datum datum

Laat gevangenen nieren doneren en hun geweten sussen

Zo zijn er in een klap genoeg donornieren

Door Hans Klis Hans Klis op 19 oktober 2011

conversation_starter121 Laat gevangenen nieren doneren en hun geweten sussen
Er is helemaal geen tekort aan nierdonoren. Tenminste als gevangenen worden toegestaan om hun nieren te doneren, stelt schrijver A.H.J. Dautzenberg in nrcnext. Hij doneerde zelf zijn nier en schreef daarover zijn roman Samaritaan.

Volgens het Erasmus MC ziekenhuis in Rotterdam is het niet mogelijk om de wachtlijst voor niertransplantaties weg te werken zonder nierdonatie bij leven. In Nederland wachten ruim 1.300 ernstig zieke mensen op een donororgaan. De wachttijd hiervoor is meer dan vier jaar, schrijft de Nierstichting op haar website. Daarnaast zijn er nog ruim vijfduizend nierpatiënten afhankelijk van dialyse en 30.000 die op korte termijn ook gebruik moeten gaan maken van dialyse. In 2009 vonden er nog 814 niertransplantaties plaats in heel Nederland, waarvan er 100 van levende donoren.

Kortom, op dit moment zijn er simpelweg te weinig nieren beschikbaar voor nierpatiënten. Op het vlak van de levende donor valt nog veel te winnen. Bijvoorbeeld bij gevangenen, vindt Dautzenberg. Waarom? Nierdonatie is volgens de schrijver een goede manier voor de veroordeelden om in het reine te komen met hun geweten. Dautzenberg:

“De gevangenissen zitten vol met mensen die een zware misdaad hebben begaan. Moord, verkrachting, geweldpleging. Veel van die mensen hebben spijt en gaan gebukt onder een gigantisch schuldgevoel. Zij willen graag iets terugdoen voor de maatschappij. Dan kunnen ze wellicht iets lekkerder slapen in hun eenzame cel.

Ik heb begrepen dat in het verleden een aantal van die getroebleerde gevangenen een nier wilde doneren. Niet om strafvermindering te krijgen, maar zoals gezegd om hun geweten te sussen. Hun verzoek werd niet in behandeling genomen. De reden: het is ethisch onjuist. Ethisch onjuist? Is het ethisch gezien niet veel onjuister dat onschuldige mensen die op een wachtlijst staan mogelijk sterven?”

Dautzenberg stelt zich in zijn opiniestuk beschikbaar voor een tournee langs de gevangenissen. “Ik hou in de kantine een enthousiast verhaal over het doneren van een nier en de Nierstichting schenkt gratis bier en draait spirituele liederen van Johnny Cash. [...] Het resultaat zal verbijsterend zijn: de wachtlijst is binnen enkele jaren weggewerkt”.

Wat vinden jullie? Moeten gevangenen de mogelijkheid krijgen om een nier bij leven af te staan? Moet er daar nog een beloning voor staan? Daarnaast, moeten overheid en Nierstichting zich überhaupt veel meer inzetten op levende donoren? En zou jij je nier willen afstaan?

22 reacties op "Laat gevangenen nieren doneren en hun geweten sussen"rss-icon

Ik denk zeker dat de heer Dautzenberg een punt heeft, en dat het ook moet kunnen. Ik ben echter wel van mening dat hier dan geen extra beloning (behalve dan dat ze blijkbaar beter kunnen slapen) voor moet worden gegeven. Dat zou een bizarre vorm van afkopen zijn, en dat lijkt me niet helemaal de bedoeling.

Niet alle criminelen hebben schuldgevoelens. Daarom nierdonatie verplicht stellen bij een inkomen hoger dan €188.000.

Want als je inkomen hoger dan 188k per jaar is ben je een crimineel?  
 
Sluit alle artsen dan alvast maar op!  
 
Dit soort idioterie zorgt ervoor dat Nederland achteruit holt.

Zouden de schrijvers van Drop Dead Diva dit idee van Dautzenberg hebben of andersom…?

Nu het kapitalisme dan toch heeft gefaald, kunnen we de organen van ‘die criminelen’ misschien beter in een vorm van ruilhandel betrekken. Hitler heeft blijkbaar de tweede wereldoorlog overleefd, en heeft nog lang en gelukkig (in Argentinië?) geleefd. 
http://brasil.indymedia.org/me.....498348.pdf

Vat het niet al te persoonlijk op. (Een punt.)

Misschien is het verstandig om nierdonatie bij leven meer onder de aandacht te brengen – in het algemeen, niet alleen voor mensen met een schuldgevoel. Ik wist niet eens dat zoiets bestond.

Toch vreemd dat je wel een nier mag doneren aan een familielid gaat maar niet als je er een onbekende mee redt. Dan is het ineens “ethisch onjuist”.  
 
Leuk Godwinnetje Jaap :-)

Het woord “gaat” moet daar weg.

“Fijn” deze versimpeling. Vooral de opmerking: “Het resultaat zal verbijsterend zijn: de wachtlijst is binnen enkele jaren weggewerkt.” 
Weinig wetenschappelijk onderbouwd. Is hier al ervaring mee in andere landen ? Hoe staat het met de gezondheidstoestand van de gemiddelde Nederlandse gevangene. Wil je daar wel een nier van ontvangen ?

He ja, fijn, commissies instellen, jarenlang vergaderen, dikke rapporten schrijven, bezoeken aan het buitenland. Ik denk dat je als nierpatient meer geholpen bent met misschien niet de beste nier die er kan bestaan, maar met gewoon een nier.  
 
De gezondheidstoestand van de “gemiddelde” gevangene lijkt me niet ter zake doende, je moet per donateur bekijken of de nier geschikt is, ik neem aan dat dat nu ook al gebeurt (bij “legale” nierdonaties, al dan niet van een levende).

De stelling ” Ik denk dat je als nierpatient meer geholpen bent met misschien niet de beste nier die er kan bestaan, maar met gewoon een nier.” is echt wat kort door de bocht van de realiteit. Het ontvangen van een “gezonde” donornier is al geen sinecure en vergt levenslang medicatie slikken tegen afstoting. Dus de patiënt is allerminst geholpen met een nier van mindere kwaliteit.  
En hè ja, nog meer versimplisering: “commissies instellen, jarenlang vergaderen, dikke rapporten schrijven, bezoeken aan het buitenland.” 
Wetenschappelijk onderzoek raadplegen (uit binnen- en buitenland) kan van uit de “luie stoel”. Raadpleeg bijvoorbeeld eens Pubmed. 
Het doneren om “het geweten te sussen” is een fraai gedachte-experiment, maar niet meer dan dat.

Lijkt me een uitstekend idee. Op zijn minst het proberen waard. Gevangenen moeten toch zelf kunnen bepalen wat ze met hun lichaam doen? Of is dat tijdens de detentie eigendom van de staat? 
 
Overigens lijkt me “en de Nierstichting schenkt gratis bier” een minder goed idee. Als je kwaliteitsnieren wilt althans.

Nieren /=/ lever.

Hoe reageren patienten eigenlijk op dit idee? 
Of hebben die ook in dit geval gewoon verder helemaal geen invloed op / inspraak bij de “Oplossing”? 
Ik kan me zo voorstellen dat die heus niet allemaal zitten te wachten op een anonieme afkoopnier van een gevangene of een even anonieme inkoopnier uit Bangladesh of Bulgarije. Of hoort er ook nog een kennismakingsavondje met de gulle gever bij? 
Ik zie meer in verplichte orgaandonatie bij overlijden, eerlijk gezegd. Net zoiets als verplichte afvalscheiding.

Weet je waar ik mee zit en waarom ik niet doneer? Ik wil mijn organen niet in het lichaam van een zware crimineel en ik wil ook geen orgaan van zo iemand….maar ik vind dat ik dan ook het recht niet heb op een gedoneerd orgaan van iemand anders….. 
En waarom sowieso niet: wie niet geeft, krijgt ook niet? 
Misschien denk ik te simplistisch maar het is voor mij wel doorslaggevend geweest om niet te willen doneren.

Een uitstekend idee.Zo kan geboefte eens wat goedmaken van wat zij de mensheid heeft aangedaan.Bij lichtere straffen zou zelfs strafvermindering mogen worden toegekend.En wie geen orgaan van een boef wil hebben (Roos), die blijft langer op de wachtlijst als de dood niet eerder is. 
 
Maar als het er op aan komt dan moet ik nog zien of de Rozen en de Barts er nog zo over denken. Want vanuit een luxe positie van “kerngezond” is het gemakkelijk moraliseren.Immers “Erst das Fressen und dan die Moral”, zoals de wijze Berthold Brecht opmerkte.

Ik heb het idee dat je me niet helemaal goed begrepen hebt. Wat is er moraliserend aan verplichte orgaandonatie bij overlijden? 
En geen emotionele chantage naar patienten die in de knoop komen te zitten met dankbaarheid jegens onbekende levenden die de voor hen levensreddende beslissing hebben genomen.

@Job 
Wie zegt dat ik kerngezond ben?

Roos, je verandert mijn “kerngezond”, kleinigheidje maar toch… 
Maar nu heb je slechte nieren en je mag kiezen tussen sterven of overleven met een boevennier…… 
 
Daar ging het om! 
Met groet van 
 
Job

Lijkt me een uitstekend idee. Op zijn minst het proberen waard.

Voor een damesblad ben ik opzoek naar iemand die heeft besloten om geen donor te worden en dat in een kort interview wil toelichten. 
Heel graag serieuze reacties naar machteldvos@hotmail.com 
 
Met vriendelijke groet 
Machteld Vos