Er wordt vanavond grof geschut ingezet om mensen te bewegen geld voor Haïti te geven  (Is het eigenlijk strafbaar om Wilders en Balkenende grof geschut te noemen? Zij zijn er vanavond namelijk ook bij.  Ik merk het wel).  

In het televisieprogramma dat vanavond op drie netten te zien is, zullen 136 mensen optreden die inmiddels zonder enige ironie Bekende Nederlanders genoemd worden. En de hele dag werken er 360 mee aan radio- en tvuitzendingen.

Ik maak me zorgen.

lees verder›

Het is niet alsof mensen niet wéten dat er iets aan de hand is in Haïti. En dat hulp hard nodig is. Waarom moeten er vanavond dan toch tientallen zogeheten Bekende Nederlanders over allerlei zenders en kanalen een beroep doen op ons mededogen: wekken de Haïtianen in hun deerniswekkende toestand zelf niet voldoende compassie op?

Wellicht, maar een feit is dat zulke nationale acties werken. Samen geven levert een goed gevoel op: de warme gloed van altruïsme.

Dat zegt hoogleraar filantropie Theo Schuyt van de Vrije Universiteit Amsterdam. Na jarenlang onderzoek. En Nederland is er goed in: sinds de Tweede Wereldoorlog hebben wij bijna 70 van dit soort acties gehad, met vaak tientallen miljoenen aan opbrengsten.

Sommige rampen lenen zich daar natuurlijk beter voor dan anderen. Cru gezegd moeten we ‘iets hebben’ met de slachtoffers: omdat we het land goed kennen van vakanties, vanwege historische banden, uit schuldgevoel – of allemaal. Onderzoek wees in ieder geval uit dat er een zeer sterke correlatie is tussen vakantiebestemmingen van Amerikanen en giften voor goede doelen in die landen.

Pamala Wiepking, die aan dezelfde universiteit filantropie doceert, heeft de acht mechanismen in kaart gebracht die leiden tot donaties. Sommigen heel voor de hand liggend, anderen minder. Lees hieronder welke:

lees verder›

Het is ook vragen om moeilijkheden: een ‘onbreekbare’ telefoon op de markt brengen. Zeg dat iets niet kapot kan, en je kan afwachten tot de eerste succesvolle sloper zich meldt. Maar waarschijnlijk verwachtte Sonim niet dat de telefoon die het bedrijf tijdens de Consumer Electronics Show in Las Vegas op de markt bracht, ter plekke kapot gemaakt zou worden. Door BBC-reporter Dan Simmons. Tijdens een gesprek met de topman van Sonim.

Volgens Sonim overleeft de telefoon een val van tien verdiepingen, en kan hij zonder schade twintig minuten lang zeven meter onder water gehouden worden – vermoedelijk niet om onder water te bellen, maar om de eigenaar genoeg tijd te geven ‘m op te vissen als hij zijn telefoon in het water heeft laten vallen.

Dus wat giechelig begon journalist Dan Simmons met het toestel tegen de rand te timmeren van het aquarium waar de telefoon net – rinkelend en al – uitkwam. lees verder›

Voortaan hebben de Eeyores – de mopperende ezel uit Winnie the Pooh – onder ons een weerwoord. De volgende keer dat je beticht wordt van negativiteit en chagrijn beroep je je op het algemeen belang en verwijs je naar recent onderzoek uit Australië: chagrijnige mensen denken helderder dan gelukkige mensen.

De groep van professor Forgas aan de universiteit van New South Wales publiceerde dat in Australian Science Magazine. Vrolijkheid bevordert weliswaar creativiteit, flexibiliteit en samenwerking, maar (mild) humeurige mensen letten beter op hun omgeving, en denken zorgvuldiger. Ze kunnen ook concreter en helderder dingen uitleggen. lees verder›

Minister Hirsch Ballin van Justitie moet van de Tweede Kamer tekst en uitleg geven over de rol van het Arnhemse gerechtshof over de ontsnapping van Saban B., de gewelddadige vrouwenhandelaar. Ook moet Hirsch Ballin zich verantwoorden over de rol van het OM en zijn eigen ministerie in deze zaak.

Gisteren stuurde hij alvast een brief naar de Kamer met de uitleg over de gang van zaken.Hier alvast de link naar het livedebat. Hieronder allemaal afwegingen voor de echt-geïnteresseerden.

Ligt het aan de regels? In de genuanceerde reactis op de volkswoede die ontstaan is over de verdwijning van Saban B. wordt de laatste dagen verwezen naar de regels. De rechters waren aan de wet gebonden, ze konden eigenlijk niet anders beslissen dan Saban verlof te geven, en de oplossing zou nu een aanscherping van de regels zijn.
lees verder›

Ik houd normaal niet zo van kritiek op ‘softe rechters’, maar man man man, wat een verschrikkelijke blunder om über-pooier Saban B. gezellig een weekje op verlof te laten gaan – en hem zo te helpen ontsnappen. Saban was tot 7,5 jaar cel veroordeeld in de grootste strafzaak over vrouwenhandel die Nederland ooit heeft gezien. Meer dan honderd prostituees had zijn bende in zijn greep, die als eigendom werden getatoeëerd en regelmatig met honkbalknuppels werden bewerkt of tot abortus gedwongen. Het OM vond 7,5 jaar te laag, dus was al in hoger beroep gegaan.

Ik probeer me voor te stellen dat ik bij de politie werk, of het OM, en maanden of zelfs langer hard heb gewerkt om deze zaak rond te krijgen. Doodsbange getuigen overhalen om te praten, eindeloze telefoongesprekken afluisteren, allerlei onderknuppels lastig vallen tot ze iets kwijt willen. lees verder›

Een van de vrolijkste nummers van de jaren tachtig van een van de vrolijkste bands uit die tijd, zou gepikt zijn. Van een scoutingliedje.  Vooral het fluitriedeltje uit A Land Down Under van de Australische band Men At Work, lijkt op het liedje Kookaburra Sits in the Old Gum Tree. Beweert althans Larrikin Music, die de rechten van dit nummer uit 1934 zegt te hebben gekocht van de schrijfster ervan, Marion Sinclair.

Voorlopig heeft Larrikin de eerste ronde gewonnen. Een Australische rechtbank heeft vastgesteld dat het bedrijf de rechten inderdaad heeft verkregen, wat Men At Work ontkende. Daarmee is de weg vrij de daadwerkelijke plagiaatzaak te beginnen.

De gelijkenis tussen de nummers is niet evident (zie video), maar Larrikin zou op het idee gekomen zijn toen in een Australische muziekquiz de gelijkenissen aan de orde kwamen.