Ook jij weet waarschijnlijk niet waarom je computer vastloopt, hoe Words werkt, hoe het spelletje op je mobieltje is geprogrammeerd. Nou èn, denk je, ik kan er toch mee werken?

Spelletje gemaakt door kinderen in Scratch
Mediatheoreticus Douglas Rushkoff vindt dat wel een probleem, staat vandaag in nrc.next. Hij schreef recent het boek Program or be Programmed, ten commands for a digital age.
Iederéén moet leren programmeren, vindt hij. Te beginnen met kinderen, de screenagers. Zij zitten hun hele leven tussen de digitale apparaten. Maar tegelijkertijd zijn ze compleet computeranalfabeet. Dus stelt Rushkoff een prangende vraag: ‘beheers jij de code, of beheerst de code jou?’
Kies het eerste, dan krijg je toegang tot de control panel of civilization. Kies het laatste, dan zou het wel eens de laatste werkelijke keuze kunnen zijn die je maakt.
Software, zegt Rushkoff, is namelijk niet ‘neutraal’. Het verandert, bedoeld of onbedoeld, ons gedrag.
Zo duwen digitale media ons richting afgebakende keuzes, zegt hij. Profielsites dwingen je te kiezen tussen man of vrouw, homo of hetero, getrouwd of single. Behavioral targeting neigt naar hokjesdenken: X heeft geld, Y houdt van zingeving. Digitale media hellen over naar versimpeling: mensen in hokjes, hapklare feitjes onder de googleknop. En de apparaten eisen, met hun piepjes en ringtones, dat we altijd klaarstaan. Het kan niet anders, denkt Rushkoff, dan dat wij ook zo gaan denken en doen. Maar wie kan programmeren, loopt minder gevaar zelf ‘geprogrammeerd’ te worden.
Dat moet natuurlijk nog maar blijken.
lees verder›