datum datum

Next checkt: ‘Niet meer donoren bij ander registratiesysteem’

Het CDA op de partijwebsite

Door Thomas Rueb Thomas Rueb op 11 juni 2012

stoplicht_b-200x165 Next checkt: Niet meer donoren bij ander registratiesysteemHet CDA vindt het verstandig van minister Schippers dat ze geen systeem wil invoeren waarbij iemand automatisch als orgaandonor staat ingeschreven, tenzij diegene bezwaar maakt. „Dit systeem leidt niet automatisch tot meer donoren, zoals veel mensen denken”, schrijft het CDA op de partijwebsite. „Het blijkt dat landen met een ‘actief donorsysteem’ niet over veel meer donoren beschikken dan landen met een ander systeem.” Lezer Jogchum Pel, wiens vrouw wacht op een levertransplantatie, kan zich „niet voorstellen dat deze stelling waar is”. De redactie van next.checkt zoekt uit: levert zo’n systeem meer donoren op?

Next.checkt en concludeert: deze bewering is grotendeels onwaar.

Waar is het op gebaseerd?

Het CDA zegt de uitspraak te ontlenen aan minister van Volksgezondheid Edith Schippers (VVD). Navraag bij een woordvoerder van de minister leert dat zij zich baseert op twee onderzoeken van Remco Coppen voor het Nivel (Nederlands instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg), uit 2005 en 2010, en een onderzoek van Hans Maarse en Tifanny Istamto uit 2008.

Interpretaties

Wat het CDA precies verstaat onder een ‘actief donorsysteem’, zet de partij als volgt uiteen op de website: „Bij dit systeem staat iedereen automatisch als orgaandonor ingeschreven, tenzij diegene heeft aangegeven dit niet te willen.” In de meeste publicaties wordt hiernaar verwezen als een ‘geen-bezwaarsysteem’ of opt-out system – iemand is donor tenzij diegene (of nabestaanden) daar bezwaar tegen heeft aangetekend. Onder meer België, Frankrijk, Italië en Spanje kennen zo’n systeem.Nederland heeft een ‘toestemmingssysteem’, of opt-in system, waarbij juist actieve goedkeuring vereist is. Die kan bij leven worden gegeven door de potentiële donor of, als er geen keuze is geregistreerd, door nabestaanden.

En, klopt het?

Er zijn vele nationale en internationale studies geweest naar het effect van het registratiesysteem op het aantal donoren*. Uit deze studies blijkt eenduidig: landen met een geen-bezwaarsysteem beschikken doorgaans over meer donoren dan landen met een toestemmingssysteem, zoals Nederland. Er is geen onderzoek dat dit tegenspreekt – ook de drie door minister Schippers geraadpleegde onderzoeken tonen dit onomwonden aan. Het blijkt helder uit de recentste Europese donorcijfers, over 2010, gepubliceerd door de Raad van Europa.

Waar Nederland per miljoen inwoners 13,7 donoren kende, waren dat er aanzienlijk meer in ‘geen-bezwaarlanden’ als België (20,5), Frankrijk (23,8), Italië (21,6) en Spanje (32). Let wel: deze cijfers reflecteren het aantal donoren, niet het aantal daadwerkelijk geslaagde transplantaties. Toch klopt de uitspraak van het CDA pertinent niet: landen met een geen-bezwaarsysteem beschikken wel degelijk over meer donoren.

Maar het is moeilijk om vast te stellen welk aandeel het registratiesysteem hierin heeft. Verschillende onderzoeken spreken elkaar op dit punt tegen. Omdat ook andere factoren een rol spelen – zoals sterftecijfers per land, de staat van de gezondheidszorg, religie en voorlichting – lopen de conclusies nogal uiteen.

Volgens Coppen is het verschil in doneren tussen ‘geen-bezwaarlanden’ en ‘toestemmingslanden’, wanneer gecorrigeerd voor verkeersongevallen en hersenbloedingen (doorgaans de meest voorkomende doodsoorzaak onder donoren), miniem. Het aantal verkeersdoden in Nederland ligt bijvoorbeeld lager dan in de meeste ‘geen- bezwaarlanden’. Dus concludeert hij: geen-bezwaarsystemen „zijn geen garantie voor hogere donatiecijfers”. Hieruit ontleent het CDA zijn uitspraak.

Andere onderzoeken spreken Coppen tegen. Er worden kritische kanttekeningen geplaatst bij zijn methode. Het Britse Health Technology Assessment publiceerde in 2009 een analyse van dertien toonaangevende internationaal vergelijkende onderzoeken. Coppens publicatie uit 2005 wordt hierin geclassificeerd als een studie „with significant limitations” – het eerder genoemde onderzoek uit 2010 hanteert dezelfde methoden. Vier andere internationale studies worden in het stuk wel beoordeeld als „robust and with no major methodological flaws”. Stuk voor stuk concluderen deze onderzoeken dat er – gecorrigeerd voor overige factoren – wel degelijk een verband bestaat tussen registratiesysteem en donoraantallen. Het meest breedvoerige (en recente) onderzoek vergeleek maar liefst 34 landen en concludeerde dat een geen-bezwaarsysteem 21 tot 26 procent meer donoren oplevert.

Uiteindelijk is dit gegeven niet zonder meer toepasbaar op de situatie in Nederland. Er spelen te veel factoren mee om met absolute zekerheid te kunnen stellen dat een ander registratiesysteem meer donoren oplevert – al is het volgens de meeste onderzoeken wel waarschijnlijk.

Conclusie

Dat „landen met een ‘actief donorsysteem’ niet over veel meer donoren beschikken dan landen met een ander systeem” is pertinent onwaar. Uit alle metingen en onderzoeken blijkt het tegendeel. Dat verschil is echter niet alleen toe te schrijven aan het registratiesysteem – er wegen veel andere factoren mee, waaronder sterftecijfers, religie en educatie. Daarom gaat het inderdaad te ver om te stellen dat zo’n systeem automatisch leidt tot meer donoren. Maar ook met die kanttekening ziet de meerderheid van de internationaal vergelijkende onderzoeken wel degelijk een verband tussen registratiesysteem en donoraantallen. Daarom beoordeelt next.checkt de bewering van het CDA al met al als grotendeels onwaar.

 

kaartje-donorcijfers Next checkt: Niet meer donoren bij ander registratiesysteem

 

* met donoren wordt bedoeld: overledenen bij wie een orgaan is verwijderd voor transplantatie.

50 reacties op "Next checkt: ‘Niet meer donoren bij ander registratiesysteem’"rss-icon

Het is hoog tijd voor Actieve Donor Registratie (ADR). Zeker als je weet dat er ongeveer 1300 mensen jaren wachten op een orgaan en ongeveer 150 mensen per jaar de eindstreep niet halen. De niet direct transpantabele wachtlijst is overigens nog veel groter.

Onder het huidige beslissysteem (Wet op Orgaandonatie) maakt ondanks alle campagnes 60% van Nederlanders nog steeds geen keuze. Weinig mensen zijn zich er van bewust dat niks vastleggen niet betekent dat je geen donor bent maar dat dan je nabestaanden moet beslissen. En dat op een van de moeilijkste momenten in hun leven. Het resultaat is dat bijna 70% van nabestaanden ‘nee’ zegt tegen donatie. Het recht van iemand om te kiezen is veranderd in een plicht voor de nabestaande.

Bij ADR worden niet-geregistreerde ingezetenen herhaaldelijk per brief benaderd om hun keuze kenbaar te maken. Reageert iemand uiteindelijk niet, dan vindt registratie als donor plaats. Betrokkene wordt daarvan expliciet op de hoogte gesteld. De keuze kan te allen tijde worden herzien.
Uitgangspunt is dat iedereen zelf, bij leven en welzijn, een bewuste keuze maakt (Ja, ik ben donor / Nee, ik wil geen donor zijn / Mijn nabestaanden beslissen / Een specifiek persoon beslist). Nabestaanden weten in zo’n geval beter waar zij aan toe zijn en kennen de nadrukkelijke wens van de donor. Op die manier wordt meer recht gedaan aan de uitgangspunten ‘zelfbeschikking’ en ‘verantwoordelijkheid’.

2MH.nl is voor Actieve Donor Registratie!

Het opt-out systeem is mijns inziens de beste keuze maar heeft ook zijn haken en ogen. In België verloopt de orgaandonatie via dit systeem, maar in de praktijk dient de dokter bij overlijden alsnog toestemming aan de nabestaanden te vragen, vanwege de tijdsdruk en de emotionele context wordt deze vraag dikwijls niet gesteld en gaan er organen verloren. Dit is één van de redenen waardoor er ook in België nog een tekort is. Bij invoering zou hier rekening mee gehouden moeten worden.

In de praktijk wordt ook in België inderdaad aan nabestaanden om instemming gevraagd, hoewel dat wettelijk niet verplicht is. Maar het weigeringspercentage door nabestaanden bedraagt in België slechts 15%, tegen 70% in Nederland. Dit wordt vaak verklaard door de uitgangspositie van waaruit de communicatie met nabestaanden plaatsvindt. In België is doneren ‘de norm’ en in Nederland is het een open vraag.

“Waar Nederland per miljoen inwoners 13,7 donoren kende”

Willen jullie nou werkelijk zeggen dat Nederland in totaal ongeveer 13,7 * 16 (miljoen) = 219 donoren kende?

Ok, na de cijfers gezien te hebben snap ik het al: het zijn 13,7 donoren per miljoen inwoners per jaar. Dat wil zeggen, het gaat om het aantal donoren per miljoen inwoners dat per jaar overlijdt.

Misschien kan dat iets duidelijker in het artikel worden genoemd.

De 13,7 donoren per miljoen inwoners betekent het aantal daadwerkelijk geopereerde donoren. In NL zijn er dan bijna 230 operaties geweest per jaar (waaronder ‘geslaagde’). Het gaat niet om ‘per miljoen overledenen…’.

Een actief donorsysteem zal in ons land altijd tot meer potentiële donoren leiden, dat lijkt me zo klaar als een klontje. De groep die eigenlijk geen bezwaar heeft maar zich nooit als donor heeft laten registreren is ongetwijfeld substantieel. Of dat ook leidt tot meer donoren weet ik niet, maar minder zal het nooit zijn. En daarom alleen al is het standpunt van het CDA heel erg hypocriet, want laten we het maar omkeren. Er is geen enkele aanwijzing dat een opt-in systeem beter is voor het aantal donoren.

Psycholoog Daniel Kahneman (winnaar van de Nobelprijs) toont in zijn boek ‘Ons feilbare denken’ onomstotelijke aan dat een opt-out systeem tot meer donoren leidt en waarom dat zo is. (Helemaal aan het eind van Deel 4, hoofdstuk 34).

In de psychologie is zelden iets onomstotelijk aan te tonen, zelfs niet als de psycholoog winnaar van een prijs is. ;) 
Als het gaat om zeer grote groepen mensen over een langere tijd, doet de chaos theorie het altijd goed, qua omstoten.

Het is evident dat in éénzelfde omgeving bij automatisch donorschap er meer organen beschikbaar komen. Wat bezielt (hebben ze die?) CDA om hier tegen te zijn? Het is gewoon religeus gemotiveerde dwarsliggerij om anderen maar dwars te zitten. 
Het zou beter zijn om mensen met een codicil voor te laten gaan op mensen zonder codicil bij het beslissen wie in aanmerking komt. Europa wijd natuurlijk en mensen uit landen met actief systeem gaan ook voor. 
Is iedereen die tegen is ook tegen bloeddonorschap (ontvanger)? Dan moeten die ook maar achteraan of helemaal niet.  
Keuzes zijn hard. Waarom zouden de consequenties van idiote ideeën door anderen gedragen moeten worden.

Ook hier geldt weer, selectief shoppen in onderzoekland geeft altijd het “juiste” resultaat. CDA gebruikt deze onderzoeken als drogreden om maar niet over het geloofs- standpunt te hoeven discuccieren.. Een bedenkelijke methode. Het heeft dus alles met achterban te maken..Op zich niet erg maar zeg dat dan ook..!!!

Als Jezus nu had geleefd zou hij zeker orgaandonor zijn geworden, maar dat is een gedachte waar veel christenen van gruwen.
Zo iemand zou hun zielerust maar verstoren.

Hij zou zijn hand doneren, zodat je na zijn dood nog aan handoplegging kon doen? ;)

“Waar Nederland per miljoen inwoners 13,7 donoren kende”… serieus?

Ik ben dus een van de ongeveer 230 orgaandonoren in NL?

Heb je een orgaan gedoneerd dan? De meeste donoren leven niet meer.

Nierdonoren!

Er waren in 2011: 
- 221 postmortale (dode) donoren en 
- 446 levende orgaandonoren vnl 1 nier

Dat is niet helemaal weer. Donatie bij leven kan ook, maar dan alleen voor een orgaan dat je kan missen natuurlijk (bv 1 nier). Alleen is dit wel vaak uit nood geboren, als er genoeg organen waren en/of de wachtlijsten korter zouden zijn is daar geen noodzaak voor.

Nee, want je leeft gelukkig nog! Het gaat om het aantal mensen dat daadwerkelijk een orgaan doneert en dat zijn degenen die zich als donor hadden geregistreerd en die onder zodanige omstandigheden zijn overleden dat er ook organen konden worden uitgenomen.

Ai, dit is even een zepert voor het CDA. Hoe klets je je hier nu uit. Men zal wel gaan schermen met het ‘zelfbeschikkingsrecht’. Ook de VVD probeert vooralsnog krampachtig vast te houden aan dit (non-)argument. 
 
Want wie beschikt er over jouw organen als jij niet hebt aangegeven of je deze wilt doneren of niet? Juist, niet jijzelf maar je nabestaanden. En dan is het voor jou maar te hopen dat zij er net zo over denken als jij. 
 
Je legt deze zware beslissing dus in handen van je nabestaanden op het moment dat je daar zelf niet meer over gaat. 
 
Maar ok, het CDA is niet overtuigd. Dat kan, maar kom dan met een alternatief. Maar dat is er 15 jaar en miljoenen guldens/euro’s verder ook niet. Voorlichtingscampagnes, dure tv-spotjes – de reclamebureau’s zijn er blij mee. 
 
Het gevolg is wel dat de wachtlijsten niet zijn gedaald en steeds meer mensen uit pure wanhoop een familid of vriend een orgaan aanbiedt. Voor een nier kan dat, maar voor de meeste organen is dat geen optie.  
 
Opvallend is wel dat in het verkiezingsprogramma van het CDA – als een van de weinige partijen – met geen woord wordt gerept over ‘orgaandonatie’. Dat zegt natuurlijk ook wel iets. 
 
Kortom CDA welke oplossing biedt je deze wachtenden …. voordat het te laat is ?

Ik zou zeggen: het systeem zo snel mogelijk invoeren na de verkiezingen, maar mensen tevens op zoveel mogelijk manieren attent maken op dit feit.

En dat is minister van Volksgezondheid. Kan een onderzoek niet eens goed lezen. Bovenop alle andere flaters.

Het volgende systeem lijkt me het best werken: je komt alleen in aanmerking voor orgaanreceptie als je zelf – voordat je ziek wordt – hebt aangegeven orgaandonor te willen zijn.
Voor wat hoort wat en dan hoeft de rest niet op de wachtlijst achter al die mensen die morele en religieuze bezwaren tegen orgaandonatie hebben.

Uiteraard levert een ander registratie systeem niet meer donoren op. Onveiligere verkeerssituaties dan weer wel. Maar dat is lijkt mij niet wat het CDA hier bedoelt, is het wel? 
 
In het boek “Nudge: Improving Decisions About Health, Wealth, and Happiness” door de heren Thaler en Sunstein worden wordt het verschil tussen opt-in en opt-out uitgebreid besproken (inclusief onderzoeken en statistieken). Daaruit blijkt (zoals ook hier gesteld) dat opt-out toch echt wel meer mensen ingeschreven als donor opleverd. Bij voor de rest gelijk blijvende omstandigheden zal dat dus zeker meer donororganen opleveren lijkt mij zo…

Hoezo, grotendeels onwaar? U spreekt uw eigen analyse tegen. ‘Onwaar’ is de enige kwalificatie die van toepassing is op basis van de aangehaalde onderzoeken. Er wordt één onderzoek met “significant limitations” genoemd dat mogelijk enige onderbouwing voor de onderzochte stelling geeft. Vier overige onderzoeken die wel robuust zijn komen tot de conclusie dat *gecorrigeerd voor overige factoren(!)* een opt-out registratiesysteem wel degelijk tot meer donoren leidt. Het laatst aangehaalde en breedste onderzoek dat 34 landen vergelijkt komt tot dezelfde conclusie. De derde en vierde zin van uw conclusie zijn daarom in tegenstrijd met alles wat u daarvoor heeft onderzocht. De enige juiste conclusie moet dus zijn: ONWAAR.
Is hier een redacteur aan het werk geweest die op basis van de feiten geconfronteerd werd met een conclusie die hem niet aanstond?

Het ratingsysteem van next checkt roept bij mij vraagtekens op. Als Hero Brinkman, in zijn uitspraak over het ESM, Luxemburg over het hoofd ziet, krijgt hij een dikke onwaar aan zijn broek. Maar hier komt het CDA met een verzachtend ‘grotendeels’ weg, op basis van één onderzoek dat door 4 betere onderzoeken wordt tegengesproken. Terwijl dit onderzoek met ‘significant limitations’ het verband niet eens ontkent, maar slechts als ‘miniem’ kwalificeert. Als de rubriek zich zo streng toont op de syntactische formulering, dan is een miniem verschil ook een verschil. Dus als een ander systeem 1 extra donor oplevert, is de uitspraak al onwaar. Als je zo streng bent voor Brinkman (waar het artikel Brinkman grotendeels gelijk geeft) wees het dan ook voor het CDA.

”Er spelen te veel factoren mee om met absolute zekerheid te kunnen stellen dat een ander registratiesysteem meer donoren oplevert” 
 
Als het criterium voor de categorie ‘onwaar’ ‘absolute zekerheid’ is, kan deze categorie net zo goed worden geschrapt. ‘absoluut zekere’ zaken zijn bijzonder schaars.

Overigens is een logische redenering voldoende om te zien dat de uitspraak onwaar is. Als we overstappen op een ander registratiesysteem zullen mensen die nu geen donor zijn, het wel zijn. Het gaat namelijk niet om de vraag of we meer donoren hebben dan het buitenland, maar of we er meer krijgen dan we nu hebben.  
 
Ten overvloede een berekening: 5,6 miljoen mensen (van de ca 14 miljoen ouder dan 12) heeft haar donorbereidheid geregistreerd. Daarvan heeft 3,3 miljoen aangegeven donor te willen zijn. Volgens CBS wil ruim de helft van de Nederlanders doneren, daarbij zijn de twijfelaars niet meegerekend (waarschijnlijk, misschien). Potentieel zijn er in Nederland dus minstens 7 miljoen donoren – dat is al een verdubbeling. Maar als je aan zou nemen dat alleen de mensen met een duidelijk afwijzende mening voor opt-out zullen kiezen, is dat nog geen 25%. Dan zouden we ineens ruim 10 miljoen donoren hebben, meer dan het driedubbele van nu. 
 
Voor de rest zie je uit de CBS gegevens dat vergelijking met het buitenland onzinnig is. Er speelt zoveel meer dan aantal ongelukken en hersenbloedingen. Geloof, bevolkingingssamenstelling, opleidingsniveau, etc. Misschien pakken die factoren voor Nederland wel heel gunstig uit in vergelijking met Spanje, en compenseert dat ruimschoots voor het kleiner aantal ongelukken. 
 
Bron: 
http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/p.....tie-bt.htm

Ik sluit mij met de gegeven conclusies al sinds jaar en dag aan. Ik weiger tenzij er een ‘Geen bezwaar-systeem’ van kracht is. Het is een logische keuze: Als je een opt-out keuze krijgt, geef je die aan, en anders, als lid van de maatschappij, ben je een opt-in.  
Omdat ik er lid van wil zijn, wil ik een opt-in zijn.

Wat zeer interessant is en waar in het artikel niet verder op ingegaan wordt, is het aantal transplantaties. En: hoe worden die 13,7 pmp berekend? In Spanje bijvoorbeeld wordt een orgaan gewoon uitgenomen, en telt de donor mee oom als er geen ontvanger is en het orgaan in de prullenbak belandt. N Nederland gebeurt dat heel veel minder. Dus onze lage donatiecijfer is zuiverder dan bijvoorbeeld Spanje. 
Dat een ADR meer (potentiële) donoren oplevert wil ik nog wel geloven maar levert het ook meer transplantaties op?  
 
Plus: de weigering door nabestaanden is in Nederland enorm hoog. Dat ligt ook aan de cultuur die wij hebben: de meesten van ons willen zelf beslissen over belangrijke dingen zoals donatie en zich niet laten leiden door belangen van een ander. (even kort door de bocht) Bij ADR zal dat denk ik nog steeds zo zijn wanneer nabestaanden worden geïnformeerd over de donatie. En wanneer nabestaanden sterk te kennen geven dat ze geen donatie willen, dan zal een arts nog steeds zijn of haar stinkende best moeten doen om de familie te overtuigen. Net als nu.

Het aantal donoren per miljoen inwoners op de landkaart is op vergelijkbare wijze berekend. Als je kijkt naar postmortale transplantaties in plaats van postmortale donoren treden er wel wat verschuivingen op. Maar het beeld verandert niet wezenlijk. Ook het aantal transplantaties is bij een opt-out systeem doorgaans hoger dan bij een opt-in systeem. Zie ook http://www.europa-nu.nl/id/vhv.....emen_op_de, pagina 21.

Het snel tijd om te stoppen met religieuze privileges en motivaties. Te zot voor woorden om ruimte te laten voor waanideeën over he intact laten van een lichaam na overlijden omdat de nabestaanden deneken dat het compleet in een hiernamaals zou moeten verschijnen. Het is bij de meesten van die waandenkers ook geen probleem om een bestaand maar kapot orgaan te vervangen met andermans orgaan. Bloed verwachten bij nood betekent dat je ook bloeddonor moet zijn.

aantal non religieuze argumenten tegen ADR. Laat emoties erbuiten mensen: 
http://hgroen.wordpress.com/20.....gistratie/ 
 
http://hgroen.wordpress.com/20.....elijkheid/ 
 
http://hgroen.wordpress.com/20.....gistratie/

Die tweede link mag je schrappen hoor. Laat leugens erbuiten.

Waarom zijn dat leugens. Het is het onderzoek van het ministerie en die van ADR groep. Daaruit blijkt dat de ADR groep zichzelf wel heel makkelijk rijk rekent. In die zin is het stuk verhelderend. Want je mag uit een onderzoek niet zomaar scores bij elkaar optellen.

Ik zie geen enkel argument tegen een opt-out systeem. Kan je die misschien even aanwijzen?

Het is lullig als iemand die het eigenlijk wel gewild had te doneren maar te beroerd was het formuliertje in te vullen na overlijden toch geen Donor is. Toch snap ik de problemen van de relie-partijen ook wel. Het onprettige bij actieve registratie is dat iemand die dat niet wil maar ook te beroerd was toch op de snijtafel terecht komt. 
Respect voor ieders opvatting zou ik zeggen. 
Het meest charmante lijkt mij een systeem van verplichte registratie. Gewoon een verplicht in te vullen veldje bij de aanvraag van een zorgverzekring. Dan weten we van bijna iedereen wat ie wil, respecteren we ieders mening en hebben we toch meer donoren. Sommige dingen zijn zo simpel;-)

Kan iemand ons uitleggen waarom max’ plan niet werkt? Ik zie alleen maar voordelen.

In andere landen is dat in de praktijk geprobeerd. En het bleek destijds niet te werken vanwege de weerstand die de daaraan verbonden keuzedwang opriep. In dit geval de dwang om zich verplicht te laten registreren. Zelfs dat wordt vaak al gezien als een inbreuk op het zelfbeschikkingsrecht. Maar daarbij vergeet men dat in geval van een levensbedreigende situatie moreel – en zelfs wettelijk – wel iets van een medemens mag worden gevraagd. Vermits dat geen zware belasting vormt voor de hulpverlener. Overigens blijkt uit een recent onderzoek dat in Nederland voor zo’n systeem wel degelijk draagvlak lijkt te bestaan. Zie daarvoor http://esbonline.sdu.nl/esb/im.....605823.pdf. 
Een eenvoudige oplossing is om de registratieplicht te koppelen aan een andere verplichte burgerhandeling, zoals aanvraag en / of vernieuwing van een legitimatiebewijs.

Ik zie vooral het nadeel dat burgers verplicht worden om een keuze te maken, ook al willen zij dat niet. De status quo onderscheidt zich in zoverre dat mensen zelf de stap te kunnen maken zonder door iemand daartoe gedwongen te worden. In hoeverre dat van burgers verlangt mag worden is de vraag. Ik geef zo’n systeem in ieder geval de voorkeur, mits het met redelijke termijnen is verbonden.

Ik ben principieel tegen een actief donorregistratiesysteem, omdat ik vind dat de Staat geen bevoegdheid heeft om iemand zonder uitdrukkelijke toestemming orgaandonor te maken. Dat systeem heeft tot gevolg dat de Staat zich het recht toe-eigent om over de lichamen van zijn burgers te beslissen, tenzij een burger dat uitdrukkelijk terugclaimt. Dat mag gewoon niet het geval zijn. Bovendien vind ik het systeem niet proportioneel als het enige grief de zwijgende burgers zijn die wel hun organen zouden doneren maar dat niet kenbaar maken, terwijl ook burgers worden geraakt die het verzuimen hun verzet kenbaar te maken. Voor dat punt lijkt mij verplichte registratie veel geschikter.

Ach, desnoods voegen we de optie “weet niet” toe. Het systeem verlost ons ook in dat geval van de grote groep “ik wilde wel maar kwam nooit aan dat klusje van 2 minuten toe”.

Super idee, Max!

Als het aan mij ligt blijft het huidige systeemn bestaan met één simpele aantekening: volwassen mensen die niet staan geregistreerd als donor hebben in beginsel ook geen recht op het ontvangen van een donororgaan. Pas bij een overschot van donororganen komen zij hier voor in aanmerking. Lijkt mij vrij eerlijk: waarom van een nder wel verwachten wat je zelf omwille van je geloof (ook zoiets ouderwets!) niet kunt opbrengen?

Hmm in ene zie ik die 130 km per uur mogen rijden in een heel ander licht!

………..ik was gisteren in het St. Luc Hospitaal in Brussel op de kinderafdeling, waar de levertransplantaties plaats vinden. IK schaam me DOOD om Nederlander te zijn daar. Een kindje van 9jaar, gewoon nog te redden met zo een transplantatie, gaat DOOD. Reden? GEEN ORGAAN BESCHIKBAAR. Er is daar ook living-donor mogelijk van een ander levend mens. Maar daar is soms de tijd niet voor om dat op voorhand te screenen. DUS DAN MAAR DOOD GEWOON OMDAT DE NEDERLANDSE WET ER EEN IS UIT HET JAAR NUL. SCHAAMROOD OP DE KAKEN DAT HOORT ER DAAR TE ZIJN BIJ AL DIE ZOGENAAMDE MENSLIEVENDE POLITIEKE ….(vult u zelf maar in)

Er is geen touw aan vast te knopen. U was toch in Brussel? Wat heeft het Nederlanderschap er mee te maken? En u hoeft niet in hoofdletters te tijpen. We kunnen het zo ook wel lezen. Ook al is het onbegrijpelijk.

Daarom schaamde ik me………….het ligt daar vol met Nederlandse kleine kindertjes die in België een levertransplantatie ondergaan. Dat komt omdat de wetgeving in België over het donorschap anders geregeld is in de wet dan in Nederland.  
Gaat er in Nederland iets niet goed, na zo een in Groningen uitgevoerde transplantatie bij kinderen?- Dan is er nog een uitweg: Brussel/St.Luc. Daarom schaam ik me dat dat nog steeds niet goed geregeld is in een wet. Tijdens een gesprek met Minister Klink in het verleden, beloofde hij diverse dingen………..maar daarna? NIETS MEER VAN HEM VERNOMEN. (Hij wist b.v. niet eens dat er een symposium plaats zou vinden in Leuven over orgaandonatie).http://www.tibamajeau.nl/page104.html.

Aan dit alles wil ik nog een christelijke noot toevoegen. Op de huidige Nederlandse vrijblijvende beslissysteem staat in Nederland, na de nodige investeringen, niet meer dan 25% van de volwassen bevolking met ja geregistreerd. In (overwegend) streng christelijke staten in de VS bedraagt het aantal ja-registraties vaak wel 70%. Terwijl daar toch ook een toestemmingssysteem geldt. Dit lijkt te bevestigen dat in Nederland toch echt de noodzaak bestaat tot een minder vrijblijvend systeem van donorregistratie.

Om te beginnen: ik weet niet of de website bouwers de vele reacties wel eens doornemen, maar ik wil NRC Next Checkt een groot compliment maken. Dit is heel zuivere wetenschapsjournalistiek. Zoiets hebben we hard nodig. Ik volg de Next Checkt kwesties nauwgezet. Debuggers van mythen. 
Vooral de nonsens van politici moet doorgeprikt. Mensen geloven wat die roepen. 
Heel erg, want ze zoeken de publiciteit met hun nonsensikale gevaarlijke uitspraken. 
 
Misschien vinden ze stiekem dat we niet zoveel donoren moeten hebben omdat doodgaan goedkoper is dan doorleven als getransplanteerde? 
Hans van Mierlo heeft er zijn leven aan te danken gehad, als ik me niet vergis heeft hij zelfs twee keer een lever gehad. 
En dat na leverschade door alcoholisme, een door het politieke leven veroorzaakte ziekte (sick humour). 
 
Mijn echtgenoot heeft zojuist twee organen gekregen, van iemand die op eerste Pinksterdag de dood vond, vermoedelijk in het verkeer. Dan ben je heel blij dat die meneer of mevrouw toestemming heeft gegeven èn dat de dienstdoende arts zo alert was om aan uitname van gezonde organen te denken. 
Want ook dat schort er nog wel eens aan. 
 
Er zijn vele oorzaken, een opt out systeem is nog altijd te prefereren. Uiteraard heb ik ook toestemming laten registreren, al schaamde ik me ook dood dat ik dat niet eerder had gedaan. De actie op tv van BNN en de mogelijkheid on line te registreren gaf de doorslag, plus natuurlijk het idee dat als we zelf daarvan afhankelijk zijn we het ook een ander moeten bieden.