next.checkt: ‘Er zijn 151.000 miljonairshuishoudens in Nederland’
De Volkskrant in een artikel op 3 november
Sinds de presentatie van het regeerakkoord zijn de inkomens en het vermogen van Nederlandse huishoudens veel besproken. „In 2011 waren er 151 duizend Nederlandse miljonairshuishoudens, twaalfduizend minder dan een jaar eerder”, schreef de Volkskrant op 3 november in het stuk ‘Terug van dertig jaar weggeweest: nivelleren’. Een paar dagen daarvoor werd ongeveer dezelfde bewering gedaan, maar met hele andere cijfers. ‘Een op de 100 is miljonair’, kopte de website van De Telegraaf op 30 oktober. „Ruim een op de honderd Nederlandse huishoudens is miljonair. In totaal telt Nederland 92.000 miljonairshuishoudens”, stond in het stuk. Een van onze lezers raakte op een verjaardagsfeestje verwikkeld in een felle discussie over het aantal miljonairs in Nederland. Zij vroeg zich af welk aantal nou klopt. „En hoe wordt het miljonair-zijn berekend?” lees verder›
Weer eens wat anders. Laatst vroeg een Indiase man of ik al een broer van een zakenbankier had geïnterviewd.
Er stond een intellectuele vrouw in de Vodafone-winkel. Ze wilde ‘gewóón een telefoon’! Ze had duidelijk smartphone-angst. „Sms’en en bellen, meer niet!”, hoorde ik haar zeggen tegen de Vodafone-jongen. 
‘Heeft u een bonuskaart? En spaart u nog koopkrachtplaatjes?” „Nee mevrouw, ik kom óm in die dingen. Dozen vol heb ik er. En de kinderen verspreiden ze door het hele huis. Onder de bank, tussen de radiatoren, in de vaatwasser… overal kom ik die ellendige koopkrachtplaatjes tegen. Zelfs als ik rustig in de auto zit, waaien ze voorbij. O-ve-ral! En wat koop ik ervoor? Niks. Dubbelmodaal, derde schijf, assurantiebelasting, blablatoeslagen, dingesaftrek… Nooit staat er op zo’n koopkrachtplaatje gewoon een kip of een paard. Steeds weer een zeenaaktslak. Of een kraagluiaard. Denk je dat het leuk is om dat thuis te moeten uitleggen aan een driejarige? Pappa, wat is dát voor dier? Dat is een harlekijngarnaal… Een wát? Een harlekijngarnaal, en wat zégt het harlekijngarnaaltje…? Nee, dat weet jij niet hè, dat weet niemand. Mevrouw, steek die koopkrachtplaatjes maar in uw regenbooglori.”
Japan is het land van de bizarre uitvindingen, uitvindingen die met bravoure tonen dat de mens altijd het laatste woord heeft, dat er altijd een oplossing is – ook al had je het probleem nog niet echt gezien. Zoals bijvoorbeeld bij de boterstick (een soort labello om je toast mee te besmeren) of bij de dweilschoentjes voor je kat (zodat hij makkelijker met stofnesten aan zijn voeten in de schone wasmand kan gaan liggen). Het is ook de plek waar steeds meer uitvindingen worden gedaan die een oplossing moeten zijn voor het probleem: dat verdomde menselijk lichaam van mij.