Columnist en stukjesschrijver Marcel van Roosmalen was afgelopen maandag op de redactie van nrc.next. Voor zijn allerlaatste aflevering in de serie ‘Marcel werkt’ beschreef hij de alledaagsheid van het werk aan de Marten Meesweg 35 in de Rotterdamse Alexanderpolder.

Lineke, fileer jij Rutte even?

De dag begon met een kater, gevolg van een uit de hand gelopen kaasfondue. Fotograaf Jan-Dirk had ook zo zijn dingen gedaan in het weekeinde, hij droeg een zonnebril. We waren in de Fiat Panda op weg naar Rotterdam om een dagje mee te lopen met de redactie van nrc.next. Om eerlijk te zijn: we zagen er nogal tegen op.

In eerste instantie was ik enthousiast, maar bij nader inzien vond ik ‘het roeren in eigen prutje’. Journalisten aan het werk achter de computer, ik kon me er alles bij voorstellen.

Ik wilde focussen op Stijn Bronzwaer en Freek Schravesande, de redacteuren die verantwoordelijk waren voor de Werk & Geld-pagina’s. Stijn stuurde mij geregeld mails. Meestal was de boodschap dat hij onderhand wel eens zin had om naar huis te gaan en dat hij zich afvroeg of mijn stukje nog kwam. lees verder›

Hoe reageert het lichaam op de verwijdering van een orgaan, vroeg Annelot van Amerongen uit Den Haag aan haar biologiedocent. Verschuiven andere organen? Of vullen chirurgen dat gat op één of andere manier op? Hij wist het antwoord niet, terwijl hij toch altijd over zijn universitaire opleidingen opschept. Hopelijk brengen wij het er beter vanaf.

Er zijn in Nederland twee organen die je bij leven kunt doneren: de nier en een deel van de lever. Je kunt deze organen, maar ook bijvoorbeeld een tumor, weghalen zonder dat er een holte achterblijft, zegt Robert Porte, expert in levertransplantaties van het UMC in Groningen: “Het lichaam is heel elastisch en plooibaar, vooral in de buikholte.” Er ontstaat wat littekenweefsel, maar verder schuiven de andere organen naar elkaar toe. De lever groeit zelfs automatisch weer aan. Voor het plaatsen van een gedoneerde nier in het lichaam van de nierpatiënt “duw je alle organen wat opzij”, zegt Porte. Meestal wordt de donornier bij de twee eigen nieren geplaatst. Maar nieren verschrompelen vaak als gevolg van de nierziekte, zegt Andries Hoitsma, hoogleraar orgaantransplantatie en -donatie van het UMC St. Radboud. Een hoop elasticiteit dus. lees verder›

In Noord-Korea wordt gerouwd. Niet alleen door hysterisch huilende inwoners, maar ook door de natuur.  Er worden namelijk ‘ongewone natuurlijke fenomenen’ waargenomen in het land sinds de dood van ‘de Grote Leider’ Kim Jong-Il afgelopen weekend, aldus staatsomroep KCNA.

Op het moment dat de Grote Leider zijn ogen voor het laatst had gesloten, ontstak een hevige sneeuwstorm bij Mount Paektu – de meest heilige berg van het land en volgens de propaganda tevens de plek waar Kim is geboren. De sneeuwstorm was zo hevig dat het ijs op het vulkanische Chon meer scheurde. Het gekraak was zo luid dat het volgens ooggetuigen leek alsof het ‘hemel en aarde deed schudden’.

Toen de storm – die plotseling ging liggen- voorbij was, verscheen een lichtgevende boodschap hoog in de bergen die las ‘Mount Paekdu, heilige berg van revolutie. Kim Jong-il’. De boodschap bleef zichtbaar tot de zon onder ging. lees verder›

Václav Havel (R.I.P.) schreef in 2004: „Noord-Koreanen sterven van de honger of worden opgesloten in concentratiekampen […] Dit alles is nu gaande en de wereld kijkt werkeloos toe.”

Christopher Hitchens (R.I.P.) schreef in 2010: „Een Noord-Koreaan is gemiddeld 15 centimeter korter dan een Zuid-Koreaan.”

Reisbureau Koning Aap schrijft in 2011: „Boek ook de prachtige rondreis door Noord-Korea!”

Hoe zou zo’n rondreis eruit zien? Dag 1. Ontvangst in hotel (met welkomstdrankje). Vertoning film North Korea’s starving children. Dag 2: Shoppen in Pyongyang. Kooptip: Kim-zonnebril. Dag 3: Tripje concentratiekamp.

Ongezellig? Gelukkig is dit niet het echte reisschema. Koning Aap werkt nauw samen met de lokale dictatuur. Dus zie je een „coöperatieve boerderij” en een „imponerende massademonstratie”. lees verder›

Als we Hillary Clinton eind januari mochten geloven was het regime van de Egyptische president Hosni Mubarak “stabiel” en ondernam hij pogingen om te “reageren op de legitieme behoeften van het Egyptische volk”. We weten hoe dat is afgelopen, Mubarak vertrok en de situatie in het land is sindsdien niet echt genormaliseerd.

En volgens de Amerikaanse dominee Harold Camping hadden we hier niet eens meer mogen zijn, de wereld zou op 21 mei, nee toch 21 oktober ten einde komen. Dat was vanaf het begin natuurlijk al een gedoemde voorspelling, de dag des oordeels breekt in december 2012 aan, even geduld dus nog.

Foreign Policy zette deze en acht andere slechtste voorspellingen op een rij over het afgelopen jaar. Welke zullen volgend jaar in dit lijstje staan? Hier alvast wat suggesties voor.

Niek Vermeer (15) vraagt zich af waarom verschillende potten met beleg, bijvoorbeeld chocoladepasta, een onhandige rand aan de bovenkant hebben. Wanneer de pot bijna leeg is, blijft daar altijd „enorm veel” onder zitten. Waarom kan de rand van zo’n pot niet gewoon recht omhoog lopen? Dat is niet alleen handig, schrijft hij, maar mogelijk ook economisch voordelig. Een gemakkelijke pot gaat immers gemakkelijker en dus sneller leeg.

Chocoladepasta onder de rand, iedereen wordt er vroeg of laat wel mee geconfronteerd. De volhardende eter gaat deze uithoek in de pot te lijf met een lepeltje of een stukje boterham, de luie donder gooit de pot met chocopastaresten zó de glasbak in. Geen van beide een fraai gezicht.

Navraag bij het Glasmuseum in ‘glasstad’ Leerdam leert dat de bolling bovenin een pot er niet voor niets zit. „Volgens onze glasblazer maakt het de pot sterker”, zo laat een medewerkster van het museum weten. Een grote, recht omhoog lopende pot met schroefrand kan gemakkelijker stuk worden gedraaid. „Het zou de hele pot meenemen”, aldus de medewerkster. lees verder›

Kokende schrijver en schrijvende kok Janneke Vreugdenhil wil deze kerst voor één keer terug in de tijd. Naar het kerstdiner van weleer, toen de hele familie nog aan tafel zat in het ouderlijk huis, waar vader het vlees sneed en het kerstdiner niet hip en/of fair trade hoefde te zijn. “Toen eten nog gewoon eten was en geen religie”, schrijft ze vandaag in nrcnext. Vroeger toen overal nog drank in ging. Het enige wat daarvoor nodig is, is “een beetje fantasie en een gezonde eetlust”.

En wat eten we volgens Vreugdenhil tijdens een retro-kerstdiner? Onder andere varkensrollade en natuurlijk Omelet Sibirienne. Lees alle recepten hieronder, eet smakelijk! lees verder›

Jochem van Geest uit Delft is dyslectisch en heeft als Havo2-leerling moeite met het leren van talen op school. “Ik vraag me af of ik daar ook last van zou hebben met brailleschrift”, laat hij weten. “Kunnen blinden ook dyslectisch zijn? Dat zou namelijk dubbel onhandig zijn.”

Dyslexie is “een taalprobleem door een kleine stoornis in de hersenen”, omschrijft directeur Michel Ekkebus van het Regionaal Instituut voor Dyslexie. Dyslexie heeft niks met de kwaliteit van je ogen te maken. En dus kunnen ook blinden dyslectisch zijn. Al komt dit nauwelijks voor. Tussen de 3 en 6 procent van de Nederlanders is dyslectisch, daarvan is slechts een klein percentage blind.

Uit onderzoek is gebleken dat de symptomen van blinde dyslectici niet verschillen van ziende dyslectici. Al is het lastig in algemene termen over dyslexie te spreken: er zijn zeer veel verschillende vormen van.

Toch een voorbeeld: dyslectici draaien relatief vaak de letter t en d om, omdat deze letters in spiegelbeeld op elkaar lijken. Een vergelijkbare fout komt ook voor onder blinde dyslectici, die gebruikmaken van het brailleschrift. In dit schrift zijn de letters E en I, D en F en H en J namelijk elkaars spiegelbeeld (zie afbeelding).

Om dit te verhelpen is er een handig apparaatje op de markt, de brailleleesregel. Met hulp van dit apparaat, dat aangesloten wordt op een computer, kunnen blinden documenten lezen. Op de leesregel worden de letters die op het beeldscherm staan in puntjes weergegeven. “De computer leest vervolgens de tekst voor”, zegt Dorine in ’t Veld van Stichting Dedicon dat voorziet in materiaal voor leesgehandicapten. “Blinde dyslectici kunnen zo hun handicap compenseren.”

Aan tafel bij De Wereld Draait Door noemde NRC Handelsblad-hoofdredacteur Peter Vandermeersch het mislukken van de Belgische regeringsonderhandelingen een ramp. De donkere dagen in België maakten volgens hem nu plaats voor “gitzwarte nachten”.

Het fragment van afgelopen maandag

Vandaag in nrcnext schrijft Vandermeersch in een open brief aan de Belgische koning Albert II dat hij “de onderhandelaars met de koppen” tegen elkaar moet slaan en hen desnoods opsluit in een Waalse mijn om tot een regering te komen. Want een regering moet er nu eindelijk komen. Vandermeersch: “we dansen op de rand van een vulkaan. Het is een ramp, ramper, rampst.” lees verder›

De afgelopen maanden verdwenen er iPhones uit de kleedkamers van het Frans van Otten Stadion in Amsterdam en koolzuurcilinders die 120 euro aan statiegeld opbrengen. Drie stadionmedewerkers van het stadion en een beveiliger besloten de inbreker op te wachten.

Op een avond was het raak: de inbreker werd op heterdaad betrapt en de beveiliger nam de man in een nekklem. Onvoorzien gevolg: de 50-jarige inbreker raakte in coma. Nu zit de beveiliger vast wegens poging tot doodslag. De zaak zorgde voor ophef in de Tweede Kamer.

Maar wat  moet je zelf weten voordat je een  inbreker het huis uit jaagt? nrc.next-redacteuren Reinier Kist en Maite Vermeulen maakten voor nrc.next dit stappenplan: lees verder›