Pakistaanse protestsong wordt YouTube-hit
Rockzangers rebelleren openlijk tegen religieus fanatisme
Als je een kogel door mijn hoofd wil, like dan deze video. Zo eindigt de laatste YouTube hit van Beygairat Brigade. In hun liedje Aalu Anday (aardappelen en eieren) stellen de Pakistaanse twintigers religieus extremisme en militaire misstanden in het conservatieve Pakistan aan de kaak. Het liedje dat midden oktober op YouTube werd gezet, is inmiddels meer dan 350.000 keer bekeken. In buitenlandse media krijgt het nummer positieve kritiek. Op YouTube betuigen jonge Pakistani hun steun.
De naam van de band Beygairat Brigade, of Brigade Zonder Eer, is een parodie op de Ghairat Brigade, Brigade van Eer, zoals de conservatieven in Pakistan wel worden genoemd. Religieus fanatisme neemt de laatste jaren toe in Pakistan. Osama bin Laden vluchtte naar zijn buurland voordat hij daar in mei dit jaar werd doodgeschoten. De Pakistaanse Talibaan pleegt regelmatig aanslagen. In maart werd de Minister van Minderheden Shahbaz Bhatti doodgeschoten door de Talibaan vanwege zijn strijd tegen de strenge wetten over belediging van de islam die gelden in Pakistan. En in januari werd de gouverneur van de provincie Punjab Taseer vanwege zijn liberale ideeën door zijn eigen lijfwacht Malik Mumtaz Qadri om het leven gebracht.
De moord op gouverneur Taseer was de inspiratie voor het liedje, vertelt de leadzanger in de New York Times. “Qadri is treated like a royal,” zingt de band, refererend aan de moordende lijfwacht, die met bloemen en lof in conservatieve kringen werd onthaald.
Het is niet de eerste keer dat in Pakistan protestliedjes worden gemaakt, maar het is wel ongebruikelijk dat religieus fanatisme zo openlijk wordt bekritiseerd. Een bordje omhooghouden met de tekst ‘Deze video is gesponsord door Zionisten’, zoals de zanger in de video doet, is dus niet zonder gevaar. De protestvideo doet denken aan de film No one knows about Persian cats, een op waarheid gebaseerd verhaal waarin Iraanse jongeren stiekem muziek maken uit protest tegen het streng islamitische regime in Iran.
Toen de film uitkwam, werd de studio van de filmmaker vernield. Hij moest vluchten naar het buitenland, evenals de leadzangers van de band die zichzelf speelden in de film.
De Pakistaanse bandleden kozen er voor de single niet officieel uit te bregen, maar op YouTube te plaatsen, uit angst voor censuur. Volgens de leadzanger zijn ze verrast door het succes en niet bang voor represailles. “Uiteindelijk zijn we musici die enkele relevante punten aan de orde stellen.”
