Sommige mensen kan je er wakker voor maken, anderen liggen er wakker van: een goeie horrorfilm. Ook wanneer je ervan houdt, moet je dit bericht misschien even bewaren tot vanavond: wanneer het donker is, stil op straat en je bij voorkeur alleen achter de computer zit. Op YouTube verscheen afgelopen week de volgende montage van 64 horrorfilms:

Hatinhand, de maker van de video, heeft meer ingewikkelde montages op zijn naam staan. Wil je voordat je naar de videotheek gaat (of, zolang je niet bij Ziggo of XS4all zit, naar The PirateBay natuurlijk) nog wat inspiratie opdoen? Dan kun je zijn mash-up van films uit 2011 kijken. Heb je geen zin om een hele film te kijken, dan kun je gewoon even in sneltreinvaart 71 enorme spoilers uit de filmgeschiedenis consumeren.

Vorige week ging de film El Sicario: Room 164 in Nederland in première. De documentaire is een lang interview met een oud-politieman en ex-huurmoordenaar uit de Mexicaanse grensstad Ciudad Juárez. In een verduisterde hotelkamer doet hij, met een zwarte doek over zijn hoofd, zijn verhaal.

De man vertelt hoe hij als jongetje werd geronseld door de narcos, hoe hij vervolgens met vele anderen de politie-academie werd binnengeloodst en hoe hij uiteindelijk als volleerd sicario (huurmoordenaar) te werk ging.

Hij beschrijft hoe hij in het verleden in dezelfde hotelkamer ontvoerde mensen vasthield, wachtend op instructies van El Patron. Zijn krachtige stem, grote handen en zijn dwangmatige neiging ter illustratie te schrijven en te tekenen in een boek op zijn schoot, werken hypnotiserend. Hoewel hij werkelijk gruwelijke scenes beschrijft, is het meest schokkende aan de film hoe `El Sicario´ het totale failliet van de Mexicaanse maatschappij schetst.

De man vertelde zijn levensverhaal al eerder, aan het tijdschrift Harper’s.

Bekijk de trailer:

Wie na het zien van de trailer van Peter Jacksons The Hobbit niet langer kan wachten, heeft geluk. Er is een stokoude verfilming van het Tolkienverhaal opgedoken. Animatielegende Gene Deitch schoot de 12 minuten durende film in 1966 binnen een maand. Hij was eigenlijk van plan een ‘feature length’ film te maken, maar dat ging ‘wegens omstandigheden’ niet door. Waarom? Omdat een producent een plannetje had bedacht om gemakkelijk geld te verdienen.

William L. Snyder had nog een maand om aan zijn contractuele verplichting te voldoen: hoe moest voor 30 juni 1966 een film, in full-color, van De Hobbit afleveren. Slaagde hij daar niet in, dan zouden de rechten verlopen, en konden de beheerders van Tolkiens nalatenschap de filmrechten voor een flinke som geld opnieuw verkopen. Ze hadden al een bod binnen.

lees verder›

Terwijl de demonstranten bij Wall Street het gisteren aan de stok kregen met de politie en meer dan 200 mensen werden opgepakt, vond in een ander deel van New York op dat moment een iets ander soort protestactie plaats. Ook boze mensen met maskers en borden, maar dan met een iets ander doel.

Deze demonstranten keerden zich namelijk niet tegen de politiek of bankiers, maar tegen roddelblad People Magazine. Het tijdschrift had deze week namelijk het lef gehad om The Hangover-acteur Bradley Cooper tot Sexiest Man Alive uit te roepen. Een grote fout, aldus de demonstranten, want die eer had dit jaar natuurlijk naar Ryan Gosling moeten gaan. Hun argument? Goslings rechter biscep alleen al is sexier dan heel Bradley Cooper.

Ofwel: “Bradley Cooper is just fine, But Ryan Gosling is divine.”

De protestactie, inclusief online petitie, is bedacht door Buzzfeed-redacteur Matt Stopera. Helemaal serieus hoeven we de ‘Occupy People’-beweging dus niet te nemen. Maar dat een groep (jonge, hippe) mensen de grap leuk genoeg vond om mee te doen, zegt misschien wel meer over de status van Ryan Gosling dan wanneer het een groep gillende bakvisjes op de stoep van People was geweest. Cooper is misschien de ‘sexiest man alive’, maar Gosling is de man van het moment.

Dat concludeert ook hardhoofd.com-hoofdredacteur Rutger Lemm vandaag op de opiniepagina’s van nrc.next in zijn stuk ‘Ryan Gosling, Who Else?’. lees verder›

UPDATE Voor degenen die het afgelopen jaar onder een steen hebben gelegen en niet weten wie Ryan Gosling, ook wel bekend als Quiet Ryan, is, hieronder een korte introductie:

lees verder›

Het is tegenwoordig bijna een opgave om een bioscoopfilm níet in 3D te zien, zo vaak wordt het brilletje in de grotere cinemacomplexen bij de zaalingang in je handen geduwd. Ik persoonlijk heb het (nog) niet zo op de 3D-films, ik krijg er een beetje hoofdpijn van en snap bij de meeste films de meerwaarde niet. Daarom vraag ik me regelmatig af of de technologie er een is die zal blijven en ik er gewoon maar aan moet wennen of niet.

Op de site van The Telegraph staat een interessant artikel over de toekomst van 3D, geschreven door een voor- en een tegenstander van de technologie. In het stuk geven twee filmjournalisten van de krant antwoord op de vraag Is 3D an eye-watering mistake?. De een zegt – uiteraard – ja, de ander nee.

Auteur Marc Lee, geen fan van 3D, begint zijn betoog met de woorden ‘You’d think they’d have got it right by now‘: lees verder›

Een jongen uit de sloppenwijken van Mumbai die, dankzij de vele absurde avonturen die hij in zijn jonge leven al heeft beleefd, alle correcte antwoorden weet bij het televisiespelletje Who wants to be a Millionaire?. Een from rags to riches-verhaal zo onwaarschijnlijk, dat het alleen maar een Danny Boyle/Hollywood-film kan zijn. Tot deze week…

 

Afgelopen dinsdag heeft een simpele, arme Indiër daadwerkelijk de jackpot van Kaun Banega Crorepati, de Indiase Weekend Miljonairs, gewonnen. Oké, Sushil Kumar woonde als jongetje niet in een sloppenwijk, zag waarschijnlijk nooit hoe de ogen van een vriendje werden uitgestoken en moest zijn vrouw – hopelijk – niet eerst redden van een Indiase gangster voor hij haar kon trouwen. Maar verder doet zijn winst natuurlijk denken aan de Oscarwinnende film Slumdog Millionaire en dus is hij in zijn thuisland nu  even wereldberoemd. lees verder›

Wat is de belangrijkste bijdrage aan de filmgeschiedenis? Volgens de maker van deze vermakelijke montage is het de snor van Tom Selleck. ‘So great is it that there isn’t a single film that would not be imroved by the inclusion of Tom Selleck’s Moustache.’ En om dit te bewijzen, heeft hij de snor op tientallen grote filmhelden geplakt. En verrek, de snor staat ze eigenlijk allemaal:

Terry Gilliam, u kent hem wel. Ex-Monty Python, regisseur van onnavolgbare films als Brazil, Twelve Monkeys en Fear and Loathing in Las Vegas, en bijna regisseur van een groots opgezette Don Quichot-film. Dat laatste project sneuvelde na een reeks tegenslagen. Die mislukking was overigens weer interessant genoeg om als onderwerp van een mooie documentaire te dienen. (Die hier volledig te zien is.)

Gilliam trekt nog steeds aan zijn Don Quichot-project, maar zolang het niet van de grond komt, richt hij zich ook maar op andere zaken. Indiewire schrijft dat hij eerder deze week bekende aan een nieuw script te werken:

I got a book, it’s called Mr. Vertigo by Paul Auster. And I’m actually working on a script of it at the moment. Doesn’t mean it will be a film; but I’m working on a script.

Mr. Vertigo is een moderne fabel over een jongetje dat gezegend is met een nogal bijzonder talent: hij kan zweven. Samen met zijn leermeester, een Hongaarse jood genaamd mr. Yehudi, trekt hij door het Amerika van de jaren dertig. lees verder›

Psycho, Jaws, The Ring, Goldfinger, iedere film waarin iemand op de vlucht is voor een bloeddorstige seriemoordenaar. In een vermakelijk artikel van The Guardian lezen we dat de scenario’s van al deze films totaal niet meer werken sinds de ontwikkeling van de nieuwe, hedendaagse technologie.

Neem Scream, zou de originele film in deze tijd van smartphones zijn opgenomen, dan had Sidney zich vast niet zo lang voor de personen achter het Scream-masker kunnen verbergen zonder dat haar telefoon een What’sApp-bericht had binnengekregen en het piepje haar verstopplek had onthuld. Of, aan de andere kant, had Sidney met haar telefoon al aan het begin van de film om hulp kunnen sms’en. Al met al was het een stuk minder lange film geworden dus. En Scream is niet de enige film waarvan het verhaal niet meer had gewerkt.

Schrijver Joe Queenan van The Guardian laat in het artikel zien hoe een aantal klassiekers nooit gemaakt hadden kunnen worden in de tijd van smartphones, iPads, Twitter, Facebook, Google en zelfs Tripadvisor. Hier een paar mooie voorbeelden:

Psycho: Before checking into the Bates Motel in a deserted California backwater, Janet Leigh consults Trip Advisor on her iPhone and reads: “Smelly, dirty, really creepy owner, constantly talks to a mother no one ever sees. Filthy shower, manager’s office smells of stuffed birds, no Wi-Fi. lees verder›