren er op van, “zo moet je niet denken.” “Daar moet je niet naar kijken.” Tegelijkertijd, zijn die mensen nergens te vinden wanneer een kind mishandeld word. Wanneer kinderen op opeengestapelde stoelen in de gang klimmen bij een vereniging, terwijl de ouders gezellig aan de bar populair aan het doen zijn. Ik heb zelfs meegemaakt, dat ik op een beurs zat en dat de vader zijn 11 jarige dochter aan mij (een wildvreemde) meegaf met een walkie talkie, zodat meneer auto’s kon kijken. Dan ben ik een koude kikker die wat meer balans in haar leven kan krijgen. Er word zo ongelooflijk veel druk op je gezet. Door wildvreemden niet eens ouders.

Antwoord

Helemaal mee eens!

Antwoord

Ik vraag me toch altijd af of mensen kinderen nemen voor zichzelf of voor de kinderen…..

Antwoord

Beide misschien?

Antwoord

Wat een vraag, hoe kan je nou een kind nemen voor het kind zelf???

Antwoord

Wat ik bedoel is als je besluit om kinderen te nemen zijn er nog helemaal geen kinderen en kan je dus ook niks voor ze doen. 
Kinderen neem je omdat je dat graag wil, alle andere redenen lijken mij stupide.

Antwoord

Dat vraag ik me ook geregeld af. Ik denk ook dat mensen voornamelijk kinderen voor zichzelf nemen en er regelmatig helemaal niet bij stilstaan of ze een kind wel een fijn of gelukkig leven kunnen bieden. Voor een hoop mensen is het nemen van kinderen vooral een aanvulling op hun leven “de buren en al onze vrienden hebben ze ook” zoals een koophuis, een dikke leasebak, een paar weken zomervakantie of een huisdier. Een logische stap, waarbij ze niet nadenken of het ook de juiste stap is…  
 
…dat iemand kinderen zou nemen voor de kinderen is natuurlijk onwerkelijk. Niemand zal denken van ‘kinderen mwoah, maar ik neem ze maar, want die kids zouden het zo fijn hebben bij mij’.  
 
Eigenlijk zou de discussie dus moeten gaan over of het nemen van kinderen een egoistisch verschijnsel of een natuurlijk verschijnsel is?

Antwoord

Wat het argument pensioen betreft. De pensioenregeling komt in gevaar omdat mensen te oud worden. Plus je krijgt toch ook geen kinderen als garantie, dat er voor je word gezorgd, wanneer je oud word? Kinderen zijn toch geen vorm van verzekering. Volgens mij kom je dan akelig bedrogen uit. Kinderen krijg je omdat je ze iets wil meegeven. Omdat je wil zorgen.

Antwoord

Is dit een nieuwe trend ofzo? Mensen met kinderen bashen? Zeggen dat kinderen eigenlijk alleen maar voor zorgen en ongeluk zorgen? Want het lijkt wel alsof NRC Next ervoor gaat om dit soort blogs dagelijks te posten. Wat ik wil is dat mensen eens zouden ophouden met zich bemoeien met de keuzes van anderen. Er zijn vele mensen die kinderen hebben en daar heel blij mee zijn, en er zijn ook mensen die geen kinderen hebben, daar ook niet aan moeten denken, en die kunnen dus ook beter geen kinderen krijgen. Het is idioot om te beweren dat mensen die zeggen gelukkig te zijn met kinderen leugenaars zijn, en het is ook idioot om te zeggen dat je kinderen móét krijgen om gelukkig te zijn (maar deze laatste bewering hoor ik een stuk minder dan de eerste – nogmaals: kinderen krijgen bashen lijkt een soort trend te zijn). Ik heb zelf (nog) geen kinderen, wil ze over een paar jaar wel heel graag, en geloof ook dat dit voor mij een juist levenspad zou zijn. Dan gaan er natuurlijk momenten komen dat je je kinderen even zat bent, maar op het moment dat je er bewust voor kiest om kinderen te krijgen dan denk ik dat dat in grote lijnen wel bijdraagt aan je ervaren levensgeluk. Niet zozeer vanwege het hebben van kinderen, maar omdat je je een droom hebt gerealiseerd. Voor anderen mensen bestaat die levensdroom uit een topcarriere, of wellicht een combinatie, of uit dagelijks schilderen: wat dan ook. Allemaal goed, maar hou op met het proberen te beperken van hoe anderen het geluk voortkomende uit hun levenskeuzes ervaren.

Antwoord

Q, wel grappig dat je vind dat mensen geen waardeoordeel mogen hangen aan de beslissing van mensen om kinderen te nemen, maar dat je dit zelf ook doet bij de beslissing van mensen om geen kinderen te nemen.  
 
Je zegt bijvoorbeeld: Er zijn vele mensen die kinderen hebben en daar heel blij mee zijn, en er zijn ook mensen die geen kinderen hebben, daar ook niet aan moeten denken, en die kunnen dus ook beter geen kinderen krijgen.  
 
Je zou ook kunnen zeggen; er zijn ook mensen die geen kinderen hebben en daar heel blij mee zijn….. 
 
en ook zeg je: Het is idioot om te beweren dat mensen die zeggen gelukkig te zijn met kinderen leugenaars zijn, en het is ook idioot om te zeggen dat je kinderen móét krijgen om gelukkig te zijn (maar deze laatste bewering hoor ik een stuk minder dan de eerste (….)) 
 
Dat vind/hoor jij misschien maar is niet bewezen… En klinkt ook een beetje als waardeoordeel

Antwoord

Nee, dat lees jij als een waardeoordeel. Het was echter geen waardeoordeel.

Antwoord

Vind jij het bashen als je zegt dat mensen die absoluut geen kinderen willen ze misschien ook beter niet kunnen krijgen? Waarom is dat bashen, dat is toch alleen maar goed. En ja, natuurlijk zijn er ook mensen die gelukkig zijn zonder kinderen. Dat is fijn voor ze. Wat Q zegt is dat mensen die geen kinderen willen, dat niet opgedrongen moeten krijgen omdat dat voor hen én waarschijnlijk dan ook voor de kinderen, niet goed is. Iemand die persé geen hond wil zal in de meeste gevallen daar minder liefde aan geven dan iemand die gek is op honden en graag een hond wil. Dat snappen we allemaal. 
Je bent wel heel erg spijkers op laag water aan het zoeken in Q’s commentaar. Hij/zij schrijft nergens dat je kinderen moet hebben om gelukkig te zijn. Dat verzin je erbij. 
 
En ja, dan ga je zeggen dat ik het persoonlijk speel. Dat zei je al eerder toen ik commentaar op Sandra gaf en vervolgens doe je het zelf. Dat noemen ze de pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet. 
 
Uiteindelijk komt het op een paar punten neer. 
 
* Laat mensen met kinderen, die daar gelukkig mee zijn, alsjeblieft in hun waarde. 
* Dring mensen die geen kinderen willen, geen kinderen op want daar worden ouders en kinderen ongelukkig van. 
* Wees blij dat mensen keus hebben en accepteer dat er ook mensen zijn die gelukkig zijn zonder kinderen. 
 
Met andere woorden, leef en laat leven en respecteer de keuzes van anderen.

Antwoord

Inderdaad, Babs, dankje voor je aanvulling!

Antwoord

Q, ik ben het helemaal met je eens. En Liz, volgens mij schrijft Q juist dat iedereen het zelf moet weten, en dat we moeten ophouden elkaar de maat te nemen. Dat is vervolgens precies wat jij doet.

Antwoord

Wilde laten zien dat alles aan interpretatie onderhevig is… zo ook wat Q en ik schrijvem en dus ook wat Sandra schrijft…  
 
Verder vind ik ook dat iedereen moet doen wat hij/zij zelf wil…  
 
Anke omschrijft het goed..

Antwoord

Q, mijn ervaring is dat mensen zonder kinderen (vooral vrouwen) veel vaker worden gebasht. Ten tweede komt het vaak voor dat mensen kinderen nemen zonder van te voren na te denken over de consequenties met verwaarlozing en scheiding tot gevolg. Die mensen hadden dus beter geen kinderen kunnen nemen. Ik vind het goed dat niet alleen de positieve kanten van het traditionele gezinsleven hier worden belicht.

Antwoord

Ach, sommige mensen willen graag kinderen en sommigen liever niet; Iedereen ervaart dat anders, en het zou het mooist zijn als iedereen de keuze van de ander gewoon respecteert.  
 
Ik weet al vanaf jongs af aan dat ik niet in de wieg gelegd ben om moeder te worden, en anderen om mij heen dromen al vanaf de kleutertijd van een mooi gezin. Goed toch?  
Iedereen vind het geluk in zijn eigen dingen. De een in gezellig ontbijten met de kids, de ander in het bedwingen van de hoogste bergtop. En het één is niet beter dan de ander, alleen anders.  
De mens is een leuk beestje. :)

Antwoord

Kinderen maken je niet gelukkig. Nee, natuurlijk niet, net zo min als ouders, broers, zussen, vrienden, buren, werk, gezondheid….. 
Geluk is niet iets wat iemand je aan komt dragen dat zal uit jezelf moeten komen. 
Ik kan je wel vertellen dat wanneer een of meer van voorgenoemde dingen wegvalt, je wel erg ongelukkig kan worden. 
Gezonde mensen hebben 1000 wensen, zieken hebben maar 1 wens.

Antwoord

Boeiend hoe opstandig ouders worden van de conclusies van het onderzoek. WAT? IK? ONGELUKKIG??? Met mijn wonderkind(eren)??? Je grootje zal je bedoelen!!! ) Ikzelf ben een voorzichtig gelukkige ouder van eén kind en ik zwol ook op van verontwaardiging. (En hoe triomfantelijk gewenst kinderlozen reageren is ook grappig trouwens.) Anyways; hoe hebben de onderzoekers geluk omschreven? Een volledig relaxed leven waarin ik binnen financiele en ethische grenzen precies kan doen wat ik wil, dat heb ik inderdaad niet meer. Maar ik heb er allerlei toffe hormonale reacties op een opgroeiend (dreinend, poepend, lachend, lerend) kind voor teruggekregen, en een vermogen tot het organiseren van mijn leven dat voordien geheel latent was. Blij mee, alles bij elkaar; dat onderzoek gaat dus duidelijk niet over mij :-)

Antwoord

Ik denk dat dit onderzoek zich meer richt op het HIER en NU. De ouders die reageren lijken het meer te hebben over de lange termijn. 
 
Ja, op de lange termijn zal het merendeel van de ouders heel erg blij en gelukkig zijn met hun kind. Als dat niet zo was, dan zou er toch echt iets heel erg mis zijn met de mensheid. 
 
Maar als je aan een ouder vraagt, midden in de periode dat een baby de tanden verwisselt, de peuter door de NEE phase gaat, de 9 jarige geen aandacht heeft voor school, of de puber die op z’n kamer zit te verrotten, of ze het NU zo leuk vinden… 
Volgens mij zijn er dan een hoop ouders die even glazig in de verte kijken en denken: nee, nu vind ik het even niet zo leuk. 
 
Wat echter al eens eerder in een blogje is besproken (idd Next, veel aandacht voor het niet leuke van het gezin?), het lijkt er op dat je dat echter niet MAG zeggen. Als je kinderen hebt, is dat alleen maar rozengeur en maneschijn, en als je het daar niet eens mee eens bent dan mag je blij zijn dat niemand meteen de Kinderbescherming op je afstuurt. Dus ja, vervolgens krijg je de inderdaad een mythe, dat kinderen hebben zo leuk is. Tuurlijk. Zal leuk zijn. Rewarding op de lange termijn zeker. 
 
Maar echt niet altijd….

Antwoord

Bestaat er een relatie, wat voor relatie dan ook, die altijd alleen maar leuk is? 
 
Ik denk het niet. Dan zou je nooit ruzie hebben met je partner, je broers of zussen, je vrienden, kennissen of collega’s. Zulke relaties bestaan niet en toch kiezen we er in de meeste gevallen voor om ook die relaties te laten bestaan terwijl we er makkelijk van weg kunnen lopen. Een intiemere relatie dan die tussen een ouder en een kind bestaat niet. Waarom zou je dan ongelukkig worden als daar ook eens dingen voorvallen die niet alleen maar leuk zijn? 
 
Persoonlijk heb ik van elke fase van mijn kind met volle teugen genoten. Ik heb geen makkelijk kind, geloof me maar. Maar de ontwikkeling van een kind, jouw kind, van zo dichtbij meemaken is heerlijk. Dingen terugzien van een van de ouders (biologisch of niet maakt daarbij niet alles uit, kinderen kopiëren wat ze zien). Een goed voorbeeld leven en zien dat het werkt. 
Dat is heerlijk en fullfilling.

Antwoord

Mensen met kinderen bashen. Mensen kwetsen en raken gekwetst. Wel of niet hebben van kinderen is sowieso een gevoelig onderwerp. Het komt van twee kanten. Je komt op een kraambezoek en je staat tegenover het mooiste geschenk van die mensen. Dan zit je al met de zenuwen in je lijf. Reageer ik enthousiast genoeg? Vervolgens komt het gesprek op jou terecht en alle door jou goed doordachte argumenten die voor jou groot goed zijn, word in de prullenbak gesmeten. Je krijgt ineens het gevoel, dat het gezellige kraamvisite een spaanse inquisitie is geworden en gaat leeg en gesloopt naar huis. Oordelen doe je, anders kan je niet nadenken.

Antwoord

Ik kan me toch niet aan het idee onttrekken dat als we met z’n vieren dineren mijn ouders erg veel geluk ervaren. Ik wil dolgraag ooit eens vader worden en heb het idee dat Nederlanders sowieso niet al te positief naar hun eigen leven kijken. Met of zonder kinderen.

Antwoord

wetenschappelijk gezien totaal onzinonderzoek. het toont vooral de individuele en korte-termijnbeleving van ouders. inderdaad kan ik beamen dat minder slaap, vrije tijd en verantwoordelijkheid tot een verminderd geluksgevoel kan leiden. hier staat tegenover dat de lol van kinderen, de extra betekenis die het aan je leven geeft, het gevoel van gezamenlijkheid en de mogelijkheid kennis en ervaring door te geven (om maar wat te noemen) een veel dieper gevoel van beleving geven dan ‘slechts’ een geluksgevoel. het gaat om het onderdeel zijn van iets groters, het hebben van bestemming en het vinden van een plek. dus ja, minder oppervlakkig geluksgevoel maar wel een veel dieper en duurzamer beleving van ‘zin van het leven’. aan ‘ouders zonder kinderen’ wens ik overigens veel geluk!

Antwoord

Dat is het volgens mij ook. Een mens kan niet constant gelukkig zijn. Hoeveel je ook van een ander hou. Die persoon hoort volgens mij, let wel volgens mij niet verantwoordelijk te zijn voor jou geluk. Dat ben je altijd zelf. Het is wel fijn om anderen gelukkig te zien en te maken, maar dat zijn momentopnames. Volgens mij, kan je met en zonder kinderen gelukkig en ongelukkig zijn. Het is zaak denk ik om jezelf en laat ik het beestje maar bij zijn naam noemen, vooral mezelf niet zo aangevallen te voelen. Dat neemt een hoop ongelukkige gedachtes weg. Ik wil gewoon gekke tante Wanda zijn. Dat past het beste bij me.

Antwoord

Waarom kregen z’n ouders Herman Stevens?

Antwoord

Het pensioengat zit tussen de benen, 
Daar is niks meer aan te doen. 
Het is pompen of verzuipen: 
Fok, fok, fok, …fok voor je pensioen. 
 
Coen Jutte (http://www.speakersacademy.nl/speakers/coen-jutte)

Antwoord

Wat een dom gelul.. 
Beetje depri zeker.. 
Wat jeugd traumas opgelopen?/?

Antwoord

Wat vind jij precies dom gelul? Het feit, dat het geen reet uit maakt of je nu wel of geen kinderen krijg wat betreft geluk? Of dat mensen zichzelf niet aangevallen moet voelen. Ik vind het gewoon een maf gegeven, dat mensen met een kinderwens of gezin zichzelf beledigt voelen door mensen zonder kinderwens of gezin en andersom. Toch kan ik het een maf gegeven vinden. Het raakt mensen wel. Hoe sta jij daar zelf in?

Antwoord

Erg storend dat er nog steeds mensen zijn die denken dat je kinderen neemt. 
Kinderen neem je niet, die krijg je.

Antwoord

Opa of oma worden, DAT is leuk! Wel de lusten, niet de lasten. 
 
Maar dat word je niet als je kinderloos blijft…

Antwoord

Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat het hebben van een gezin met jonge kinderen (1 en 2 jaar oud, en nr 3 onderweg) behoorlijk zwaar is, en dat je weinig tijd voor jezelf overhoudt. Maar gelukkig, dat word ik er nu juist wel van. Ik geniet van die drukke viesmakende wezentjes die me mijn rust kosten. En over een paar jaar gaan ze gelukkig naar school, kan ik af en toe even bijkomen… 
Het is zoals zoveel dingen in het leven heel persoonlijk, de een vindt het geweldig, de ander niets. Wat mij stoort in veel van dit soort artikelen die ik de laatste tijd lees is is dat iedereen tegenwoordig blijkbaar moet toegeven dat het niet leuk is, ouder zijn? En als je het nu wel leuk vindt? Iedereen is anders, en dat hebben veel schrijvers niet door, ze gaan ervan uit dat iedereen het ouderschap (of bewuste kinderloosheid) hetzelfde ervaart als hij/zij zelf. Het al dan niet krijgen van kinderen is een keuze die je zelf moet maken, en daar heeft niemand behalve jijzelf en je partner over te oordelen. Geluk maak je zelf!

Antwoord

Ik kan me helemaal voorstellen, dat je gelukkig word van een kind, dat van je hou. Ik kan mezelf ook voorstellen, dat je jezelf geen ander leven zou toewensen. Ik kan mezelf ook voorstellen, dat je helemaal gek word van angst op andere momenten. Wanneer je de controle over dingen verliest bij ziekte of iets dergelijks. Daar zit het hem bij mij in. Ik heb er gewoon heel erg veel behoefte aan om de verantwoordelijkheid bij mijzelf te houden, dat als ik iets verkeerd doe. Ik en niemand anders er de dupe van word. Persoonlijk vind ik dit een goede reden om niet aan kinderen te beginnen. De vraag gaat over geluk. Volgens mij welke keuzes je ook maakt. Met of zonder. Je zal gelukkige momenten meemaken. Ook ongelukkige.

Antwoord

Ik heb ook geen kinderen en ik hoef ze ook niet. Over het algemeen vind ik mijn vrienden af en toe heel irritant sinds ze kinderen hebben. Je hebt nooit meer een normaal gesprek want; of ze ze hebben het alleen maar over hun kinderen of hun kinderen saboteren jullie gesprek door constant aandacht te vragen of ze vragen ook heel vaak “en wanneer jullie”? En als ik dan zeg “van mijn leven niet” dan zijn ze beledigd. Ik vind kinderen trouwens wel leuk, ik heb een paar hele leuke nichtjes waar ik echt een leuke band mee heb. Ik voel me gewoon niet verplicht om me voort te planten omdat het nou eenmaal kan. Gelukkig heeft mijn man er ook zo over. We houden lekker veel geld en tijd over om leuke dingen te doen en we zullen nooit teleurgesteld worden n.a.v. kinderen die nooit zijn geworden wat wij hadden gewild. Ik ben vrij van stress en bijna veertig en ik word over het algemeen 15 jaar jonger geschat. Heerlijk!

Antwoord

Misschien hadden jou ouders 10x na moeten denken toen ze overwogen om jou op de wereld te zetten. En misschien geld dit voor iedereen die zo negatief zit te doen over mensen die wel voor kinderen hebben gekozen. 
het kan mij werkelijk niets schelen waarom de een wel voor kinderen kiest en de ander bewust kinderloos blijft. 
Laat het leven als je blieft leven! Accepteer elkaars keuzes!

Antwoord

Hadden jouw ouders maar nagedacht, of minder intolerant opgevoed. 
 
Ik ervaar het ook zo, mensen met kleine kinderen praten nergens anders over en hun wereldje wordt erg klein en bekrompen. Gevolg is dat zij mij niets meer te melden hebben, en ik hen niet meer.  
 
Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar het woord zegt het al, uitzondering: in het algemeen zijn ze niet zo.  
 
Waarom mag dat niet gezegd worden? Je wordt gewoon buitengesloten in gesprekken als je geen kinderen hebt.

Antwoord

Sorry hoor maar ergens boven aan heb ik ook al mijn verhaal gedaan, dat ik een studerende moeder ben. Ik praat meer over mijn studie (beeldende kunst) dan over mijn kinderen! Maar ik ben wel blij met mijn kinderen.

Antwoord

Datzelfde geldt voor mensen die geen baan hebben, bijvoorbeeld. En dat is veel minder vaak een bewuste keuze. Het is logisch dat vrienden met kinderen daar veel mee bezig zijn, zeker als de kinderen nog jong zijn. Als jij je daar niet in in kan leven dan moet je gewoon op zoek gaan naar nieuwe vrienden. Je kan moeilijk je oude vrienden verplichten gelijk te blijven aan wie zij vroeger waren, zodat jij je maar vooral niet hoeft aan te passen. Het is prima als jij geen trek hebt in die kinderpraat, het is ook lastig als je er dan niet over kan meepraten misschien, maar dan wordt het gewoon tijd voor nieuwe vrienden. Niemand sluit jou buiten, maar jij neemt zelf geen deel aan hun belevingswereld. Het uitsluiten gaat dan niet bewust, maar onbewust. Jij sluit jezelf immers ook uit uit die gesprekken, want als jij het fantastisch zou vinden over hun kinderen te praten zou je ook niet uitgesloten worden.

Antwoord

Het komt er op neer dat ouders met kleine kinderen met niemand rekening hoeven te houden.  
 
Maar continu praten over je kinderen is hetzelfde als 
- alleen maar over je werk praten 
- alleen maar over je hobby praten 
 
En dat wordt OOK niet gewaardeerd. MAar als het alleen maar over kinderen gaat, dan moeten we ons plotseling aanpassen en anders hadden onze ouders beter moeten nadenken voordat ze ons op de wereld zetten. 
 
Ga zo vooral door met die intolerante onaangepaste houding t.o.v. mensen die geen kinderen hoeven.

@Desiree: Sorry is die laatste zin aan mij gericht? Want dan heb je mijn stukjes toch echt niet goed gelezen. Wat ik zei was dat jij niet van je vrienden kan verwachten dat zij zich allemaal aanpassen op iets waar zij kennelijk geen last van hebben, en alleen jij wel. Je gebruikt het voorbeeld van werk of hobby. Stel nu dat jouw vrienden allemaal gek zijn van kantklossen of hun baan als bankier, en daar de hele tijd met elkaar over praten. Jij hebt het echter niet zo op kantklossen of bankieren dus je kan niet veel met dat gesprek. Moeten zij dan allemaal het ergens anders over gaan hebben terwijl ze er happy mee zijn, puur voor jouw bestwil? Niet erg utilitaristisch; het zou in dat hypotetische voorbeeld logischer zijn dat jij gewoon iets anders ging doen en wellicht wat mensen opsnort die jouw eigen hobby of baan delen.

Ik heb wel een kind (ze is 23) en er zijn hier altijd hordes kinderen over de vloer. Ik ben 50 en word niet ouder dan ca. 30/35 geschat. Dat je er jong uitziet heeft helemaal niets te maken met of je kinderen hebt of niet. Het heeft alleen maar te maken met een aardig figuurtje en een goede huid. Daar hoef je (ik niet tenminste) niets voor te doen. Dat krijg je van moeder natuur mee. Niks om over te pochen dus.

Antwoord

kinderen krijgen, kinderen nemen, kinderen weigeren, bewuste kinderloosheid, onbewuste kinderwens, weer kind willen zijn.  
 
Toen kind en geluk voor de deur stonden 
heb ik een van beide heen gezonden 
de opinie op het internet  
de nieuwe exit polls bij kraambed 
ze zeiden allen doe het wel of doe het niet 
maar een kind dat kies je niet  
in Holland staat een huis, jawel 
ik geloof dat ik nog wat geluk bestel 
of krijg daar ineens een wonder uit vrouw’s schoot 
nog 20 jaar, dan zijn ze groot 
of ik nou blog en reageer of niet 
kinderen zijn mensen, met een spiegel van al ons geluk en verdriet.  
onthoud jezelf, als je dat niet ziet

Antwoord

Volgens mij denken vrouwen tegenwoordig anders na over kinderen: ‘is het goed voor mijn carriere?’, ‘word ik niet te dik en lelijk na de bevalling?’.. etc 
 
Volgens mij is de film ‘De gelukkige huisvrouw’ een aanrader voor velen hier!

Antwoord

Natuurlijk denken vrouwen na over hun uiterlijk na de bevalling. Het is ook niet niks, en dat mag best, als het maar niet de overhand krijgt. 
En dat kinderen in de meeste gevallen je carrière nbiet stimuleert, is wel bekend. 
 
Je laatste opmerking komt een beetje neerbuigend over, alsof de vrouwen hier naief zijn over het moederschap. Dat blijkt mijns inziens helemaal niet uit de reacties.

Antwoord

Stel dat er helemaal geen kinderen geboren meer worden, en dan bedoel ik ook echt nergens mee. Hoe zou de wereld er dan uit zien? Er komen alleen maar meer bejaarde mensen. Maar ze kunnen nergens terecht. Er is geen verpleging meer, geen verzorgende personeel, geen huisartsen en andere artsen. Huizen rotten weg, want er zijn geen schilders, geen bouwvakkers. Deze ouderen kunnen ook niet meer eten, want winkels moeten hun deuren sluiten wegens gebrek aan personeel. Er kan geen geld meer opgenomen worden, want bankpersoneel is er ook niet meer. Zouden deze bejaarde mensen dan alleen nog maar wat voor zich uit staren, zich af vragen hoe ze de volgende dag weer door moeten komen? Of liggen ze nog maar wat op bed, omdat hun lichaam helemaal aan het uit teren is? Zullen ze zich misschien af vragen waarom ze eigenlijk nog bestaan? Zouden ze hun dood verwelkomen? 
Lijkt mij een rare wereld, een wereld zonder toekomst.

Antwoord

Tsja, dat zou vervelend zijn. Echter is dat niet het onderwerp van discussie. We zouden het hier moeten hebben over de uitkomst van een onderzoek waaruit gebleken is dat ouders van jonge kinderen helemaal geen leuke dingen in het leven hebben… en dus niet gelukkig zouden zijn. 
 
…in de loop van de dag is het echter een over en weer bashen geworden van “ouders van kinderen” en “bewust niet ouders”…

Antwoord

Stel je voor een wereld waarvan, omdat er zo nodig zoveel mogelijk kinderen gefokt moeten worden (want dat is zo “verrijkend”), waarin de bevolking groeit met 95 miljoen of 5 Nederlanden per jaar, zoals nu nog steeds het geval is. Stel je voor waar een zodanige wereld na enige tientallen jaren op uit draait. Een wereld met tekorten aan alles, energie, water, voedsel, ruimte, rust en infrastructuur, maar met een overvloed aan lawaai, stress, vuil van alle denkbare soorten, honger en ziekten. Dan heeft de wereld wellicht wel een toekomst, maar dat is er een die ik niet mee hoop te maken. Dus alvorens toe te geven aan de voortplantingsdrang, hou enige tijd op met navelstaren, denk nuchter na, kijk om je heen en vraag je dan serieus af of er al niet meer dan genoeg mensen zijn op de wereld in het lagemeen, en in het kleine overvolle Nederland in het bijzonder, en vraag je dan in alle errnst af of er nog zo nodig nog meer bijgefokt moeten worden, en waarom dan eigenlijk. 
 
Kom niet aan met de drogreden van kinderen die de eenzaamheid vam de oude dag oplossen, daarvoor ken ik er veel te veel in het bejaardenhuis met 3,4,5 kinderen die 2x per jaar (verjaardag en Kerst)een uurtje bezocht worden, want de kinderen hebben het zo druk,druk,druk, en ze moeten zo veel…. 
 
Overigens wie is hier de grootste egoist, die om bovenvermelde redenen bewust kindervrij is of iemand die kinderen fokt als onbetrouwbare oudedagverzekering ? 
 
Voor een heldere verklaring waarom het niet fokken van kinderen de veruit meest milieubewuste politiek is beveel ik ten zeerste aan “De Larf” van Midas Dekkers

Antwoord

Ongelooflijk zoals de overgrote meerderheid hier volledig in de verdediging schiet als er een simpele conclusie van een normaal onderzoek wordt gepubliceerd. Die conclusie luidt helemaal niet dat je van kinderen ongelukkig wordt. Er staat dat er gemiddeld genomen sprake is van een verminderd geluksgevoel.  
Maar nee, het onderzoek heeft het gewoon fout. Iedereen met kinderen is doorlopend extatisch.  
Of zou het te maken hebben met schaamte, met gevoelens van onmacht, met de absolute wil om alles enigjes te vinden, maar met het onvermogen om dat ook daadwerkelijk zo te ervaren? Dan maar de barricaden op om mijn omgeving en indirect mezelf te overtuigen van wat ik denk dat ‘normaal’ is. 
 
Ik ben vader en ik ben dol op mijn kinderen. En om die reden alleen al zou ik geen antwoord kunnen geven op de vraag of ik wetende wat ik nu weet, al die jaren terug ook aan kinderen zou zijn begonnen. (Ik kan natuurlijk niet een wereld wensen zonder de kinderen waar ik van houd.) Toch zal ik beslist niet klakkeloos het nemen van kinderen adviseren. Als iemand mij om advies zou vragen, zou ik waarschijnlijk eerder tégen dan vóór pleiten. 
 
BTW, ik vind het een gotspe om bij een onderwerp als dit aan te komen met economische (of politieke) argumenten! Hoe je het ook bekijkt, het is een individuele keuze en die dient als zodanig gerespecteerd te worden.

Antwoord

Ja, echt waar? Waarom zou je zeggen dat zij beter geen kinderen kunnen krijgen/nemen/adopteren/op de wereld zetten/whatever?

Antwoord

Ja. Echt waar!

Antwoord

Ik zweer het met de hand op mijn hart: ik zou het zo weer overdoen!!  
 
Kinderen betekent ‘levenslang’. Je leven is nooit meer zorgeloos, jij bent automatisch ongelukkig als je kinderen dat ook zijn (omgekeerd meestal ook), je maakt de diepste dalen mee, maar….ook de hoogste pieken!  
 
Ik zit middenin de pubers en regelmatig stort ik dikke tranen. Toch weegt blijkbaar het ‘wonder’ van wederzijdse, onvoorwaardelijke! liefde (het soort dat alleen heerst tussen ouders en kinderen, believe me )op tegen alle misere. Dat je zo ontzettend veel van een mens kan houden, had ik eerder nooit voor mogelijk gehouden.  
 
Ik oordeel echter niet: mannen of vrouwen die (sterk)twijfelen, moeten er vooral niet aan beginnen; zij weten immers toch niet wat ze missen. En ze besparen kinderen (die er niet om hebben gevraagd geboren te worden)de pijn die ook bij het leven hoort. Prima dus.  
 
Maar nogmaals, voor mij is het de juiste keuze geweest en ik ben er zelfs een beter mens van geworden. Jezelf wegcijferen enzo.  
Ik moet er niet aan denken dat ik me nog druk zou maken over welke keuken ik zal gaan kopen, over witte! meubels en over welke exotische vakantie ik nu weer eens ga boeken. Het leven met kinderen wordt in die zin opeens stukken eenvoudiger.

Antwoord

Even een reactie op bovenstaand, ik denk niet dat het artikel per se fout is, maar eerder niet volledig. Mijn ervaring is dat het ouderschap zowel heftige geluksmomenten als moeilijke momenten kent. Zowel de pieken als de dalen worden hoger resp. dieper. Gemiddeld voel ik me denk ik wel gelukkiger. Meet het onderzoek wel beide kanten evenredig?

Antwoord

Wat een animositeit allemaal. Laat iedereen gewoon in z’n waarde.  
Wil je kinderen, ik hoop dat het je gegeven is, en wens je veel geluk. Wil je geen kinderen, voel je vrij. 
 
Het hele onderzoek lijkt me zinloos omdat geluk zo ontzettend subjectief is. 
De gezinnetjes die ik ken, zijn veelal gelukkig en de kinderloze stellen die ik ken, zijn veelal gelukkig.  
Beide hebben soms problemen en lossen die dan weer op.  
Als het gelukkige gezin een mythe is, is een gelukkig leven in het algemeen dat ook, lijkt mij. 
Ik heb over het algemeen een gelukkig leven met mijn man en dochter. Soms balen we van ons leven, als er iets misgaat, en soms zijn we dolgelukkig. Voor onze dochter geboren werd, was dat niet anders. 
Wij wilden graag een kindje omdat dat ons een verrijking van ons leven leek. Dat is misschien egoïstisch te noemen, maar we doen ons uiterste best om haar een mooi leven te geven zoals wij dat ook hebben gehad. Als ik haar lachende gezichtje zie, denk ik dat we daar goed in slagen. 
 
Niks oudedagvoorziening, het idee alleen al vind ik een aanfluiting, en ik heb ook geen enkele ouder het hier zien noemen als reden om kinderen te krijgen.  
Het woord fokken vind ik ronduit beledigend. Is dat echt nodig om een punt te maken, of wil iemand gewoon choqueren? 
 
Voor iedereen, of je nou kinderen hebt of niet: Geniet van de mooie dingen en succes met de moeilijke dingen.

Antwoord

Al die persoonlijke reacties hier! Het gaat om een onderzoek waarbij waarschijnlijk een gemiddelde laat zien dat het ‘gezellige gezin’ een mythe is. Dan is de vraag vervolgens niet of jij of de buurman WEL gelukkig is met zijn of haar kinderen maar waar dat in het algemeen door zou kunnen komen. Misschien de individualisering, globalisering, kapitalistische samenleving, vertier voor eenieder? Wie zal het zeggen..?

Antwoord

Dat is het punt nou net, hoe kan een gemiddelde laten zien dat iets een mythe is? Als het voor één persoon, geen mythe is, klopt die conclusie al niet. Een mythe is iets wat niet bestaat. Ik denk dat mensen daarom zeggen: Hallo, ik heb wel een gelukkig gezinsleven, wat nou mythe? Als zij dat zo zien, ontkrachten ze de conclusie van het onderzoek. Het onderzoek laat volgens mij hoogstens zien dat veel mensen bedrogen uitkomen als ze denken dat het gezinsleven alleen maar hieperdepiep is.

Antwoord

Even voor de duidelijkheid, ik heb bewust geen kinderen. Ik probeer mensen in hun waarde te laten aangaande hun keuzes, en leef mee met ongewenst kinderlozen. Dat vind ik, ondanks mijn eigen keuze, heel verdrietig voor ze. En ik geniet van kinderen om mij heen. 
Ik geloof een deel van het onderzoek, namelijk dat het hebben van kleine kinderen op dat moment af en toe niet speciaal gelukkiger maakt. Maar er staat niks over lange termijn, over wat mensen voelen als ze eenmaal grootouder zijn. Dan heb je nog steeds kinderen, maar dan zijn ze groot. Telt dat dan niet meer? Om mij heen zie ik verse grootouders opbloeien vanwege het geluk van de kleinkinderen. Ik mis dat in het onderzoek. Want dan zou je wel eens een heel andere conclusie kunnen moeten trekken.

Antwoord

x, je hebt gelijk. Zij hebben nl wel de lusten en (meestal) niet de lasten

Antwoord

Niet alleen dat, maar het is typisch een geval van ‘de kost gaat voor de baat uit’. Grootouders hebben namelijk nog steeds kinderen. Ze hebben in hun eigen kinderen geïnvesteerd toen die klein waren, en ze plukken daar nu de vruchten van. Ik vraag me af hoe het zit met de geluksbeleving van grootouders ten opzichte van niet-grootouders, dus om de langetermijnbeleving. Of is het hele onderzoek opgezet om ongewild kinderlozen een hart onder de riem te steken?

Antwoord

Het lijkt me eerder dat de conclusie op deze manier is geformuleerd om ouders van pasgeborenen te laten weten dat die verplichte, aagekondigde en verwachte roze wolk geen wet van Meden en Perzen is. 
De peerpressure voor nieuwe ouders is enorm. Kijk maar naar de absurde commercie die er omheen is ontstaan. Als je het echt niet meer weet, kun je aan je omgeving altijd nog duidelijk maken dat je echt van je kind houdt door in de eerste maanden duizenden euro te investeren in de geaccepteerde symbolen van mateloze ouderliefde zoals babynike’s. 
De conclusie van het onderzoek luidt dus eigenlijk: laat je niet gek maken!

Antwoord

Dan zouden ze dat beter ook zo kunnen formuleren. Dit is wel een heel omslachtige manier om dat te zeggen.

Antwoord

Zoals jij je antwoord formuleerde op mijn bericht, kan ik er niet omheen, je hebt gelijk. 
 
Ik hoop alleen dat de berichten van uiterst tevreden ouders achterwege blijven en wij (nrc.next lezers) de vraag op kunnen pakken die helemaal onderaan het artikel staat: ‘waarom krijgen mensen eigenlijk kinderen?’ 
 
En tja, omdat dit niet een puur rationele keuze is maar ook afhangt van onbewuste processen die zich in het brein afspelen? Ook is kinderen krijgen een natuurlijk gegegeven. Pas de laatste 50 jaar beginnen een aantal van ons te denken aan het feit of het hebben/krijgen/maken van kinderen wel zo fijn is voor hen.. Het is niet meer de normaalste zaak van de wereld hier in het westen.

De stelling “het gelukkige gezin is een mythe” lijkt toch weer te verzanden in een discussie tussen de mensen met en zonder kinderen. Jammer.  
De stelling suggereert wel dat ‘een gelukkig gezin’ niet zou bestaan. Geluk is een toestand, geen permanente situatie. Ik mag toch aannemen dat gezinsleden (en dat zijn overigens ook de mensen die zelf geen kinderen hebben – ook zij zijn ooit kind geweest) wel geluksmomenten kennen en hiervan kunnen genieten. Met misschien wel als beste momenten de gezamenlijke geluksmomenten. Maar ‘het gelukkige gezin’ als permanente staat van zijn zal in dat opzicht vermoed ik niet bestaan.

Antwoord

Bestaat het gelukkige individu? 
De meeste mensen zijn niet in constante staat van gelukzaligheid, voor zover ik weet. Waarom zouden ze dat dan binnen een gezinsconstructie wel zijn (als kind of als ouder)? 
 
Wat ik wil zeggen: als je denkt dat je gelukkig wordt als je een gezin sticht, terwijl je nu niet gelukkig bent, dan gaat het tegenvallen. De zorg voor een of meer kinderen betekent veel meer ontwikkeling en daardoor verrijking, in plaats van die (neppe)roze wolk.

Antwoord

Het is een vreemd idee. Geluk is niet meetbaar. Een kind krijgen is een wissel in je leven. Het heeft geen nut te vergelijken wat die wissel brengt. Geluk laat zich niet leiden. Een kind geeft vertraging. Het laat je stil staan. Leven is diep geluk naast diepe ellende. Of je nu kinderen hebt of niet.

Antwoord

Jaja, de pursuit of happiness…Ik ben heel blij dat ik dankzij de pil en de emancipatie geen kinderen moet krijgen, ik mag ze krijgen als de natuur meewerkt (ik vind IVF e.d. niks). In onze geindividualiseerde samenleving is het begrip dat volwassenen (met of zonder kinderen) en kinderen een gemeenschap vormen behoorlijk verdwenen. Het kind is het eigendom van het gezin geworden. It takes a village to raise a child. Als we dat wat meer zouden beseffen dan zouden we heel wat minder hysterische hyperouders tegenkomen. En begrijpen de wat meer hedonistisch ingestelde kinderlozen dat ze ook een rol te vervullen hebben in de samenleving. Als bewust kinderloze, werkzaam in onderwijs en sociaal-cultureel werk, draag op vele manieren een steentje bij aan het opgroeien van andermans kinderen. Evenals de mensen bij sportverenigingen, scouting etc. Dat is in ieders belang.

Antwoord

Wij dragen de zorg voor onze prachtige zoon. We zorgen daar samen voor, mijn ex-partner, die in de buurt woont, en ik. We kregen hem op latere leeftijd, zij 37, ik 10 jaar ouder. Na onze, niet tot voldoening leidende, zoektocht naar ‘de zin van ons leven’ in muziek, literatuur, sport en ‘de grote vrijheid als kinderloos stel’ is hij uiteindelijk via IVF ter wereld gekomen. Het in ontvangst mogen nemen van zo’n geschenk staat me nog zeer bij na 4 jaar. De tranen schieten nog in mijn ogen bij de herinnering aan het moment dat hij voor het eerst in mijn armen lag, dat propje mens, zo vredig nog in slaap (ja, toen was het nog vredig ,-) )! Indrukwekkend om je te realiseren dat je dan pas werkelijk een verantwoordelijkheid hebt plus de levenstaak om hem te (bege)leiden naar een prettig leven. Met lusten en vooral LASTEN, en daar moet je geen watje voor zijn! We gaan onze eigen weg. We hebben nu hij 4 jaar is en naar school gaat, onze vrijheid weer een beetje terug. Ons kind verdiept en verrijkt ons leven, laat ons leven. Mensen die geen kinderen hebben, helaas, dit zal voor jullie onbekend terrein blijven.

Antwoord

haha Arthur, nu krijg je iedere kinderloze over je heen!(maar je hebt wel gelijk)

Antwoord

Nou, nee, vind ik niet.  
Er zit een onaangenaam polariserend superioriteitsstatement in (met dat helaas) en hij heeft het er tegelijkertijd over dat hij z’n vrijheid weer een beetje terugheeft.  
Ik vind het meer een stuk van iemand die z’n leven heeft uitgerust met een nieuwe accessoire en nu de wereld en zichzelf ervan moet zien te overtuigen dattie het goed heeft gedaan.

Antwoord

Vind je dat, Bart. Heel apart, deze visie. Je hebt er niet veel van begrepen. Ik wil en ga helemaal niemand overtuigen, ik zou niet weten waarvan. En goed gedaan heb ik het al helemaal niet. Hilarisch zo’n interpretatie: een kind als accessoire…

Antwoord

@ Barbara: ik ben het volledig met je eens. 
@ Bart: jij ziet kinderen dus als een accessoire.. was jij dat ook voor je ouders? Ik heb zelf ook 2 ‘accessoires’ en ik hoop dat die 2 later een mooie bijdrage zullen leveren aan onze samenleving (als in: jouw pensioen betalen bijvoorbeeld). 
 
Uiteindelijk blijven we dieren, en kennen we onze driften, ondanks de mogelijkheden van anticonceptie. Een kinderwens heeft vaak niets met ratio te maken. Het zou mooi zijn, maar de wereld is in dat opzicht ook niet maakbaar, net als geluk.

Antwoord

Ik heb twee kinderen, maar ik zou het niet durven om zo over hen te schrijven. Ook heb ik geen kinderen geleverd als mijn persoonlijke bijdrage aan de maatschappij en al helemaal niet aan de economie (het pensioenargument wat er de hele tijd bij wordt gesleept). 
En je zegt zelf dat een kinderwens niets met de ratio te maken heeft. Daar ben ik het helemaal mee eens. Maar ik krijg van Arthur juist de indruk dat er daar toch errug veel denkwerk aan te pas is gekomen. En dat er ook achteraf veel gerationaliseerd wordt. “We hebben nu [...] onze vrijheid weer een beetje terug.” Ik vind dat eng klinken allemaal.

Antwoord

Blijf nou maar fijn op je eigen comfortabele praat- en stangstoel zitten Bart. Stop met interpreteren en indrukken krijgen. Voor de aanschaf van mijn accessoire ben ik inderdaad niet over één nacht ijs gegaan. Zomaar aan een accessoire beginnen, het moet niet gekker worden. Ik heb er 27 jaar over nagedacht, rapporten geschreven, adviseurs en doktoren geraadpleegd, dat is juist. Is dat erg, dit rationalisme, voor het aanschaffen van een accessoire? Dat je het allemaal eng vindt klinken, dat is vervelend. Ik adviseer je dan maar niet meer te kijken. Ik wens je veel plezier en geluk met je kids. Je schrijft vast heel lief over ze.  
(Ik dacht dat ik eindelijk eens een forum trof waar normaal converserende mensen meeschreven…Van mij heb je geen last meer. Pfft, valt dan toch weer tegen zo’n veelbelovend nrcnext.)

Antwoord

Reageer