datum datum

De drievoudige contrarevolutie op internet

Door Marc Leijendekker Marc Leijendekker
6
reacties
op 9 september 2010

Het internet zoals we dat de afgelopen twintig jaar hebben zien groeien, een open platform met ruimte voor iedereen met een goed idee, een soort democratie in cyberspace, is aan het verdwijnen. Op het nrc.nextblog werd gisteren al gewezen op de waarschuwingen van Chris Anderson, hoofdredacteur van het online magazine Wired. Voor The Economist is zijn prikkelende artikel aanleiding om eens breder te kijken naar de toekomst van internet.

econinternet-200x112 De drievoudige contrarevolutie op internetHet wereldwijde web is een een deel van zijn openheid en universaliteit aan het verliezen, schrijft het Britse blad  in een commentaar. Het internet was een soort vrijhandelspact  geworden waar bijna iedereen van profiteerde. Steeds meer mensen en bedrijven sloten zich hierbij aan. De standaards werden universeel. Grenzen tussen bestaande netwerken verdwenen – het is nog maar vijftien jaar geleden dat er hoge virtuele hekken stonden rondom de netwerken van AOL en Compuserve.

Nu worden opnieuw grenzen gesteld aan de universaliteit van internet. In een helder achtergrondartikel schrijft The Economist dat er op drie fronten een contrarevolutie aan de gang is. Het is een fundamentele verandering met enorme gevolgen voor wie bepaalt wat we zien en doen.

Voor de belangrijkste beperkingen kiezen we zelf, eigenlijk zonder dat we het goed in de gaten hebben – hier schreef Anderson over. Denk aan de producten van Apple. Facebook met zijn interne berichten-systeem.  Gesloten VPN-verbindingen met bedrijven. World of Warcraft en andere online-spellen. Skype-gesprekken. Beter werkende toepassingen, meestal. Maar wel gesloten netwerken. Zoals Anderson schreef: het internet als systeem voor data-overdracht is niet in gevaar. Het world wide web als een open systeem wel.

The Economist constateert dat ook op twee andere fronten de reikwijdte van internet onder druk  staat: van regeringen en grote bedrijven, en van providers. China heeft een elektronische firewall gebouwd. Australië wil een filter gaan inbouwen (tegen kinderporno, maar toch). De Iraanse regering blokkeert een hele reeks sites, en wie een IP-adres in Iran heeft (een nummer dat aangeeft waar je computer staat), kan niet op alle Amerikaanse sites. Het OpenNet Initiative rekent voor dat een dertigtal landen de toegang tot internet beperkt.

Ook bedrijven beperken de universaliteit. De muziekwebsite Spotify is niet te benaderen vanuit de VS, en voor de videosite Hulu moet je een Amerikaans IP-adres hebben. Amerikanen die op reis in Europa een nieuw elektronisch boek voor hun Kindle-e-reader willen kopen bij Amazon, kunnen dat niet.

In de VS, en mogelijk ook in andere landen waar broadband nog niet zo veel voorkomt, dreigt nog een andere ontwikkeling. Providers komen in de verleiding om bepaalde sites betere voorzieningen te bieden dan andere. Dat kan betekenen dat een rechtse nieuwssite veel sneller laadt in je browser dan een links blog – of andersom.

Het lijken technische veranderingen. Misschien leiden ze soms tot betere voorzieningen, eenvoudiger technologie. Maar ze zullen onvermijdelijk het karakter van internet als een open platform waar ruimte is voor alles en iedereen aantasten.

6 reacties op "De drievoudige contrarevolutie op internet"rss-icon

Technische veranderingen die leiden tot betere voorzieningen en die het karakter van internet als een open platform waar ruimte is voor alles en iedereen aantasten? M.i. het teken dat de digitale wereld volwassen wordt en op de ‘echte’ wereld gaat lijken. Schreef Locke al niet dat organisatie nodig is om tot betere bescherming van de rechten van eenieder te komen? en dat de bestaanszekerheid wordt vergroot in ruil het opgeven van een deel van de onbeperkte vrijheid? De definitie en mate van ‘bestaandzekerheid’ is het twistpunt en is net als in de echte wereld per land / staatsvorm verschillend. Zo is die in Iran of China anders dan in ons kikkerlandje… De stap die hier op zal volgen is ook weer de stap als in real life: het gezag dat zorgt voor de wetten en regels zal weerstand ondervinden van het eigen en van andere bevolkingsgroepen en er zal ook tegen het gezag in opstand worden gekomen. En zo wordt de virtuele wereld een model van de echte wereld… Het internet wordt volwassen [...].

Antwoord

Ben het hier mee . Mooie observatie dat er een balans is tussen vrijheid en bestaanszekerheid. 
 
Het bezwaar van de utopie van het onbeperkt vrije internet is dat dat het zicht ontneemt op de mate waarin internet verstorend is op bestaande markten en politieke systemen. Je mag best vinden dat de consument er beter van geworden dat we platenwinkels vervangen hebben door iPod + iTunes, maar ondertussen hebben heel wat platenverkopers moeten uitzien naar een baan en dus aantasting van hun bestaanszekerheid ervaren. 
En dan, doe voor de grap eens een kleine gedachtenoefening over hoe een formatie anno 2010 er uit zou zien als we niet de beschikking hadden over Twitter, Geenstijl en goedkope internetverbindingen die permanente live TV mogelijk maken? Als de getapete journaal-rapportage pas twee uur later in Hilversum beschikbaar zou zijn en de voornaamste feedback over wat “het volk” daarvan vindt via ingezonden brieven in De Telegraaf zou verlopen? 
 
Nog steeds zo enthousiast voor het onbeperkt vrije internet?

Antwoord

De openheid van het Internet bestaat al heel lang niet meer, het meeste op Internet is rommel, de echte nuttige en betrouwbare databases met wetenschappelijke kennis (zoals het Scientific and Technical Network, de nieuwsdiensten van Reuters en Lexis-Nexis, en tal van andere professionele netwerken kunnen alleen benaderd worden middels een abonnement dat duizenden euro’s kost, en dus alleen betaalbaar is voor grote bedrijven en instellingen.

Antwoord

Dat alles niet meer gratis en makkelijk van het internet te halen is is toch logisch. Als je speciaal voor het internet producten ontwikkeld en je wil dit commercieel inzetten wat is hier mis mee? dat heeft niets met beperking te maken maar juist met uitbreiding.. 
Verder dat zaken als kinderporno verboden worden “maar toch”"??? wat nou maar toch? net of vrije toegang tot informatie zwaarder weegt dan het filteren van dit soort perversie???

Antwoord

Met filteren wordt bedoeld dat de Australische regering de mogelijkheid heeft al het internet verkeer in Australië controleren en te blokkeren. Alles wat in hun mening pervers is wordt geblokkeerd – of dit nu Australische website is of een website uit Nederland of Iran. 
 
Als de regering die mogelijkheid heeft, wordt het verleidelijk om naar verloop van tijd ook andere content te controleren. Wat als iemand wat controversieel schrijft over b.v. rechten van Aboriginal-kinderen? 
 
Het is ook totaal niet nodig dat een regering kinderporno filtert en blokkeert. ‘Perverse’ sites binnen eigen land kunnen al afgesloten worden. En voor perverse content uit andere landen, kunnen mensen zelf een filter installeren. Een goede filter zal ook legale porno filteren, wat je als goede ouder toch ook zal willen als je je kind laat internetten.

Antwoord

Een kleine toevoeging bij de alinea die begint met “Ook bedrijven beperken de universaliteit”. 
 
Het is juist dat sommige bedrijven er voor kiezen de toegang tot bepaalde diensten te blokkeren tot bezoekers uit bepaalde landen. De reden dat ze dit doen staat echter niet vermeld: dit zal (in ieder geval deels) te maken hebben met auteursrechten.  
 
Zo lang het systeem zo is dat auteursrechten nationale rechten zijn – en geen supranationale rechten – zal (per definitie) voor ieder land waar de beschermde werken openbaar worden gemaakt een (afzonderlijke) licentie moeten worden verkregen.  
 
Het is vervolgens een simpele economische afweging: neem ik als bedrijf de moeite om voor al die kleine Europese landjes een licentie te verkrijgen, of houd ik het voor mezelf lekker simpel en beperk ik met tot de (toch al grote) Amerikaanse markt? Of anders gezegd: wegen de kosten van het verkrijgen van een licentie op tegen de verwachte baten? Het antwoord laat zich raden, zeker voor kleine (taal-/cultuur)gebieden als Nederland… 
 
Overigens is dit spanningsveld al jaren bekend. Zie bijvoorbeeld ook het rapport van de EC (http://ec.europa.eu/informatio.....ion-en.pdf). Of daar de juiste rotue wordt gekozen is overigens een politieke vraag.

Antwoord

Reageer