Een moeder is geen moeder meer, tegenwoordig. Een moeder heet een mama. Maar liefst drie Nederlandse bladen claimen het woord mama in hun naam. Alleen Lof (€ 5,50) wordt gemaakt voor moeders. Werkende moeders, om precies te zijn. En daarmee is de toon van dat blad meteen heel anders dan die van de mama-tijdschriften. Goed, er is een modereportage en een shoppingpagina vol bakfietsen en kindertshirts-met-geïntegreerd-ID-plaatje, maar de interviews met working moms voeren de boventoon.
Het toverwoord in Lof is balans. De working moms in het blad zijn daar te allen tijde naar op zoek. Ze willen ‘rust aan hun hoofd’, ondanks hun drukke banen, vele kinderen en bergen vrienden. Een beetje frustrerend aan het tijdschrift is dat alle rolmodellen die erin staan de balans wel vinden, maar daar wel flink wat geld voor nodig hebben. De hoofdofficier van dienst en commandant bij de brandweer krijgt ‘vooral ‘s ochtends veel rust’ dankzij haar au pair, de vrouwen die het roer omgooiden kochten maar meteen vijf gebouwen in een Frans gehucht. En de drie dagen kloosterstilte die als antistressmiddel worden aangeprezen zijn ook niet gratis.






De ‘zomerstop’ in medialand loopt wel zo’n beetje ten einde, maar Elsevier (€ 4,50) is nog niet on top of its game. Het omslagverhaal dat lezers in de kiosk moet verleiden om het blad te kopen, gaat over het einde van de gloeilamp. Waarom moet het peertje zo snel verdwijnen?, vraagt het blad meewarig. Interessanter en helemaal des Elseviers (dat zweert bij lijstjes met ‘besten van Nederland’, soms op basis van eigen onderzoek in databases, soms gebaseerd op enquêtes) is het onderzoek naar de beste medische specialisten per regio. Voor de top van de cardiologie moet je in het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein zijn, en wie een gynaecoloog nodig heeft, is het beste af in het Spaarne Ziekenhuis in Hoofddorp.



