We zijn net dieren

Fontanel over tracking

Deze zomer belichten redacteuren van het online design magazine Fontanel het nieuws vanuit design- en marketingperspectief. In de tweede aflevering bespreekt Mirte Meeus hoe creatieven beweging vastleggen.

fotofontanel-480x503 We zijn net dierenDebug Chair, Edhv

Het in kaart brengen van patronen is zo oud als grafisch ontwerp zelf. De nieuwsgierigheid naar waar wij ons bevinden en het registreren van beweging is ‘ongoing’. Maar het antwoord op de vraag op hoeveel verschillende manieren je een lijn kan trekken van A naar B en wanneer die lijn interessant is, is in de loop van de jaren veranderd.

Tracking, tracing, mapping; geef het beestje een naam. Kijken naar de bewegingen van dieren is niemand vreemd. Meer dan ooit tevoren gebruiken creatieven de bewegingen van onder andere hanen, mieren en ratten om tot visuele output te komen.

Een van de meest recente experimenten komt van de hand van Giselle Segura Gelink. Zij traceerde ratten en zag live een beeld van interactie tussen de dieren ontstaan.

Maar er zijn meer voorbeelden. De eindproducten zijn zowel 2D als 3D en variëren van onder andere films en posters tot ruimtelijke objecten. Zo ontwikkelde ontwerpbureau Edhv een stoel die tot stand kwam door mieren en maakte Roel Wouters de identiteit voor een band door in verf gedoopte hanen met elkaar te laten vechten.

Een organisch handschrift
Deze methode gebruiken creatieven wereldwijd om authentiek beeld te verzamelen. Ratten lopen immers nooit precies dezelfde route twee keer. Een lijn is onder andere interessant door wie hem getrokken heeft.

‘De mens’ kan een hoop, maar: overtreft de jarenlange evolutie die de wereld erop heeft zitten ons digitale kunnen nog steeds? Het gemiddeld oog is dusdanig getraind dat geconstrueerde perfectie verveelt en dus is ‘de verrassing’ de goudmijn van iedere creatieveling. En wat is er grilliger dan de natuur?

Dieren gedragen zich naar hun instincten en mensen leggen hun patronen vast. De organische vormen die dieren teweeg brengen zijn een bron van verwondering. Hightech terug naar de basis. Remco van de Craats (founder van Edhv):

“Het idee ontstond doordat we personeel van een restaurant hadden getrackt. Doordat we de looproute van de mensen hebben bepaald, werd ook hun identiteit zichtbaar. Iemand in de afwas legt een hele andere route af dan bijvoorbeeld een souschef. Dat was de eerste stap. Daarna kwam het besef dat het een vorm van identiteit is. Later zijn we gaan kijken, wat je hiermee kan doen. Zou je een installatie kunnen bouwen waarmee je een omgeving maakt waarin iets anders dan je eigen tools, iets creëert? We kwamen bij insecten uit door beestjes in de bananenplant in de loods. Beweging kan identiteit worden. 2D kan je bijvoorbeeld logo’s maken. In 3D, de nieuwe variant, werd beweging architectuur.”

Het vormgegeven proces
Het visuele bewijs van een proces is interessanter dan ‘enkel en alleen’ een eindproduct op een sokkel. Er is een nieuwe rol weggelegd voor de ontwerper; die van organisator van het experiment, die je zal bewijzen: ‘kijk maar, het werkt echt zo’.

Door low-tech bewegingen met hightech apparatuur vast te leggen, krijgt grafische perfectie een nieuwe betekenis. De toeschouwer herkent en erkent, we zijn net dieren.

één reactie op "We zijn net dieren"rss-icon

“Door low-tech bewegingen met hightech apparatuur vast te leggen, krijgt grafische perfectie een nieuwe betekenis. ” 
 
Dit alleen al is schitterend om te zien en alleen daarom al de moeite waard!