De vijf betaalbare kunstwerken van december

We Like Art maakt elke maand een selectie voor nrc.next

We Like Art wil graag de naar binnen gerichte kunstwereld een beetje opschudden. Als openhartige insiders signaleren en bespreken ze kunst van € 0 tot € 1.500 en geven aan waar je het voor welke prijs kunt kopen (eventueel met de Kunstkoopregeling). Op de nextblog selecteert gastblogger Michiel Hogenboom elke laatste woensdag van de maand een favoriete top vijf. Aan terugblikken over het hele jaar doen we niet – daarvoor was het aanbod van december gewoon veel te goed.

1. Lieven Hendriks

Wat een lef en beheersing! Zelden zien we zulke heerlijk minimale schilderijen met zoveel lef. Lieven Hendriks wordt vaak als moderne de trompe l’oeil schilder omschreven, het bedrieglijke 3D-effect dat schilders al sinds de 17de eeuw toepassen. Dat is ook zo; zijn doeken lijken echt doorboord door kogelgaten, of als bespijkerde wanden getooid met kluwen ijzerdraad, of spiegels van condens waar met een vinger in getekend is. Maar ook zijn het dwingende en speelse schilderijen.

Hendriks wil zich niet verliezen in het schilderen. Elk doek lijkt perfect volgens plan uitgevoerd van A naar B. In een interview zegt hij: “Een schilderij is goed wanneer de uitvoering van het idee bovenop het idee is komen te liggen en dat het schilderij daardoor klopt als een bus.” Dienstbare schilderkunst dus. Maar ook subtiel en soms heerlijk onnozel.

Momenteel soleert Lieven Hendriks in het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem en is hij geselecteerd voor de groepsshow What’s Up in het Dordrechts Museum die beoogt een indruk te geven van jonge schilders anno nu.

2. Marijke van Warmerdam

En weer zo’n museumgast. Marijke van Warmerdam is nu te zien op 1.000 m2 in het Boijmans. Een absolute aanrader om voor 22 januari 2012 af te reizen naar Rotterdam. De “simpele schoonheid van trivialiteiten”. Je kunt eigenlijk het beste niet al teveel zeggen over haar werk, beter is het om het te ondergaan. Heel knap van filmmmaker Rudolf Evenhuis dat het hem gelukt is een portret te maken van Van Warmerdam dat ruimte laat voor het raadsel. Check de (ingekorte) video via Arttube en luister naar onder andere een loei-enthousiaste Marlene Dumas.

 

Van Warmerdam brak internationaal door in 1995 bij de Biënnale van Venetië, in het Nederlandse paviljoen maakte ze grote indruk met een paar korte filmloops. Fantastisch eigenlijk dat je op zo’n podium kiest voor filmpjes van een handstand makend meisje en een salto makende jongen. Nu zijn het klassiekers die gek genoeg nog steeds ontroeren met hun lichtvoetige ernst. Op een fantastische manier het moment steeds laten voortduren dat is het vertrekpunt het van veel van haar werken. In het museum zijn veel van haar films verzameld, het is zonder meer 1 van de beste tentoonstellingen op dit moment.

3. Anouk Steketee

Anouk Steketee, afgelopen zomer was ze prominent te zien in Rotterdam met haar solo-tentoonstelling in het Nederlands Fotomuseum met de titel Dream City. Bij de tentoonstelling verscheen het gelijknamige boek van Anoek Steketee en Eefje Blankevoort. Het fotoboek verscheen ook in een speciale editie, met naast het boek de keuze uit 2 kleine fotoprints.

Steketee volgde haar opleiding aan de Koninklijke Academie in Den Haag. En al vrij snel daarna ging zij op onderzoek uit in landen in het Midden-Oosten. Wat haar werk zo interessant maakt is de combinatie van documentaire- en geënsceneerde fotografie. Mensen op straat worden figuranten in de verhalende foto’s van Steketee. In hun eigen leefomgeving worden zij letterlijk in de spotlight gezet. Met een set lampen en aanwijzingen van de fotograaf verdwijnt de politieke situatie naar de achtergrond.

De foto’s uit de serie Dream City maakte zij tussen 2006 en 2010. Dream City is de naam van een pretpark in Irak, hier liepen in 2006 Koerden, Arabieren en Amerikaanse soldaten gemoedelijk naast elkaar. Dit interessante gegeven werd het uitgangspunt voor een tocht langs allerlei pretparken in de wereld. Samen met schrijver / journalist Eefje Blankevoort, bezocht Anoek Steketee pretparken in onder andere Irak, Rwanda, Libanon, Israël, de Palestijnse Gebieden, Colombia, Indonesië, China, Turkmenistan en de Verenigde Staten. De nep-wereld in de avonturen-parken die als een decor opgebouwd zijn, staan in hard contrast met de wereld buiten de parken.

4. Jasper Hagenaar

Jasper Hagenaar is al jaren 1 van de vaste deelnemers aan de tentoonstelling rond de Koninklijke Prijs van de Schilderkunst. Dat moet een vrolijk weerzien zijn met de majesteit tijdens haar jaarlijkse rondje langs de selecteerde schilders. “Zo Jasper, wat heb je dit jaar veur ons gemaakt?” Hagenaar zijn sober en schraal geschilderde doeken moeten maar eens een keertje in de prijzen vallen volgend jaar. Het kan nog net op z’n 35-ste.

Hagenaar kwam in 2006 van de Rijksakademie in Amsterdam en had in datzelfde jaar al zijn eerste solo bij de Nederlandsche Bank in Amsterdam. Meestal is dat een goed teken; ze maken er bij de kunstcommissie van de DNB een sport van om jonge kunstenaars te scouten en vroeg een solo aan te bieden in de fraaie (en helaas ietwat hoogdrempelige) expositieruimte op het Westeinde. Zijn werk is mooi karig en raadselachtig. Beelden zwanger van een prettig soort onheil en referenties naar film en geschiedenis.

Hagenaar schildert vitrines met uniformen, dioarama’s (Dawn of Man) en gevonden artefacten van de klassieke wereld. Maar ook Batman die zich in de jungle ontfermt over een slachtoffer. De schilder bouwt vaak 3D maquettes die hij met een losse toets op een zuigende ondergrond in 2D schildert. Het resultaat: vreemde aardkleurige taferelen die nog een poos nazinderen. Losser, vlugger en minstens zo poëtisch zijn z’n aquarellen met acrylverf. Heerlijk werk dat zeer goed te betalen is.

5. Thomas Elshuis

Op reis gaan zonder een stap buiten de deur te zetten – dat is de core-business van Thomas Elshuis. Imaginaire reizen in samengestelde landschappen. We bespraken zijn werk al eerder op We Like Art (hier en hier). Aan zijn gemanipuleerde fotowerken ligt steeds een bijzonder uitgangspunt ten grondslag: een voortdurende reis door een privé-archief van meer dan twintigduizend dia’s. Elshuis erfde het archief van een overleden familievriend, die tussen 1960 en 1995 zijn talloze reizen over de wereld op kleinbeelddia vastlegde.

Nu is een nieuwe publicatie van Elshuis samen met 99Uitgevers Carousel, een wonderschone 4 meter lange leporello. Een leporello is een boek als een harmonica – met een melancholiek geluid in dit geval. Elshuis stelde met 144 diabeelden een nieuw, imaginair berglandschap samen dat zich uitgevouwen laat ‘lezen’ als een spectaculair, meters breed panorama.

Elshuis ontleende de titel Carousel aan de serie Mad Men. Reclameman Don Draper prijst in een pitch voor Kodak de nieuwe diaprojector in magische bewoordingen aan:

“It takes us to a place where we ache to go again. It’s not called the wheel; it’s called the carousel. It let’s us travel the way a child travels – around and around, and back home again, to a place where we know we are loved.”

De leporello van Elshuis roept een soortgelijk gevoel op van glinsterende mogelijkheden, een tijdreiziger te kunnen zijn. 50 Van de 100 exemplaren verschijnen met bovenstaande print, Appear/disappear.

• Anouk Steketee
• Jasper Hagenaar
• Lieven Hendriks
• Marijke van Warmerdam
• Thomas Elshuis
• We Like Art