Vandaag staat er in nrc.next een artikel van mij
over taalfouten. In de krant is het originele stuk afgedrukt en de geredigeerde versie. Het artikel is  veel heen en weer gemaild, mede door dat ik zelf veel spelling- grammatica- en structuurfouten maak.

Tekenend voor mijn generatie, noemen veel docenten op de universiteit het, als ze het weer eens door de vingers zien en toch een voldoende geven voor de moeite. De redacteuren van nrc.next, of tenminste het oudere deel daar van, lijkt daar geen last van de hebben.

Hoe komt dat? Omdat sommigen nog hebben gestampt, meer hebben gelezen en dagelijks met taal bezig zijn. Voor de uitleg daarvan, moet je even de krant kopen. Maar hoe denken jullie dat dit kan worden opgelost? Had men mij met de stok op de vingers moeten slaan als ik het fout deed? Moeten we gewoon meer uren Nederlands krijgen op de middelbareschool? En is taal eigenlijk wel zo belangrijk? Iedereen begrijpt toch wat ik hier zeg?

Door Tjeerd Posthuma

51

reacties

op 26 april 2010

,,Als je mij drie jaar geleden had verteld dat ik met plezier teammanager zou worden bij IKEA, had ik je uitgelachen”, zegt Tom van der Hout, binnenkort teammanager bij IKEA. Hij is 23, deed eerst gymnasium, maar moest VWO gaan doen omdat hij anders te veel uren zou maken met zijn vakken, daarna ging hij voor geneeskunde, haakte daar af, studeerde industrieel ontwerp, deed tijdens zijn studie een onderzoek voor beddenfabrikant Auping en verkoopt nu keukens bij IKEA.

,,Heel lang wist ik gewoon niet goed wat ik wilde”, verklaart Van der Hout zijn carrièrepad. ,,Dat is ook logisch, want als je een studiekeuze moet maken, kun je nog niet weten wat je wilt. Je hebt nog geen werkervaring, dus je weet nog niet wat je in een baan zoekt. Je hebt nog geen levenservaring, dus je weet ook nog niet waar je goed in bent.”

Deze net afgestudeerde Libanese officieren worden waarschijnlijk gewoon soldaat. Foto Reuters / Dalati Nohra

Herken jij dit? Ben je professor in de natuurkunde, en werk je nu als kelner in een restaurant? Studeerde je rechten, en geef je opeens full-time bijles Frans? lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

12

reacties

op 14 september 2009

*

Door Tjeerd Posthuma

16

reacties

op 18 juni 2009

Bijna iedereen die ik ken, kijkt zijn examens na. Nakijken is best makkelijk. Per goed antwoord, of deelantwoord, een punt. Zit iets er niet in, dan geen punt. Na een tijdje kom je uit op een aantal punten, bijvoorbeeld 34 van de 102. Dan ga je naar een site waar ze een reken-appje hebben voor je examencijfer en dan lees je dat jouw cijfer waarschijnlijk tussen de 3,3 en de 5,3 ligt.

Ja, daar zitten twee punten verschil tussen, want De Norm kan variëren van 0,0 tot 2,0. De Norm wordt gevreesd. De Norm wacht je op in een donker steegje. Afhankelijk van het aantal klachten dat het LAKS inzamelt, en wat een aantal docenten mompelt, wordt De Norm vastgesteld en op 18 juni bekend gemaakt. Is een examen heel moeilijk, dan is de norm hoger, was een examen ‘koekie’ dan is de norm lager. lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

 

reageer

op 3 juni 2009

Frans. Je kunt er een lang verhaal en een kort verhaal van maken. Uiteindelijk blijft het een tekst Frans. Eentje waarvoor ik minimaal een 4,9 moet halen. Daarmee is Frans het spannendste vak.

In de derde, toen ik het leven nog wilde romantiseren, verkoos ik Frans boven Duits. Ik besloot het vak waarvoor ik uiteindelijk een 9 stond, te laten vallen en het vak waarvoor ik een 6,5 had, verder te ontwikkelen. In termen van modern management, efficiencyoverwegingen en optimalisatieslagen was dat een behoorlijk domme keuze. Maar ik vond toen dat Frans een mooiere, meer romantische taal was. lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

8

reacties

op 2 juni 2009

Vandaag moest ik plassen tijdens het examen. Voor de eerste keer. Het was meteen extra ingewikkeld, omdat het tijdens muziek was. Daar zitten een paar langere pauzes in, van bijvoorbeeld tien minuten. Daarin moet je naar de wc, anders mis je de helft.

Plassen in een pauze betekent plassen met tijdsdruk. Dan slaat alles bij mij dicht. Dat is bijna net zo erg als mensen die met je praten op de wc. Vrouwen kunnen dat, ik kan dat niet.
Als je wilt plassen, moet je je hand op steken. Zodat iedereen kan zien: die gaat plassen, die heeft te veel gedronken, dat is een amateur, slecht hoor, kan niet eens eventjes een beetje plas ophouden. Dan wordt er geruststellend naar je geknikt, een laat-maar-lekker-lopen-knikje. lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

5

reacties

op 29 mei 2009

Iedereen heeft wel iets wat hem of haar de examens ‘door helpt’. Iets waarvan we ons afhankelijk maken, waarvan we hopen dat het niet weggaat/opraakt/verdwijnt, en waarvan we dan achteraf zeggen: zonder dat zat ik hier nu niet.
Voor mij zijn dat raketjes en Fokke en Sukke.

Ik weet niet waar mijn raketjesfetisj opeens vandaan komt. Ik vond raketjes altijd al lekker. Het eerste raketje van dit jaar heb ik ook pas in april gehad. Misschien voelde ik toen al dat ik een fetisj nodig zou hebben, onderbewust in mijn Es, of Unter-ich. lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

3

reacties

op 28 mei 2009

We bellen de (nog) niet-geslaagden vanaf 15.15 uur. Met andere woorden: ze bellen alléén de niet-geslaagden. Word je niet gebeld, dan ben je dus geslaagd.
Ja ja, bellen, we zijn onze tijd ver vooruit.

Dat bellen leent zich natuurlijk voor veel flauwe spelletjes, die gepaard gaan met veel hartaanvallen. Een vriendin van mij is vorig jaar drie keer gebeld door haar kleinere broertje. Dikke lol. lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

10

reacties

op 27 mei 2009

Ik ben met Hemelvaart weg geweest. Gekampeerd, écht gekampeerd. Met een kampvuur en zo. Heeft dit te maken met de examens? Ja! Hoezo? Ik heb mezelf weer eens teleurgesteld wat betreft mijn leerdiscipline, mijn interesse in school en de zorg voor mijn spullen.

Met mijn vriendengroepje ging ik met drie tenten ergens de polder in. We vormen met zijn zessen een mislukte band. We zijn berucht in vrij kleine kring. Sinds kort ook in de polder, het bier is daar nu voorlopig op.

Ik dacht: dat lukt mij wel. Af en toe een proefexamen wiskunde maken, gewoon om alles in het achterhoofd te houden. Dat ik het kan toepassen zodra het nodig is. Gisteren was het nodig, want gisteren was het examen wiskunde A1. lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

1

reactie

op 26 mei 2009

Als ik slaag, moet de vlag uit, met de tas eraan. Ja, dat moet. Niet van mij. Van mijn mama. Dat zijn rituelen, daar mag je niet mee breken.

Ik heb mij echt geprobeerd te verzetten tegen de vlag en de tas. Ik heb geprobeerd mijn moeder er rationeel van te overtuigen dat het niet nodig was. Dat een rite iets is wat tussen je oren zit. Dus als wij gewoon met z’n allen doen alsof de vlag buiten hangt, heeft dat dezelfde werking. lees verder›

Door Tjeerd Posthuma

2

reacties

op 25 mei 2009