Uitstelgedrag, wat doe je eraan?

conversation_starter13 Uitstelgedrag, wat doe je eraan?„Dat uitstelgedrag blijft bestaan”, zegt Piers Steel met droge ogen, „komt niet doordat onbekend is wat we eraan moeten doen, maar doordat mensen het uitstellen om er iets aan te doen.” Steel, hoogleraar aan de Haskayne School of Business in Calgary, is de Allen Carr van het uitstellen: hij leed er zelf aan en helpt nu anderen. Hij schreef een boek over  uitstelgedrag dat na de zomer in Nederlandse vertaling uitkomt. Op de wetenschapspagina van de papieren nrc.next staat een interview met hem.

„Het is een veelvoorkomend probleem, iedereen kent het gevoel”, zegt Steel. In zijn boek vat hij de wetenschappelijke literatuur over procrastinatie samen en geeft hij wetenschappelijk verantwoorde tips. Chronische uitstellers zijn over het algemeen geen perfectionisten, schrijft hij, maar impulsieve mensen die geen weerstand aan verleidingen kunnen bieden. En het zijn niet per se sensatiezoekers. „Jij houdt zeker van de thrill van een deadline? Wil je dat gevoel eerder hebben, zodat je meer gedaan krijgt? Dan moet je jezelf deadlines stellen. O, dat lukt niet? Dan waren het geen echte deadlines. Dan moet je er maar eens 1.000 euro op zetten.” Dat soort vallen moet je voor jezelf opzetten, zegt Steel, zo kun je je onbewuste aan het werk zetten.

Enkele andere tips uit het boek:

  • Breek grote taken in stukjes.
  • Houd successen bij.
  • Vermijd riskante situaties: zorg dat je niet kunt sms’en, twitteren of facebooken.
  • Slaap genoeg. Wie moe is, weerstaat afleiding moeilijk en is somber over wat hij kan.
  • Stel jezelf uitdagende doelen.
  • Zorg dat je werk prettig is.

 

Herken jij deze problematiek? Denk je dat een self-helpboek je daarbij kan helpen? Zie jij iets in de bovenstaande tips?

13 reacties op "Uitstelgedrag, wat doe je eraan?"rss-icon

Een tip die ik uit Getting Things Done heb overgenomen is om taken in kleinere stappen onder te verdelen en die op te schrijven. Dan kijk ik af en toe op mijn lijst en kies dan een taak uit die ik dan wil gaan doen, zelfs de vervelende klusjes komen zo uiteindelijk aan de beurt.

Soms stel je zaken uit als je gevoel zegt dat je de nog niet goed genoeg hebt voorbereid. 
 
Als je maar blijft doen, doen, doen loop je het risico dat je ondoordacht iets ‘afmaakt’.

Pomodori ben ik nu mee aan het experimenteren: 
Jezelf dwingen om 25 minuten te bestden aan een taak. 
Daardoor komt er toch nog wat van de grond :).

Soms moet je iet uitstellen om de klus te laten gisten in je hoofd. Na een tijdje weet je opeens hoe je het moet aanpakken. Uitstellen is voor mij dus vaak nuttig.

Goede tips hierboven, vooral het opdelen in kleine taken en met jezelf een bepaalde tijd af te spreken – 5 minuten per dag kan al verrassend effectief zijn voor sommige dingen. 
 
Eentje die ik zelf verzonnen heb (al zal ik vast niet de eerste zijn): in een logboek bijhouden van wat je op dit moment aan het uitstellen bent, en dat op elk ‘dood moment’ bijwerken (zeker eens per dag, tenzij je de hele dag onafgebroken bezig bent). 
 
Ook belangrijk: accepteren dat je dingen uitstelt. Dat wil niet zeggen dat je er niks aan moet doen, maar besef dat het menselijk is en in zekere zin een functie heeft. Wees niet te streng voor jezelf, dat werkt vaak contraproductief.

Ik mag deze bijdrage eigenlijk niet lezen, want ik moet mijn huis nog opruimen : ))

Huis opruimen – is dat niet typisch uitstelgedrag? Net als nrcnext lezen voor mij trouwens. Nog een kop thee zetten.  
 
Getting things done schept vooral orde in de chaos maar is voor mij niet per se de stok achter de deur die ik nodig heb. Het opdelen in taken werkt, maar aan het eind van de dag voel ik me toch vaak een sukkel die minder heeft gedaan dan ik in het ideale geval zou hebben kunnen doen.  
 
Nouja, pomodoro dan dus. Ga ik proberen. Ik werkte altijd in blokken van 45 minuten, maar 25 klinkt ook wel goed.

LindA, geloof me. Mijn huis niet opruimen is uitstelgedrag : )

Zoals Douglas Adams zei: 
 
I love deadlines. I like the whooshing sound they make as they fly by.

Er zijn programma’s om internet/bepaalde sites te blokkeren, maar die kun je vaak makkelijk opheffen door je computer uit te schakelen. Beter kun je iemand tijdelijk je wachtwoord laten veranderen.

Ik lees dit op mijn telefoon, met mijn aantekeningen en laptop nog dicht, zittend in de bibliotheek. De eerste deadline van mijn scriptie swooshte al een maand geleden opzij. Ik herken mezelf enigszins in het niet kunnen weerstaan van de verleiding, maar wat nog meer speelt is het niet willen beginnen aan. Ben er nog steeds niet achter waarom nu precies. Luiheid is het in ieder geval niet, werken is nooit een probleem geweest. Misschien dat boek een keer lezen. Morgen ;)

Goeie vraag, ga ik antwoord op geven.

Van Uitstel komt 
 
..Een blog over uitstelgedrag. 
Waarschijnlijk ken je het zelf ook wel: Je verzint honderd-en-één ineens heel erg belangrijke dingen die echt nú(!) nog moeten gebeuren. Gewoon om maar niet aan dat verslag of die opdracht te hoeven beginnen. Zo geldt dat anders geregeld voor mij. Maar waar komt dat uitstelgedrag nu eigenlijk vandaan en misschien nog belangrijker: Hoe kom je er van af? 
 
Uitstelgedrag & Mediaproducties 
 
Een terugkerend probleem tijdens mijn minor Mediaproducties is het schrijven van de blogs. Ik heb nu namelijk nog anderhalf uur om er eentje te realiseren – het liefst een goede- en dat terwijl ik dinsdagavond al van plan was er aan te beginnen. Maar op de een of andere manier wil ik dan op dinsdagavond ineens koken en naar de bios, of iets anders ‘leuks’ ondernemen. Zo ben ik zelfs maar een keer mijn kamer gaan opruimen. Als ik maar niet hoef na te denken waar mijn blog deze week eens over kan gaan. 
 
Nu kom ik er deze week mooi van af. Een blog over uitstelgedrag. Speciaal voor zij die willen weten wat het is en hoe je er van af komt, maar eigenlijk vooral voor mijzelf. 
 
Als eerste heb ik de volgende test gedaan. En niet heel verrassend kwam daar uit, dat ik veel uitstelgedrag vertoon. Ik ben snel afgeleid en heb de neiging verplichtingen uit te stellen. Lees: De blog. 
Maar waarom heb ik – en ik weet dat ik ook namens een hele boel andere (journalistiek)studenten spreek- de neiging om de dingen steeds vooruit te schuiven? 
 
Oorzaken 
 
Gebrek aan korte termijndoelen, gebrek aan interesse, en/of gebrek aan energie: De boosdoeners. 
 
Het zogenaamde goalsetting helpt bij het tegengaan van uitstelgedrag. Daarbij moet je een doel stellen voor het lange termijn, maar tussendoor steeds kleine doelen stellen. Die dragen bij aan het doel op langer termijn. Ik spreek voor mezelf als ik zeg dat het niet echt motiverend werkt wanneer iets nog heel ‘ver weg is’. Het stellen van korte termijndoelen, die allemaal bijdragen aan het overkoepelende doel , moeten er voor zorgen dat minder snel in de verleiding komt van het uit te stellen. Mensen die dit niet doen, komen vaak pas net voor de deadline in actie.  
 
Hoe interessant -of eigenlijk hoe saai- we een taak vinden, draagt ook bij aan de mate waarin uitstelgedrag vertonen. Niet gek dus dat ik me wel in kan zetten voor de praktijkopdracht binnen mijn minor, maar mijzelf niet kan motiveren voor de wekelijkse blogs. Daarnaast is er nog energie. Gebrek aan energie is ook een dooddoener voor de uitsteller. Mentale en fysieke uitputting zorgt voor belemmering van het nastreven van je doelen. Hoezo doordeweekse (studenten)feestjes? 
 
Aanpakken die handel 
 
Het zogenaamde ‘timemanagement’ kan uitstellers helpen kun taakjes onder handen te nemen. Het woord zegt het al: Bij ‘timemanagement’ is het de bedoeling dat je leert de om te gaan met de tijd en de dingen die binnen die tijd gedaan moeten worden. Daarbij zijn er tal van welkome (?) tips voor de uitsteller op het (studie)ontwijkende gedrag te verbannen. Enkele die veel genoemd worden: 
 
-Afleiding moet worden verbannen. Geen radio, telefoon of televisie in de buurt, maar ook internet is zo’n gruwelijke valkuil. 
-Ga aan gewoon aan de slag en probeer het minstens 5 minuten vol te houden; vertel je zelf langer niet hoe vervelend en saai het klusje is. 
- Beloon jezelf na de tijd of houdt de beloning die de klus biedt steeds in gedachten. Denk bijvoorbeeld aan het plezier dat je hebt van een opgeruimde slaapkamer. Dit moet je natuurlijk niet doen wanneer er iets anders – nog belangrijkers- te wachten staan. Het schrijven van een blog bijvoorbeeld. 
-Maak je plannen en je hindernissen concreet. Schrijf voor jezelf op wat je wanneer gaat doen en welke hindernissen je tegen kan komen. Schrijf of hoe je er voor gaat zorgen dat deze hindernissen je niet van je werk houden. 
 
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=VA8D1cGW5Qk&feature=related] 
 
Blogs en uitstelgedrag 
 
Ik weet alleen of deze oorzaken en de daarbij behorende tips op mij van toepassing zijn. Althans, wat het schrijven van mijn blogs betreft.Volgens mij heb ik namelijk gewoon tijdsdruk nodig. Ik heb deze blog namelijk in één keer geschreven, zonder afgeleid te raken, zonder te balen van ‘hoe saai het wel niet is’ en zonder mijzelf voor dit klusje te belonen. Van mentale en fysieke uitputting is niet echt sprake en het stellen van korte termijn doelen is ook niet echt relevant wanneer je iedere week een blog moet schrijven. 
 
Het is voor mij gewoon een kwestie van een leuk onderwerp vinden om over te schrijven; dan is het schrijven er over niet erg. Gelukkig loop ik daar iedere week vanzelf zegen aan; alleen soms op maandag, maar vaak pas op donderdag (als ik in bed lig).