Vandaag is het Kamerdebat (hier live te volgen) over de glossy Gerda, die morgen wordt ingestoken in Libelle en Margriet. Er is al veel over gezegd. Het blad zou te duur zijn én een propagandablaadje voor het CDA, nu Gerda Verburg demissionair minister is. Maar is dat wel zo? Wat staat er nu eigenlijk echt in?

Het blad is nog niet in de winkel te koop, maar wel al online in pdf te zien. En zo lezen we de editorial van Verburg, waarin ze probeert om landbouw glamour te geven.

‘Maar liefst 70% landbouwgrond en 13% natuur. Landschap waar je kunt fietsen, wandelen – of hardlopen, zoals ik doe – en waarin kinderen kunnen rondstruinen. Hoe glamoureus is dat?’

Dat valt wel mee, zo blijkt. Veel glamour valt er in Gerda niet te ontdekken. En waar persoonlijkheidsglossy’s als Maarten en Linda humor als stijlmiddel gebruiken, valt er in Gerda weinig te lachen. Alles is degelijk

De Nederlandse Marie Claire (4,85 euro) is jarig; deze maand bestaat het blad 20 jaar. Tijd dus voor een fuifnummer, met een fijne uitklapcover. Daarop staan de ’tien mooiste Nederlandse modellen van de afgelopen twintig jaar’, volgens het blad.  Altijd smullen.

Maar met zo’n claim ga je natuurlijk namen missen.  Geen Lara Stone, geen Ymre Stiekema, geen Bette Franke. Wel Doutzen Kroes en Frederique van de Wal. En toch ook wat jongere gezichten: Cato van Ee  (die eenzelfde soort carrière als Doutzen tegemoet lijkt te gaan) en Nimuë Smit (nog maar 17 jaar en al ingeschakeld voor merken als Prada en Chanel). Dun zijn ze in ieder geval allemaal nog steeds, ook de 51-jarige Linda Spierings, die er op de foto’s uitziet als 25.

Behalve de tien modellen bevat de jarige Marie Claire ook een overzicht van 20 jaar dieethypes, wat bekende schrijvers die in ongemakkelijke party-outfitjes zijn gehesen, en vrouwen tussen de 30 en 40 die met de bijbehorende dilemma’s kampen. Gelukkig zijn er ook verrassender items.

Lees verder

Sportbladen zijn een genre apart. En sommige sporten lenen zich kennelijk beter voor een tijdschrift dan andere. Geteld in het schap van een doorsnee bladenboer: 3 kitesurfbladen, 8 voetbalbladen (clubbladen meegerekend), 4 golfbladen. Eén volleybalblad.

Ter gelegenheid van de Olympische Spelen liggen er nu ook twee olympische glossy’s in de winkel: Goud (5,95 euro), uitgegeven door Ivo Niehe, en Vancouver (5,95 euro).  Allebei kwamen ze op het idee de naam op het titelblad in gouden letters af te drukken. Waarom er twee van die bladen zijn, is als lezer moeilijk te begrijpen.

Lees verder

De lente komt maar niet in zicht. Deze week dus tijdschriften om bij weg te dromen. Dat in de in eerste plaats is wat een goed reistijdschrift moet doen: je het gevoel geven dat Machu Picchu en de Himalaya binnen handbereik liggen. Je zou alleen nog maar hoeven boeken. Niet dat je dat gaat doen. Daarvoor koop je zo’n blad niet. Als het blad je maar het gevoel geeft dat weggaan zomaar kán.

Reiz& Magazine (6,35 euro) is het grootste reisblad van Nederland en wordt uitgegeven door de ANWB. Wie wegdroomt met Reiz&, blijft toch realistisch. In het nieuwste nummer staan bestemmingen als Málaga aan de Costa del Sol en het noorden van Noorwegen. En er is een reportage over terrils, een soort afvalbergen in Wallonië die een overblijfsel zijn van de mijnbouw. ‘Het zijn net piramiden, je moet het alleen even zien’. De fotografie bij het verhaal spiegelt de streek tussen Luik en Charleroi in elk geval niet rooskleuriger voor dan hij is: niets dan donkere wolken, bleke berkenstammen en robuuste Walen in een bruine kroeg.

De échte dromers kopen Liv’ (5,95 euro), zoals het tijdschrift Living sinds kort heet.

Lees verder

Geen Dodebomenrubriek over de undercoverjournalistiek in HP/De Tijd dit keer, want daarover berichten we vandaag al uitgebreid in de papieren krant. Wél over Quest, (4,75 euro) want dat blad won deze maand tijdens het Tijdschriftengala de Mercur voor het beste tijdschrift van het jaar 2009. De verkoopcijfers van Quest liegen er ook niet om: de betaalde oplage is 200.000. Uit het juryrapport:

Bij deze vorm van braintainment worden onderwerpen opgetild naar een hoger niveau en spraakmakend gebracht.De redactie investeert in onderzoeksjournalistiek. Zo verbleef een journalist wekenlang in een proefdiercentrum om het leven van één laboratoriummuis te beschrijven. Dagboek van een proefdier werd bekroond met een Tegel, een prestigieuze journalistieke onderscheiding.

Het januarinummer staat bomvol, want dat is de kracht van Quest: het blad, met een Elsevierachtige opmaak, is een aaneenschakeling van kleine stukjes. Lees verder

Je geheugen zit vreemd in elkaar. Theo Maassen heeft er goede sketch over. In zijn programma Ruwe Pit vertelt hij over René en Willy van de Kerkhof, twee Brabantse oud-voetballers. ’Dat is toch echt bizar!’ roept Maassen. ’Dat er hersencellen zijn die de hele de hele dag, puur en alleen voor de momenten dat dat nodig is, René en Willy van de Kerkhof zitten te onthouden. Als je veel zuipt, schijnen er veel hersencellen af te sterven, maar nooit die cellen die René en Willy onthouden!’ (Zie vanaf 51 minuten)
http://video.google.com/videoplay?docid=-849209628028608782
Dat heb ik nou ook. Puur en alleen voor de momenten dat dat nodig is, hebben mijn hersencellen de helden en heldinnen van de jaren nul opgeslagen. De gewone mensen, uit de realityprogramma’s. (Waarvan het ene nog slechter was dan het andere, maar toch keek ik, ik beken). Big Brother Bart natuurlijk, en Ruudje. En transseksuele Kelly. Maar ook: Seki van het SBS-programma De Bus (die licht agressieve Bosniër, wie weet het nog?). En kapster Antonette (zonder i, wáárom onthoud ik dat?), die verliefd werd op Jop, die daar dan weer een liedje over zong. ‘Jij bent de zon, jij bent de zee.’ Lees verder

Veel kunstbladen hebben we niet in Nederland. Je kunt natuurlijk buitenlandse bladen lezen, maar dan mis je toch veel van wat er in dit land op kunstgebied gebeurt. Of je filtert de arty onderwerpen uit Hollands Diep of een designblad als Items, maar veel schilder- en beeldende kunst tref je daarin niet aan. Daarom was het fijn dat Mister Motley (€ 5,–) er was, een klein tijdschriftje dat elk nummer draaide om een ander thema. Het werd zes jaar geleden opgericht en heeft zo’n 4.500 abonnees, maar is nog steeds afhankelijk van subsidie van het Fonds voor Cultuurparticipatie van 100.000 euro per jaar. Officieus is deze week aan de redactie van het blad al bekendgemaakt dat die subsidie stopt. En dus is het huidige nummer het laatste.

Lees verder

Een jaar lang was ik als puber abonnee van de Hitkrant. Dat was belangrijk, want de hele brugklas las het blad. We hingen de popsterrenposters op in het klaslokaal of thuis op de slaapkamer en haalden de singletjes uit de topveertig die er in stond. Ook probeerden we met fictieve brieven in de brievenrubriek terecht te komen. Groot respect van je klasgenoten als je met een slecht verzonnen verhaal (’Ik werd ontmaagd op een trampoline’) de ‘Brief van de Week’ geworden was.

Veel is er niet veranderd in het tienerblad, zo blijkt. Hitkrant (€ 2,10) draait nog altijd om interviews met tienersterren en -sterretjes.  Je kunt een scooter winnen als je raadt wie de drie als Zwarte Piet verklede BN’ers in het blad zijn. Harry Potter-acteur Daniel Radcliffe en popster Lady Gaga vullen de middenpagina’s met twee nietjes in hun buik. En de brievenrubriek bestaat nog. Lees verder

Al eerder schreef ik op dit blog over personalitybladen, en over de vraag of de naamsverbintenis iets toevoegt aan een blad. Nog steeds lijken tijdschriftenmakers daar in ieder geval van overtuigd, want er liggen inmiddels weer wat nieuwe persoonlijkheden in de winkel. Zo is daar het eenmalige tijdschrift Janine (€ 4,95),  dat draait om violiste en sinds kort ook danseres Janine Jansen.

Het blad presenteert zich als een ‘first and only exclusief magazine over stijl’. Het is toch vooral een blaadje vol leuke plaatjes van Janine, opgefrist met een aantal interviews. Kluun mag uitleggen dat hij heus niet samenvalt met hoofdkarakter Stijn uit Komt een Vrouw bij de Dokter (wat hij al zes jaar doet) en Ellen ten Damme doet sinds haar borstkanker nog steeds dingen waar je lef voor moet hebben. Weinig nieuws onder de zon. Minder geijkt is een stuk over viooldokter Serge Stam, een mooie lofzang op het ambacht van vioolbouwer.

Lees verder

“Er is maar één ding krachtiger dan een vrouw: twee vrouwen.” Een citaat, niet uit Opzij, maar uit de rubriek ‘VrouwenPower’ in Libelle (€ 2,75). Het blad bestaat dit jaar 75 jaar, en de tijd heeft er niet stil gestaan. Goed, zijn gouwe ouwen verloochent Libelle niet: de laatste pagina is nog altijd voor Jan Jans en de Kinderen (Catootje en Jeroentje zijn geen spat veranderd, en nog steeds in basisschoolleeftijd) en ergens halverwege het nummer tekent Marjolein Bastin nog steeds paddenstoelen en herfstblaadjes.

Maar er zijn ook veel modernere pagina’s, met serieuze onderwerpen of kritische vragen. Wat wel vertrouwd is:  uiteindelijk komt alles goed. Wie Libelle leest, wil een goed gevoel krijgen.

Lees verder