Viola Lindner

Berichten door Viola Lindner

Viola Lindner (1974) maakt de UITpagina's en schrijft voornamelijk over kunst en boeken. Ze studeerde grafische vormgeving aan de kunstacademie in 's-Hertogenbosch, gevolgd door kunst- en cultuurwetenschappen aan de Rotterdamse Erasmusuniversiteit. Werkt intussen 10 jaar bij NRC Handelsblad, eerst 7 jaar als vormgever, sinds 2006 als schrijvend redacteur en illustrator.

Beeld: webshopboekhandel.nl

Beeld: webshopboekhandel.nl

Gedurende de vakantie selecteren NRC-recensenten fijne laaggeprijsde boeken voor op het strand. De keuze van Arjen Fortuin:

  • Herman Brusselmans: De man die werk vond
    Prometheus, € 8,95
    Hoofdpersoon van De man die werk vond is Louis Tinner, de beheerder van een ‘recreatiebibliotheek’ op een Brussels ministerie. Rokend en drinkend misdraagt hij zich: hij scheurt bladzijden uit boeken, beledigt klanten, weigert de telefoon op te nemen, slaat mensen tot bloedens toe met het verzameld werk van Paul van Ostaijen en dagdroomt over het haar onder de oksels van het kopieermeisje en over het lelijke koffiemeisje. lees verder

Vorige week plaatsten we de eerste foto voor de nieuwe verhalende rubriek klik@nrc.nl.  Op maandag begint een nieuw vervolgverhaal met een nieuwe foto, waarna lezers hun fantasie erop los laten en dagelijks het vervolg kunnen bepalen met hun inzending. De leukste plaatsen we in de krant en op het blog.

Het nieuwe verhaal begint maandag met deze foto:

klik@nrc.nl

klik@nrc.nl. Foto Dirk-Jan Visser

En met deze tekst:

Sinds enkele dagen kunnen bezoekers van parken en openbaar groen
op steeds meer plaatsen in Nederland  plotseling geconfronteerd worden met deze aanblik: gedragen kleding slordig in de struiken geworpen. Zoals hier in Den Haag. Is  hier sprake van een kunstproject, of misschien een afgedankte collectie? Van de eigenaren van deze garderobe  ontbreekt ieder spoor. De politie Haaglanden heeft de kleding verwijderd en vraagt de (naakte?) eigenaren om zich te melden. 

Hoe gaat het verhaal dinsdag verder? Zoek of maak een vervolgfoto en stuur deze met een pakkende tekst naar klik@nrc.nl.

Foto: nshogesnelheid.nl

Foto: nshogesnelheid.nl

Gisteren in NRC Handelsblad was in het artikel Plassen op het treinbalkon is ‘idioot’ te lezen dat de Oranjesupporter die eerst op het balkon plaste en vervolgens met zijn vriend een conducteur mishandelde – die ze niet herkenden als conducteur, want de man was in burger – alleen is veroordeeld voor het mishandelen en niet voor wildplassen.

Ok. Maar dan nu het betoog van de verdediger Frank van Seventer. Hij beweert dat zijn cliënt al was veroordeeld door de Volkskrant, Het Parool en NRC Handelsblad die berichtten dat de NS, naar aanleiding van het incident, had laten weten de schade van geweldpleging op de daders te verhalen. Van Seventer betoogde ook dat zijn cliënt hard gestraft was, doordat hij op staande voet ontslagen werd en in zijn woonplaats Delfzijl met de nek wordt aangekeken.’

Pardon? lees verder

Rondleiding langs mislukte kunst, stond in  het persbericht van het Centrum Beeldende Kunst (CBK) Rotterdam. Expres lekker provocerend, hopend op veel ramptoeristische belangstelling. Nou, die was er. Van de groep deelnemers was maar liefst een kwart van de landelijke pers. Alle kranten hadden dus de volgende ochtend een reportage over de meest mislukte kunst van Rotterdam.

Maar next verslaat geen eenmalige rondleidingen, dus wij hebben gewacht tot we aanstaande zondag een  nieuw CBK-evenement kunnen aankondigen en de rondleiding zo gereconstrueerd dat iedereen nu zelf het rondje kan lopen.

De route (klik voor een grotere versie)

De route (klik voor een grotere versie)

Bekritiseer zelf  kabouter Buttplug, De gestileerde Bloem, het monument voor Pim Fortuyn, (nog te realiseren) neonkunst op De Hef en het lichtkunstwerk van Peter Struycken. lees verder

Het is nog een paar dagen maand van het spannende boek, dus wie nu nog 12,50 euro uitgeeft in de boekhandel krijgt Esther Verhoefs Erken mij cadeau.

En wat nu zo grappig is, op haar site houdt Verhoef bij welke muziek ze draaide toen ze haar boeken schreef.

Erken mij heeft ze geschreven in een wolk van repeterende dance-bassdreunen van dj’s Gianluca Motta, Jerry Ropero en Meck. Opzwepend tempootje hoor, wel goed voor het strakhouden van de spanningsboog, maar niet echt rustgevend. Dat boek moest waarschijnlijk snel af zijn. lees verder

Cover chicklit

Cover chicklit

Herkenbaarheid is natuurlijk de belangrijkste voorwaarde van een boekomslag. Zo moeten thrillers  een tipje oplichten van de suspense die de lezer te wachten staat. Ze zijn vaak donker met een desolaat landschapsbeeld (bij nacht en ontij)  of up close vrouwenogen. Ook een blikkerend mes of bloedspoor wordt niet geschuwd.

Fijn toch, als je meteen ziet wat er gaat gebeuren in het boek. Zo ook chicklit,  hét genre voor jongvolwassen licht neurotische vrouwen met een  hang naar romantiek en een gezonde dosis zelfspot. De oer-chicklitomslag was roze (uiteraard), vrolijk, veelal illustratief met een leuk jong, slank modieus vrouwfiguurtje erop. Maar  sinds deSophie Kinsellareeks, waar de  vrouwfiguren steeds vaker bruut werden afgesneden in hun middel, lag de nadruk ineens vooral op foto’s van vrouwenbenen, wat al snel minimaliseerde tot vrouwenschoenen.  En die beeldtaal bestrijkt intussen een halve boekhandel: covers met alleen maar hooggehakte pumps. 

Want dat, moeten  uitgeverijen gedacht hebben, verkoopt. Waar een vrouw toch al in een tamelijk hysterische volstrekt ontoerekeningsvatbare staat schiet bij het zien van schattig hooggehakt lichterotisch schoeisel, zal ze dat ook heus doen bij zo’n boekomslag. lees verder

Foto Flickr / canonsnapper

Foto Flickr / canonsnapper

Banksy exposeert in het Bristols City Museum. De mysterieuze street-artkunstenaar, wars van establishment,  wist jarenlang zijn identiteit geheim te houden, maar werd in 2008 volgens de Britse krant Mail on Sunday ontmaskerd als Robin Gunningham. Wat overigens nooit is bevestigd. Hij werd wereldberoemd met zijn graffity-kunst, politiekgetinte statements en met illegale grappige acties, ook wel kunstterrorisme,  die de regide regels van de kunstwereld overhoop gooide.

Die Banksy exposeert nu dus, in een officieel museum. Dat zou je kunnen bestempelen als het einde van zijn guerillakunstenaarsschap. lees verder

coco150 Coco Chanel mag niet roken op filmposter

De oorspronkelijke poster

Op de poster van de film Coco Avant Chanel, die morgen in première gaat, heeft de Franse actrice Audrey Tautou  een sigaret tussen haar vingers. En dat mag niet. Dat is in strijd met de Franse tabakswet die het afbeelden van roken en rookwaar in reclame verbiedt.

coco2150 Coco Chanel mag niet roken op filmposter

De nieuwe versie

Dat is de reden voor Metrobus, de autoriteit achter de reclames in bus en trein in Frankrijk, om de poster te weigeren. En hoewel Chanel en sigaretten gewoon bij elkaar horen – Coco Chanel rookte 50 sigaretten per dag – vindt Metrobus dat de wet hier boven de historische nauwkeurigheid gaat.

coco1501 Coco Chanel mag niet roken op filmposter

Zie hier de echte Coco Chanel roken op een oude foto.
Het is niet de eerste keer dat rookwaar op posters in Frankrijk wordt gecensureerd. In 2005, liet de Franse Openbare Bibliotheek uit angst voor een proces een sigaret wegpoetsen op een poster van Jean-Paul Sartre. De sigaret die het handelsmerk was van de kettingrokende filosoof.
lees verder

priem1501 Lees de priemgetallen voor het te laat isIn de rubriek ‘Iedereen leest’ in nrc.next werd vanochtend het succes van het boek  De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giordano besproken. Heb jij het al gelezen? Nee? (ongeloof)  Moet je doen! (Het is echt een aanrader) (recensie)

Neem dit advies ter harte, anders word je buiten het priemgetallen-universum gesloten. Sommige boeken hebben dat, zo’n mythische status. Waarbij ingewijden elkaar aan iets onzichtbaars herkennen, enkel minzame knikjes hoeven uit te wisselen en niet-priemgetallers weghonen met tsss. ‘Wat weten zij nou van de wereld, zij kennen de priemgetallen nog niet eens’.

De rest gaat vanzelf: de eenzaamheid van de priemgetallen stijgt wekelijks verder in de hitlijsten. Ziedaar de geboorte van een bestseller.

Het gevaar is wel dat het door deze hype zo’n boek wordt waarvan iedereen op een gegeven moment alleen nog maar zégt dat ie het gelezen heeft. lees verder

In tijden van economische krapte vinden ze nog gretiger aftrek, dus daar zijn ze weer: de mailhoaxes waarin je fortuinen worden beloofd waar je ook nog eens niks voor hoeft te doen. Gisteren dook er ook hier op de redactie een op die al zeker twaalf jaar oud is, maar opnieuw in de belangstelling staat.

Bill Gates in 1977, na een verkeersovertreding

Bill Gates in 1977, na een verkeersovertreding

Het gaat om een zogenaamde kettingmail. Als je deze mail doorstuurt, krijg je daarvoor geld van Bill Gates, want hij wil graag zijn fortuin verdelen. En voor degenen die twijfelen, wordt de echtheid benadrukt door het onomstotelijke feit dat er een ‘echte’ advocaat naar heeft gekeken:

Als er iemand in staat is van dit te doen als commerciële stunt dan is het wel Bill Gates. Voor hem is dit een commerciële uitgave. Stuur aub naar zo veel mogelijk mensen door. Jullie moeten tenminste 10.000 euro ontvangen. Zoals ik gezegd heb, ik kan de wet en dit is echt.

Volgens dit bericht op Webwereld van begin mei gaat het om een hoax die dateert uit 1997. lees verder