Het is dan wel 3D, maar het blijft bagger
Praatprogamma's in 3D formaat voegen niets extra's toe
Het afgelopen jaar kwam er steeds meer 3D: 3D films, 3D televisies en zelfs 3D telefoons. Het begrip 3D, of driedimensionaal, betekent dat iets drie meetkundige dimensies heeft; hoogte, breedte en diepte. Toch vergaten veel 3D filmmakers een vierde dimensie volgens stand-up comedian René van Meurs: inhoud. Hij hekelt vandaag de opmars van 3D op de opiniepagina van de papieren nrc next. 3D voegt aan een film als Nova Zembla niets toe, vindt van Meurs. Om nog maar te zwijgen over dat lelijke brilletje.
De noodzakelijke brillen noemt hij het grootste manco van 3D tv. Ze zijn onhandig en lelijk. Van Meurs:
Dat is voor dronken idioten bij een avond 3D voetbalkijken geen probleem. Niemand loopt voor lul met oranje 3D-bril, zolang je dat maar combineert met een brulshirt of wuppies op je tepels. Maar vrouwen kijken nu eenmaal liever niet naar The Holiday 3D met zo’n plastic ding op hun hoofd, hoe dichtbij het Jude Law ook brengt.
De bril is niet alleen onhandig, 3D is ook onnodig. Want, 3D is vooral bedoeld om het gevoel te krijgen middenin de actie te staan. Onderdeel van de film te zijn. En die actie, die ontbreekt vaak volgens Van Meurs. Programma’s als Pauw & Witteman en De Wereld Draait Door zijn helemaal niet geschikt om in 3D formaat af te draaien. Je hoeft Matthijs van Nieuwkerk helemaal niet aan te kunnen raken. Dat geeft geen extra dimensie aan een praatprogramma volgens Van Meurs, tenzij iemand aan tafel praat met consumptie.
dan kan het ontwijken van de virtuele spetters dé hit worden van de vroege avondtalkshow
De manier waarop we bagger voorgeschoteld krijgen, maakt bagger niet interessanter, hooguit lichter verteerbaar, schrijft Van Meurs. Een goed gesprek blijft een goed gesprek, daar doet de vorm niets aan af. Wat vind jij, geeft het een extra dimensie als televisieprogramma’s in 3D worden gemaakt. Of is dat geldverspilling?
