Leven met slechts 63 dingen om je heen

Zo leven minimalisten

Iedereen heeft steeds meer spullen. Kleren, gadgets, boeken, sieraden, prullaria, etc. Sinds vorig jaar krijgt het minimalisme echter steeds meer belangstelling: leven met zo min mogelijk spullen in je bezit. Het eerste wat je kwijt moet raken, schrijft Carola Houtekamer vandaag in de papieren nrc.next, is sentiment.

Hoe gooi je anders een fotoalbum weg dat je van je vrienden kreeg voordat je naar een ver land vertrok? Doherty doet dat zo: scheur de foto’s eruit, scan ze in en voed ze aan de versnipperaar. Het lege album geef je weg.

Niall Doherty is een Ierse webdesigner en schrijver. Hij kocht deze week een nieuwe spijkerbroek en bracht zijn totaal aantal bezittingen daarmee op 63 – terwijl het gemiddelde Nederlandse huishouden bij een verhuizing zesduizend kilo aan spullen inpakt. Hoe leef je met slechts tientallen bezittingen? Doherty noemt vijf stappen:

1. Maak een lijst van alles wat je hebt. 2. Streep elke week tien of twaalf dingen weg. 3. Stop die in een doos in de hoek van je kamer. 4. Als je ze na een maand nog niet hebt gemist, gooi ze dan weg. En 5. koop niks nieuws.

Het valt op dat veel van de ‘minimalisten’ die Houtekramer sprak, erg digitaal leven. Doherty heeft niet veel, maar wel een Kindle e-reader, een MacBook Pro, een paar harde schijven, een iPod en een digitale camera. Patrick Verheij, een 34-jarige ICT-adviseur, digitaliseerde zijn cd-collectie, gooide al zijn boeken weg en koopt sindsdien nieuwe via een e-reader. En het internet bevat veel sites over minimalisme.

Het blog van Verheij bijvoorbeeld, Lean Looney. Doherty blogt op Disrupting The Rabblement, waarop hij bijhoudt welke spullen hij nog heeft.

Tegenstromingen zijn er ook al. Everett Bogue schreef The Art Of Minimalism, maar is er inmiddels alweer klaar mee. Hij verklaart de beweging dood op fuckminimalism.com.

Hoeveel spullen schat jij dat je hebt?

23 reacties op "Leven met slechts 63 dingen om je heen"rss-icon

En welk doel bereik ik hiermee? Ben ik een beter mens als ik m;n bezittingen weggooi? Of heeft iemand die met heel weinig kan leven een beter leven dan iemand die zich prettig voelt met meer bezittingen?  
 
Ik begrijp die verheerlijking van het minimalisme niet zo. Goed nadenken of je iets wel echt graag wilt voordat je het aanschaft, vind ik wel een goeie tip. Regelmatig rotzooi opruimen die je toch niet gebruikt: heel gezond en verstandig.  
 
Maar ik ga toch niet na een maand al mijn zomerspullen weggooien omdat ik het experimentje van dhr Doherty toevallig in de winter uitvoerde? 
 
Bovendien vind ik de bezittingen die mijnheer Doherty heeft helemaal niet zo minimalistisch. Nobel hoor, je hele leven inrichten vanaf je multimedia-apparatuur. Ik zak liever onderuit in m’n luie stoel (1 bezitting), schop m’n schoenen uit (3 bezittingen) en neem een lekker glas (4 bezittingen) wijn (5 bezittingen) erbij. En misschien ook nog wel een schaaltje (6 bezittingen) olijven (19 bezittingen). Lekker puh.

Heel erg interessant, vooral ook om te zien hoe Everett Bogue er zelf ‘klaar’ mee is, en het ook nog mooi verwoordt: 
 
“Minimalism gave you the tools to begin this search. Your overhead is zero, your stuff fits into a pack. Let’s stop talking about what we put into our pack and start searching for the shape of things to come.”

Het grappige aan deze minimalisten vind ik dat ze uiteindelijk toch nog heel erg bezig zijn met wat ze hebben. Net zoals dat iemand die op dieet is vaak zich meer met eten bezighoudt dan gemiddeld. Dat is volgens mij niet zo erg, daarmee zijn ze namelijk wel materialistisch, maar niet oppervlakkig materialistisch. 
 
Zie ook: 
http://azijn.wordpress.com/201.....erialisme/

‘If you’re stressed and stuck, this is the way to get unstuck.’ 
 
Wacht maar, totdat meneer z’n Macbook en z’n ipod een keer laat vallen, of z’n oplader kwijtraakt/geen stopcontact in de buurt heeft, dan eens zien wie hier zenuwachtig wordt. 
 
Ik vind het bezit van honderden ebooks/muziek/foto’s op een digitaal medium ook gewoon bezit, het neemt alleen weinig plek in.  
 
Fuck this hipster attitude…

100% mee eens.

ook 100% eens. Ik vind het een beetje ‘kijk mij nou rebels bezig zijn’ gedrag. 
 
Ik ben blij met mijn vele kilo’s aan spullen. 
En wat Marly zegt, niks mis met af en toe wat wegflikkeren.

Eerder Hippie dan Hipster.. 
Niet (zo min mogelijk) gebonden zijn door wereldse bezittingen.  
 
Het zou wel mooi zijn, prullaria winkelketens over de kop en winkelcentra gevuld met ad-hoc kringloop winkels. 
Met andere woorden een Sahara economie vol bedoeïenen die achter fata morgana aanlopen.

hihihi wat heeft die Niall een grote neus. 
Maargoed: Ik zie het nut van zijn projectje/levenstijl ook niet helemaal in. Ik kan me wel voorstellen dat het fijn voelt om niet zo gebonden te zijn aan materiele bezittingen. Maar wat ik het moeilijkste zou vinden om los te laten zijn inderdaad mijn laptop en alles wat erop staat, en natuurlijk het internet. Home is where the laptop is. Ik zou het dus dapperder vinden als hij die ook achterwege laat, mr. Course in Courage.

Met zo’n GOK zou ik ook gepreoccupeerd raken door minimalisme ;-)

Minimalisme is denk ik geen doel op zich. 
 
Zelf vind ik het veel belangrijker om bewust te leven. Bewust omgaan met spullen hoort daar wat mij betref ook bij. Welke spullen heb ik echt nodig, hoe duurzaam zijn ze, wie heeft ze gemaakt en onder welke omstandigheden enz. 
 
Een jaar geleden hebben we onze hele huis opgeruimd en ik kwam toen tot de conclusie dat we enorm veel spullen hebben die we zelden gebruiken: boeken, DVD’s, maar ook gereedschap. Vaak heb ik ook nog eens dezelfde spullen als m’n vrienden, collega’s en buren. 
 
Dat vond ik enorm zonde! Dat moet slimmer kunnen dacht ik toen. Daarom heb ik in mijn vrije tijd een site gebouwd waar je spullen op kunt zetten die je buren, vrienden en collega’s kunnen lenen: 
 
http://www.spullendelen.nl 
 
Spullen lenen en uitlenen bespaart geld, spaart de aarde en zorgt er ook voor dat we onze buren weer leren kennen. Maar bovenal zorgt het ervoor dat we onze spullen samen op een slimmere en efficientere manier kunnen gebruiken.  
 
Spullendelen.nl zou je kunnen zien als onderdeel van een grotere trend die ook wel “collaborative consumption” wordt genoemd.  
 
Een aantal andere voorbeelden van slimmer omgaan met spullen, mogelijk gemaakt door moderne internet technologie: 
 
greenwheels.nl  
littlegreendress.nl (kledingruil feesten) 
thredup.com (baby kleertjes ruilen) 
crashpadder.com (kamers die je over hebt verhuren) 
couchsurfing.com

Mee eens! Als het alsmaar bijkopen en bewaren gaat knagen, dan moet je óf ontdekken dat er in feite niets mis mee is, óf je consumptie-patroon veranderen, anders blijf je met een ontevreden gevoel zitten. Ik voel me erg prettig met het zo weinig mogelijk kopen (laatst mijn 15 jaar oude spijkerbroek weer prachtig laten oplappen, ziet er met de huidige mode nog modern uit ook :-)

Maarten, goede actie van je spijkerbroek hoor. 
In januari 2009 heb ik voor mezelf besloten een jaar lang geen kleding meer te kopen, ik had echt spijkerbroeken, blouses en T-shirts in de kast om dat te kunnen waarmaken. 
Inmiddels bijna 2 jaar verder en ik ben helemaal van het shoppen genezen. Koop heel af en toe nog eens wat kleding en dan altijd tweedehands. 
En ja, versleten spijkerbroeken zelf mooi oplappen voor een tweede leven of verknippen tot lappen voor op een oude broek. Heerlijk om in zulke unieke jeans rond te lopen.

In deze categorie is de No Baggage Challenge waarin Rolf Potts in zes weken rond de wereld reist zonder tas ook de moeite waard: 
 
http://www.rtwblog.com/

Het mooiste van het artikel in de krant vond ik de advertentie van MTV Mobile bij het stuk. Zoete ironie.

Ik blog zelf ook over minimalisme, maar zie wel een tweedeling: de mensen die gaan voor zo weinig mogelijk spullen en de mensen die bewuste keuzes maken in wat ze belangrijk en nodig vinden en wat niet. Zodra je gaat voor zo weinig mogelijk spullen mis je volgens mij het doel van minimalisme, namelijk rust, ruimte, vrijheid… waar je dan ook naar op zoek bent. 
 
http://spullendelen.nl vind ik een ontzettend goed initiatief. Hoe idioot is het dat zo’n 80% (ik doe een gok) van je buurtbewoners allemaal een eigen boormachine in hun kelder of schuur hebben liggen (ikzelf ook)? We zijn doorgeslagen in consumentisme en daar is minimalisme het tegengeluid voor. 
 
Ook aan te raden is http://lsltn.nl Over al dat moeten en willen en of we dat niet gewoon los kunnen laten.

Als ik alles weggooi, en ik hou een digitale camera, een ipad en een iphone over… dan vind ik mezelf pas materialistisch. Sentiment maakt een mens rijk. Maar overal waar TE voor staat, is natuurlijk teveel. Minder prutsels, ja graag. Maar ik vind niet dat het moet gaan om de hoeveelheid producten. Persoonlijke waarde is niet uit te drukken in eenheden.

ik zou gek worden als ik alleen maar digitale bezittingen zou hebben. een boek lees ik toch het liefst als papieren versie. ik vind het ook wel fijn om weinig te hebben, maar eigenllijk kan ik niks missen :P 
weinig en bewust kopen geeft wel voldoening!

Systeemdenken, dat is wel heel erg des nerds. Het gaat hem meer om de theorie dan de praktijk denk ik. Ik vermoed dat alleen mannen dit gedoe kan boeien; die geven over ‘t algemeen niet om ‘een gezellig interieur’, wat je daaronder ook verstaat. (ik leef zelf trouwens ook nogal digitaal)

Een ‘gezellig interieur’ en minimalisme kunnen prima hand in hand. Generaliseren wordt zo wel lekker makkelijk.

Minimalisme is voor de meeste mensen ook niet echt haalbaar denk ik. Bewust nadenken over het aanschaffen van spullen, zoals meerderen al eerder hebben aangegeven, zou geen kwaad kunnen. 
Ik ben de laatste tijd veel aan het opruimen en dan kom je er achter dat je heel veel spullen voor ‘de heb’ hebt.

Clutter, clutter…… down the gutter!

Als je als halve autist in internet leeft heb je verder niet veel spullen nodig. Dat heeft niets met minimalisme te maken.

Het erg strenge “100things” minimalisme is ook niet mijn ding maar ik moet wel zeggen dat wat simpeler leven zijn voordelen heeft. Met wat minder troep in je huis hoef je minder schoon te maken. Geen onzin kopen zorgt dat je mooiere vakanties kunt betalen. En met alleen nog kleding bezitten die je echt draagt is denk ik ook weinig mis. De laatste paar maanden heb ik misschien wel 40% van mijn bezittingen weggedaan/verkocht/weggegeven en het bevalt me prima. Of dat materialistisch of spiritueel is zal me aan m’n r**t roesten.