Yassine Salihine

Berichten door Yassine Salihine

Yassine Salihine (1976) verrijkt nrc.next met infographics. Na zijn studie televisiejournalistiek heeft hij bijna voor alle types media gewerkt. In zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met schilderen en dichten. Sneakers, oude auto's en design leiden hem daarbij af.

dock-ellis-corn-rows1-480x348 Three strikes! Youre out!

Dock Ellis

Van sommige drugs is het moeilijk voor te stellen dat je er beter van gaat sporten. Blowende snowboarders zijn misschien lekker relaxed om hun trucjes uit te voeren, maar een honkbalwedstrijd pitchen met LSD in je systeem is andere koek. Toch is dat wat Dock Ellis deed op 12 juni 1970. Ellis was de pitcher van de Pittsburgh Pirates en had LSD genomen op zijn vrije dag en op de de ochtend daarna. Hij was echter vergeten dat hij die middag moest werpen en is, toen hij daar achter kwam, trippend naar het stadion gegaan. Het resultaat was spectaculair want hij wierp een no-hitter, wat betekent dat de tegenstander geen enkele honkslag weet te maken.

In 2008 zond de Amerikaanse publieke radiozender NPR een item uit waarin Dock Ellis in zijn eigen woorden vertelt over die dag. Website No Mas en illustrator James Blagden maakten met de audio van dat item een psychedelische animatie.

YouTube Preview Image

 

Geronimo-480x584 ‘Operatie Geronimo’; een opvallende naamkeuze

Geronimo, de leider van de Apache-indianen

De Amerikanen gaven ‘operatie Bin Laden’ de codenaam Geronimo mee. Een opvallende naamkeuze.

Geronimo was de medicijnman en leider van de Apache-indianen. Door de Apaches wordt hij gezien als vrijheidsstrijder. Door de Amerikanen als terrorist.

In de negentiende eeuw werd in Amerika een operatie op touw gezet om Geronimo te arresteren. Dat mocht dood of levend. Na een lange strijd tegen het leger gaf hij zich in 1886 over, een beslissing waar hij later spijt van had.

Hij stierf in 1909 aan een longontsteking in een militair fort waar hij ook is begraven. Overigens heette Geronimo eigenlijk Goyathlay (hij die gaapt). De naam Geronimo kreeg hij van de Mexicanen die het gebruik hadden Sint-Hiëronymus aan te roepen in nood.

De 101ste luchtlandingsdivisie van het Amerikaanse leger heeft sinds haar oprichting “Geronimooo!”als strijdkreet en het leger vernoemde ook  een van hun meest krachtige aanvalshelikopters naar zijn volk. lees verder

Vorig jaar luidden we de lente in met een Franse videoclip in zwartwit. Dit jaar doen we het met de Duitse zwartwit animatie One Minute Puberty van Alexander Gellner. Het hormonenpretpark is weer geopend, tijd om de rit te herbeleven (ik moet wel zeggen dat het de puberteit vanuit een mannelijk perspectief is, maar dat mag de pret niet drukken).  De website van Alexander Gellner bevat trouwens veel mooi kijkmateriaal.

http://www.vimeo.com/20793651

Twitter: @Nextyassine

Soms droom ik ervan om naar Finland te gaan, me te laten naturaliseren en mijn naam te veranderen in Jassi Salihinen zodat ik een rücksichtslose rallyrijder kan worden. Vooral als ik weer eens Climb Dance heb gezien.

De korte documentaire uit 1989 laat de Finse rallylegende Ari Vatanen zien die de Pikes Peak Hillclimb doet, een jaarlijkse heuvelklim van bijna 20 kilometer in de VS. We mogen meerijden met Vatanen en zien hoe hij constant zijn auto onder controle houdt met ontelbare stuurbeweginkjes net zoals Lionel Messi steeds met kleine tikjes de bal controleert. Helemaal mooi is het op 3 minuut 28 seconden als Ari zijn ene hand als zonneklep gebruikt terwijl hij in recordtempo de stoffige berg op raast.

Ik werd weer herinnerd aan het filmpje toen ik Gymkhana 3 zag van de Amerikaanse rallyrijder Ken Block zag.
Gymkhana is rallyporno van de 21ste eeuw:

YouTube Preview Image

Slick gemonteerd, high-def, veel close-ups en het rubber blijft niet heel op het eind. Anders dan Climb Dance, dat gefilmd is tijdens de echte wedstrijd  is Gymkhana meer apenkooien met auto’s op een gesloten circuit. lees verder

Soms raken de kunstvorm en de kunstenaar zo met elkaar vervlochten dat ze één worden.

Bij Rammellzee was dat zeker het geval.

rammellzee-200x200 Rest in Piece
De graffitikunstenaar, rapper en beeldhouwer uit New York is op 29 juni 2010 op vijftigjarige leeftijd overleden. In de jaren ’70 was hij een van de pioniers van de graffitibeweging en een belangrijke factor in het naar de mainstream brengen van de hiphopcultuur. Zijn werk hing in de jaren tachtig in de chique galerieën van New York samen met dat van Fab 5 Freddy, Keith Haring en Jean Michel Basquiat. Die laatste produceerde het nummer Beat Bop waarop Rammellzee en K-Rob 10 minuten lang rapexperimenten uitvoeren.

Rammellzee ontwikkelde zich tot een hiphopmysticus die in de letters van het alfabet het universum weerspiegeld zag en daaromheen een hele mythologie creëerde die weer mensen als Kodwo Eshun en Paul D. Miller (aka DJ Spooky) inspireerde. Rammellzee is verbonden met andere afrofuturistische kunstenaars zoals Sun-Ra, George Clinton en Afrika Bambataa die zich als intergalactische wezens presenteerden in een wereld die hen tot voor kort daadwerkelijk als vreemde wezens behandelde. Kunstenaars die zich niet door het aardse lieten beperken, maar iedere planeet zagen als mogelijke kolonisatielocatie voor de menselijke verbeelding.

Het is wrang om te zien dat de man die hiphopcultuur van het ondergrondse naar het bovengrondse bracht niet kon verhelpen dat deze verbleekte onder invloed van licht. Zelf bleef hij een baken van originaliteit en vervolmaakte de evolutie van graffiti tot een driedimensionaal bewegend wezen: RAMMELLZEE.

YouTube Preview Image

Desolate lege straten waar je je verbeelding mee moet nemen om ze in te richten en jongeren die hun lichamen gebruiken om die verbeelding de wereld in te pompen. Dat is het kader voor de prachtige dansvideo R.I.P. Rich van de Turf Feinz gemaakt door YAKfilms.

YouTube Preview Image

De dansstijl die ze hanteren heet Turf Dancing en is ontstaan in Oakland. Samen met de muziekstijl hyphpy is het kenmerkend voor hoe hiphop zich in dit gebied van de VS is heeft ontwikkeld. De Bay Area zoals het gebied rondom San Francisco wordt genoemd is altijd een broedplaats voor alternatieve hiphop geweest.

YAKfilms bestaat uit de Fransman Yoram Savion en de Amerikaan Kash Gaines die bij Youth Uprising in Oakland jongeren uit achterstandswijken leren met film en fotografie zich te uiten. Dansfilms zijn een specialiteit van YAKfilms en de video Les Twins phone home geschoten in Parijs is zeker ook de moeite van het bekijken waard.

Met een paar zwarte lijntjes bouwt het Franse illustratieduo Mrzyk & Moriceau een hypnotiserende video voor de tiende verjaardag van het platenlabel Record Makers. De muziek is van Sebastien Tellier, een van de artiesten van het label.

De techniek die gebruikt wordt heet rotoscoping waarbij er frame voor frame filmbeelden met de hand worden overgetrokken. Andere clips die rotoscoping hebben gebruikt zijn bijvoorbeeld “Destiny” van Zero7 en “Shadrach” van de Beastie Boys.

http://www.vimeo.com/10123648

Cover van Laniers boek

Cover van Laniers boek

Jaron Lanier is teleurgesteld in hoe internet is geworden. Nu zul je misschien zeggen: boeien, wie is hij en waarom is dat belangrijk? Lanier is een computerwetenschapper die in de jaren tachtig een pionier was op het gebied van virtual reality (hij heeft de term zelfs bedacht).

Hij heeft nu een manifest geschreven waarin hij terugkijkt op de internetrevolutie en signaleert wat er volgens hem verkeerd is gegaan. Zo vindt hij dat web 2.0 mensen onpersoonlijk maakt en reduceert tot ‘standaardunits’. Sociale netwerksites als Facebook zouden de menselijke ervaring standaardiseren en geen ruimte laten voor persoonlijkheid, zoals die wel bestond in de prille jaren van het web. Homepages van toen waren volgens Lanier veel meer een weerslag van de persoonlijkheid van de makers. Voor hem moet de mens voorop staan en niet de technologie.

lees verder

Als mij tijdens optredens wordt gevraagd wie een voorbeeld voor mij is als dichter zeg ik steevast Gil Scott Heron. Zijn diepe stem die met de jaren aan de randen steeds krokanter is geworden. Zijn strijd voor een rechtvaardiger wereld die het aflegt tegen zijn strijd met zijn eigen demonen. Zijn muziek die tegelijkertijd boodschappen voor hoofd, hart en heupen draagt. Dat alles maakt hem voor mij tot gildemeester van de woordsmeden.

Hij is een tijdje uit het collectieve bewustzijn verdwenen tot hij ineens vorig jaar opdook in een item van Newsnight van de BBC. De oprichter van het Britse platenlabel XL Recordings (waar The Prodigy groot zijn geworden) spoorde hem op in New York en sleepte hem mee de studio in om een nieuwe plaat te maken. De man die Peetvader van de Rap wordt genoemd zal op 22 februari na vijftien jaar een nieuw album uitbrengen. Zijn gezondheid is broos, maar zijn woorden zijn fit zoals blijkt uit deze prachtige video waarin Gil Scott Heron het nummer Me and the Devil van blueslegende Robert Johnson covert en er zijn eigen poëzie aan toevoegt.

YouTube Preview Image

Hardlopen schijnt een ‘runners high’ te veroorzaken. Bij mij veroorzaakt het alleen maar pijn en vermoeidheid, maar na het zien van Onwards van James Jarvis en Richard Kenworthy krijg ik er wel een goed beeld van.

http://www.vimeo.com/4238176

Jarvis is een grote jongen in de wereld van vinyl toys en een fanatiek hardloper. Kenworthy is regisseur bij  Shynola, een kunstzinnig animatiebedrijf dat beroemd is geworden met videoclips voor onder andere Radiohead en Queens of the Stone Age.  Het idee onstond toen Jarvis iets wilde doen met zijn obsessie voor hardlopen en zijn aardappelhoofdige figuurtjes.  Hij vertelde zijn idee aan een vriend die bij Nike werkt en die wilden zijn project wel financieel ondersteunen. lees verder