“We zullen het nooit meer doen”, verklaarde Michael Hansen, CEO health sciences van medisch uitgever Elsevier afgelopen week. Deze uitgever heeft toegegeven van 2000 tot 2005 door verschillende farmaceutische bedrijven betaald te zijn om neptijdschriften uit te geven die als twee druppels water leken op bestaande wetenschappelijke bladen. Maar dan zonder een kritische beoordeling door ervaren wetenschappers (peer review). Het doel: marketing van medicijnen bij artsen.
Het Australasian Journal of General Practice
Australasian Journal of Neurology
Australasian Journal of Cardiology
Australasian Journal of Clinical Pharmacy
Australasian Journal of Cardiovascular Medicine en het Australasian Journal of Bone & Joint Medicine. Handig om drukke artsen onder hun neus te drukken, zodat ze vervolgens de aangeprezen medicijnen gaan voorschrijven.
Het bestaan van laatstgenoemd tijdschrift (zie pdf) kwam aan het licht omdat farmaceut Merck bij de rechtbank moest verschijnen om zich te verantwoorden voor de gang van zaken rondom het medicijn Vioxx, waarover in dit neptijdschrift veel moois gemeld werd. Het middel werd in 2004 van de markt gehaald wegens onverwachte bijwerkingen.
De affaire doet denken aan de roman Lijmen/Het Been van Willem Elsschot. Uit de bespreking van NRC-Boekenredacteur Pieter Steinz:
Boorman, directeur van het Algemeen Wereldtijdschrift voor Financiën, Handel, Nijverheid, Kunsten en Wetenschappen. Boorman brengt Laarmans de fijne kneepjes bij van het `lijmen’ (`de mensen bepraten en doen tekenen’) om nóg meer exemplaren te kunnen afzetten van het abonneeloze tijdschrift waarin positieve artikelen de ijdelheid van de beschreven neringdoenden c.q. afnemers strelen.
Ook dit verhaal eindigt met medische kwalen en spijt: lees verder›