Gevonden op Crazy Birds: The Sand Pit. Een Madurodam-achtig filmpje over de ‘big small apple’.
http://www.vimeo.com/9679622
Schrik niet, maker Sam O’Hare heeft niet de hele stad nagebouwd. Wat hij wel deed: in vijf dagen 35.000 foto’s maken. Die plakte hij op zo’n manier achter elkaar dat alles een beetje houterig beweegt, dat is goed voor het miniatuur-effect. Daarnaast gebruikte hij een lens die het diepte-effect dramatiseert. Tilt shift photography, noemen ze het. Hier nog vijftig mooie voorbeelden.

Ken je Second Life nog? Half Nederland leek daar begin 2007 als ‘avatar’ rond te lopen. Elk ‘modern’ bedrijf opende er een vestiging. Inwoners van Zoetermeer konden zelfs terecht bij een virtueel gemeenteloket. Maar opeens verdween Second Life uit de belangstelling. Geflopt, zo leek het. Volgens Mark Kingdon, CEO van moederbedrijf Linden Lab, moeten we dat anders zien. Hij was in Nederland om het Europese hoofdkantoor in de Amsterdamse Westerstraat te openen. Inderdaad, internationale expansie, Second Life wil doorgroeien. Niet als spel, zegt Kingdon, maar als dé manier om in een 3D-omgeving gebruik te maken van het internet. Mediatheoreticus Geert Lovink ziet dat niet gebeuren: ,,Second Life is terug, lees je overal. Dat is een misverstand.” Lees verder

De Amerikaanse filmmaker Rob Carter toert momenteel door de Verenigde Staten om zijn bijzondere film Metropolis (2008) te laten zien. Het gaat over de ontwikkeling van Charlotte, de grootste stad in de staat North Carolina. Het is daar prettig toeven, aldus CNNMoney. Er is weinig criminaliteit en de sportclubs doen het goed.

Door middel van de stop motion-techniek toont Carter vanuit de lucht hoe een goudmijndorpje vanaf 1755 uitgroeit tot een metropool. Hij laat de invloeden zien van religie, bijzondere architectuur en de bankensector. Laatstgenoemde deed het goed in Charlotte (na New York de grootste bankenstad), protserige gebouwen getuigen daarvan. De laatste paar minuten van de film neemt de fantasie van Carter het over. Klik verder voor de video

Wat te doen in een dagje Almere, vroeg ik vorige week op dit blog. Almeerders (van buiten en binnen de kunst- en promotiesector) stuurden talloze nuttige tips en uitnodigingen, waarvoor veel dank. Een groot deel heb ik kunnen zien, en een groot deel ook niet: wie alles wil zien heeft inderdaad aan een dag niet genoeg. Wat ik in ieder geval heb moeten missen: de natuur, het nachtleven en het meeste van Almere Buiten.

Hier alvast de kaart uit de krant, met een aantal bezienswaardigheden in Almere Stad en Haven. In de papieren nrc.next morgen verder mijn indruk van het culturele leven. Er zijn veel initiatieven, ook al houdt het gemeentelijk budget voor kunst niet over.

Mijn drie favorieten:

Lees verder

Vandaag schrijft Ernst-Jan Pfauth in nrc.next dat door services als Blogspot, YouTube en fotosite Flickr elke creatieveling een wereldwijd podium heeft.

Was je vroeger als beginnend kunstenaar voor publiciteit afhankelijk van een expositie in een buurthuis, nu zet je je werk gewoon online. Niet dat je dan de enige bent. Elke dag komen er drie miljoen Flickr-foto’s bij. En op YouTube uploaden gebruikers elke minuut 24 uur aan video. Door internet is democratisering van de kunst wel gelukt. Maar hoe krijg je als kunstenaar aandacht? En hoe vind je als liefhebber kunst die je kan bekoren? Het antwoord op beide vragen: kunstbloggers. Zij linken als curators naar online-hoogtepunten.

Het cultureel-georiënteerde blognetwerk Tumblr bijvoorbeeld, zag het aantal berichten vanaf oktober 2009 verdubbelen en heeft 3,5 miljoen gebruikers. Fijn dat je als kunstblogger zo goed pareltjes kunt vinden, maar zorg ook maar dat je zélf gevonden wordt.

Lees verder

Of het nu komt doordat media zich massaal op Almere storten in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen, door de poging van de stad om culturele hoofdstad van Europa te worden, doordat er gewoon steeds meer Almeerders bij komen of door deze tot verbeelding sprekende vergelijking van onze gastcolumnist Ilse deze week: “Een goede fles whisky is ouder dan Almere”. Op de redactie worden we steeds nieuwsgieriger naar het culturele leven in de jonge stad. Is het de moeite om een dagje Almere te doen? Lees verder

De Britse Banksy, voorman van de street-art,  presenteerde tijdens de Berlinale zijn film Exit Through the Gift Shop. ‘Een provocerende, geestige documentaire over tegencultuur, inkapseling en hype in de kunstwereld’, schrijft Coen van Zwol vandaag in nrc.next.  Uiteraard liet Banksy, die nooit in de openbaarheid treedt, zich ook niet zien in Berlijn maar sprak het publiek met vervormde stem vanonder zijn vertrouwde capuchon op een video toe.

Is Exit Through the Gift Shop, de ‘street art disaster movie’ die op de valreep aan het hoofdprogramma werd toegevoegd, een documentaire of mockumentary?

Lees verder

A New Kind of Beauty, noemt fotograaf Phillip Toledano zijn fotoserie over mensen die plastische chirurgie hebben ondergaan. Een fascinerende verzameling foto’s van dikke lippen, grote borsten, puntige neuzen en ronde ogen. De eerste seconde denk je: nee, afzichtelijk! Maar ik kan er toch niet van wegkijken. Is het wel zo lelijk? En zo ja, waarom dan precies? Of zit er schoonheid in mensen die hun lichaam als een kunstwerk zien? Bekijk ze hier allemaal.

Toledano maakt conceptuele foto’s van de Amerikaanse vermaak-industrie, leegstaande kantoren en telefoonseks-werkers. Hij maakt “socio-politieke” foto’s, zegt hij zelf. De serie over zijn demente vader die ook op de site staat is onverwacht zacht en dichtbij.

Voor de serie A New Kind of Beauty vroeg Toledano zich af: “When we re-make ourselves, are we revealing our true character, or are we stripping away our very identity?”

(Via Boingboing)

(Update za 23.00 uur) Lucifersdoosjes, bruiloftkaartjes, broodzaksluitingen; de verzamelingen stromen binnen. Maar we willen er nog veel meer, dus hierbij de herhaalde oproep:

Voor een nieuwe beeldrubriek op de Zin-pagina zijn we op zoek naar bijzondere verzamelingen gevonden voorwerpen, ter inspiratie en verblijding.

We denken dan bijvoorbeeld aan suikerzakjes of boodschappenbriefjes. Of ingekleurde vakantiekiekjes uit 1960. Of foto’s van merkwaardige buitenlandse verkeersborden. Of andere ogenschijnlijk waardeloze gevonden voorwerpen waar alleen jij de schoonheid van inziet.

Een verzameling waaruit je inspiratie put voor je eigen werk en die misschien nog wel veel meer mensen op een goed idee kan brengen.

Dus ben je illustrator, kunstenaar, vormgever, tekenaar, fotograaf, designer of creatieveling met een mooie collectie inspiratiebronnen, dan kunnen wij je voor 1 of 2 weken een speciaal podium bieden op onze Zin-pagina.

Stuur foto’s van je verzameling en een korte toelichting naar klik@nrc.nl.

Samen met cameraman Jan Hovers liet NRC-recensent Lucette ter Borg zich een nacht in museum Boijmans van Beuningen opsluiten. Ze sliepen in het ronddraaiende kunstwerk de Revolving Hotelroom van de Duitse, in Brussel geboren Carsten Höller, onderdeel van zijn solo-tentoonstelling Divided Divided. En kregen daarbij de service van een persoonlijke museumbutler. Vandaag in nrc.next haar recensie en speciaal voor op het blog een nachtreportage.

Ik zal slapen in een hotelkamer waar mijn spullen, mijn kamergenoot en ik voortdurend van plaats veranderen. Ik zal een paar honderd meter lopen om in de kelder van het museum via een schilderstrap een kolossaal blauw bad te beklimmen dat de butler met een brandslang zal vullen. Zeven [kanarie]pieten zullen om de hoek van mijn kamer zingen, totdat ik zeg dat ze mogen slapen en Vervoort hun kooien komt bekleden met zwart fluweel. Ik zal het hele museum als mijn huiskamer mogen beschouwen. De uitgestorven zalen met oude meesters, impressionisten, surrealisten en hedendaagse kunstenaars  waar overdag schoolkinderen joelen en kunstliefhebbers ronddwalen, zijn nu exclusief voor mij. In het pikdonker zullen we de kunstwerken bekijken met een zaklantaarn in de hand. De lantaarns, wijst de butler, liggen in de nachtkastjes.

En zo ziet dat er uit: