datum datum

Amerikaanse kinderen vinden zichzelf te geweldig

Ze zijn te zelfverzekerd voor de zelfverzekerdheidstest

Door Ellen de Bruin Ellen de Bruin
16
reacties
op 7 september 2010

Amerikaanse jongeren zijn de laatste tientallen jaren steeds zelfverzekerder geworden. En nu is hun zelfvertrouwen zelfs zo hoog, dat psychologen voorstellen om de meest gebruikte vragenlijst om zelfvertrouwen te meten aan te passen. Die vragenlijst, de Rosenberg Self-Esteem Scale, dateert uit de jaren zestig van de vorige eeuw. In 2008 haalde ruim de helft van de studenten een score van 35 punten of meer, op een maximum van 40.

Maar als nou bijvoorbeeld de stelling ‘ik heb een positieve houding tegenover mezelf’ wordt veranderd in ‘ik heb een extreem positieve houding tegenover mezelf’, dan zeggen misschien meer jongeren dat ze het daar niet, of maar een beetje mee eens zijn. En dan kunnen eventuele toekomstige stijgingen ook nog gemeten worden. Die suggestie doen drie Amerikaanse psychologen – Brittany Gentile, Jean Twenge en Keith Campbell – in het septembernummer van het wetenschappelijke tijdschrift Review of General Psychology.

De psychologen ergeren zich al langer aan allerlei programma’s om de Amerikaanse jeugd zelfverzekerder te maken.

Twenge en Campbell schreven er twee boeken over: Generation Me en The Narcisssism Epidemic (laatstgenoemde bespraken we eerder vandaag ook op de blog). In Amerika denken veel beleidsmakers al jaren dat zelfvertrouwen helpt om drugsgebruik bij jongeren tegen te gaan of hun schoolprestaties te verbeteren. Op sommige scholen worden geen rapporten gegeven, schrijven de onderzoekers, of worden foute antwoorden niet gecorrigeerd. Daar zouden die arme scholieren de moed maar door verliezen.

Maar er is geen enkel bewijs dat het vergroten van zelfvertrouwen inderdaad helpt tegen de sociale problemen die mensen ermee willen oplossen. Het drugsgebruik in de VS is stabiel; erg goed zijn de schoolprestaties niet in vergelijking met andere westerse landen. Dus is het nu weleens tijd om ermee op te houden kinderen te leren dat ze zichzelf geweldig moeten vinden, vinden de psychologen. Daar krijgen ze een soort hol, leeg zelfvertrouwen van dat uiteindelijk niet gelukkig maakt.

Zou het in Nederland ook al zo erg zijn?

16 reacties op "Amerikaanse kinderen vinden zichzelf te geweldig"rss-icon

Ja, dit gebeurd op Nederlandse scholen ook al; op de zgn “scenario 5 scholen” (geen officiële term). Daar werken ze alleen met woordrapporten en wordt geen nadruk gelegd op fouten. 
 
Gevolg is dat je mensen ontwikkeld die een nee als antwoord niet, of minder makkelijk accepteren. Dat leerde mijn korte ervaring op een dergelijke school al. 
 
Daarnaast is het al zo, waarschijnlijk door een erg beschermende opvoeding bij de gemiddelde Nederlandse kinderen, dat ze erg verwend over komen (gemiddeld genomen dan) en dat ze inderdaad steeds moeilijker nee als antwoordmogelijkheid erkennen. Daarnaast blijven kinderen eerder bij hun eigen visie (prima, want je hoeft niet alles maar te slikken wat je aangeleerd krijgt), want die moet gehoord worden (zelfoverschatting). Het noodzakelijk bijsturen (soms) van die visie is soms erg lastig. Dit constateer ik zelf als docent, wanneer ik terug kijk op de afgelopen jaren. Ik erken dat dit slechts mijn visie is. Ik vraag mij af of meerdere mensen dit beeld herkennen?

Antwoord

dat je mensen ontwikkelT dus

Antwoord

En het is ‘gebeurt’. Dit ‘gebeurt’ op Nederlandse scholen.

Antwoord

Om terug te komen op het onderwerp: dit herken ik zeker! Ik woon momenteel niet in Nederland, en als ik dan Nederlanders (vooral degenen tot en met zo’n 30 jaar ongeveer) tegenkom denk ik vaak: wat hebben die een grote bek. Terwijl mensen van andere nationaliteiten doorgaans hun prestaties en meningen op een subtielere manier presenteren.  
 
Dit is uiteraard zeer generaliserend, maar ik heb wel het idee dat in Nederland assertiviteit al jarenlang het ideaalbeeld is, en bescheidenheid direct in verband wordt gebracht met onzekerheid en zwakte. En dat Nederland de Verenigde Staten hier altijd als het grote voorbeeld ziet van hoe het bij ons ook zou moeten. 
 
Aan de andere kant: is die zelfverzekerdheid geen illusie? Worden die kinderen niet aangeleerd een masker op te zetten? Hoe vaak hoor je niet dat juist de grote ego’s underneath it all behoorlijk met zich in de knoop kunnen zitten? 
 
Ik heb niets tegen zelfverzekerdheid, zolang deze ergens op gebaseerd is op een goed karakter, en niet gepaard gaat met arrogantie en egoïsme.

Antwoord

“I am just a sucker with no self-esteem”! 
 
Maar ja, als je alleen al eens een stukje van zo’n stront-vervelende typisch Amerikaanse tiener (reality) TV-serie ziet dan begrijp je wel waarom vele van hun het zo hoog in de bol hebben. 
Altijd maar dat ‘bigger bolder rougher and tougher than the rest’ zijn. 
Daar valt toch niet mee te leven?

Antwoord

Dat zelfvertrouwen verhaal is een beetje het paard achter de wagen spannen. Zelfvertrouwen bouw je juist op door iets goed te kunnen. Je gaat dingen niet beter doen door zelfvertrouwen. 
 
Nou ja, het is een beetje een wisselwerking natuurlijk. Je moet en iets durven en iets kunnen.

Antwoord

Ja, maar dan kijk je naar een programma als Oh oh Cherso en dan zie je toch ook dat ‘t hier al zo erg is? 
Iedereen heeft een mening over Amerikanen, maar in Nederland zijn er net zoveel mensen die zichzelf het einde vinden.

Antwoord

Wat in het stukje naar boven komt is dat men het geven van kritiek bijna 1-op-1 stelt met minder zelfvertrouwen. Dat lijkt mij te kort door de bocht. Zo leert men nooit omgaan met kritiek. Pas als je zelfverzekerd ook je tekortkomingen kunt accepteren en toegeven ben je op de goede weg. 
Zelfvertrouwen als iets wat je als je ouder bent hebt ‘geleerd’, lijkt me een stuk gezonder dan een soort juichcultuur te propageren waarin iedereen al vreselijk fantastisch is, alleen maar omdat hij of zij bestaat. Gebrek aan zelfvertrouwen kan verlammend werken denk ik, maar kan ook juist een aanmoediging zijn tot het verbeteren van jezelf en het denk aan je omgeving. Dan is een gebrek aan zelfvertrouwen zelfs een mooi iets.

Antwoord

Volgens mij worden een gezond gevoel van zelfvertrouwen en de aandoening ‘narcisme’ met elkaar verward. 
Gezond zelfvertrouwen ontstaat mede door positieve bevestiging van de omgeving, ‘n narcistisch aangelegde persoonlijkheid heeft die bevestiging van de omgeving helemaal niet nodig want die geeft hij sowieso en uitsluitend aan zichzelf. 
Gebrek aan zelfvertrouwen kan m.i. nooit mooi zijn, dan kom je terecht in overdreven bescheidenheid en ook dat is weer narcistisch.

Antwoord

Voor de laatste zin in dit artikel is al bewijs geleverd in 2007 in een omvangrijke studie van UNICEF “A comprehensive assessment of the lives and well-being of children and adolescents in the economically advanced nations”. In Nederland was de publicatie van het rapport van dit onderzoek nauwelijks nieuwswaardig. Gelukkig was ik destijds werkzaam in Engeland waar het ‘breaking news’ was. De BBC site bevat een uitgebreid artikel 
http://news.bbc.co.uk/2/hi/6360517.stm 
Het zou een idee zijn voor de redactie om daar eens de tanden in te zette, niet in de laatste plaatst omdat NL zo goed scoort. 
Vooral de reden waarom dit destijds geen aanleiding was voor uitvoerige beschouwingen in de media. Goed nieuws blijkt zo vaak geen nieuws.

Antwoord

Dit goede nieuws heeft nrc.next indertijd wel degelijk gemeld hoor, op 15 februari 2007. “Nederlandse kinderen zijn het gelukkigst van alle kinderen in de westerse wereld. Dat blijkt uit het onderzoek Child poverty in perspective: An overview of child well-being in rich countries van het VN-kinderfonds Unicef. Nederland staat bovenaan omdat kinderen zelf aangeven heel gelukkig te zijn met hun leven. Daarnaast lopen ze weinig gezondheidsrisico’s en hebben ze een goede band met hun familie. Na Nederland volgen Zweden, Denemarken en Finland met de meest gelukkige kinderen.”  
Maar dat gaat over gelukkig zijn, niet over zelfvertrouwen hebben. Ook opvallend: de relatief lage positie van de VS, waar kinderen dus juist veel zelfvertrouwen hebben.

Antwoord

In mijn reactie stelde ik bewust “nauwelijks nieuwswaardig”. Toen ik in de UK dit als ‘breaking news’ tegenkwam ben ik direct op zoek gegaan naar nieuws over dit onderwerp in NL. Toen heb ik gezien dat NRC daar een bescheiden bericht over had geplaatst. Andere media in NL hebben hier ook nauwelijks aandacht aan besteed. Zowel UK & USA scoorden zeer slecht en daar veroorzaakte het opschudding en daarmee lijkt de ‘regel’ op te gaan dat goed nieuws vaak geen nieuws is met uitzondering van sportnieuws. 
Met mijn openingszin wilde ik aansluiten op het laatste deel van uw slotzin “uiteindelijk niet gelukkig maakt” omdat uit het UNICEF rapport al bleek dat kinderen in de USA tot de ongelukkigsten van de ‘ontwikkelde’ wereld behoren. 
Wat mij verbaasd is dat de media (en vele anderen) niet vele positieve vervolgvragen stellen om te zien wat je kan leren van zo’n onderzoek. Of dit soort onderzoeken gebruiken om lastig vragen te stellen aan opportunistische politici die vaak inspelen op ongefundeerde perceptiesIn mijn reactie stelde ik bewust “nauwelijks nieuwswaardig”. Toen ik in de UK dit als ‘breaking news’ tegenkwam ben ik direct in NL op zoek gegaan naar het nieuws over dit onderwerp. Toen heb ik gezien dat NRC daar een bescheiden bericht over had geplaatst. Andere media in NL hebben hier ook nauwelijks aandacht aan besteed. Zowel UK & USA schoorden zeer slecht en daar veroorzaakte het opschudding. Daarmee lijkt de ‘regel’ op te gaan dat goed nieuws vaak geen nieuws met uitzondering van sportnieuws.  
Met mijn openingszin wilde ik aansluiten op het laatste deel van uw slotzin “uiteindelijk niet gelukkig maakt” omdat uit het UNICEF al bleek dat kinderen in de USA tot de ongelukisten behoren.

Antwoord

Waarom in dit verband gelukkig zijn en zelfvertrouwen hebben met elkaar verbinden en/of van elkaar onderscheiden? 
Begin van dit jaar was er ‘n publicatie over het toenemende narcisme onder de Amerikaanse jeugd met alle kwalijke gevolgen van dien. 
Wat later werd in de kranten ook de bezorgdheid voor het groeiende narcisme onder jongeren in Nederland geuit. 
Vraag een narcistisch aangelegde en/of ontwikkelde jeugdige naar z’n staat van gelukkig zijn en z’n mate van zelfvertrouwen, beide antwoorden zullen door het gebrek aan zelfreflectie relatief positief scoren.

Antwoord

Geluk en zelfvertrouwen correleren positief; dat is waar. Maar het is niet hetzelfde. Zelfvertrouwen lijkt wel een noodzakelijke, maar niet voldoende voorwaarde te zijn voor geluk: wie heel weinig zelfvertrouwen heeft, is meestal ook heel ongelukkig, maar wie veel (of op zich ‘genoeg’) zelfvertrouwen heeft, hoeft nog niet gelukkig te zijn.

Antwoord

Gisteren stond er nog een artikel in NRC Next over het narcisme op internet (je eigen naam googlen) wat eigenlijk helemaal geen narcisme bleek te zijn. Veel zelfvertrouwen heeft ook niks met narcisme te maken. Extreem veel zelfvertrouwen is natuurlijk niet goed, dan overschat je jezelf en daar kom je dan vast vanzelf wel weer achter.

Antwoord

Dit heeft natuurlijk ook te maken met het Dunning-Kruger effect: http://en.wikipedia.org/wiki/D.....ger_effect 
 
En Nederland, ja… ga maar een willekeurig café in de Pijp in.

Antwoord

Reageer