Zodra ik in de hal sta te wachten op de onbekende man die me van het station komt oppikken, denk ik: oei, volgens mij zie ik eruit alsof ik hier sta te wachten om door een onbekende man van het station opgepikt te worden.

Hij ziet er niet uit als iemand die door een onbekende man opgepikt gaat worden

Ik zal worden opgehaald door een man die me naar een lezing gaat brengen, iemand van de organisatie, maar ik heb geen idee hoe deze persoon eruit ziet – in alle zakelijke mails over aankomsttijden en programmaonderdelen is het me ontschoten om ook nog even te vragen: „Voor ik het vergeet: baardje? Gouden voortanden? Kipling rugtas met klein paars aapje eraan?” Nu heb ik daar nogal spijt van: elke man die voorbijloopt, staar ik onwillekeurig aan. Met die blik. Die onderzoekende, voorzichtige, maar ook hoopvolle ‘ja? Ben jij het?’-blik, een blik die je alleen maar kent van honden die naast de ingang van een supermarkt zijn vastgebonden en elke verlatende bezoeker vol verwachting aankijken om te zien of het hun baasje betreft, en van mensen die duidelijk al iets te lang aan het wachten zijn op hun blind date.

lees verder›

Door Renske op 23 oktober 2012

‘Liever rechtop sterven dan op je knieën leven’, zo noemde Bram Moszkowicz zijn autobiografie. De titel is een citaat uit De Mens in Opstand van Albert Camus en een geliefde leuze onder verzetsmensen. Maar Moszkowicz heeft duidelijk geen flauw benul wat het betekent.

Hebzucht zit in het hart op de plek van de eenzaamheid

Sporttassen vol euro’s werden zijn kantoor binnengedragen, de Belastingdienst wist van niets. Witwassen, onethisch handelen, het zijn maar een paar van de beschuldigingen tegen de glamouradvocaat.

lees verder›

Door Marian Donner op 23 oktober 2012