Gastblog door Iris van der Spoel, student Nieuwe Media en Digitale Cultuur (Master) aan de Universiteit Utrecht.

Volgens een onderzoekje van Nature News onder wetenschappers in China denkt 84 procent van hen dat hun werk schade zou oplopen zonder Google, stond op 26 februari in nrc.next. Twee next-redacteuren namen de proef op de som en besloten een week zonder Google-producten te leven. Dat viel niet mee, bleek uit hun stuk op 1 maart. ‘Google-scepticus’ Geert Lovink mocht vervolgens wijzen op het probleem van de groeiende macht van Google en onze afhankelijkheid ervan.

Maar wat is nu precies het gevaar? Machtige ICT-bedrijven blijven niet eeuwig groot. Microsoft had lange tijd effectief een monopolie, maar moet zijn positie nu delen met Apple. Wie met iets gebruiksvriendelijkers (en mooiers) komt, is van harte welkom op de ICT-markt. lees verder›

Nog een paar uur en Ernst-Jan en ik mogen weer. We zijn vorige week maandagmiddag om 14.16 uur begonnen met onze Week zonder Google.Om 14.16 uur vanmiddag mogen we weer gebruik maken van de zoekmachine Google, e-mails lezen die naar onze Gmailadressen zijn verstuurd en bovenal filmpjes kijken op YouTube.

Onze conclusies van de Google-loze week kun je vandaag in de krant lezen, evenals een interview met hoogleraar Geert Lovink. In zijn essay The society of the query and the Googlization of our lives uit 2008 waarschuwt Lovink de internetters voor een al te naïef geloof in het Amerikaanse bedrijf.

In het essay schrijft Lovink: lees verder›

Ik google niet, dus ik besta niet, lijkt Carola te suggereren. Terwijl ik gewoon op de redactie ben, waar ik de hele dag met Google geconfronteerd blijf worden. Er is geen dag voorbij gegaan of ik heb moeten smokkelen met de regel ‘geen Google’. Ondanks dat ik vergeleken met ‘extreme gebruiker‘ Ernst-Jan Pfauth een ‘gewone gebruiker’ ben (ik heb i.t.t. Ernst-Jan nog wel gewoon een papieren agenda), is mijn gebruik van Google’s diensten atypisch – ik werk immers als journalist op een internetredactie.

Mijn collega die over het Midden-Oosten schrijft, vroeg gisteren of ik de YouTube-beelden van beveiligingscamera’s van de verdachte moordenaars van een Hamas-leider, wilde insluiten in een bericht daarover. En hoe graag ik me ook aan de regels van dit experiment hou, werkweigering is ook wat overdreven. Ook vanochtend heb ik al weer ‘valsgespeeld’, toen een andere collega mij beelden liet zien van de vervuiling in de Noord-Italiaanse rivier de Po.

lees verder›

Redacteuren Ernst-Jan Pfauth en Peter Teffer doen een week zonder Google. Ze zijn nu zo onvindbaar, dat ik er zelf maar een berichtje over maak. Ernst-Jan en Peter, zo blijkt, vergeten in hun Google-loze week hun afspraken, mailen niet meer en kunnen geen restaurantjes vinden.

Chinese wetenschappers denken ook dat ze niet zonder Google kunnen. Uit een klein onderzoekje van Nature News blijkt dat 84 procent van hen meent dat hun werk zonder Google redelijke tot behoorlijke schade zal oplopen. Want zonder Google geen Google Scholar, en dat blijken ze best vaak te gebruiken om andere wetenschappers en papers te vinden.

Het is wel mogelijk dat Google een keer uit China vertrekt (ook al zeiden ze laatst dat wel en toen weer niet te doen). Maar wat krijg je dan?

Wired haalt blogger Robin Sloan van Snarkmarket aan, die zich afvraagt of het internet op een dag uit elkaar zal vallen. “Is the Chinese internet going to be largely parallel? The othernet?”

Het zou stoer zijn als Google zijn poot stijf hield en geen censuur accepteerde. Maar voor wetenschap, een globale bezigheid, is het schadelijk als informatie moeilijker uit te wisselen is.

,,Het valt eigenlijk best wel mee, he? die Google-vrij week?”, zei ik vanmorgen tegen Peter Teffer. Samen maken we tot maandag geen gebruik van Gmail, YouTube, de zoekmachine etc. Natuurlijk er zijn ongemakken, maar ik zit niet te trillen achter de computer. Dacht ik. Maar vijf minuten na mijn gesprek met Peter opende ik mijn e-mail. ,,Wij hadden vanmorgen toch een afspraak?”, mailde een bekende. Damn. Inderdaad. Die afspraak stond genoteerd.., in mijn Google Calendar. Die ik blijkbaar toch niet zorgvuldig genoeg had overgenomen.

En dat typeert het grootste ongemak tot nu toe. Dat ik met mijn Google-vrije week anderen tot last ben. lees verder›

,,Hee, ik ben om kwart over zes in Utrecht. Zal ik een restaurantje uitzoeken?” Het leek een simpel uit te voeren opdracht die ik mezelf gisteren oplegde. Maar zonder Google bleek het toch erg lastig.

Ik merk, sinds collega Ernst-Jan Pfauth en ik zijn begonnen aan onze Week zonder Google, dat ik hoge verwachtingen heb van een zoekmachine. Ik wil dat ik met de zoekterm “restaurant Utrecht” meteen een plattegrondje krijg met opties die bij elkaar in de buurt liggen. Ik ben niet specifiek op zoek naar één restaurant, maar wil zien welke toko’s niet te ver van het treinstation liggen.

Allereerst eens kijken bij Yahoo!, nog steeds voorzien van dat leuk bedoelde uitroepteken. De zoekopdracht geeft vooral resultaten op Tripadvisor, maar ik wil gewoon een Nederlandse site. Dan valt mijn oog op het onderdeel Yahoo! Local. Precies wat ik zoek? lees verder›

Lekker is dat. Begin ik na de eerste zenuwen trots met collega Peter Teffer aan een Google-loze week, duiken op Twitter een paar bijdehante internetexperts op die vertellen dat het een vrijwel onmogelijke opgave is.

Het technische waarom, vertel ik later. Eerst nog even dit. Na bijgekomen te zijn van het slechte twitternieuws, wierp ik een blik in mijn nieuwe agenda. Niet die van Google, maar van Apple (iCal). Hoe ironisch. Op de eerste avond van mijn week zonder Google, stond het Canon van YouTube op het programma. In de uitverkochte Rabozaal van de Stadsschouwburg naar de 45 beste YouTube-filmpjes kijken. Leuke besteding van de avond, ware het niet dat YouTube in 2006 voor 1,6 miljard dollar eigendom van Google werd. Ouch. lees verder›

Waar zijn we aan begonnen? Gistermiddag besloten Ernst-Jan en ik voor een week geen diensten van Google te gebruiken, als experiment om te zien in welke mate we van het Amerikaanse internetbedrijf afhankelijk zijn. Titia Ketelaar, chef van nrc.next, vond het een goed idee maar wilde dan wel dat het Google-moratorium meteen inging. Zoals Ernst-Jan al schreef: slik.

Terug bij mijn computer heb ik meteen internetbrowser Google Chrome moeten uitzetten en heb ik mijn Gmail-afwezigheidsassistent ingesteld. Ik gebruik twee e-mailadressen voor persoonlijke post: één van Google en één ouder adres van Hotmail (de verhouding is denk ik 65-35). Wat dat betreft ben ik niet meteen onbereikbaar. Wel zit ik met het probleem dat ik mensen die ik in de afgelopen paar jaar heb ontmoet, deze week niet kan e-mailen.

lees verder›

Slik. Mijn collega Peter Teffer heeft me net een bizar idee aangepraat. Een week geen Google gebruiken. Om te zien hoe belangrijk het is in ons leven. We schrijven samen een stuk over dat onderwerp, en een Google-vrije week leek hem de beste manier om er achter te komen. Ik kan hem helaas geen ongelijk geven. Geen Google Calender, Reader, Gmail, YouTube, Picasa, etc etc. Naar idee van New Yorkse studenten.

We gaan deze week verschillend in. Hij als gewone gebruiker, ik als extreme gebruiker. Op dit blog plaatsen we allebei elke dag één update. Of we per ongeluk met Google in aanraking zijn gekomen (bijvoorbeeld doordat een blog een YouTube-filmpje heeft geplaatst). Of dat we écht geen andere keuze hadden dan Google gebruiken. En welke vervangingen we gebruiken. Zou die zoekmachine van Microsoft goed werken?

We stellen onze browser zo in dat alle URL’s van Google-services automatisch geblokkeerd worden. Ik verstop de Google-icoontjes op m’n iPhone. Peter zet zijn vakantiebericht op Gmail aan om te melden dat mensen hem op een ander e-mailadres kunnen bereiken. En o ja, ik moet even snel alle afspraken uit Google Calendar overschrijven in een papieren agenda.

We zijn een beetje zenuwachtig. Zo, dan gaat de tijd NU in.