Kunstenaar Luis Urculo maakte onderstaand filmpje ‘Covers’ waarin met alledaagse objecten wereldberoemde gebouwen worden nagegemaakt. Zo zie je het Guggenheim Museum in New York van wit servies, de Willis Tower van messen en het New Museum gemaakt van een stereo installatie (inclusief de displays als lichtjes).  Het leukst is de cover van Fallingwater House waarvoor het meisje in het filmpje haar pruik af doet om een waterval toe te voegen aan het gebouw van boeken:

Covers/Luis Urculo from Luis Urculo on Vimeo.

Fijne vrijdagmiddagbezigheid om te raden welk gebouw het moet voorstellen en makkelijk thuis na te doen.

Leven in een vuilniscontainer, je wenst het niemand toe. Al klinkt een container ingericht door Gregory Kloehn met een ‘state of the art’ keuken en een houten vloer, niet eens zo heel slecht. Al moet je wel buiten, naast de container, douchen…

Kloehn is een man uit Californië die ‘dingen maakt’, zoals Yahoo News het verwoordt. Toen hij onlangs in z’n tuin in Berkeley bezig was om een woning in een scheepscontainer te creëren, viel zijn oog op de vuilniscontainer aan de andere kant van de schutting. De meeste mensen zien in zo’n geval een vuilnisbak, Kloehn zag een uitdaging.

Filmmaker Kim Aronson woont naast Kloehn en maakte een filmpje van de man en zijn vuilniscontainerwoning:

Kloehn presenteert deze week zijn woning op het San Francisco Fringe Festival. Daarna is hij van plan een tijdje in zijn container te gaan wonen. lees verder›

Barbie is architect geworden. Erg koersvast in haar carrière is ze niet, ze heeft al zo’n 125 beroepen gehad, variërend van astronaut tot autocoureur, van chirurg tot verpleegster. Maar sinds vandaag is de pop te koop in de Amerikaanse winkels, met een zuurstokroze koker met bouwtekeningen over de schouder, een hoekige zwarte bril op het hoofd en een jurkje met een skyline erop.

Om deze nieuwe wending kracht bij te zetten, riep het American Institute of Architects zijn leden op (waarvan 17 procent vrouw is) om een huis voor haar te ontwerpen. De door het publiek gekozen winnaars zijn Ting Li uit China en Maja Paklar uit Kroatië, beiden recent afgestudeerd aan Harvard’s Graduate School of Design en nu als architect werkzaam in New York.

Het huis is uiteraard roze, maar de technologie is groen. Het heeft zonnepanelen, low-flow toiletten, energiebesparende verlichting, vloeren van bamboe, lokaal geproduceerde meubelen en op het dak een kas met eigen bewateringssysteem. Er is ook plaats voor Barbie’s omvangrijke garderobe: vanuit de computergestuurd kledingkast kan met één druk op de knop de gewenste outfit afgeleverd worden in haar slaapkamer. En de oprijlaan en de garage? Die zijn er niet, want volgens Li en Paklar doet Barbie alles op haar roze Vespa.

lees verder›

Het lijken stills uit een jaren ’30 Sci-Fi film, het zijn foto’s van Dubai in de jaren ’00. Fotograaf Martin Becka fotografeerde de vaak futuristische ogende torens en bouwwerken van het emiraat met techniek en camera’s die dateren uit de begin jaren van de fotografie. Het bijzondere resultaat stond al in zijn boek Dubai Transmutations en is nu ook online te bewonderen.

lees verder›

Ze staan in de Nederlandse architectuurwereld inmiddels bekend als ‘de meiden van MIMOA’. Mieke Vullings (34) en Naomi Schiphorst (32) startten in 2007 met de online architectuurgids, waarvan de naam staat voor Mi Modern Architecture. Karin Quint schrijft er vandaag in de papieren nrc.next over:

MIMOA is ontstaan uit een persoonlijke frustratie. Vullings was in 2006 op vakantie in Madrid en wilde ‘even’ langs El Mirador de Sanchinarro, een ontwerp van het Rotterdamse architectenbureau MVRDV. “El Mirador was net klaar en ik had er al veel over gelezen. Maar een adres was nergens te vinden. Ik wist in welke buurt het ongeveer moest zijn, dus ben ik maar gaan rijden. Het duurde een uur voordat ik het vond. Dit moet anders kunnen, dacht ik.”

lees verder›

De uitslag van de Nrc-enquête voor het lelijkste gebouw van Nederland is bekend: de Stadshaard in Enschede.

Het is geen gebouw waar mensen in wonen of werken, maar een soort grote verwarmingsketel, waarvan het omhulsel is ontworpen door Branimir Medic. Tegen de buitenkant zitten grote Delfts blauwe tegels, ontworpen door de Amsterdamse kunstenaar Hugo Kaagman. De tegels dragen afbeeldingen van onder meer het stadhuis van Enschede, de omslag van het boek Ik Jan Cremer en van nieuwe en oude gebouwen in de door de vuurwerkramp verwoeste wijk Roombeek. lees verder›

Op boingboing gevonden, dit filmpje van de Brit Richart Sowa die in Mexico een eiland bouwde van plastic flessen.

Van 1998 tot 2005 bouwde en woonde Sowa op zijn eerste Spiral Island, dat drijft op 300.000 gerecyclede flessen. De orkaan Emily vernielde het project in 2005. Nu heeft Rishi een steviger eiland in een lagune bij het Mexicaanse eiland Isla Mujeres. lees verder›

Ruim 160 reacties kwamen via het nextblog en het cultuurblog binnen op de oproep om te stemmen voor het lelijkste nieuwbouwproject van het jaar. Nederland kan naar Brits voorbeeld best een Carbuncle Cup (Puistencup) gebruiken.

Beslis daarom hier en nu over het Lelijkste Gebouw van 2010.  Een vakjury is er niet en een Cup ook niet, maar dat hoeft de democratie niet in de weg te staan. Hieronder de shortlist van acht actuele lelijke gebouwen op basis van de nominaties. Ik was streng en beperkte de lijst tot nieuwbouw van de afgelopen twee jaar.  Zonder commentaar: de keus is aan jou. Klik op de foto’s om het volledige gebouw te zien.

Hier kun je stemmen op een gebouw. En hieronder kun je uitleggen waarom de genomineerde bouwwerken zo vreselijk zijn, of eigenlijk juist wonderschoon.

Hier de shortlist:

1) Agora Theater, Lelystad. UN Studio, Ben van Berkel enGerard Loozekoot.

2) Stadshaard , Enschede. Architekten Cie, architect Branimir Medić  met kunstenaar Hugo Kaagman

lees verder›

Om de kamernood te bestrijden kunnen we inderdaad allemaal bij elkaar hokken, zoals Jordi Wiersma vandaag op de opiniepagina van nrc.next schrijft. Een andere optie is heel klein, maar wel comfortabel, wonen. De Amerikaanse vliegtuigingenieur Steve Sauer heeft daar zijn persoonlijke missie van gemaakt. ‘Less is more’ is zijn obsessie. Hij heeft een hekel aan verloren ruimte. Als je die instelling combineert met zeven jaar klussen, krijg je dit:

Alles wat Sauer niet bij de IKEA kon krijgen, bouwde hij zelf. The Seattle Times heeft Sauer geïnterviewd over zijn werk en op de Tiny House Blog staat een mooie fotoserie van het appartement van zeventien vierkante meter. Sauers droom? Een groot aantal van deze appartementen in een gebouw stoppen, zonder dat het voelt als de tenement buildings uit de vorige eeuw: waar heel veel families in veel te kleine ruimtes woonden. Klinkt als een goede oplossing voor de kamernood, Sauer.

In Nederland blijft het incidenteel: de verkiezing van het lelijkste gebouw. Het Kurhausplein won ooit de prijs van lelijkste plek, en Almere. Dat gaf enig debat. Uiteraard vonden architecten het maar oppervlakkig gedoe. Alsof wij over hun werk kunnen oordelen.

Sinds 2006 hebben de Britten de Carbuncle Cup, vernoemd naar de speech van prins Charles uit 1984. De Prince of Wales stelde onder het motto ‘there is nothing more dreadful than imagination without taste’ zo’n beetje dat moderne architectuur grotere verwoestingen in Londen heeft aangericht dan de Luftwaffe in 1940-1941. Carbuncles, puisten: dat was volgens Charles de oogst.

Je hoeft Charles’ extreme cultuurconservatisme niet te delen om te constateren dat er nu, zoals vroeger, veel vreselijks wordt gebouwd. In het Verenigd Koninkrijk bekroont een jury één van de door het publiek aangereikte kandidaten – dit jaar 31-  met de Carbuncle Cup.

lees verder›