Tjeerd Posthuma (17) is theatermaker, schrijver, columnist, fantast, enthousiasteling, scholier en doet dit jaar eindexamen.
Bij de NOS zag ik een reportage over de eindexamens. Leerlingen zaten daar in de aula, docent op het podium, allemaal heel gezellig. Iemand zei ietwat zenuwachtig dat het best spannend was, ,,want voor Nederlands kun je je niet voorbereiden.”
Vervolgens zagen we een shot van de zwoegende leerlingen. Een jongen had een teddybeer op zijn tafel gezet, waarschijnlijk als mascotte. lees verder›
Er komt een moment dat je klaar bent met een examen. En er is altijd iemand die de eerste is. Alleen, het probleem is: niemand wil die eerste zijn. Waarom niet? ,,Ja, de eersten zullen de laatsten zijn! En bij examens geldt dat zeker, jongelui, want meestal hebben die eersten het laagste cijfer.”
Dus wat gebeurt er als je als eerste klaar bent? Wat doen je dan? Je snuift een keer goed met je neus. Legt je pen even neer. Even naar de klok kijken. Even een snelle blik om je heen werpen om te concluderen dat iedereen nog over zijn toets heen zit gebogen. Een surveillant kijkt ietwat verbaasd jouw kant op, dus doe je net alsof je – na even te hebben nagedacht – het antwoord weet (dit mag met een subtiele mep op je voorhoofd). lees verder›
Jaha, het feest is begonnen! Een kleine spanning hing er toch wel in de speciaal voor de examens opgepimpte gymzalen. Ik was ook wel een beetje gespannen.
De examensecretaris nam soepeltjes een microfoon en kon zijn vreugde nauwelijks onderdrukken terwijl hij zei: ,,Welkom, jongens en meisjes, op het eindexamen 2009”. Zijn stem sloeg over bij de 9, van 2009.
Persoonlijk had ik gehoopt op een soort filmtraileraankondiging, of een begeisterende speech, zoals Obama kan geven. Dat paste bij het sfeertje van het tapijtje, de tafeltjes, de stoelen en de Donald Duck-klok: lees verder›
Ik ben niet zo van de schoolfeesten. Ook niet zo van de eindexamengala’s. Maar soms moet het. Ik vind het wel ontroerend hoor: meisjes die zich zo dik opmaken dat de gemiddelde theatergrimeuse jaloers zou zijn op het eindresultaat, jongens in net te grote jasjes die denken dat een stropdas bij een gala hoort en met het scheerschuim nog achter de oren en een geïrriteerde huid van de aftershave half kwijlend naar de decolletés van de hiervoor genoemde meisjes kijken. lees verder›
Wie examens leert, moet zijn vocabulaire duidelijk aanpassen. Dat bleek al bij het ‘cahier’ en nu weer bij de inhoud van het ‘cahier’.
Mijn afwijking is dat ik iets te gemakkelijk ‘Nederland’ zeg. In een geschiedeniscahier over de jaren 1300-1800 is dat op z’n zachtst gezegd not done. Waarom niet? Nederland bestond toen nog niet. Wordt dat afgestraft bij het centraal examen? Door mijn docent vast en de tweede corrector kan hem geen ongelijk geven.
Ik schrijf nu drie keer per dag: ‘Holland, Vlaanderen, Brabant en de andere lagelanden’ op. lees verder›
“In mijn tijd zaten we al weken voor het examen te zwoegen.”
In deze tijd worden we opgebeld door Derk Walters van de NRC, met de vraag of we mee willen werken aan een weblog over de examens. Uiteraard hebben we in mijn tijd zeeën van tijd en moeten we die efficiënt benutten.
Naast dit weblog heb ik ook mijn LinkedIn-profiel eens geüpdatet, ben ik weer gaan zwemmen, cranberry cheesecake gaan bakken (het lekkerst zonder de cranberry’s) en ik ben samen met nog iemand een hekje begonnen op Twitter. Dus alles wat je twittert over de examens: #Examen09.
Maak mij niet wijs dat jij je tijd beter besteedt dan ik. lees verder›
