Update 12:28. Nog een brief! Had ‘m even over het hoofd gezien.Oud-politici (waaronder twee VVD’ers) roepen VVD, CDA en PVV op om af te zien van regeren met gedoogsteun van PVV. Vanochtend in de Volkskrant.

Wat nou twitter als explosief medium? Pikante zaken worden deze formatie per ouderwetse brief besproken.

Eerst had je de Brieven van Lubbers (het Tonke Dragt-gehalte stijgt), bestemd voor CDA-fractievoorzitter Verhagen en partijvoorzitter Bleker. Inhoud: ja, ik heb dit nu wel in gang gezet, maar moeten we nou wel regeren met gedoogsteun van de PVV? Ondergetekend: uw CDA-prominent Lubbers.

Toen kreeg je de Brief van de Senaat,verstuurd aan informateur Opstelten. Inhoud: Ja, hoor eens, denk maar niet dat wij zomaar de plannetjes van PVV, CDA en VVD uit de Tweede Kamer gaan goedkeuren. Die maken bij ons niet de dienst uit. Ondergetekende: iedereen, behalve CDA en VVD.

En toen kwam dit weekeinde de Brief van de Partij. Van het CDA om precies te zijn. Gericht aan hun eigen fractie, maar uit gemak afgedrukt in NRC Handelsblad (scheelt toch een postzegel). Inhoud: we zijn bezorgd, doe het niet, praat met ons. Ondergetekend: allemaal bezorgde CDA’ers (waaronder, zag ik, een oud-klasgenoot van mij met wie ik vroeger door de polder fietste, maar dat geheel terzijde).

De CDA-fractie zegt boos te zijn op de Brief van de Senaat, partijvoorzitter Bleker zet een verklaring op de CDA-site tegen de Brieven van Lubbers en Wilders twittert ondertussen wat terug tegen de Brief van de Partij:

Dagelijkse anti-PVV-hetze van CDA-prominenten. Ik zeg tegen hen: wacht onderhandelingen af en stop met het demoniseren van 1.5 mln kiezers!

Maar overduidelijk begrijpen ze dit nieuwe medialandschap niet meer. Wil je aandacht? Haal dat briefpapier uit je la!

Hip in televisiegidsenland: één nummer maken met verschillende covers. Politieke covers, welteverstaan. De twee grootste uitersten onder de gidsen deden het. Vorige week was Veronica Magazine (1,25 euro en met een wekelijkse verspreide oplage van ruim 900.000 exemplaren het grootste publiekstijdschrift van Nederland) te koop met acht verschillende covers, waarop “De politiek zich van zijn mooiste kant laat zien”. En de VPRO Gids (1,25 euro) van deze week is verkrijgbaar met maar liefst elf covers.  Maandag vroegen we ons op dit blog al af waar toch die alternatieve verkiezingsposters vandaan kwamen. Die zijn dus voor de VPRO gemaakt door ontwerpers en illustratoren om als cover te dienen. Lees verder

Muzikanten worden wel de voetballers van de kunstwereld genoemd. Lastig te interviewen. Arrogant, verlegen; ze maken liever muziek dan dat ze praten. Dat ondervond ook een verslaggever van Jazzism (7,95 euro) dat deze maand geheel in teken staat van North Sea Jazz.

Vanwege het jazzfestival is er een interview met Eli ‘Paperboy’ Reed: aardige muziek, minder aardige vent: ,,Dat gelul daarover komt me onderhand de strot uit. Kijk maar op Myspace als je meer wilt weten”.

Zo begint het interview met de 25-jarige jongen. De verslaggever had hem – om het ijs te breken – gevraagd naar de betekenis van zijn bijnaam. En over zijn talent zegt de zanger: ,,Met die stem ben ik nu eenmaal geboren, dus dat kan ik ook niet helpen.” Arme jongen.

En ook Caro Emerald (de Nederlandse zangeres die eigenlijk Caroline Esmeralda van der Leeuw heet) laat zich van een verrassende kant zien.

Lees verder

Vorig jaar was de ophef groot: toen schorste de EO presentator Arie Boomsma vanwege zijn sexy covershoot in de eerste editie van L’homo, de homoglossy van de makers van Linda.  Het blad werd uitgeroepen tot beste marketingactie van 2009. Maar de Linda-redactie was nog niet klaar met het onderwerp, en dus ligt vandaag, nog geen week na de mishandeling van een homo in de buurt van het homo-monument in Amsterdam, het tweede nummer van het blad  in de winkel (€ 5,50).

Op de cover staat dit jaar de woest-aantrekkelijke maar onbekende Orhan Bucakli (moslim, vader, homo). En de steamy foto’s zijn niet van een adonis als Arie, maar van de 20-jarige zanger Thomas Berge, over wie al jaren gevraagd wordt: is-ie het of is-ie het niet? Lees verder

Shape Up For Spring kopt de Amerikaanse Vogue. Want het is lente. En lente betekent in de vrouwenbladenwereld bijna zomer, en bijna zomer betekent bijna bikini. Naast de nieuwe badmode (veel badpakken) is er in de meeste vrouwenbladen dus aandacht voor buikspieroefeningen, beautyfood en uiteraard: dieettips.

Jackie (4,95 euro) doopt dit nummer ‘the body issue’, maar doet weinig moeite het thema origineel aan te pakken. Het blad probeert zich te verkopen met de slogan ‘50 Dieet en Beauty tips’. Bijvoorbeeld tip 18: het Hollywood Cookie Dieet (vier koekjes en een avondmaaltijd, niet gek dat je dan afvalt). Tip 48 zou helpen tegen zweetvoeten: laat je voeten 20 tot 30 minuten in een bad warme thee zakken adviseert Jackie:  ‘de tanine in thee verkleint je poriën, en maakt je voeten droog’. Verder een interview met Tygo Gernandt die opbiecht dat hij twee liter kwark per dag eet, houdt van schoonmaken en vindt dat je in het leven voor jezelf moet kiezen: ‘ik heb schijt aan bijna iedereen’. Zo.

Lees verder

Het is de Maand van de Filosofie, wat op zaterdag 9 april gevierd wordt met een Nacht van de Filosofie in Felix Meritis. Onder anderen Ian Buruma, Jan Siebelink, Rob Wijnberg, Ramsey Nasr en Stine Jensen zijn daar aanwezig, om te debatteren en filosoferen en wat als dies meer zij. Maar wie 35 euro een beetje veel vindt voor een avondje Onder Filosofen, koopt voor 7,50 euro Filosofie Magazine.

Het thema van de Maand is vrijheid, volgens de editorial het belangrijkste en meest besproken woord van deze tijd. Dat thema vult het blad op gevarieerde wijze in. Er is een wat willekeurige serie portretten van ‘vrije geesten’, die loopt van Erasmus tot Iris Murdoch. En Martin Šimek mag zichzelf interviewen over het fenomeen vrijheid. Zo’n interviewmetjezelf voelt toch wat geforceerd, zeker als Šimek zichzelf in de rede gaat vallen: ‘Dus om op mijn vraag terug te komen…’ ‘Of ik de baas over mezelf ben? Natuurlijk niet.’ Lees verder

Lowlands is uitverkocht. Na een ruime week is er geen kaart meer te krijgen. Wat nu? Naar Pinkpop? Naar 5 Days Off? Wat ook kan: muziekbladen lezen. Zoals Oor (6,50 euro), daarin staan deze maand verschillende bands die ook op Pinkpop te zien zullen zijn.

Een interview met Yeasayer bijvoorbeeld, van wie het nieuwe Odd Blood bejubeld wordt. ‘Onze eerste plaat had te lijden onder intense beperkingen, technisch gezien. We waren toen nog geen professionele muzikanten. We hadden maar één microfoon […] we sloegen op van alles, flessen enzo.’ John Mayer (ook op Pinkpop) komt eveneens uitgebreid en ronkend aan bod in deze Oor: Lees verder

De Nederlandse Marie Claire (4,85 euro) is jarig; deze maand bestaat het blad 20 jaar. Tijd dus voor een fuifnummer, met een fijne uitklapcover. Daarop staan de ’tien mooiste Nederlandse modellen van de afgelopen twintig jaar’, volgens het blad.  Altijd smullen.

Maar met zo’n claim ga je natuurlijk namen missen.  Geen Lara Stone, geen Ymre Stiekema, geen Bette Franke. Wel Doutzen Kroes en Frederique van de Wal. En toch ook wat jongere gezichten: Cato van Ee  (die eenzelfde soort carrière als Doutzen tegemoet lijkt te gaan) en Nimuë Smit (nog maar 17 jaar en al ingeschakeld voor merken als Prada en Chanel). Dun zijn ze in ieder geval allemaal nog steeds, ook de 51-jarige Linda Spierings, die er op de foto’s uitziet als 25.

Behalve de tien modellen bevat de jarige Marie Claire ook een overzicht van 20 jaar dieethypes, wat bekende schrijvers die in ongemakkelijke party-outfitjes zijn gehesen, en vrouwen tussen de 30 en 40 die met de bijbehorende dilemma’s kampen. Gelukkig zijn er ook verrassender items.

Lees verder

Sportbladen zijn een genre apart. En sommige sporten lenen zich kennelijk beter voor een tijdschrift dan andere. Geteld in het schap van een doorsnee bladenboer: 3 kitesurfbladen, 8 voetbalbladen (clubbladen meegerekend), 4 golfbladen. Eén volleybalblad.

Ter gelegenheid van de Olympische Spelen liggen er nu ook twee olympische glossy’s in de winkel: Goud (5,95 euro), uitgegeven door Ivo Niehe, en Vancouver (5,95 euro).  Allebei kwamen ze op het idee de naam op het titelblad in gouden letters af te drukken. Waarom er twee van die bladen zijn, is als lezer moeilijk te begrijpen.

Lees verder

Het is koud, en dus blijf ik binnen. Om dat binnen iets gezelliger te maken heb ik al één muur geverfd: geel. Maar je kunt veel meer doen aan je huis. Sterker nog, als je de woonbladen regelmatig bekijkt ben je nooit klaar. Deze week lees ik dus Elle Wonen, voor 6,25 euro krijg je er Elle Eten bij. Elle Wonen belooft in dit nummer ‘warme winterse kleuren´. En dus stikt het van de ´fijne breisels’ en ‘luxe tapijten’.

Het leukste van woonbladen is ongegeneerd binnenkijken bij andere mensen. Vervolgens kun je dromen over precies zo’n stapel kussens, de dure stoel van Eames of een zelfgebouwde bank van sloophout. Maar vooral bij Elle Wonen vraag ik me onder het bladeren plots af; wonen hier wel mensen? Behalve een nonchalant weggerolde sinaasappel slingert er nergens een oude krant rond, laat staan een vieze theekop. Natuurlijk, ik zou ook de dweil door huis halen als Elle Wonen bij mij op de stoep stond. Maar hoeveel stylisten zijn hier wel niet over de vloer geweest? En toch – hoe ergerlijk die gedachte ook is – juist dat maakt deze bladen aantrekkelijk. Het feit dat zulke huizen bestaan, dat je denkt dat zulke huizen bestaan, helpt bij het dagdromen. Ooit heb ik vast ook zo’n strak en gelikt huis. Lees verder