Het zijn de banken, sukkels!
Volgens Ewald Engelen bezuinigen we enkel om de bankenschulden af te betalen, waarom komen ze daar mee weg?
Op de opiniepagina van de papieren nrc.next waarschuwt hoogleraar financiële geografie Ewald Engelen dat we enkel bezuinigen om de schulden van de banken af te betalen:
Je zou het in het eurotumult haast vergeten, maar de crisis waar we middenin zitten is toch echt het gevolg van de parasitaire relatie van de bank met de Staat. Toen de bancaire sprookjeswereld van grote winsten en hoge bonussen door imploderende ‘financiële innovaties’ in september 2008 omsloeg in een nachtmerrie van afwaarderingen, interbancair wantrouwen en veel te kleine buffers, mocht de Staat voor de kosten opdraaien.
Volgens de De Nederlandse Bank bedroeg de Nederlandse steun zo’n 150 miljard euro, maar die subsidie vloeit volgens Engelen niet terug naar de klant:
Bankiers verkopen nog altijd knollen voor citroenen en banken zijn met hun juridische diefjesmaten nog altijd meesters in het omzeilen van belastingen. Volgens cijfers van de OESO hebben Nederlandse banken vanaf 1987 een schamele 37 miljard euro aan belasting betaald; een fractie van de totale crisiskosten. En hoewel de bonusgekte in Nederland minder hysterisch was dan elders, is de bancaire sector ook na de crisis nog altijd een van de aantrekkelijkste werkgevers, met hogere salarissen, genereuze bonussen en betere secundaire voorwaarden.
Engelen concludeert dat bankiers zich nog altijd gedragen als heroïsche entrepreneurs, terwijl het in werkelijkheid verkapte ambtenaren zijn:
Waarom komen ze daar nog steeds mee weg?
Dat komt volgens Engelen ondermeer door aan de ene kant een zelfgenoegzame financiële elite die maar half snapte wat ze deed met een toezichthouder die er nog veel minder van begreep. En aan de ene kant een publiek dat alleen maar keek naar zijn aftrekpost met een politiek die zich onledig hield met multiculturele symboolpolitiek aan de andere:
Dankzij deze oorverdovende maatschappelijke stilte hebben banken hun onzalige coup kunnen plegen en hebben zij kunnen uitgroeien tot de parasieten die ons via onze overheden nu al drie jaar aan het leegzuigen zijn. We bezuinigen namelijk niet voor onze kinderen of voor de ‘markten’, maar om de schulden van onze banken af te betalen. En afgaand op het Verdrag van Brussel van vorige week, dat banken expliciet belooft dat ze geen eurocent verlies op staatsleningen zullen lijden, gaat het zuigen nog wel even door.
Hou dat in uw achterhoofd als straks de Haagse discussies over nieuwe bezuinigingen losbarsten.



Wordt het geen tijd dat de algemene private en bancaire sector ons gaat helpen? Daar doen zij zichzelf immers ook een groot plezier mee. Al vraag ik me tegelijkertijd af of we dit wel moeten willen… Dat zullen ze namelijk waarschijnlijk niet voor niets doen…