Is kindertelevisie te schreeuwerig?

Wendy Schouten vindt van wel

Waarom bestaat het Sinterklaasjournaal eigenlijk, vraagt Wendy Schouten zich vandaag af in de papieren nrc.next:

 Zijn er werkelijk ouders die het leuk vinden dat hun kleuter vier weken lang zijn bed nat plast uit pure stress, omdat Sinterklaas het nieuwe boek met alle kindernamen  is kwijtgeraakt?

 Het programma is volgens haar totaal ongeschikt voor kinderen:

 Het Sinterklaasjournaal gaat volledig  tegen de kinderlijke behoefte aan herkenning, harmonie en vastigheid in. Het is elke keer anders, er gaat van alles mis en er is altijd wel een of ander conflict dat moet worden uitgevochten. Omdat jonge kinderen dit – anders dan volwassenen – nauwelijks kunnen relativeren, haalt het hun hele wereldbeeld overhoop, met als gevolg dat ze wekenlang hyperactief door het huis stuiteren.

En daarin staat Het Sinterklaasjournaal niet alleen:

Programma’s en boeken voor kinderen zijn het laatste decennium in rap tempo ruwer en schreeuweriger geworden. Een voorbeeld hiervan is Barbapapa. Een aantal jaar geleden is de tv-serie hiervan gemoderniseerd. In plaats van de ouderwetse, softe pastelkleuren kregen de poppetjes lekkere knalkleuren.  En de vredelievende, natuurminnende wezens waren opeens veranderd in streetwise hangjongeren die elkaar uitscholden voor sukkel en dreigend hun boze zwarte wenkbrauwen naar elkaar optrokken.  Iemand zal hebben gedacht dat kinderen zichzelf daardoor vandaag de dag beter kunnen identificeren met de Barba-schepsels.

 

Ook Disneyverhalen staan tegenwoordig bol van de emotionele explosies en ernstige conflicten:

 Een moment van blinde paniek lijkt het basisingrediënt te zijn voor een geslaagd verhaal. Waarom? Wie heeft dat bedacht? Hoe is dat gekomen? De Disneyboekjes van dertig jaar geleden zijn een stuk leuker om voor te lezen. Zonder uitzondering zijn dat harmonieuze verhaallijnen met vriendelijke karakters die kleine, overzichtelijke avonturen beleven. Sneeuwwitje die het huisje van de dwergen veegt of een humoristisch verhaal over een eekhoorntje dat aan allemaal verschillende dieren vraagt of het misschien zijn moeder is. Tegenwoordig kan zo’n eekhoorn een schop onder zijn hol krijgen als hij het waagt zo’n idiote vraag te stellen aan een zebra. 

Schouten pleit voor subtielere kinderprogramma’s:

 Misschien willen wij als volwassenen zelf graag ontsnappen aan de saaiheid en sleur van ons bestaan door te bungeejumpen of door thrillers te lezen, maar voor kinderen is het gewone leven al bijzonder en spannend genoeg. Kinderen zijn gevoelsmatig niet afgestompt. Ze  kunnen vol verbazing kijken naar een vlucht overvliegende zwaluwen die wij niet eens meer opmerken. Daarom is het onze taak om kinderen subtiele, beschaafde verhalen voor te schotelen.

• kindertelevisie