Comments on: Het gezellige gezin is een mythe

By: Wanda

Wanda — Sat, 18 Sep 2010 03:24:22 +0000

Dat is mij dus ook opgevallen. Mannen met kinderen zijn conservatiever en agresiever tegenover vrouwen zonder kinderwens, dan vrouwen. Wat mij ook opvalt is, dat ik geen mannen zie die geen kinderwens hebben. Terwijl ik weet, dat die er zijn. Het is mooi. Een vrouw word er op aan gekeken, terwijl vroeger de vrouw de persoon was, die de man in een familieleven manouvreerde.

By: Wanda

Wanda — Sat, 18 Sep 2010 03:19:50 +0000

Voor een deel heb je gelijk. Of je nu wil of niet. Ik spreek als vrouw zijnde. Wanneer je de keuze maakt om geen kinderen te krijgen. Ontkom je niet aan voortplantingsdrang. De feestdagen zijn pijnlijk. Ook wanneer je je moeder verliest, word het je pijnlijk duidelijk, dat de familie bij jou stopt. Dat doet meer dan zeer en er komt een rouwproces aan te pas. Ik ben wel van mening, dat als een van de twee partners niet wil, je het niet kan maken om russische roulette te spelen. De opmerking, hij draait wel bij als het kind er is, gaat ten koste van je partner en je kind.

By: Arthur

Arthur — Thu, 09 Sep 2010 19:43:05 +0000

Blijf nou maar fijn op je eigen comfortabele praat- en stangstoel zitten Bart. Stop met interpreteren en indrukken krijgen. Voor de aanschaf van mijn accessoire ben ik inderdaad niet over één nacht ijs gegaan. Zomaar aan een accessoire beginnen, het moet niet gekker worden. Ik heb er 27 jaar over nagedacht, rapporten geschreven, adviseurs en doktoren geraadpleegd, dat is juist. Is dat erg, dit rationalisme, voor het aanschaffen van een accessoire? Dat je het allemaal eng vindt klinken, dat is vervelend. Ik adviseer je dan maar niet meer te kijken. Ik wens je veel plezier en geluk met je kids. Je schrijft vast heel lief over ze.
(Ik dacht dat ik eindelijk eens een forum trof waar normaal converserende mensen meeschreven…Van mij heb je geen last meer. Pfft, valt dan toch weer tegen zo’n veelbelovend nrcnext.)

By: Bart

Bart — Thu, 09 Sep 2010 19:19:31 +0000

Ik heb twee kinderen, maar ik zou het niet durven om zo over hen te schrijven. Ook heb ik geen kinderen geleverd als mijn persoonlijke bijdrage aan de maatschappij en al helemaal niet aan de economie (het pensioenargument wat er de hele tijd bij wordt gesleept).
En je zegt zelf dat een kinderwens niets met de ratio te maken heeft. Daar ben ik het helemaal mee eens. Maar ik krijg van Arthur juist de indruk dat er daar toch errug veel denkwerk aan te pas is gekomen. En dat er ook achteraf veel gerationaliseerd wordt. “We hebben nu [...] onze vrijheid weer een beetje terug.” Ik vind dat eng klinken allemaal.

By: Ina

Ina — Thu, 09 Sep 2010 18:14:40 +0000

@ Barbara: ik ben het volledig met je eens.
@ Bart: jij ziet kinderen dus als een accessoire.. was jij dat ook voor je ouders? Ik heb zelf ook 2 ‘accessoires’ en ik hoop dat die 2 later een mooie bijdrage zullen leveren aan onze samenleving (als in: jouw pensioen betalen bijvoorbeeld).

Uiteindelijk blijven we dieren, en kennen we onze driften, ondanks de mogelijkheden van anticonceptie. Een kinderwens heeft vaak niets met ratio te maken. Het zou mooi zijn, maar de wereld is in dat opzicht ook niet maakbaar, net als geluk.

By: Arthur

Arthur — Thu, 09 Sep 2010 18:01:36 +0000

Vind je dat, Bart. Heel apart, deze visie. Je hebt er niet veel van begrepen. Ik wil en ga helemaal niemand overtuigen, ik zou niet weten waarvan. En goed gedaan heb ik het al helemaal niet. Hilarisch zo’n interpretatie: een kind als accessoire…

By: Bart

Bart — Thu, 09 Sep 2010 15:35:00 +0000

Nou, nee, vind ik niet.
Er zit een onaangenaam polariserend superioriteitsstatement in (met dat helaas) en hij heeft het er tegelijkertijd over dat hij z’n vrijheid weer een beetje terugheeft.
Ik vind het meer een stuk van iemand die z’n leven heeft uitgerust met een nieuwe accessoire en nu de wereld en zichzelf ervan moet zien te overtuigen dattie het goed heeft gedaan.

By: Karina

Karina — Thu, 09 Sep 2010 13:30:25 +0000

haha Arthur, nu krijg je iedere kinderloze over je heen!(maar je hebt wel gelijk)

By: Arthur

Arthur — Thu, 09 Sep 2010 12:42:08 +0000

Wij dragen de zorg voor onze prachtige zoon. We zorgen daar samen voor, mijn ex-partner, die in de buurt woont, en ik. We kregen hem op latere leeftijd, zij 37, ik 10 jaar ouder. Na onze, niet tot voldoening leidende, zoektocht naar ‘de zin van ons leven’ in muziek, literatuur, sport en ‘de grote vrijheid als kinderloos stel’ is hij uiteindelijk via IVF ter wereld gekomen. Het in ontvangst mogen nemen van zo’n geschenk staat me nog zeer bij na 4 jaar. De tranen schieten nog in mijn ogen bij de herinnering aan het moment dat hij voor het eerst in mijn armen lag, dat propje mens, zo vredig nog in slaap (ja, toen was het nog vredig ,-) )! Indrukwekkend om je te realiseren dat je dan pas werkelijk een verantwoordelijkheid hebt plus de levenstaak om hem te (bege)leiden naar een prettig leven. Met lusten en vooral LASTEN, en daar moet je geen watje voor zijn! We gaan onze eigen weg. We hebben nu hij 4 jaar is en naar school gaat, onze vrijheid weer een beetje terug. Ons kind verdiept en verrijkt ons leven, laat ons leven. Mensen die geen kinderen hebben, helaas, dit zal voor jullie onbekend terrein blijven.

By: Rosa

Rosa — Thu, 09 Sep 2010 09:52:35 +0000

Jaja, de pursuit of happiness…Ik ben heel blij dat ik dankzij de pil en de emancipatie geen kinderen moet krijgen, ik mag ze krijgen als de natuur meewerkt (ik vind IVF e.d. niks). In onze geindividualiseerde samenleving is het begrip dat volwassenen (met of zonder kinderen) en kinderen een gemeenschap vormen behoorlijk verdwenen. Het kind is het eigendom van het gezin geworden. It takes a village to raise a child. Als we dat wat meer zouden beseffen dan zouden we heel wat minder hysterische hyperouders tegenkomen. En begrijpen de wat meer hedonistisch ingestelde kinderlozen dat ze ook een rol te vervullen hebben in de samenleving. Als bewust kinderloze, werkzaam in onderwijs en sociaal-cultureel werk, draag op vele manieren een steentje bij aan het opgroeien van andermans kinderen. Evenals de mensen bij sportverenigingen, scouting etc. Dat is in ieders belang.