“Als ik 10 euro geef aan Giro 555, welk percentage daarvan komt uiteindelijk in de vorm van voedsel bij een hongerlijdende Afrikaan terecht?” vraagt Sander Schouten uit Vleuten vandaag in de papieren nrc.next. “En”, voegt hij aan zijn Next Question toe, “laat je niet beïnvloeden door de propaganda ;-)”

Foto Roberto Schmidt / AFP

Een concrete vraag, maar niet simpel te beantwoorden. Want van de 10 miljoen euro die de Samenwerkende Hulporganisaties (SHO) tot nu toe hebben opgehaald voor hulp aan de slachtoffers van de droogte in de Hoorn van Afrika, is nog maar 6 miljoen uitgegeven.

Complicerende factor is dat de SHO bestaat uit tien organisaties (onder andere Cordaid Mensen in Nood, ICCO & Kerk in Actie, Oxfam Novib, het Rode Kruis). Zij hanteren een verdeelsleutel: de grote organisaties krijgen meer geld. En ze besteden hun deel allemaal op eigen wijze. De ene organisatie concentreert zich op vluchtelingenkamp Dadaab in Noord-Kenia, de andere biedt structurele hulp, zoals irrigatieprojecten.

De organisaties gaan nu eerst bekijken waar de meeste behoefte aan is. Dat verschilt per gebied. Op sommige plaatsen is te weinig voedsel, elders juist een gebrek aan drinkwater of sanitaire voorzieningen. Dus welk percentage van die 10 euro wordt omgezet in hulp, is niet te zeggen. Maar de vraag is natuurlijk: wordt mijn geld wel goed besteed? Of gaat het grootste deel naar hulporganisaties zelf? lees verder›

Door Toon Beemsterboer

26

reacties

op 28 juli 2011

“Jezus Christus, verwachten ze dat je gecastreerd wordt door deze klotebaan?” brult de Amerikaanse president Barack Obama wanneer een fotograaf heeft vastgelegd hoe hij in het openbaar de weelderige vormen van een jonge vrouw bewondert. Niet bepaald taalgebruik dat we van hem gewend zijn.

Maar O: A Presidential Novel is dan ook geen journalistiek portret van de 44ste president van de Verenigde Staten. Het is een roman, fictie dus, maar wel fictie die sterke overeenkomsten vertoont met de werkelijkheid. “Truth only fiction can tell”, volgens uitgeverij Simon & Schuster, die het boek aanstaande dinsdag publiceert.

De hoofdpersoon is duidelijk Barack Obama, al wordt hij in het boek consequent aangeduid met ’O’. Ook andere personen zijn makkelijk te herkennen, zoals Bianca Stefani, in werkelijkheid Arianna Huffington de oprichtster van de nieuwssite Huffington Post, die maar één doel in haar leven heeft: “Haar eigen bekendheid.”

Het boek moet dus geschreven zijn door iemand die het Witte Huis en het politieke establishment van Washington van binnenuit kent. Maar wie? De uitgeverij wil de identiteit van de auteur niet prijsgeven, maar zegt dat het iemand is “die in de kamer met Obama is geweest en deze wereld zeer goed kent”.  Simon & Schuster heeft zelf een (nep)videoboodschap van Obama op zijn website gezet in reactie op het boek:

De media zijn massaal aan het gissen en graven geslagen en dit leidt tot de wildste suggesties. lees verder›

Door Toon Beemsterboer

2

reacties

op 20 januari 2011

Vandaag in nrc.nul een reconstructie van de slag in het Teutoburgerwoud. Het is een van de grote veldslagen uit de klassieke oudheid. Drie Romeinse legioenen, onder leiding van de senator Publius Quintilius Varus, werden volkomen in de pan gehakt door een coalitie van Germaanse stammen.

Romantische voorstelling van de slag door Friedrich Tüshaus (1832 - 1885)

De slag speelde in het jaar 9 na Christus. Varus was twee jaar eerder door zijn vriend, keizer Augustus, aangesteld om van Germania een normale Romeinse provincie te maken. De Romeinen hadden toen al grote delen van het gebied veroverd en verdragen gesloten met verschillende Germaanse stammen. Het was Varus’ taak om de stammen onder Romeins bestuur te brengen en om ze belasting te laten betalen.  De Germanen wilden hun politieke autonomie echter niet zomaar opgeven. De Germaanse edelman Arminius, die officier in het Romeinse leger was geweest, had met eigen ogen gezien hoe de Romeinen andere volkeren hadden onderworpen. lees verder›

Door Toon Beemsterboer

2

reacties

op 24 december 2010

Het is een spannende dag voor de Amerikaanse president Obama. Vandaag zijn er verkiezingen. Zullen de Democraten hun meerderheid in de Senaat behouden? Peilingen geven aan dat de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden ruimschoots een meerderheid zullen behalen. En dan worden er nog een aantal gouverneurs gekozen en referenda gehouden, zoals over de vraag of Californië marihuana legaliseert.

In een poging het tij te keren, was Obama vorige week  te gast bij The Daily Show, het satirische programma van Jon Stewart dat erg populair is onder progressieve kiezers. De presentator bleek niet erg onder de indruk van wat de Democraten na vier jaar dominantie van de Senaat en het Huis van Afgevaardigden hebben bereikt:

Maar dit was voorspel, vannacht moet het gebeuren. Het tijdsverschil maakt het voor geïnteresseerde Nederlanders niet makkelijk. Voor politieke junkies, mensen die aan slapeloosheid lijden, Tea Party-aanhangers en Obama-fans met een masochistische instelling die niets willen missen, hier enkele tips: lees verder›

Door Toon Beemsterboer op 2 november 2010

De bruine coalitie is definitief van de baan, zo maakte VVD-fractievoorzitter Mark Rutte vanmiddag bekend. Hoe zou hij zich nu voelen? Onze peroxideblonde vriend. Zijn enige kans op regeringsdeelname – als je gedoogsteun zo kan noemen – is verkeken. En daarmee zijn kans om de ‘islamisering’ van Nederland te keren.

Archieffoto Wilders door Alex MacNaughton

Reden: de PVV had geen vertrouwen meer in de stabiliteit van het CDA. Laat het rustig tot je doordringen. De meest stabiele machtspartij van het Binnenhof, die de vuile was altijd binnenskamers wist te houden, wordt niet stabiel genoeg geacht door de straatvechters van Geert Wilders. Volg het nieuws hier.

lees verder›

Door Toon Beemsterboer

123

reacties

op 3 september 2010

Junot Diaz Illustratie: Anthony Ellison

Je moet er wel lef voor hebben: als schrijver een lijst publiceren waarin je de vloer aanveegt met je meest overgewaardeerde collega’s. Dat zal je niet bepaald in dank afgenomen worden in het literaire ons-kent-ons-wereldje.

Toch deinst de Amerikaanse schrijver Anis Shivani hier niet voor terug. Op de nieuwssite Huffington Post neemt hij vijftien Amerikaanse auteurs op vileine wijze de maat. En het zijn niet de minste.

Over Jonathan Safran Foer (Alles Is Verlicht, Extreem Luid en Ongelooflijk Dichtbij) schrijft hij bijvoorbeeld: “Altijd snel om op de trend van het moment in te springen”. En over Junot Diaz, die met de roman Het Korte Maar Wonderlijke Leven van Oscar Wao de Pulitzer Prize voor Fictie won, schrijft hij: “Zijn opgewonden stem beschrijft alles met dezelfde valse energie, het oorverdovende volume van de getto, alsof er geen verschil is tussen moord en kotsen”.

Of deze, over Michael Cunningham, die vooral bekend is van zijn roman The Hours die werd verfilmd met Nicole Kidman: “Nog een gimmick man, nog een verkoper van goedkope trucjes. Bewijst dat je tegenwoordig een succesvolle fictieschrijver kunt zijn door slechts een montage van oppervlakkige allegaartjes te maken”.

Shivani haalt in zijn artikel niet alleen uit naar collega’s, maar ook naar het literaire establishment, dat in zijn ogen slechts middelmatigheid in de hand werkt.

lees verder›

Door Toon Beemsterboer

103

reacties

op 13 augustus 2010

Moeten popsterren zich bemoeien met politiek? Die vraag dringt zich op nadat de rapper Wyclef Jean vorige week bekendmaakte dat hij zich kandidaat stelt voor het presidentschap van Haïti. Hij is dan wel geboren in Croix-des-Bouquets, een artistieke randgemeente van de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince, maar hij woonde vanaf zijn negende in de Verenigde Staten en spreekt nauwelijks Frans en Creools met een Amerikaans accent.

Hij zong het al in 2006:

Het nieuws heeft de Amerikaanse blogger Stephanie Carvin wel aan het denken gezet: “Ik ging denken – welke andere muzikale supersterren zouden als politiek leiders kunnen helpen om de wereld te verbeteren? Op welke manier zou Lady Gaga kunnen helpen met nation-building projecten? Zou Paul McCartney de Wereldbank op wat voor manier dan ook kunnen adviseren (anders dan dat hij zelf in staat is een klein Derde Wereldland voor een jaar kan financieren)?”

Ze komt met een aantal intrigerende suggesties.

lees verder›

Door Toon Beemsterboer

6

reacties

op 12 augustus 2010

Foto uit de quiz: president Reagan in een ontmoeting met de Mujahideen

Enkele jaren geleden publiceerde de Canadese krant Montreal Gazette een artikel over de geschiedenis van Israël van professor Jeffrey Rudolph, waarin slechts één verandering werd aangebracht: de term ‘Joodse terroristen’ werd veranderd in ‘Joodse strijders’. Maar de term ‘Arabische terroristen’ lieten de redacteuren gewoon staan.

Om zulke gebrekkige en vooringenomen journalistiek tegen te gaan, heeft Rudolph een aantal quizzen gemaakt. Het begon met de ‘Can You Pass The Israel-Palestine Quiz’. Daarna volgenden quizzen over Iran en Hamas en een paar dagen geleden publiceerde hij de vierde, waarin misvattingen over terrorisme centraal staan. Wist je bijvoorbeeld dat slechts 7 procent van de bevolking in moslimlanden de aanslagen van 11 september 2001 gerechtvaardigd vindt?

Nu geef ik wel een antwoord weg. De hele quiz kun je hieronder vinden:

lees verder›

Door Toon Beemsterboer

6

reacties

op 12 augustus 2010

Sinds George W. Bush weten we dat er iets goed mis is als een moslim met schoenen begint te gooien.  Afgelopen zondag was het weer raak. Een oude man gooide zijn schoenen naar de Pakistaanse president Asif Ali Zardari, die een toespraak hield in de Britse stad Birmingham. De president moest zijn speech halverwege afbreken.

Het incident laat zien hoe groot de woede onder Pakistanen in binnen- en buitenland is dat Zardari zijn tiendaagse  bezoek aan Europa gewoon voortzette, terwijl 14 miljoen mensen in Pakistan zijn getroffen door de ernstigste overstroming in tachtig jaar. Inmiddels zijn 1.600 mensen overleden. Hieronder beelden van een dorp dat langzaam verdrinkt:

Gisteren keerde Zardari terug naar Pakistan.

lees verder›

Door Toon Beemsterboer

2

reacties

op 11 augustus 2010

Goed nieuws: de Galapagos-eilanden, de inspiratiebron voor Charles Darwin en befaamd om de leguanen en andere bijzondere diersoorten, zijn niet langer bedreigd. Tenminste, dat heeft de commissie voor Werelderfgoed van de UNESCO bepaald tijdens een vergadering in het Braziliaanse Brasilia.

Menig backpacker in Latijns-Amerika zal getwijfeld hebben: Gun ik mezelf een bezoek aan de eilanden en leef ik met de wetenschap dat ik bijdraag aan de aftakeling van Darwins inspiratie? Of zie ik ervan af en bespaar ik mezelf een slecht geweten, maar mis ook ook die unieke ervaring? De beelden van bijvoorbeeld BBC bieden uitkomst, maar smaken ook naar meer. Je moet er wel wat over over hebben, goedkoop is een reisje naar de eilandengroep niet.

Zal jij de Galapagoseilanden zonder gewetensnood bezoeken, nu de UNESCO de archipel van de lijst met bedreigd Werelderfgoed heeft gehaald?

Door Toon Beemsterboer

4

reacties

op 30 juli 2010