3 redenen waarom je van Kanye West zou moeten houden
Deze week geven drie gastbloggers hun visie op de nieuwe plaat van Kanye West. Is het echt de 'Sgt. Pepper van hiphop'?
Het kan je niet ontgaan zijn, vorige week heeft Kanye West een nieuw album uitgebracht. Volgens Pitchfork, die ‘My Beautiful Dark Twisted Fantasy’ een 10 gaf, is het de beste plaat in tien jaar. En de recensent van The Telegraph denkt dat het de ‘Sgt. Pepper van hiphop’ is. Is alle deze ophef terecht? Maakte West een meesterwerk? Deze week proberen drie gastbloggers deze vraag te beantwoorden.Vandaag Gijs van der Togt:
Kanye West moet je natuurlijk vooral om zijn muziek waarderen. Maar let ook eens op andere dingen, zoals de manier waarop hij zijn album in de markt heeft gezet en hoe hij met zijn vak bezig is. Dat is namelijk minstens zo interessant. Daarom: drie redenen waarom het nieuwe album van deze eigenzinnige rapper niet in je collectie mag ontbreken.
1. Kanye doorbreekt muzikale barrières
Kanye West heeft met My Beautiful Dark Twisted Fantasy de perfecte crossover tussen populaire cultuur en de straat gevonden. Een proces dat slechts vijf jaar heeft geduurd – zijn in 2005 verschenen debuut The College Dropout was immers nog echt een hiphop plaat. Haaks daarop stond zijn laatste, emotionele album 808’s & Heartbreak, een atypisch popdocument dat niet bij iedereen in de smaak viel. Mijlenver lagen deze albums uit elkaar, maar op zijn nieuwe album slaagt hij erin deze twee werelden te integreren. Hoewel de basis hiphop blijft, kent het album een opbouw die eerder doet denken aan een musical dan een hiphopalbum. Op klassieke muziek geïnspireerde interludes (veelal met strijkkwartet) verbinden de verschillende nummers. Ook opmerkelijk is zijn keuze voor gastartiesten. Zo vormen Elton John, John Legend, Alicia Keys, Kid Cudi en Fergie bij de bombastische clubtrack ‘All of The Lights’ doodleuk een koor. Een gezamenlijk couplet, dat is alles wat ze van hem krijgen. Geen solo, gewoon een couplet. Ongetwijfeld een metafoor voor de overvloed aan gastartiesten op albums van collega rappers. Kanye speelt maar wat graag met fictie en realiteit, doorbreekt door zijn eigenzinnige kijk op muziek ogenschijnlijk vaststaande structuren. Neem ‘Runaway’, dat maar liefst negen minuten duurt en een ‘Bohemian Rhapsody’-ish einde kent.
2. Kanye begrijpt muziek marketing 2.0
Niet onbelangrijk in een tijd waarin de muziekindustrie het moeilijk heeft. Kanye is zelf een uitstekend marketeer. Nog voordat zijn album uit was, wist hij alle muziekblogs voor zich te winnen, door elke vrijdag een track op het internet te lekken. En dus was hij maandenlang de meest geblogde artiest op het web. Een puik staaltje content driven marketing. Heel simpel eigenlijk, maar je moet het wel durven. Ik ken platenmaatschappijen die er niet aan zouden moeten denken. En waar hij er bij zijn laatste album 808’s & Heartbreak nog voor koos om via zijn eigen blog een buzz te creëren, zette hij dit keer in op social media, inclusief een opvallende strategie: de persoonlijke aanpak.
“ These tweets have no manager, no publicist, no grammar checking…this is raw.”
(@kanyewest)
Zo liet hij er op Twitter geen misverstand over bestaan; al zijn tweets zijn door hem zelf geschreven, en dus niet door een manager. Vervolgens gaf hij zijn volgers via duizend tweets in een korte periode een kijkje in zijn bizarre leven. Maar hij ging verder, zo bezocht hij in de aanloop naar de release diverse media (ondermeer Rolling Stone) en deed hij een a capella rap bij de hoofdkantoren van Facebook en Twitter. Hij ging zelfs de interactie aan met fans in een online interview. Wellicht het minst geslaagde experiment, want tot echt boeiende vragen kwam het niet. Om de marketingmix te perfectioneren was er uiteraard ook weer een controverse en snel daarna het nieuws dat zijn mediatrainer ermee ophield. Altijd een goed idee zo’n ruzie, als je een mainstream publiek wil bereiken. Maar dat wist hij al uit het verleden.
3. Kanye heeft de let’s go mentaliteit
Kanye West laat zich inspireren door alles en iedereen. Sterker nog, hij gaat als een volleerd eerstejaars Rietveld-student zelf aan de slag. Het tekent zijn gedrevenheid, zijn streven om in alles de beste te zijn – noem het de let’s go mentaliteit. Zo liep hij vorig jaar nog een tijd ‘stage’ bij een bekend modemerk, waarna hij kleding en schoenen mocht ontwerpen. Zijn laatste creatieve uitspatting is bovenstaande korte film, die hij samen met regisseur Hype Williams maakte . Ook deze aanpak past goed bij deze tijd, waarin grenzen tussen verschillende disciplines vervagen. Ik wil hiermee niet impliceren dat Kanye West een geweldige regisseur of ontwerper is, maar door met diverse kunsten bezig te zijn, kan je zomaar geprikkeld raken. Je hoort het in ieder geval terug in zijn teksten.
“Praises due to the most high, Allah. Praises due to the most fly, Prada. Baby I’m magic,
Tada!”
Waarom je wereld verengen, als er zoveel te ontdekken valt? Zoiets moet de Amerikaan bij de creatie van My Beautiful Dark Twisted Fantasy gedacht hebben. De Millennials die zijn muziek kopen zullen deze visie omarmen. Wie was Sgt. Pepper ook alweer?
Nou het kan mij echt niet bekoren.