Robert Buzink (1979) loopt tot en met april stage bij nrc.next. Hij studeert journalistiek aan de UvA, (live)blogt voor Sargasso, schrijft graag voor De Nieuwe Reporter en verdient geld met zijn webbureau broot.
Rookruimte in club Odeon
Zondag wordt in het Paleis van de Weemoed de Gouwe Peuk uitgereikt aan het café met de beste rookruimte in Amsterdam. Tijdens de uitreiking kun je een expositie bezichtigen met foto’s van veertien van de vijfentwintig genomineerde rookruimtes. In nrc.next van vandaag vind je op p. 16 & 17 een grote foto van de rookruimte in Odeon, hiernaast in het klein afgebeeld.
Reacteur @momo reageert op de post van nextblogger Viola Lindner. Viola blogt over het boek De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giordano. Volgens Viola kan het boek op de lijst van nooit gelezen boeken die iedereen heeft.
@momo vindt zo’n lijst maar niks. Hij stelt iets anders voor: „de slechtste citaten ooit, in een top 10 te zetten”. Citaten uit boeken waar je wel doorheen bent gekomen, al weet je niet meer hoe. Met zijn citaat uit het door hem met veel moeite uitgelezen De Da Vinci Code als eerste kandidaat:
“Toen Langdon naar de voorkant van zijn vrachtwagen liep, voelde hij zich verrassend alert. Dat hij voor de tweede keer vannacht in de loop van een pistool had gekeken, had hem nieuwe energie gegeven.”
Wat vind jij het slechtste citaat dat je ooit in een boek hebt gelezen?
Het Obama-enthousiasme liep een flinke deuk op deze week. “Medestanders klagen openlijk over zijn dubbelhartige omgang met Guantánamo Bay,” schreef Amerika correspondent Tom-Jan Meeus vrijdag op de voorpagina van NRC Handelsblad. Daarom hier een stevige dosis tegengif. Het jonge team van Obama is namelijk goed bezig (op internet).
Dezelfde middelen die een nieuwe standaard zetten op het gebied van nieuwe media bij verkiezingscampagnes (crowdsourcing, social networking en transparantie), zet Obama nu in om de politiek dichter bij het volk te brengen. Dat willen politici hier in Nederland natuurlijk al sinds Fortuyn, maar niemand is nog op het idee op grote schaal nieuwe media in te zetten. En als ze wel op het idee komen, zoals Rita Verdonk met haar ideeënwiki, mislukt het.
Het duurt niet lang meer en dan is de (goedkope) olie op. Daarom is kraker, actievoerder en groentekweker Joop (niet zijn echte naam) alvast begonnen met uitzoeken hoe een leven er uitziet zonder olie. Samen met bevriende krakers bezette hij op 11 juli 2008 een braakliggend terrein aan de Rustenburgerstraat in de Amsterdamse stadswijk De Pijp en doopte het SWOMP. Hoewel de plannen voor de nieuwe school die daar gebouwd zou moeten worden nog niet rond waren (de buurtbewoners protesteerden), had de gemeente de oude school alvast afgebroken. Volgens de krakers omdat de gemeente bang was dat het gebouw gekraakt zou worden. Nu woont Joop er al weer bijna een jaar.
Joop is al jarenlang actievoerder bij Groenfront. ,,Actievoeren doe je altijd tegen iets. Ik wilde ook laten zien hoe het wel moet. Nu leef ik zoals ik denk dat het goed is.” SWOMP is volgens Joop bovendien een noodzakelijk experiment. ,,Als straks de olie op is moeten we allemaal anders gaan leven. Hier experimenteren we met dingen. Hoe je bijvoorbeeld groente kan verbouwen in de stad. Of hoe je je eigen afval kan verwerken.”
Nederlandse Musea hebben videokunst ontdekt schreef Sandra Smallenburg vorige week in de NRC. Daarmee heeft het Nederlands Instituut voor Mediakunst, dat zich altijd heeft ingezet voor de verspreiding van videokunst en dat volgende maand zijn dertigste verjaardag viert, zichzelf overbodig gemaakt. Bij het instituut heeft die uitspraak interessante discussies uitgelokt vertelt communicatiemedewerker Marieke Istha aan de telefoon.
“Voor het instituut is de acceptatie van videokunst een achterhaalde discussie.” In de jaren negentig was mediakunst inderdaad videokunst, nu zijn ze inmiddels ook met heel andere dingen bezig. De naam van het instituut is tien jaar geleden niet voor niets veranderd van ‘Montevideo’ in ‘Instituut voor Mediakunst’. Ze houden zich nu bezig met open source, sociale netwerken en interactieve objecten die op databases zijn aangesloten.
Voordat het te abstract wordt, gauw wat voorbeelden:
Kunst hoeft niet ingewikkeld te zijn om toch een krachtige boodschap over te brengen.
Afgelopen maandag kwam De Nieuwe Reporter met een uitgebreide analyse van de nieuwe e-reader van Amazon, de Kindle 2. Met een e-reader kun je de krant lezen zonder hem uit te printen of op papier in de bus te ontvangen. De Kindle 2 doet volgens De Nieuwe Reporter wat ouderwets aan. “Monochroom scherm, geen touch screen, geen sociale media-component, weinig interactieve mogelijkheden of opties om de content te personaliseren”.
Aaf zegt het vandaag in haar column. De gekken eigenen zich Google Earth toe. Een Belg ziet de beeltenissen van bijbelfiguren in rotsformaties en een Britse ziet ufo’s boven haar straat vliegen. Dus toen Floor de Lange uit Hilversum mailde dat ze een “vreemd object” was tegengekomen in haar woonplaats dacht de nextredactie met weer zo’n gek te maken te hebben (sorry Floor).
Gelukkig heeft de redactie toch even op Google Maps gekeken. En daar was tussen de Graaf Florislaan en de Dalweg inderdaad een wel heel vreemd object te zien. Zo vreemd dat de verontschuldiging van Floor dat “het een minder existentiële vraag is dan die doorgaans gesteld” weleens te bescheiden zou kunnen zijn.
De media zaten er bovenop vandaag. Yvonne van Hertum kan volgens de rechter in Rotterdam niet verantwoordelijk worden gehouden voor de website waarop veroordeelde pedofielen met naam en toenaam worden genoemd, dutchpredators.org. De rechter oordeelde dat Van Hertum op de inhoud van de website stopkindersex.com wel invloed heeft, dus moet Van Hertum er voor zorgen dat de link op die site naar dutchpredators.org verdwijnt. Maar Van Hertum kan dat naar eigen zeggen helemaal niet. “Ik heb geen inloggegevens, de site is van een Amerikaan,” zegt ze nog voor de rechter klaar is met zijn vonnis.
Maar maakt het eigenlijk wel iets uit dat de site van een Amerikaan is? En hoe komt het dat niemand precies weet wie de eigenaar is?
Mensen die een bekende website namaken, vissen gewoonlijk naar bank- of creditkaartgegevens van nietsvermoedende bezoekers. Dat wordt phishing genoemd, een combinatie van fishing (vissen) en phreaking (telefoonlijnen hacken).
Correctie: de auteur van deze bijdrage, Robert Buzink, noemt Obama een ‘socialist’ (tussen aanhalingstekens) en schrijft over zijn “voor Europese begrippen, socialistische achtergrond”. Correspondent Tom-Jan Meeus benadrukt vanuit Washington dat hij Obama geen socialist heeft genoemd. Hij zou eerder het woord progressief gebruiken. In Europa is het normaal een politicus socialist te noemen. In de Verenigde Staten ligt dat nogal gevoelig. Dat blijkt ook uit deze reactie op onderstaande bijdrage. Politieke tegenstanders proberen het Amerikaanse volk er van te overtuigen dat Obama een socialist is omdat ze weten dat dat zijn politieke dood zou betekenen.
Obama wil een einde maken aan het conservatisme in Amerika. Dat zei NRC-correspondent in Amerika Tom-Jan Meeus gisterenavond in De Balie tijdens de presentatie van zijn boek Obama Obama. De nieuwe president brengt als eerste iets van marxisme in de Amerikaanse politiek. Volgens Meeus kun je Obama’s, voor Amerikaanse begrippen, socialistische achtergrond afleiden uit vier mensen die belangrijk voor hem zijn.
Tom-Jan Meeus. Foto: Niels Beune
De eerste is Hank de Zutter, redacteur van de Chicago Reader. Dat is zo’n beetje De Groene Amsterdammer van Chicago, voor Amerikaanse begrippen dus extreem links. De carrière van Obama werd door De Zutter in dat blad gelanceerd.
lees verder›
