Wil jij donor worden?

Het is deze week Donorweek.

Van 18 tot en met 23 oktober zul je overal op het internet geconfronteerd worden met de vraag wat jij met je organen doet na je overlijden. Het is namelijk Donorweek. Nu.nl begon vanochtend een 12-uur durende wervingsactie waarbij bekende Nederlanders als Kluun, Giel Beelen, Willie Wartaal en Anita Witzier proberen zoveel mogelijk donoren te werven. Via de site kun je live volgen wat er op de Nu-redactie gebeurt.

donorjanee-480x194 Wil jij donor worden?

Op de site is te zien dat al 1.014 mensen zich hebben geregistreerd sinds het begin van de actie, 132 mensen wilden niet. Maar ter zake: als je wilt kun je je hier registreren.

Door Donorweek laait de discussie weer op over het invoeren van het ‘ja-tenzij‘ systeem. In dit systeem is iemand automatisch donor, tenzij hij aangeeft dit niet te willen. In België bleek dit systeem erg succesvol.
In het ‘nee-tenzij’ systeem, dat op dit moment in Nederland gebruikt wordt, moet je zelf aangeven of je na je dood je organen wilt doneren. Voor veel mensen is dit echter te veel moeite, waardoor velen hun voorkeur zelfs nooit aangeven.

52 reacties op "Wil jij donor worden?"rss-icon

Groot fan van het nee-tenzij systeem, al moeten er ook uitzonderingen mogelijk zijn voor mensen die niet de kunde hebben zich hier tegen te verzetten.  
En dat het simpel blijft: geen ingewikkelde formulieren en terugstuur enveloppen, maar een heldere website waarop men zich eenvoudig af, maar ook weer aan kan melden.

Kun je uitleggen waarom je fan bent van het nee-tenzij systeem? Ik ben erg benieuwd!

Ach, ik heb ook fout geschreven. Ben voor een ja-tenzij systeem! Ik ben voor een ja-systeem vanwege het grote tekort aan donoren. Bovendien, en daar maak ik mijzelf ook schuldig aan, willen veel mensen best iets doen, maar schiet het er gewoon bij in, of is de directe nood niet echt duidelijk. Mocht je nu echt niet willen, dan regel je gewoon dat het goed zit. Ben zelf overigens vanaf mijn 18e donor, en daarnaast ook bloeddonor (al heb ik dat de laatste keer verzuimt door tijdgebrek… Stom van me!)

Ondanks dat ik het belang van donoren onderschrijf (ben het zelf), vind ik het nee-tenzij systeem indruisen tegen de lichamelijke integriteit. Is een te zwaar middel om iets te bereiken dat helaas niet gelukt is met wat postertjes ophangen en radiospotjes. Ben meer gecharmeerd van het idee dat donoren kunnen aangeven dat hun donoren bestemd zijn voor mede-donoren. Op deze manier activeer je misschien de egoïstische en passieve niet-beslisser.

Ik vind het erg vreemd dat je dat wel ethisch zou vinden en een ja-tenzij systeem niet…

Nee, zoals hieronder aangegeven moet ik helaas toegeven dat ik het fout heb opgeschreven.

Jaap, bedoel je niet dat je het ‘ja-tenzij’ systeem vindt indruisen tegen de lichamelijke integriteit? In het ja-tenzij ben je automatisch donor.Het nee-tenzij systeem is wat we op dit moment hebben.

Scherp. Ja dat bedoel ik. Hoor veel mensen om mij heen dat echoën maar die hebben volgens mij nog nooit echt nagedacht over hoe eng het is als de overheid ineens over je lichaam gaat beslissen. Niet dat ik de overheid niet vertrouw, maar de overheid moet dit soort beslissingen heel bewust niet willen nemen voor mensen.

Maar de overheid beslist ook niets (definitief). Je houdt namelijk de mogelijkheid je af te melden. En dan beslis je dus zelf. Het enige wat verandert is het uitgangspunt. En dat is kennelijk nodig, omdat er kennelijk inderdaad veel mensen zijn voor wie het om onduidelijke redenen teveel moeite is even na te denken over het gebruik van hun organen.

De overheid beslist wel degelijk iets in dat geval. Namelijk dat ik donor ben, totdat ik uitdrukkelijk weiger dat te zijn. 
 
Als het iemand te veel moeite is om na te denken over de bestemming van diens lichamelijke resten, dan is dat, hoe dan ook, iemands goed recht. 
 
Het gaat niet aan dat een overheid een burger dat recht ontneemt. 
 
Hoewel ik jarenlang donor geweest ben, was de overheidsbemoeienis (in welke zin dan ook) voor mij aanleiding mijn donorcoicil te vernietigen, en mij af te melden als donor.

Dat snap ik echt niet. Alleen omdat de overheid campagne voert voor het verkrijgen van meer donors hoef jij niet zo nodig meer donor te zijn? De overheid ontneemt hiermee niemand het recht zelf te beschikken over zijn of haar lichaam, alleen vraagt de overheid nadrukkelijker dan tot nu toe aan mensen om daar over na te denken. Aangezien het een maatschappelijk probleem betreft (tekort aan donoren) lijkt me dit niet meer dan redelijk.

Mij lijkt het systeem dat je automatisch donor bent tenzij je anders aangeeft veruit het beste. Dat je iemands lichamelijke integriteit daarmee schaadt is volstrekte onzin, want iedereen behoudt de mogelijkheid om aan te geven geen donor te willen zijn. Aangezien het halve land kennelijk te lui is hun voorkeur aan te geven is dit een goede manier om ze te activeren: mensen die ebst donor willen zijn maar te lamlending zijn even een formuliertje in te vullen staan als vanzelf geregistreerd en iedereen met bezwaren kan net zo makkelijk zich afmelden uit dat systeem. Voila.

Vanaf morgen zal de overheid iedereen opsluiten wegens aanstaande bankroof, behalve degenen die vooraf een verklaring tekenen geen bankroof te zullen plegen. 
 
Onrechtmatig? Hoezo? Je kunt die verklaring toch tekenen? 
 
Als je te lui bent om zo’n verklaring te tekenen moet je maar gaan zitten, luie bankrover!

Hello paranoia? Relax! Je overdrijft echt schromelijk. Ik hou ook niet van overheidsbemoeienis, heb bijvoorbeeld het EPD geweigerd. Maar dit gaat niet om de overheid, dit gaat om mensen die medische hulp nodig hebben en nu niet kunnen krijgen. De enige manier om deze hulp voor die mensen te kunnen realiseren is door het centraal te organiseren. Dat is noodzaak, geen big brother. Kastjes in mn auto, artsen die al mijn medische feiten overal kunnen inzien, enz enz: dat wil ik ook niet. Maar dit is wel degelijk anders. Niemand zegt dat mensen donor MOETEN worden, alleen dat ze de keuze moeten maken of ze wel of niet donor willen zijn. Kennelijk wil jij niet donor zijn, prima, dan geef je dat toch gewoon op? er zullen genoeg mensen zijn die bezwaren hebben, op religieuze gronden, op ethische gronden, op grond van angst… De reden maakt niet uit, de keuze staat iedereen vrij. Zolang mensen die keuze maar maken!

Het gaat er om dat bij dit soort recht op zelfbeschikking niemand tot een keuze gedwongen zou moeten worden. 
 
Dat alleen al is een inbreuk op het zelfbeschikkingsrecht.

Dat is niet waar. Gevraagd worden om een keuze is gevraagd worden gebruik te maken van het zelfbeschikkingsrecht. Niet het afbreken van datzelfde recht.

Ook erg voor het plan dat je standaard donor bent. Wij zijn momenteel ook een onderzoek aan het doen over donor zijn. Voor geïnteresseerden: http://donatieleeft.nl

Wilco: welke school ? Basis, voortgezet, HBO ? Voor de volledigheid is het netjes om dat te melden op de site.

MBO, bedankt voor de tip! Ga dat straks even aanpassen! 
—– 
Veel mensen beseffen ook niet dat het maar een kleine kans is dat je überhaupt als donor wordt gekozen. Daar zitten namelijk erg veel voorwaarden aan vast

Heel goed Wilco, hoort zegt het voort. Er worden teveel griezelverhalen en mythen rond verteld. Ik ben voorstander van ja, tenzij, maar da’s niet geheel zonder kleuring: ben zelf al donor sinds middelbare school.

Schokkend dat sommige mensen hier van mening zijn dat de samenleving het recht heeft om eenieders lichaam na zijn/haar dood leeg te plunderen. Doneren is een *gunst* en geen plicht. Vandaar ook de naam: doneren. We leven nu eenmaal niet in een communistische heilstaat waar de overheid over dit soort zaken gaat. 
Het is voor veel mensen een moeilijke beslissing die ze, met goed recht, voor zich uitschuiven. 
Het is daarbij goed als er campagne gevoerd wordt om mensen bewust te maken, maar ik vind het debat op dit moment nogal eenzijdig, met weinig ruimte voor de mensen die om hun moverende redenen geen donor wensen te zijn. De in de huidige TV reclame gebruikte zinsnedes: ‘Ben jij *al* donor?’/'Nee, *nog* niet’ zijn daar ook voorbeeld van. 
Er is daarbij erg weinig aandacht voor de negatieve kanten van het donorschap. Vraag hiervoor bijvoorbeeld eens enkele nabestaanden naar hun ervaringen. 
Dus, resume (maar niet zo PC): Nee! (tenzij)

Niemand hier is van mening dat iedereens lichaam na zijn of haar dood maar leeggeplunderd moet worden! Je leest onzorgvuldig, wat mensen hier zeggen is dat mensen er over na zouden moeten denken. Als ze het niet willen of het te vroeg vinden om een ja-keuze te maken dan kunnen ze gewoon ‘nee’ aangeven. Mochten ze later van gedachten veranderen kunnen ze daar altijd nog ‘ja’ van maken.

Helemaal mee eens. 
Je hebt de keus, dus je bepaalt zelf. 
Zelfbeschikking ten top. 
De overheid beslist nu ook over jouw lichaam. Als jij een orgaan nodig hebt, is dat er waarschijnlijk niet, door het ‘nee, tenzij-systeem’. Die overheidsinmenging in je leven overleef je mogelijk niet. 
 
Ik ben dus duidelijk voor ja-tenzij, dan nemen mensen tenminste de moeite om een keuze te maken. Het is nou eenmaal iets waar je over na moet denken. Zo lang je er niet uit bent, zeg je gewoon Nee.

@Paul, ik neem aan dat je ook een donororgaan weigert mocht je er ooit een nodig hebben (al die overheidbemoeienisssn….). Zoniet ben je inconsequent.  
 
Ik vind dat alleen mensen die zelf donor zijn recht hebben op een donororgaan mochten ze die nodig hebben of in iedergeval voor niet-donoren gaan. Als we dit instellen voorspel ik een grote toestroom van donoren. 
 
Zelf ooit een familielid verloren wegens het niet voorhanden zijn van een donororgaan en dat is een hel. Mensen die bewust (er is dus over nagedacht) zeggen geen donor te willen zijn kan ik niet begrijpen!

Jammer dat in dit soort discussies de rationele en politiek-principiële overwegingen overspoeld worden door de emotionele. 
 
Zodra de overheid de dwang er af haalt en mij mijn zelfbeschikkingsrecht teruggeeft zal ik graag weer donor worden.  
 
Tot die tijd weiger ik dit spel mee te spelen, en weiger ik me met emotionele terreur te laten chanteren om een politiek besluit te aanvaarden dat ik moreel verwerpelijk vind.

Niet om het een of ander, maar de nige emotionele standpunten die ik lees zijn van jouzelf. Het rationele standpunt is juist dat je prima mensen kan vragen een keuze te maken, omdat ze de vrijheid hebben zowel ja als nee te kiezen, en op latere momenten hun keuze mogen bijstellen wanneer zij dit maar willen. Het is juist rationeel om dan te zeggen dat dit het grootste optimale nut biedt voor de bevolking (iedereen behoudt zijn keuzemogelijkheden terwijl het aantal doden door orgaantekort afneemt). Juist het argument van ‘de overheid probeert mij van alles aan te smeren’ vind ik bij uitstek een emotioneel argument, met weinig rationaliteit in dit geval…

@Klaas, dat lijkt me dan weer een slechte regel, dan trek je jezelf dus automatisch voor anderen. Bovendien zijn er ook mensen die best graag orgaandonor willen zijn maar het niet kunnen worden door bepaalde ziektes. Ga je die dan ook als het ware maar laten sterven omdat ze geen orgaandonor zijn? 
 
@Erik, ondanks het een lastige keus is, ben ik ervoor om in te stellen dat je standaard donor bent. Mensen die het echt niet willen kunnen zich dan gewoon uitschrijven. En de mensen die het een lastige keuze vinden kunnen dan er gewoon goed over nadenken of ze donor willen zijn, zo niet, dan schrijven ze zich uit. In de landen waar al met dit systeem wordt gewerkt werkt het prima.

Wilco dank voor je reactie. Ik geef mezelf geen voorrang. Mensen die zelf donor zijn krijgen voorrang boven mensen die geen donor willen (let op: willen) zijn. Dit lijkt me overigens logisch. Mensen die geen donor kunnen zijn (om gezondheidsredenen oid) vallen hier natuurlijk buiten (ze kunnen zich gewoon aanmelden als donor).

@Wilco: Ik geloof dat je aan de principiele kant van de zaak voorbijgaat: Niemand heeft *recht* op mijn organen. Die zijn namelijk van mij en dat is onaantastbaar. Dus zolang je mijn uitdrukkelijke toestemming niet hebt mag je ze niet gebruiken, voor welk ‘nobel doel’ dat ook zou mogen zijn.  
 
@Klaas: goed idee!

Het is veel zinvoller om je organen en weefsels mee het graf in te nemen (of te verbranden in de oven). Ik hoor graag argumenten die deze stelling onderbouwen. 
 
Overigens vind ik niet dat iedereen maar donor moet zijn vanwege de onhoudbaarheid van de bovenstaande stelling. 
Ik pleit voor een “ja-tenzij” systeem vanaf de leetijd van 18 jaar. Het eerste jaar zou ik dan een “proefperiode” maken, waarbij niet definitief vaststaat dat men donor is. In dat jaar zou ik mensen er een aantal maal op attenderen dat ze een keuze moeten maken (wel of geen donor). Als men geen keuze maakt wordt men definitief donor na dat ene jaar. Daarna moet het mogelijk blijven om altijd je keuze te kunnen aanpassen.  
 
Verder vind ik dat iedereen recht heeft op donororganen ongeacht of men zelf wel of geen donor is.

De emotionele chantage voor het leveren van delen van je lichaam, het gaat verder dan de meeste mensen denken.als je niet meewerkt wordt je maatschappelijk uitgesloten. Als je bewust er voor kiest, is het een goede beslissing. Merendeel van de mensen worden emotioneel overmand. Als je niet geeft ben je een slecht mens. Als ik geen, laat ik zien dat ik een goed mens ben. Afkoop van slecht geweten. 
Achtegrond infomatie wordt niet gegeven. Je bent nog niet dood als ze de organen oogsten. Als je dood bent slaan ze 99% niet aan. Kijk verder dan de massa. en neem dan je beslissing.

Maatschappelijk uitgesloten?  
Dat is vreemd. Donor zijn of niet is een eigen keuze, die anderen moeten respecteren. 
Ik herken dit trouwens helemaal niet in mijn omgeving, waar ook mensen zijn die geen donor zijn.

Nou, als je dood bent denk ik dat nieuwe organen 100 % niet aanslaan : )

Tijd om andere familie en vrienden te zoeken, dan? Ik ken genoeg mensen die geen donor zijn, ik beoordeel ze er echt geen seconde anders op als mens hoor…

Ben toch benieuwd wat jullie van mijn voorstel vinden: geef donoren de mogelijkheid om aan te geven dat hun organen bestemd zijn voor andere donoren. Ik denk dat heel veel donoren wél in actie komen om een extra vinkje te plaatsen…

Nee, tenzij. Om de doodsimpele reden dat de administratie van de overheid niet helemaal deugt.  
 
Mijn moeder was al een week of zes dood (kanker) toen ze de vrolijke uitnodiging kreeg om donor te worden.  
 
Ik ben daardoor zelf lang weigerachtig geweest tegenover het donorregistratiesysteem. Ik vond: als ze zoiets simpels al niet kunnen regelen – hoe gaan ze dan straks achterhalen wie wel en niet huid en netvlies enzo beschikbaar stellen en wie wel en niet op een snijpracticum terecht komt…  
 
Heb me inmiddels na lang twijfelen aangemeld. Niet zozeer omdat ik graag anderen van mijn weefsel voorzie- want als ik eerlijk ben zal het me jeuken of wildvreemden doodgaan, en bovendien merk ik dat ik zelf niet gevoelig ben voor het argument dat levens redden op deze manier per definitie goed is- maar wel omdat ik toch niets aan die organen heb als ik dood ben. Ik zie het eerder als recycling dan als weldoen, denk net zo lief aan de snijzaal en het lab dan aan mijn nier in een ander mens. Het boeit me dus eigenlijk niet wat ze met me doen als ik kassiewijle ben. Ik heb ook geen idee of ik in de fik wil, of onder de grond. Als het maar een beetje netjes gebeurt.  
 
Hoe ongelofelijk dat ook misschien lijkt – het duurde tien jaar om tot die overtuiging te komen. En ik vind dat iedereen recht heeft op die twijfel.

De beste aktie ter bevordering van het aantal donor-organen komt van het kabinet Rutte: de verhoging van de snelheidslimiet naar 130 km/h. 
 
Een aspect dat in de hele donordiscussie vergeten wordt, is dat het leuk is om een donorcodicil te hebben, maar als je vervolgens tot ver boven de 80 leeft, dan heeft niemand er wat aan. 
 
De meeste donororganen komen van verkeersslachtoffers.  
 
Terzijde, in de VS hebben een aantal staten een handige methode om het aantal kansrijke donoren te verhogen: bij de uitreiking van het rijbewijs wordt meteen gevraagd aan mensen of ze zich als donor willen registreren. Zo ja, dan wordt dat ter plekke gedaan.

Ik ben donor voor alle onderdelen die men kan gebruiken, ik vindt wel dat degene die geen donor wil zijn, en daar het volste recht toe heeft, ook geen gebruik mag maken van de donorbank ,als hij of zij daar ooit aan toe zou komen. 
Dat zou niet rechtvaardig zijn , net als wel verzekerd zijn maar geen premie willen betalen.

Ik ben het geheel met Ruud eens. 
Als je zelf geen donor wil zijn, waarom wil je dan wel de mogelijkheid hebben om te ontvangen? 
Goede vergelijking met verzekering(s premie)!

Ik ben voor het “ja, tenzij-” systeem. Ik zou namelijk te “lui” zijn om me weer af te melden. Exact dezelfde reden waarom ik me nog niet aangemeld heb =D of er überhaupt fatsoenlijk over nagedacht heb…

Maar niet te lui om hier te reageren? Kom op, denk erover na en maak een keuze. :-)

Ik vind niet dat je mensen kunt verplichten donor te zijn. Laat gewoon het nee-tenzij systeem in werking. 
 
Ik zou wel donor willen zijn aan geselecteerde mensen waarvan ik vind dat ze mijn organen zouden kunnen/mogen gebruiken.

Voor de duidelijkheid: in het ja-tenzij-systeem is niemand verplicht om donor te zijn. Het verplicht je alleen om een keus te maken. Dat is heel iets anders.

Ik vind het een dubieus keuzeaanbod. Als je op Ja klikt wordt dat gerespecteerd en wordt je direct naar een formulier geleid. Maar als je op Nee klikt wordt je keuze in twijfel getrokken en krijg je allerlei vervolgvragen voorgeschoteld die je van gedachte moeten doen veranderen.

Aan deze al jaren (wat zeg ik, decennia) doorzeurende ‘discussie’ over het donorsysteem komt nooit een eind, tenzij het ‘ja-tenzij’-systeem ingevoerd wordt. Enige jaren geleden heb ik mij teruggetrokken als donor. Niet omdat ik het niet wil, maar omdat het niet opschiet in dit land. En daarbij wordt de principiële niet-donor niet niet uitgesloten als ontvanger. Het risico dat ik mogelijk iemand help, die zelf niet wil helpen, stuit mij tegen de borst.

Als homo mag ik geen bloeddonor zijn…… 
eerlijk gezegd weet ik niet of mijn andere organen wel gewenst zijn. Weet iemand dat?…..

Persoonlijk vind ‘donorvoorlichting’ een misleidende term. Het woord voorlichting suggereert dat er objectieve informatie wordt gegeven zodat mensen zelf een beslissing kunnen nemen. Naar mijn mening is die voorlichting helemaal niet zo objectief omdat deze wordt gegeven vanuit een materialistisch wereldbeeld waarin maar zeer beperkt ruimte is voor de wezenlijke aard van het menselijke bewustzijn. De ‘voorlichting’ is vooral bedoeld om meer donoren te werven. Eigenlijk gaat het dus om de verspreiding van een ideologie, en dus om propaganda.Dat veroordeel ik niet, maar ik wil wel graag een andere kant laten zien. 
 
Op zich ben ik geen tegenstander van levensverlengende technieken, bloedtransfusie of orgaandonatie en ik heb respect heb voor mensen die daar voorstander van zijn. Alleen vind ik deze dingen voor mijzelf niet acceptabel omdat ik overtuigd ben van het spirituele uitgangspunt dat bewustzijn ten grondslag ligt aan alle manifestatie. Dat houdt onder andere in dat ik het menselijk bewustzijn niet beschouw als een resultaat van het menselijk lichaam, maar andersom: het menselijk lichaam is het resultaat van het menselijke bewustzijn. In diepste wezen zijn we geen menselijke wezens met een spirituele ervaring, maar spirituele wezens met een menselijke ervaring. 
 
Als het lichaam sterft is er nog wel degelijk bewustzijn. Ingewijden binnen alle culturen wisten dat van binnenuit. Ook de moderne wetenschap kan daar niet meer omheen. De bekende cardioloog Pim van Lommel beschrijft dat uitvoerig in zijn magistrale boek Eindeloos bewustzijn, een aanrader voor iedereen. 
 
Het leven op aarde stelt ons in staat te groeien in bewustzijn. Daarvoor krijgen we talloze kansen. Meer lezen? Zie mijn weblog: http://www.arendlandman.nl/201.....andonatie/

“Wil jij donor worden?”, voegde Weblog.nl gisteren aan ieder weblog toe. Nee, laat ik het nu maar eens ronduit zeggen, ik wil geen donor worden, wil geen orgaan van ‘n ander en ook niet gereanimeerd worden. Natuurlijk wens ik al wat leeft ‘n lang en ‘n zo gelukkig mogelijk leven toe, maar naast mijn bedenkingen bij de illegale, heb ik die ook bij de legale orgaanhandel en diens penetrerende propagandacampagnes. Middels het beroep op universele humaniteit en compassie verrijken velen zichzelf buitensporig. Verlos jezelf en overwin je angst voor de dood.

Geef veroordeelde mensen in de gevangenis een korting op de straf mits men permanent permissie geeft voor volledig donorschap. 
Dat tikt door, en kost de maatschappij niets , de misdadiger maakt zo iets goed aan de gehele bevolking.

Ik heb met trots het donorformulier ingevuld en op de vraag “welke organen beslist niet gebruiken” heb ik duidelijk vermeld dat ik naar de hemel wil met mijn dierbare penis. Dan krijg ik donorkaart waar niks op staat over mijn penis!! Ik protesteeeeer!!

Ik zou opzich best orgaan donor willen zijn. Maar ik zou niet mijn longen willen afstaan aan iemand die zijn hele leven heeft gerookt.  
Ik ben voor het ja-tenzij donorsysteem omdat je zelf je keuze mag maken maar vind wel dat iedereen zijn keuze moet kunnen veranderen zonder al te veel moeite 
@Gordon: dat vind ik dan niet kunnen, super LUL-lig