Het nieuwe next question boek is uit. En ter gelegenheid hiervan vroegen we jullie om een antwoord te geven op titel van het boek: Waarom zeggen we eh…? Er kwamen bijna honderd reacties binnen. Veel verschillende antwoorden, hier aan paar:
Hersenen
We zeggen ‘eh’ omdat daardoor onze hersencellen gaan trillen en we hopen dat we daardoor eerder bij de beoogde herinnering terechtkomen.
Het is een totale meltdown van het brein.
Omdat onze tong sneller is dan onze hersenen.
Omdat we niet snel genoeg kunnen denken om een vloeiende zin uit te kunnen spreken.
Initiatief
We zeggen ‘eh’ omdat we op die manier denken dat we de spreektijd houden.
Je laat weten dat er nog iets gaat komen.
We proberen zo te voorkomen dat onze gesprekspartner begint te praten terwijl we aan het nadenken zijn over wat we nog meer gaan zeggen.
Als spreker wil je soms even nadenken over het vervolg van je verhaal zonder onderbroken te worden.
Klank
De klank zelf is een logisch gevolg van het feit dat we uitademen als we praten.
Dat is de minst inspannende manier om alvast een geluid te maken als reactie op een vraag.
Je houdt je klankmotor als het ware nog even stationair draaiende.
Varia
Een restantje uit de babytijd.
Het staat niet een beetje , maar heel dom en stompzinnig.
We zeggen eh, omdat we eigenlijk maar een zeikend volkje zijn.
Het goede antwoord:
Door ‘eh’ te zeggen geef je aan dat je nog niet klaar bent met spreken. Dat noemen we keeping the floor, ofwel: het initiatief houden. Dat is meteen ook de reden waarom mensen niet gewoon stilvallen als ze nadenken over een woord. Ze laten weten dat er nog wat gaat komen. Maar waarom zeggen we niet ‘ieh’,’oeh’ of ‘ah’? Bij ‘eh’ houden we onze tong in het midden van de mond. En dat is de beste positie om een nieuwe klank te vormen.
Vijf mensen met het beste of origineelste antwoord krijgen, zoals beloofd, het nieuwe next question boek. De winnaars zijn:
Lydia Thonen
Lennart Kruijer
Johan van Schaik
Ed Nissink
Mirjam Visscher-Mobach
In een tocht langs drogisterijen kwam next.checkt veel meer interessante claims tegen van de cosmetica-industrie. Dinsdag ging het over shampoo van L’Oréal tegen haaruitval. Vandaag: stimuleert Nivea met ‘huideigen co-enzym 
Vandaag een jaar geleden werd het Amsterdamse Beursplein met koepeltentjes bezet. Het evenement was groots aangekondigd op Facebook. Niet alleen de gebruikelijke krakers en activisten hadden zich aangemeld, maar ook tientallen van mijn brave Facebookvrienden. 
Het was een harde klap voor mij en voor alle mensen die met mij nog steeds heimelijk hoopten dat er ergens, in een geheim laboratorium in een holle berg, wetenschappers met ernstige gezichten vloeistof in een erlenmeyer rond lieten walsen, uitslagen tegen het licht hielden en uiteindelijk, op een late avond, opgewonden en zwetend rond een couveuse zouden staan om daar toe te kijken hoe een klein Tyrannosaurus Rex-klauwtje door de eierschil heenbrak. Maar nee. Er kan een robotauto naar Mars, er kan een machinegeweer 3d geprint worden, maar gewoon even een Triceratops terughalen zodat wij er in een middelgrote zandbak omstebeurt rondjes op kunnen rijden, dat gaat dan weer niet.