datum datum

Ik ben je sloofje niet!, zegt de ober tegen de gast

De Nederlandse horeca is niet gastvrij, schrijft redacteur Stéphane Alonso

Door Redactie Redactie op 12 oktober 2011

Wie lang in het buitenland heeft gewoond, ontkomt na terugkeer in Nederland niet aan vergelijken. Zoals nrc.next-redacteur Stéphane Alonso die acht jaar in Polen woonde. In veel opzichten is Nederland onverslaanbaar, schrijft Alonso vandaag in het coverartikel in de krant: de wegen hier hebben geen kraters, de bussen stoten geen giftige roetwolken uit, er zijn fietspaden. Nederland heeft naast hagelslag, drop en stroopwafels een jaloersmakende levensstandaard.

Op één terrein wint Polen volgens Alonso echter met afstand: gastvrijheid. Ik ga graag uit eten, schrijft hij.

Wie niet? Elk jaar stappen ruim elf miljoen Nederlanders wel eens een restaurant of eetcafé binnen. Maar opvallend vaak verandert wat een leuk avondje uit had moeten worden in een beproeving. Generaliseren is altijd onrechtvaardig. En in de Randstad is het vast erger dan in Limburg. Maar toch. Zelden zag Alonso in zo’n korte tijd zoveel kelners en serveersters die je bij binnenkomst negeren of een blik hebben van: oh nee, gasten! Die van grote groepen al helemaal chagrijnig worden. Die eindeloos, ja gebiologeerd in de weer zijn met notepads. Die niet mogen afrekenen en dus doorverwijzen naar collega’s die dat wel mogen, alsof ze in een stadhuis werken. Of die stilvallen van inhoudelijke vragen over gerechten en wijnen, met verschrikte ogen, alsof er een bom in het etablissement is afgegaan.

En dat terwijl Nederland in West-Europa ook al het allerduurste land is om buiten de deur uit eten te gaan. Ik bedoel, waarom zou je eigenlijk nog gaan?, zo vraagt Alonso zich af.

Wat vind jij? Heb je net zulke slechte ervaringen? En hoe zou het komen? Zit gastvrijheid gewoon niet in onze aard? Komt het misschien door de anti-autoritaire opvoeding van veel Nederlandse kinderen?

98 reacties op "Ik ben je sloofje niet!, zegt de ober tegen de gast"rss-icon

Mee eens. Gelukkig kom ik sinds het rookverbod niet meer in de boertige nederlandse restaurants. Geen gemis.

Het personeel zal het waarschijnlijk met je eens zijn: Absoluut geen gemis, dat je niet meer komt. 
 
Na die flauwe opmerking: Wat een heerlijk Eerste Wereldprobleem dit :-)  
 
Fleurt mijn dag weer op. Als we ons met zijn allen hierom druk maken, dan gaat het blijkbaar toch niet zo slecht met ons landje als alle ellende in de media je wel zou doen laten geloven.

het gaat pas echt slecht als iedereen(muv. mensen met een uitkering) niet meer auto kunnen rijden

nergens op aarde, in het heelal en andere dimensies zulk onbeschoft personeel gezien als hier in nederland. Wat een ongelooflijke baggerzooi. voorbeeldje, twee weken geleden op het plein in den haag in een cafe; mijn collega en ik besloten om daar lekker rustig te gaan zitten, in het zonnetje en vooral heel veel te bestelle.het was immers de laatste mooie zomerdag van het jaar. Ik ben astma patient en heb altijd een flesje water bij me, altijd. we gingen zitten en ik pakte mijn flesje tevoorschijn om wat water te drinken, omdat ik voelde dat ik het benauwd kreeg. METEEN, kwam er een blonde serveerster naar mij toe en op een uiterst onbeleefde toon snauwde ze naar me; ”ja JE (niet eens u, kan me ook niet herinneren dat we bij elkaar in de klas hebben gezeten) moet dat flesje water wegdoen, want dat mag hier niet.” (niet eens, hallo goedemiddag..). ik;” mevrouw, rustig aan, het is maar water, ik heb het nodig voor mijn ziekte, ik ben astma patient. als ik niet drink, dan stik ik, dan ga ik dood en maakt u zich vooral geen zorgen, wij zijn van plan om voor tientallen euro’s aan drank te bestellen.” de beste mevrouw bleef vervolgens mij minutenlang aanstaren en bleef maar naar het flesje water wijzen. normaal, word ik totaal gek, op een charles manson achtige manier, als mensen mij zo behandelen en helemaal in die hoedanigheid, maar wonder boven wonder bleef ik die dag rustig. het flesje water gooide ik vervolgens leeg over haar voeten…

Nederlanders (vooral 35+) gedragen zicht als koningen in de horeca en behandelen bedienend personeel als voetveeg. Kijken neer op het werk wat zij doen. Gelukkig is het personeel nog altijd keizer. 
 
Wanneer gasten bedienend personeel met hetzelfde respect zouden behandelen zoals zij zelf op eigen werk behandeld willen worden zou er een hoop in de goede richting veranderen.

klinkt erg als een ik wil eerst respect van jou voordat je van mij respect krijg argumentatie. juist in een dienstverlenende betrekking is dat de omgekeerde wereld. 
 
los van het punt dat de gemiddelde nederlander gewoon een lompe boer is maar daar moet je als professional dan ook professioneel mee om kunnen gaan. that’s your job.

Slogan Hoter Art Barcelona, 5sterren en in de top 10 van hotels in Europa: ” We are lady’s and gentlemen serving lady’s and gentlemen”. Gastvrijheid optmaal kunnen ervaren en verlenen kan alleen als betrokken partijen op basis van gelijkwaardigheid met elkaar omgaan. Als je als gast vind dat mensen in de horeca maar onderdanig moeten zijn omdat ze betaald worden om dienstverlenend te zijn, is dat eigenlijk het toppunt van hufterigheid en ja, dan kun je wel eens Itegem wa je zaait. 
Gelukkig. Zijn onze gasten van een heel ander kaliber!

Ik ken genoeg restaurants waar de obers hartstikke blij zijn dat je er bent en echt wel hun best voor je doen.  
 
Ik heb ook het idee dat de ‘gemiddelde’ Nederlander gewoon altijd wat te zeuren wil hebben. Of het duurt te lang voordat ze het gerecht krijgen, of het hoofdgerecht komt juist weer te snel na het voorgerecht of er word te vaak gevraagd of alles naar wens is of juist niemand komt de drankjes bestelling opnemen.  
 
En een extra nadeel voor de ober is dat hij wel alle ‘commentaar’ ontvangt maar er vaak maar weinig aan kan doen, door bv. drukte omdat de baas te weinig personeel heeft ingezet, of hij ontvangt koude gerechten uit de keuken.

Ik ben het met Bart eens. 
Ik werk zelf in de horeca en wij proberen zo gastvrij mogelijk te zijn. Mensen te geven wat ze willen, niet moeilijk te doen over een euro meer of minder. 
En toch blijven er mensen die dat niet kunnen waarderen. Die altijd zeuren over de prijs, met twee handen zwaaien naar de serveerster. 
Als ik respect krijg, inderdaad, van een gast wil ik er alles voor doen. Maar als het tegenovergestelde het geval is gaat het inderdaad wringen. 
Wij Nederlanders zijn ook maar lompe boeren.

Hier in Utrecht staan veel te veel studenten in de bediening met een houding van ‘ik ben hier veel te goed voor’. In Nederland zijn bijna geen vakmensen meer te vinden in de horeca die echt passie hebben voor hun vak. 
 
Ik rij al jaren twee keer in de maand 60 kilometer naar het oosten om plezierig uit eten te gaan. In de randatad is er geen plezier meer aan.

Bart, ik denk dat het een beetje een vicieuze cirkel is waar we met z’n allen in ronddraaien. Personeel wordt zo behandeld omdat de algemene ervaring nou eenmaal niet al te best is. Ik heb zelf jarenlang in de horeca gewerkt en ben het daarom ook voor een deel met je eens… Maar ik weet ook dat horeca personeel tegen de gasten uiterst onbeschoft kan zijn, zonder dat de gast dat uitlokt. Vooral die ‘Oh God, gasten-blik’ is zeer normaal in Nederland.  
 
Wat betreft het afrekenen, daar kan het personeel niet zoveel aan doen, dat is het management van de tent.

Werken in de Horeca is een vak. Er werkt teveel ongeschoold personeel in de bediening. De bedoeling is vaak goed maar ‘hoe het hoort’ geen idee. Waarom niet een eenvoudige cursus Restaurantbediende in het leven roepen. Zonder dit diploma geen werk.  
Ik persoonlijk vind het fijn als de bediening ongemerkt zijn of haar werk doet. Ik hoef niet bij iedere handeling aan tafel ” alstublieft” van de bediening te horen.  
De fijnste bediening krijg ik in Duitsland. Daar werken over het algemeen ouderen in de horeca. Wellicht betekent een oudere werknemer hogere loonkosten maar het verdient zich mijns inziens snel terug

Je hebt helemaal gelijk, ben zelf 42 jaar en horecavakman. alleen in nederland wordt ons werk niet als vak maar als bijbaan gezien. Boven de 40 ben je plots niet meer gewnenst omdat je te oud(te duur ben). Vervolgens hoor je eigenaren klagen dat ze geen normaal personeel kunnen vinden. Misschien zou er wat meer respect moeten zijn voor goede werknemers en gewoon een normaal loon betalen!

Het is triest maar o, zo waar! 
Nederlanders kijken idd vaak neer op bedienend personeel. 
 
Maar ook veel te veel horecaondernemers zijn geen mensen managers, of kiezen (goedkope) weinig gemotiveerde mensen. 
En erger; Ze weten vaak zelf niet eens wat (goed) gastheer/vrouwschap betekend… 
 
Terwijl de consument wél de hoofdprijs moet betalen voor een gemiddelde consumptie of maaltijd… 
 
Horecaondernemer of manager, het kan, nee het ‘moet’ zelfs absoluut anders…  
Bel me maar. 
Ik kom je met alle liefde en plezier helpen om het anders te doen. 
En stel je nou toch eens voor dat dat zelfs ook je omzet nog eens vergroot… ;-)

Idd zijn er genoeg olijke Nederlanders die zich altijd achtergesteld voelen en die, of ze nou als klant of als personeel in de horeca optreden, als leitmotiv hebben “mijn fokke ze nie”. Deze mensen, ook wel PVV’ers genoemd, zullen nergens ter wereld vinden dat ze correct behandeld worden. 
Ik merk niets van grotere ongastvrijheid in NL dan in andere landen. In Frankrijk krijg je een soms een nijdige respons als je het waagt na 13:30 nog een restaurant binnen te stappen voor een lunch. Daarnaast vind ik de bediening in Frankrijk vaak erg formeel, wat voor mij niet hetzelfde is gastvrij. In de VS krijg je vaak een vermoeid iemand aan de tafel en ligt het tempo erg hoog. Tijd voor een praatje is er niet, en in de VS is er altijd die ongemakkelijke 20% tip waarvoor bedienend personeel er vaak een ‘fake’ smile uitperst, althans zo ervaar ik dat. 
In veel arme(re) landen is men vaak wel wat vriendelijker (Egypte, Indonesie, Costa Rica), maar of men daar zoveel vriendelijker is dan in NL vraag ik me af. 
Ik ben de afgelopen 30 jaar niet onvriendelijk behandeld in de NL horeca, niet in de ho’s noch in de re’s noch in de ca’s. Ik zie maar één oorzaak voor onvriendelijkheid (en fouten) en dat is werkdruk. Als het druk is maakt men eerder fouten, word je vaker vergeten, heeft men minder tijd om het netjes op te lossen en heeft men minder tijd om vriendelijk te zijn. Voordeel kan dan wel zijn een fout op de rekening in jouw voordeel, en dat zeggen we dan natuurlijk niet, want de olijke Nederlander is geen dief van z’n eigen portemonnee.

Poeh poeh, wat een geklaag. Terwijl een bezoek aan de horeca toch een feestje moet zijn. Ik ben het helemaal niet eens met meneer Alonso en Bart. Ik vind dat het eens over moet zijn met dat geklaag. Het helpt namelijk zo weinig. Als je een slechte ervaring hebt en misschien zelfs twee dan stop je er toch gewoon mee. Dan ga je niet meer naar die zaak. Al helemaal oneens ben ik het met de stelling dat de kwaliteit van de ‘hardwaren’ overal voldoende is. Zeker als daarmee ook wordt bedoeld wat je consumeert. Mijn ervaring is dat in die zaken waar met liefde, onderscheidend goed eten op tafel wordt gezet de bediening in diezelfde kwalitatieve flow meegaat. En ja er valt natuurlijk altijd te leren. Zeker van onze zuiderburen, maar ik zou zeggen heren: kom eens naar Haarlem. Ik  
kan je zo een heel rijtje zaken tippen waar je heel blij van wordt. En die hebben het allemaal druk. Leuk hè!?

Veel horeca restaurant personeel in de randstad zijn studenten, die het er maar een beetje bij doen. Het gastheerschap als echt vak zie ik bijna nergens meer. De prijzen zijn soms echt te gek. In Duitsland wordt dat al een stuk minder…

Het bedienend personeel is murw geslagen door klagende gasten over prijs en kwaliteit. Het gemiddelde voedsel wat hier word geserveerd is van erbarmelijke kwaliteit, en veel te duur. Dan zal het personeel ook niet fijn werken omdat ze altijd ontevreden klanten meemaken. 
 
Naast dit alles wordt het personeel ook beroerd betaald.

Het klinkt misschien hard, maar als ik uit eten ga dan betaal ik niet alleen voor het eten, maar ook voor de service. Als ober hoor je je gast een fijne avond te bezorgen en niet alleen lekker eten. Ook al doet een gast onvriendelijk (er zijn natuurlijk grenzen) als ober behandel je je gast dan goed. Misschien heeft diegene een rotdag gehad, jij moet er voor zorgen dat diegene met een fijn gevoel naar huis gaat. Er zijn heel wat restaurants die dit begrijpen, maar er zijn er ook heel wat die dit niet snappen! Als ober is dat een deel van je functie.

Je hoeft niet eens naar Polen. Ga maar naar oostenrijk, Duitsland, België, etc. 
Daar is uitetenh een feestmaltijd en ook betaalbaar. 
GéDéWé

Ikzelf ben al enkele jaren in de Horeca actief als restaurantbediening.  
Wij hebben in ons restaurant niet echt te klagen over botte horken, onaardige mensen of gierige mensen. 
Over het algemeen is het bij ons een fijne, warme sfeer en zitten wij groot en deels 5 avonden in de week vol. 
Tuurlijk, in de keuken is het soms wel eens ruzie, ff stoom afblazen, maar naar de gasten laten wij dat, ondanks soms een zure opmerking, niet merken.  
Die mensen die een restaurant bezoeken geven daar geld aan uit. Waarom zou je ze dan niet de beste avond van hun leven verschaffen? Zolang jij passie voor het vak hebt, zal je er zelf sowieso ook meer van genieten.  
Ga je uit eten en krijg je zo’n schaggerijn aan je tafel dan geef ik je 1 tip: GET THE HELL OUT! (as fast as you can!)

Weinig van gemerkt, eigenlijk. Kennelijk ben ik ‘toevallig’ steeds bij de juiste restaurants uitgekomen. 
 
@Scheurleer, je laat je wel heel erg kennen door hier ook weer de PVV bij te moeten betrekken…

je moet gewoon weten welke restaurants je moet vermijden.

Voor mij staat het ratio goede/slechte ervaringen met gastvrijheid ruim in de plus. Wat mij wél stoort is dat het in Nederland buitenproportioneel duur is om uit eten te gaan. Ik heb me altijd afgevraagd waar dit aan ligt. Zelfs in bijvoorbeeld Scandinavische landen, waar het gemiddelde prijsniveau flink hoger is dan in Nederland, is uit eten gaan goedkoper dan hier.

en als je er al hetzelfde betaald dan is de kwaliteit en kwantiteit die je daarvoor krijgt aanzienlijk beter.

Ik heb anders nog niet lang geleden, meer als 45 minuten moeten wachten op de bestelde lunch (2 x uitsmijter) schijnbaar waren we gewoon vergeten.. Ook het afrekenen, 5x moeten vragen, ‘ik kom zo’ en dan doodleuk gaan staan praten met een collega, en afrekenen met andere klanten, en pas toen ik op stond mijn jas aandeed en het restaurant dreigde te verlaten kon er onmiddellijk afgerekend worden. Er werd nog zuur gekeken dat er geen fooi bij zat Pfff!

Schandalig! Stel het je eens vóór!

Wij gaan regelmatig naar Duitsland o.a Dusseldorf, Trier, Emmerich. Het maakt niet veel uit waar je bent maar je word daar echt als gast behandeld. Ga maar naar een groot kaufhaus daar word je ook keurig geholpen en daar kunnen de Nederlanders een puntje aanzuigen.

ok, dik 20 jaar horeca-ervaring en werkelijk alles tussen vreselijke vlooientent en 2 michellinsterren gezien. ik heb de meest chagrijnige kop die je in de horeca gaat tegenkomen. ik heb/had nooit problemen met gasten want ik functioneer op ieder niveau. ik ben vakkundig en zelfzeker ( gebaseerd op werkervaring)straal dat uit en dat wordt gewaardeerd. de enkeling die ik in mijn werk tegenkom en mij niet weet te waarderen weet ik met kordaat optreden altijd te overtuigen van de wetenschap dat het fantastisch is om door mij te worden geholpen. en wat de pvv met dit alles te maken heeft?????.. geen idee maar….deze allochtoon stemt pvv ( en met mij velen)

@willem, 
 
Klopt, zelfs in het miezerigste tentje wordt je nog gastvrij behandeld. Zelfs als we ons als ‘Hollanders’ niet altijd aan de geldende gedrags-regels houden, niet gebruik maken van zitplaatsen met alleen een kop koffie zonder iets erbij als er ook sta plaatsen zijn is er een van ;-)

NEDERLANDER ZIJN GROTE BEDRIEGERS ZE ZIJN NOOIT GAST VRIJ GEWEEST  
WANT ALS JE KOMT MOET JE BELLEN 
ONVERWACHT KOMEN KAN NIET ( WEL MAAR DAN KRIJG JE NIKS TE ETEN DRINKEN 
BUITENLANDS ETEN IS LEKKER ALS DE NEDERLANDER VEEL KRIJG VOOR NIKS 
ZO WAS HET VROEGER OOK WERKEN DEDEN NEDERLANDERS NIET HADDEN ZE SLAVEN VOOR TOCH

idd, mooie tijden waren dat, met die slaven…

IS ECHT WAAR

i hear you, fruitcake

I’m American. I live in Holland. I love it here, I really do. But one thing can really get my blood boiling: the ‘service’.  
 
When a salesperson, waiter, or customer service rep acts like they’re doing ME a favor by serving me, I struggle to keep my cool. It’s the other way around buddy. Never forget it.

Absolutely right… Something in the chain of: Bad service -> no customers -> no pay -> no jobs is absolutely unknown to the service staff

I have to agree.  
I always thought Americans were whining, when commenting on the service in Holland. But recently I visited the US. Only then I found out what service is really all about. Most staff in restaurants went out of their way to make my life easier. What a relief! And what a disappointment upon my return to Holland.

Ja, en weet je waarom? Omdat obers in de VS nauwelijks een vast loon krijgen en het voor het overgrote deel moeten hebben van de fooien. In NL hebben ze ook zonder fooien in elk geval een basisloon. Betaal in NL al het restaurantpersoneel op de VS manier, en je krijgt VS service.

Laat de POLEN serveren; ze oogsten de groente toch al.

Laat de POLEN serveren; ze oogsten de groente toch al.

Zeker provocerend bedoeld?

Nou, ik herken het wel een beetje maar heb ook echt andere ervaringen. Het pannenkoekenhuis Rhijnauwen: er werken studenten maar superaardige. In de Pronckheer te Cothen: de gastheer en gastvrouw zijn enorm gastvrij. Ik kreeg in het toeristengebied te A’dam ook eens een natte kledder op mijn bord die door moest gaan voor ravioli. Die eigenaar dacht natuurlijk: “klantenbinding? Helemaal niet nodig met al die toeristen.” Het is maar net waar je heen gaat denk ik.

In de categorie “O nee, gasten” kun je ook “O nee, passagiers” of “O nee, klanten” plaatsen. 
In de detailhandel en openbaar vervoer maak ik een vergelijkbare “klantvriendelijkheid” tegen als in de horeca. 
 
Het is tekenend dat het je opvalt als je wèl klantvriendelijk wordt behandeld. 
 
Oftewel een gebrek aan dienstbaarheid zit gewoon ingebakken in onze VOC-cultuur. Waarom zou ik een stapje meer doen om het iemand anders naar zijn zin te maken als ik er niets voor terug krijg en als ik er bovendien ook niet voor betaald wordt?

ik was laatst in een restaurant, nou joh, dat was erg! Er was niemand die mijn jas bij de deur aannam, laat staan iemand die hem voor mijn openhield. Verder viel bij binnenkomst op dat niemand iets opruimde! Er liep wel een of andere gare clown de hele tijd ballonnen uit te delen. Nadat ik tien minuten aan een tafel had zitten wachten, begreep ik eindelijk dat er helemaal geen bedienend personeel was! Ik moest het nota bene zelf gaan halen! Mijn vrouw was al witgrijs weggetrokken van alle schreeuwende kinderen, en ik moest nu in ‘rij’ bij een kassa gaan staan. Ik vroeg me hardop af of ik ook mn bonus kaart in de aanslag m oest houden. 
Afijn, Toen ik alles besteld had, waarbij ik geen enkele keuze uit wat dan ook kon maken want het was praktisch allemaal hetzelfde, Kwakte het 16 jarige kind alles voor me op een dienblad. Tussen het gepeupel, half ingesloten door twee smakkende fammilies, hebben we ons diner naar binnen gewerkt, een ervaring om nooit te vergeten!

Dat is de laatste keer Librije voor jou me dunkt!

gozer, je ziet toch op het moment van binnenlopen in wat voor zaak je naar binnenloopt. wil je super bediend worden en niet in de rij staan en je eten naar binnenwerken tussen de drukke kinderen. moet je naar een dikke dure tent gaan waar mensen komen zoals jij. krijg je bijpassende service en rekening. maar niet een op kids ingerichtte drukke lunchroom inlopen en sterren bediening verwachten. wat denk je nou, dat een ondernemer z’n hele uitgewerkte bedrijfsplan en werkwijze gaat aanpassen omdat jij binnenkomt. dit is wat ze daar doen, vindt je het niet leuk moet je gewoon opzouten, niet blijven om een klachtenlijst samen te stellen. eigenlijk kun je dit allemaal zelf bedenken. succes

Lekker avondje McDonalds dus?

In België is het heus niet veel beter. In sommige restaurants heeft het horecapersoneel zich een aura van onaantastbaarheid en pretentie aangemeten, vooral ook door het imago dat hun werkgever geniet, en behandelen ze de gasten met een air van “je mag van geluk spreken dat je hier mag komen eten”. 
Anderzijds is het wel zo dat de horeca het de laatste tijd niet onder de markt heeft met alle commentaar die de grootste nitwits op de allerkleinste details geven, met een zichzelf toegemeten restaurantkennis (“het glas blonk niet”, of “er stond een veeg op het mes” enz.), onder invloed van culinaire onzinprogramma’s als “Komen Eten”, “Mijn restaurant” of “Masterchef”, waar ze grote chef-koks het voorbeeld geven (maar die er natuurlijk wel iets van afweten). 
Maar ik mis toch wel de grote,goed-opgeleide meesterkelners van oude huizen die onmiddellijk vanuit een ooghoek zagen dat je glas leeg was, je servet op de grond was gevallen en je zonder morren en zonder navraag met stijl bedienden. Dat je tegenwoordig dit soort arrogant gedrag hebt, komt omdat een hond met een hoed op in de horeca terechtkan.

Ik denk dat het probleem tweeledig is. Ten eerste is onze verhouding ten opzichte van het personeel vaak niet duidelijk en dat heeft met ons gelijkheidsideaal te maken. Is de ober een bediende of onze beste vriend? In landen als de VS of Canada, maar ook Duitsland is die verhouding veel minder ambigu en zakelijker – zelf geef ik daar eerlijk gezegd de voorkeur aan.  
 
Dat probleem wordt verergerd door het prijsniveau van de horeca in Nederland, met name in restaurants. Zelfs ten aanzien van traditioneel dure landen als het VK of Zweden is het buitenproportioneel duur geworden om in Nederland uit eten te gaan. Zelfs in een studenten-eetcafé is een bieflap van bijna twintig euro al heel normaal. En een regionale, ‘gutbürgerliche’ keuken waar je voor een tientje een hap kunt krijgen, bestaat eigenlijk niet (meer): iedereen gaat voor pretentie en dus voor de hoofdprijs.  
 
Dat betekent dat de verwachtingen ook hoger liggen: van een hap van veertig euro p.p. incl. drank en voorgerecht verwacht je nou eenmaal meer dan als je vijftien uitgeeft. En dat legt de basis voor frustratie ten aanzien van de horeca zelf, waar de houding ten aanzien van de klant nog ongeveer dezelfde is als toen de maaltijd nog wél vijftien euro kostte. In mijn ervaring is het probleem ook het grootst in de ‘informele’ sector: eetcafés, wijkrestaurants e.d. In een sterrenrestaurant is de behandeling veel meer conform de verwachting, en dus ook formeler.

Als ik in een restaurant kom heb ik het bijna altijd naar mijn zin. Goed eten, goede bediening. Verveldenste ervaringen waren Indiase restaurants in Amsterdam waar ik overal hopeloos lang op moest wachten.

Gastvrijheid heb je of heb je niet. 
Daar is verder – dus ook geen crises -voor nodig. 
Hartelijke groet uit Brabant.

Sinds een week terug uit Frankrijk. Heel redelijke prijzen in restaurants, maar vooral de ontvangst en bediening gastvrij. Ze beginnen met een karaf water en een mandje brood op tafel te zetten. Kom er eens om in Nederland. De meeste restaurants mogen zelfs geen kraanwater schenken, terwijl dit zeker zo goed is als het Spa blauw. Ja, de commercie gaat wel erg ver in dit land.

@ Ineke – dat je in Frankrijk water en brood krijgt is niet uit gastvrijheid, dat is daar verplicht. In ieder restaurant krijgt men een karaf water en een mandje brood.

Wat een absolute onzin. Uit eten gaan, of het nu in Nederland is of buiten de grens, is voor ons een aangename bezigheid. Wij voelen ons als een welkome gast behandeld. Ook de gerechten zijn heerlijk en zelden gaan we met een onvoldaan gevoel weer weg. 
Wat ons wel (soms) opvalt is de opstelling van de sommige “gasten”: behoorlijk arrogant en dus onbeleefd t.o.v. de bediening en andere gasten. 
Hulde voor de horeca ( in z’n algemeenheid). 
Wil.

Ik vind het wel meevallen. Althans, in Groningen en omstreken waar ik al jaren regelmatig buiten de deur eet. Niks mis met de bediening. Juist in het Zuid-Europese Spanje vind ik de bediening minder gastvrij dan hier.

je betaald je doorgaans blauw aan een etentje. regelmatig wordt er prefab groothandel voedsel neergeknalt op tafel door iemand die zichtbaar liever thuis op de bank zit. en dan de wijn van 0,50 euro inkoop voor 4,50 euro per glas. deze combi van faktoren zorgen bij mij voor een bedonderd gevoel. zelden kies ik ervoor om hier m’n geld aan uit te geven. als ik uit eten ga kies ik voor een wat duurder restaurant die nog een naam hoog te houden heeft.dit gaat meestal beter.

misschien is het een goed idee om jezelf te informeren voordat je je ten hemel schreiende onzin uitkraamt. er bestaat geen fles wijn die je inkoopt voor 0,50 cent. nergens op de wereld, en ook niet in de derde wereld,.. ik vertel het je maar ff. de wijn die je koopt a 4,50 euro per glas oftewel 27 euro per fles ( 6 glazen per fles) kost grofweg 5 euro inkoop. ( uitspraak gebaseerd op inkoopervaring in meerdere horecabedrijven) en da’s de huiswijn. op duurdere wijnen zit een veel lagere winstmarge. some school for a fool.

Waarom kost een Wiener Schnitzel in het hart van Berlijn, mals, heet, op een heet bord, met een ruime hoeveelheid gebakken aardappelen en groenten en saus E 4.95, en hetzelfde gerecht, maar dan taai, lauw, op een steenkoud bord, dus zelf ook snel steenkoud, met groente die mijn konijn nog niet eten zou, en enig eslappe vette patat in een strandtent in Scheveningen E 16.90 ? Heeft iemand op dit forum daar een zinnige verklaring voor ? Het verklaart althans wel waarom het hoercabezoek gestaag terugloopt, evenals de stroom toeristen naar Nederland.

Los van het feit dat u een wiener schnitzel voor 16,90 besteld op een strandtent in Scheveningen: zijn de prijsverschillen deels te verklaren:  
- doordat de huurprijzen (strand in Scheveningen, aan de gracht in A’dam of Leidseplein) dermate hoger zijn dan in Berlijn. (maar dat zal over 10 jaar ook weer duurder zijn in Berlijn) 
- Nederland (gelukkig) een hele nette Horeca-CAO kent, waardoor de relatief hoge arbeidsloon in de kosten worden verwerkt.  
- Bovendien kent Nederland ook nog een BTW van maar liefst 19% voor in de Horeca. 
 
Betreft de service: 
- De Nederlandse zomer is altijd te nat of te warm en de winter te koud of te warm en de NS rijdt altijd te laat => probeer in dit klimaat eens nonstop met ‘n glimlach te werken in horeca….

Ik ken de huurprijzen in centrum Berlijn niet, noch de CAO aldaar als die althans bestaat, maar beide tezamen lijken mij nog niet voldoende om een prijs verschil van 350 % te verklaren, nog geheel afgezien van het verschil in kwaliteit dat niet in Euro uit te drukken is.

enig idee van de kosten die een horeca-ondernemer in dit land maakt t.o.v. andere landen. 10%,….jahaa wel 10!!!!! % van z,n omzet is winst. da’s winst voor belasting ( 19% btw en daarna nog minimaal 25% inkomsten belasting) en da’s wat de banken rekenen bij een lening. enige onverwachtte tegenvallers ( eco crisis waardoor mensen minder uit eten gaan) zijn daarin niet meegerekend. dus de schnitzel op het strand levert een brutowinst op van ….. jawel 1,69!!!! whooooo!!! indrukwekkend. nu nog ff de btw en andere belastingen eraf en er blift wel 1 euro over voor cde ondernemer. enig idee hoeveel schnitzels je moet verkopen in dit land om als 80 uur in de week werkende ondernemer moet verkopen in de paar maandjes dat je open bent ( afhankelijk van het prachtige weer in nl. empathie is best een mooi woord, misschien zou je de betekenis ervan op kunnen zoeken.

De oorzaak van dit probleem zit mijns inziens in slecht management. Het is helemaal niet erg om studenten in de bediening te hebben, maar deze mensen worden niet goed begeleid in hun werk. 
De basisbeginselen worden wellicht nog bijgebracht (hoe loop ik met borden), maar de omgang met klanten (hoe bijvoorbeeld om te gaan met klachten) en de puntjes op de i (glas op de juiste plek beetpakken, dus niet aan de bovenkant) worden vaak niet behandeld. 
Hierdoor benadert bedienend personeel de klant, vaak puur uit onwetendheid, op de verkeerde manier. 
Oorzaak van het slechte management zou kunnen liggen in de opmars van goedwillende amateurs (‘mijn droom is een eigen restaurant’) ofwel het gebrek aan managementvaardigheden van gespecialiseerde professionals. 
 
Uiteraard zijn er uitzonderingen. 
 
Hetzelfde geldt m.i. overigens voor winkelpersoneel, ook hier zijn met kleine aanwijzingen grote resultaten te boeken.

beste MC, ik hoop dat je je droom snel verwezenlijkt.. en ben dan nieuwsgierig naar de kijk op dit artikel..

Mijn vriendin heeft jarenlang in de horeca gewerkt, bediening op terrassen en ‘s avonds in het restaurant. Sommige mensen zijn héél aardig. Sommige mensen zijn gewoon grove klootzakken die eerder lijken te betalen om het personeel af te zeiken. Belachelijke voorbeelden ten over. 
 
Overigens vind ik het apart dat juist Oost-Europa als voorbeeld wordt genomen. Daar heb ik juist slechte ervaringen mee, vooral Polen. In Tsjechië geweldige ervaring, heel aardig personeel. 
 
Ach misschien verschilt het gewoon per restaurant =) Enkel de prijs is in Nederland absurd.

Als voorzitter van FNV Horeca vind ik het erg jammer Stéphane Alonso het zo slecht heeft getroffen met zijn restaurantbezoeken. Maar het is waar; het komt helaas voor dat de bediening geen gastvrijheid uitstraalt. Gelukkig is in veel restaurants uit eten gaan nog steeds een feestje waar je wordt ondergedompeld in gastvrijheid. Bij FNV Horeca vinden wij het belangrijk dat de service optimaal is. Horeca is een écht vak; goede scholing en goede arbeidsomstandigheden zijn hiervoor zeer belangrijk. Helaas schort het hier in de Nederlandse horeca nogal eens aan. FNV Horeca zet zich daarom in voor goede scholing en arbeidsvoorwaarden en wij vragen alle horecaprofessionals hetzelfde te doen!

Hoewel ik me in de meeste kritiek niet herken, en de service normaal gesproken prima vind, moest ik toch denken aan uit eten gaan in China. 
 
Daar accepteert men geen fooi. Het is immers een eer dat je er komt eten, dus als er iemand een fooi zou moeten geven, is dat het restaurant zelf wel.

Het is een feit dat de echte “horecaffers”aan het uitsterven zijn, de mensen die vanuit hun hart in de horeca werken. Ze worden weggejaagd door de schandalig slechte salarissen en CAO in het algemeen. 
 
Hetzelfde zorgt ervoor dat men in de horeca vrijwel alleen nog het personeel krijgt wat nergens anders terecht kan. De jeugd verdiend al snel euro’s meer met schoonmaken, makkelijke keuze.  
 
Gevolg is dat gemotiveerd personeel met een lampje te zoeken is. Rechtstreeks gevolg van het “personeelsbeleid”of beter gezegd het gebrek aan personeelsbeleid bij KHN. Ze zien daar personeel ook nog als kostenpost…..

Dit thema spreekt me aan. Nu lees ik wisselende reacties, zowel bevestigend als ontkennend. Ik ben een onderzoek gestart naar de samenwerking en afstemming tussen keukenpersoneel – en bedieningspersoneel in de horeca. Wellicht zijn hier oorzaken en verbeterpunten te ontdekken. Wie wil meewerken ? 
Vamos trajecten Baarlo 
huubfriesen@gmail.com 
06 48205037

Wel klopt de kritiek op de prijzen, en dan met name de drank. 18 euro vragen voor een fles huiswijn (inkoop max 3 euro) is heel normaal, evenals 2,5 euro voor een glas Spa Blauw (inkoop 15 cent). 
 
In Frankrijk krijg je brood en water gratis en kun je voor 10 euro al een hele prima fles wijn krijgen. Gevolg is dat de restaurants een stuk voller zitten dan in NL en je makkelijker drank bestelt, waardoor de drank-opbrengst per avond nog wel hoger kan zijn dan hier. 
 
Maar door de hoge Horeca-prijzen is er wel een cultuur ontstaan van “uit eten gaan doe je niet zomaar”. Wanneer je als restaurant ineens goedkoop bent, wordt er getwijfeld aan de kwaliteit, je imago en zit het niet ineens stampvol.

Sinds het Kabinet Balkenende hebben we de slavernij weer terug. Daarom is mijn voorstel 
om alle leden van het kabinet Balkenende en die van Rutte: drie jaar lang als slaaf laten werken op een Surinaamse Plantage

Wat een vreemde generalisatie, dat het in ‘alle’ of ‘de meeste’ restaurants in Nederland zo zou zijn. Onvriendelijk personeel zegt alles over degene die dat personeel aanstuurt. Een restauranthouder met hart voor zijn/haar zaak, wil alleen personeel in de zaak dat het visitekaartje van de zaak uitdraagt. Als het personeel dus niets geeft om de gasten, kun je er vergif op innemen dat het de restauranthouder ook alleen om het geld gaat. Het eten zal dan ook wel niet te nassen zijn. Maar ik ken meer dan genoeg restaurants in Nederland waar je volkomen in de watten wordt gelegd door het personeel. Dan weet je dat je goed spul op je bord krijgt, en daar wil je dan ook goed voor betalen. Jammer alleen dat daar dan ook weer die Nederlanders gaan eten die voor een dubbeltje op de eerste rij willen zitten…

Tja ik ben zelf 2 weken in Tokyo geweest… Ook daar is de service wel ietsjes beter!!! 
 
Misschien is hier de crisis nog niet hard genoeg op mensen neergekomen.  
 
Zie liever mensen die hun werk serieus uitoefenen en dit met 1000% inzet doen. Over gasten klagen en dingen als wederzijds respect dat is gewoon geklets. 
 
Ik kan niet wachten om te verhuizen naar Japan, waar de gast nog altijd Koning is!

Het ergert mij dat alle horeca zaken nu over een kam wordt geschoren. 
Met name gaat dit artikel over de randstad. 
Jullie moeten allemaal maar eens in Limburg komen eten! 
Hier is dit namelijk totaal niet het geval. 
Er zijn hier genoeg leuke bedrijven waar gemotiveerd personeel werkt. Deze mensen doen dan ook alles voor hun gasten! 
Het zal eerder aan de mentaliteit in het noorden liggen. Heb nl. het idee dat daar veel meer geklaagd wordt en dat men het allemaal maar beter weet… 
Zelf zou ik ook niet snel in het noorden uiteten gaan. Wel jammer dat mensen dit dan ook over ons gastvrije Limburg gaan denken!

Het probleem met Nederlanders is dat ze directheid vaak met botheid verwarren.

Wanneer volgt er een rubriek waar obers een boekje kunnen open doen over ‘gasten’?

Wanneer volgt er een rubriek waar obers een boekje kunnen open doen over ‘gasten’? 
 
P.S.: ik werk niet in de horeca. Ik heb wel kennissen die in de horeca werken en ik hoor dus wel eens wat.

Een prima artikel dat de essentie raakt waar we in toenemende mate al jaren mee worstelen binnen de horeca. 
Ook het artikel van Ad Verbrugge enige jaren geleden ”procesdenken van management vermoord de ziel van de medewerker” sluit naadloos aan op dit artikel. 
En dan te denken dat we nu op het hoogtepunt van gastvrijheid zitten in Nederland. Want als over enkele jaren de economische groei weer toeneemt in combinatie met het groot aantal op te vullen vacatures door het babyboompensioen,is er niemand meer te krijgen voor de horeca en zullen zeker jongeren massaal kiezen voor banen waar je minder hard hoeft te werken en al gauw meer verdient.

Waarom krijg je bij je biertje vrijwel overal in Europa een bakje met zoutjes en in Nederland niets? Zoutjes maakt dorstig dus goed voor de consumptie. Dat weten ze overal behalve hier.

Als horecaondernemer vind ik het een tendentieus geschreven stuk. Wel eens in Frankrijk een willekeurig restaurant binnen gestapt? Ik durf te zeggen dat je momenteel beter eet in Nederland. laten we het maar niet over de Franse service hebben; helemaal belabberd. Wat de prijzen betreft is het ook totaal geen vergelijk; voor het aankoopbedrag van een hotel met restaurant koop je in Polen een compleet dorp. Dus de financieringskosten zullen toch opgebracht moeten worden; uit journalistiek oogpunt slecht onderbouwd. Dank zij onze Calvijnse opvoeding zijn wij inderdaad niet super gastvrij maar het is wel een afspiegeling van onze samenleving; wel eens aan een gemeenteloket gestaan? Nee, wat Nederlanders geweldig vinden is Groupon en Restaurantweek; lekker eten voor weinig. Wat de consument ook niet weet is dat de inkoop voor de horeca minimaal 15% duurder is door de betere kwaliteit van de produkten en het vervoer. We moeten ook eens beseffen dat wij Nederlanders erg verwend zijn. In de meeste restaurants in het buitenland vernieuwen ze nooit de menukaart, altijd de zelfde kaart. Moet je hier is proberen.

Tjsa, deze discussie heb ik vaker voorbij zien komen….! 
 
Zelf in het buitenland wonend, is het voor mij steeds duidelijker dat er in Nederland een schrijnend gebrek is aan gastvrijheid. (Sorry als dit elitair & betweterig klinkt, maar wij hangen qua culinaire reputatie ergens onderaan de ranglijst samen met Engeland, mensen!) Het zit gewoon niet in onze cultuur, om mensen te ontvangen en te verwennen. Niet vreemd dat dit in de horeca ook maar met moeite gaat. Dat is denk ik reden nr. 1. 
 
Daarnaast zijn Nederlanders nogal op de centen en permitteren zij zich weinig “luxe”, en uit eten wordt, heb ik het idee, toch nog altijd beschouwd als een niet-dagelijkse verwennerij. Men gaat dus minder vaak uit eten, waardoor er relatief weinig restaurants zijn, en weinig concurrentie. De restaurants die er zijn moeten hun slag slaan uit minder bezoeken, en zijn daarom genoodzaakt meer te vragen voor hun diensten. Lijkt me reden nummer 2. 
 
Dan reden nummer 3: zoals men hier al verschillende keren heeft aangegeven helpt het doorgeslagen gelijhkheidsideaal ook niet echt. Een beetje moeite doen voor iemand wordt al snel gezien als iemand op een voetstuk zetten.  
 
Dan tenslotte, mag ik nog toevoegen dat, ondanks de prijs, de kwaliteit van het eten bedroevend is? Als ik een zalmsteak krijg die van binnen blubberig en rauw is en de kok persoonlijk komt uitleggen dat dat “volkomen normaal is, anders wordt-ie droog”, dan zie ik weinig reden om daar terug te gaan. Maar men zal mij wel weer een snob vinden! ;-)

Ik kom om die reden toch steeds minder vaak in horeca. 6 Bitterballen voor € 6. Een simpel glaasje wijn voor € 4. Horeca, schaam je! 
En toch scheer ik niet alles over 1 kam. De betere restaurants weten nog wel wat service is. Naast goede kwaliteit stel ik een prettig contact met de obers zeer op prijs. Als er iets als een ‘klik’ is, een praatje, je op je gemak stellen, dat maakt het verschil. Daar wil ik best voor betalen.

Gastvrij zijn in een keuze die je maakt. Iedere dag weer en ook wanneer het druk is of je niet lekker in je vel zit. Ik comes with the job. Daarnaast zou het helpen dat we naast het alom bekende: “behandel de ander zoals je zelf behandeld wilt worden” ook eens gaan proberen in de horeca de ander te behandelen zoals deze behandeld wilt worden. Dat is een ander spel maar zorgt voor een betere beleving voor zowel de gast als de gastheer/vrouw. Daarnaast zou het helpen dat horeca ondernemers hun medewerkers als gast gaan behandelen. Geef ze passie voor het vak door en ontwikkel talent. Deze aanpak van dienstbaar leiderschap zal zijn uitstraling hebben op de betalende gasten. Succes Nederland met het Hostmanship. En zoals Lebbis het treffend zei over zijn terras van de toekomst: als we willen kan het! Gastvrij zijn is een keuze! 
 
Met gastvrije groet, 
 
Jeroen van Hattum

vroeger, in ann arbor michigan ging ik twee keer per dag uit eten,gezellig( is toch een nederlands woord??)nu moet ik om alles vragen, water, brood, extra fries,in vele landen vind de gastgever het een eer om met de gasten te praten, hier gaat het, zie de reakties, niet meer om de gast.Oplossing?? 30% van de prijzen af, personeel minder betalen en 20% fooi als regel instellen, uitgaan moet weer een feest worden.

Helaas het klagen zit ons in het bloed of beter gezegd hebben de meeste mensen tot een hoger plan verheven. 
Inderdaad er zijn een hoop zaken waar je zwaar beneden peil bediend wordt, maar er zijn er nog genoeg en idd wat in het hogere segment waar mensen keihard werken om het de gasten die het wel kunnen waarderen naar de zin te maken. 
 
Jammer genoeg verwachten de meeste ‘gasten’ met kortingsbonnen en acties voor een dubbeltje op de eerste rang te zitten.

http://www.decompagnon.nl 
 
Mocht je wel leuk bediend willen worden :)

Hier in Hendrik Ido Ambacht zijn maar een paar restaurants, maar ik kan bij allen zonder zorgen mijn buitenlandse gasten meenemen. 
De bediening is uitstekend, vriendelijke en niets is teveel gevraagd. 
Ook het obligate mandje met brood wordt bij alle restaurants op tafel gezet. 
De prijzen zijn in NL inderdaad TE hoog, in het Moezelgebied bijvoorbeeld eet je met 3 man voor 50 euro. 
Een voorgerecht is hier minimaal 10 euro, hoofdgerecht al gauw rond de twintig, en dan het dessert met koffie e.d. nog. 
Met wijnen erbij moet ik meestal toch tegen de 200 euro afrekenen met 3 man.

http://www.youtube.com/watch?v=cdjHnHwT5yw 
 
Let vooral op de laatste zin.

Het aantal personeelsleden in een cafe is de afgelopen jaren zo ongeveer gehalveerd; vroeger zag je nooit iemand in zijn/haar eentje een volle bar bedienen. Nu is het bijna nooit meer anders. Over het algemeen werken deze barlieden zich het apelazarus, for better or worse.

Goed verhaal Caroline, 
 
Ik zeg altijd in mezelf( ookal heb ik een minder goed humeur, wat niet vaak is als je achter je vak staat)  
De gast is koning en zijn vrouw is Koningin!

Terecht wordt vastgesteld dat de NederlandseHoreca erg duur is in vergelijking met de ons omringende landen. 
Waarom moet een fles wijn van € 7,- inkoop voor een bedrag van minimaal € 35,- op de kaart staan. Dat is 5x “over de kop”. 
Restaurantbedrijven hebben tegenwoordig geen voorraad aan te houden. Op afroep worden de wijnen geleverd door de importeur. Kosten worden er dus nauwelijks gemaakt voor deze fles. 
Kijk dan naar een land als Frankrijk, het wijnland bij uitstek. Locale wijnen staan hier op de kaart voor een prijs die hoogstens 2x over de kop gaat.  
Een oud gezegde onder horeca ondernemers in Nederland is: “ze eten me arm, maar ze drinken me rijk”. Wijn hoort een complementair service product te zijn waarvan de prijstelling door de werkelijk gemaakt kosten bepaald dient te worden, inclusief een normale redelijke winstmarge. Dan pas kun je spreken van professionele gastvrijheid. En dan heb ik het helemaal nog niet over de prijs van een fles tafelwater… 
 
Ben van Hest;  
oud docent bedrijfseconomie aan de Hotelschool Den Haag

Geachte heer van Hest, 
 
Als oud docent bedrijfseconomie aan de Hotelschool in Den Haag zou u toch beter moeten weten. De beste stuurlui staan aan wal. Ik weet niet hoelang u al van uw pensioen geniet maar er is in de Nederlandse Horeca wel het een en ander veranderd m.b.t. de kosten.

Het is inderdaad waar dat wijn en andere dranken erg duur zijn. Vaak wordt ook gezegd dat eten veel kost, maar toch is dit vaak reeel(in restaurants, niet in eetcafés). Waar ik werk serveren ze hoge kwaliteit eten, alles vers bereid. Je betaalt voor 4 gangen 40 euro, maar het is echt topkwaliteit. En zoveel hou je daar echt niet aan over als winst! Nooit zijn er klachten, ook niet over de bediening. Mensen krijgen gratis broodjes erbij met tapenade en olijfolie. Als een restaurant goede kwaliteit kan leveren, voor zowel de bediening als het eten, kan dit iets meer kosten maar ik ben er van overtuigd dat mensen dit best willen betalen! 
Daarom raad ik ook iedereen aan om naar restaurants te gaan en niet naar eetcafés of brasseries! Hier is de bedieing vaak slecht (studenten) en wordt vaak goedkoop kant en klaar eten ingekocht bij de sligro. (bv. pak soep kost 10 euro, zitten 50 porties in die verkocht worden voor 5,50!!!). In elke stad zal best een goed restaurant liggen waar mensen goed behandeld worden door de bediening. U kan altijd nog recensies op http://www.eetnu.nl lezen en zo bepalen of u er beter wel of niet kan eten. Mijn ervaring is, alles onder de 7,5 niet doen!

Wij Nederlanders gaan altijd lopen mieren over prijzen en gaan onder het genot van een heerlijke biefstuk in een fantastische ambiance en goede muziek een even fijn de hele menukaart zitten analyseren. Mensen, het gaat om de totale “propositie” en als je die te duur vindt wees dan ook zo slim om dat restaurant niet binnen te stappen. Natuurlijk zit er wel eens een fles fijn tussen die veel te duur is, nou en?  
Laten we ons liever drukmaken over voedselverspilling (http://www.tastethewaste.nl/) en speculatie op de wereldvoedselmarkt. Ok, is een andere discussie, maar toch.

Wij staan elke dag klaar voor onze gasten, service staat bij ons hoog in het vaandel. Ik voel me dus ook totaal niet aangesproken door dit artikel. Horeca is een vak wat je met liefde en inzet doet. Elke dag opnieuw.

Niet alle horecabedrijven zijn inderdaad gastvrij, daar zijn we het met elkaar over eens. Jammer voor die ongastvrije bedrijven, want ik ga liever niet meer terug naar een bedrijf waar ik mij niet welkom voel. Onbaatzuchtigheid is bij ons Nederlanders niet met de paplepel ingegoten. 
 
Maar hoe komt het dat er ook heel veel goedlopende, gastvrije horecazaken zijn waar studenten zonder horecaopleiding werken? Een sterke teamcultuur en gastvrij leiderschap zie ik als onderscheidende factor. Wat mij betreft is het dus niet alleen een kwestie van de Nederlandse cultuur of opleiding maar vooral van leiderschap!

In vrijwel elk ander Europees land ervaar ik de sfeer in de restaurants als hartelijker dan hier. Scandinavië, Engeland, Schotland, Duitsland, België, enz enz. De prijs/ kwaliteitverhouding is er meestal beter en men doet zijn best om het je naar de zin te maken. 
 
Als wij na een dag stadten iets willen eten voor we op de trein stappen, proberen we rond 17:30 een restaurant met een leuke kaart te vinden. Vaak worden we in het nog lege resataurant vijandig tegemoet getreden met ‘heeft u gereserveerd?’. Terwijl als wij om 19:15 weer weggaan de zaak nog niet halfvol zit. Ik moet ze zelf op het idee brengen dat ze een tafeltje wellicht tweemaal kunnen gebruiken als iemand zo vroeg is en na moeizaam onderhandelen wordt dat dan gedoogd. Ik heb dit zeker al vijfmaal zo meegemaakt. 
 
Als ik met een collega op een volledig leeg terras rustig iets wil bespreken, worden wij met onze ordners verplicht om een piepklein tweepersoonstafeltje te kiezen. De mensen die als laatste aankomen krijgen uiteraard wel een vierpersoonstafeltje. Ook zeker al vijfmaal meegemaakt, maar dit accepteer ik niet meer. De sfeer is dan natuurlijk wel al gezet. 
 
En kan iemand mij vertellen waarom de akoestiek altijd zo beroerd is? Allemaal harde materialen, alles galmt en wordt versterkt. Ik dacht dat een functie van de horeca is om elkaar te ontmoeten en te spreken. 
 
Als ik in een ander land zou wonen, zou ik driemaal zoveel uitgeven aan restaurants, lunchrooms e.a. In elk geval krijg je in al die landen deugdelijke thee, zonder kunstmatig aroma. 
 
Het klinkt als klagen en zeuren, maar de situatie is ook echt beroerd. Wel erg leuk: Iets drinken op een boerderij op het platteland (Rust Wat e.d.). Hoe minder horecaopleiding, hoe leuker, lijkt het wel. 
 
O ja, en ik wil best betalen voor een fles lekker mineraalwater, maar als er alleen Spa Blauw is, heb ik liever een glas kraanwater. Uiteraard geeft ik dan achteraf een fooi, want ik begrijp ook dat men ergens van moet leven. Een glas kraanwater vragen bij het eten (tegelijk met een ander drankje) kan ik iedereen aanraden. Het is m.i. een uitstekende test voor de gastvrijheid ter plekke. De meeste restaurants in Nederland blijken dan geen kraan te hebben (-;

Was het alleen maar de horeca. Ik woon al 10 jaar op het Franse platteland en iedere keer dat ik in NL kom, zie ik welke ellende men elkaar aandoet. Dat begint al bij Hazeldonk.Vrijwel niemand houdt zich aan de verkeersregels. Ik hoef niet te vertellen hoe je in winkels bejegend wordt. Als iemand wel vriendelijk is, en dat komt wel eens voor, dan is meteen je hele dag goed. Ik hoop nooit een gedwongen terugkeer te moeten meemaken, alleen mijn as mag terug.

mensen maar klagen en klagen dat er geen goede gastheeren/vrouwen zijn. 
 
maar, vinden jullie het raar? waarom zal men nog jaren gaan leren voor gastheer/vrouw , of nog en enthousiast in hun vak?  
 
dit komt allemaal door het horeca cao