Berichten met de tag Afghanistan

110726_IMG_2390-81-1-480x480 Afghanistan door de lensjes van Hipstamatic

Altijd mooi om wat tegenwicht te zien tegen ingesleten denkbeelden. Jonathan Steele, die correspondent voor The Guardian was in onder meer Afghanistan, zet voor die krant de in zijn ogen tien grootste misverstanden over het land op een rijtje. Zoals: de Russen werden genadeloos in de pan gehakt door islamitische opstandelingen. En: De Talibaan zijn uitzonderlijk vrouwonvriendelijk en wreed.

Misschien wel het meest demotiverend is Steele’s stelling dat de Talibaan veel meer steun vinden onder Afghaanse burgers dan de officiële regering, zoals in 2009 bleek uit een opiniepeiling van een Brits ministerie:

More than half the male respondents called the Taliban “completely trustworthy and fair”. The Taliban took money through taxes on farm crops and road tolls but did not demand bribes. According to the survey, “Most ordinary people associate the [national] government with practices and behaviours they dislike: the inability to provide security, dependence on foreign military, eradication of a basic livelihood crop (poppy), and as having a history of partisanship (the perceived preferential treatment of Northerners).

conversation_starter131 Waar blijft de ophef?Op Valentijnsdag vorig jaar logt de 21-jarige Adam Winfield in op Facebook om te chatten met zijn vader in Florida. Winfield is een Amerikaanse militair, gelegerd in de buurt van Kandahar. Hij moet iets kwijt. „Er zijn mensen in mijn peloton”, schrijft hij aan zijn vader, “die zijn weggekomen met moord”. En daarna vertelt hij, aldus Der Spiegel, hoe soldaten voor de lol een boerenjongen neerschoten. “Er zijn hier geen goede mensen meer over.”

De moord is de eerste uit een serie gruweldaden van een peloton dat zichzelf omdoopte tot het ‘Kill Team’. Ook de jonge Winfield, die eerst aarzelde, zal uiteindelijk aan de gruweldaden meedoen. Het is een geschiedenis vol weerzinwekkende details. De jonge militairen bewaarden pinken en tanden van hun slachtoffers als trofeeën, bijvoorbeeld. En ze fotografeerden hun uitwassen alsof het feestjes waren, geen misdaden.

Vooral voor die foto’s was het Pentagon bang, toen de zaak vorig jaar aan het licht kwam. Dit zou een grotere bom zijn dan de martelbeelden uit Abu Ghraib. lees verder

“Dit is wat we doen. Elke dag weer”, zegt sergeant en medicus Tyrone Jordan van het 214de regiment na een hachelijke medische evacuatie op het slagveld in Afghanistan.

Jordan vervoert en behandelt dagelijks gewonde Amerikaanse soldaten, Afghaanse burgers en Talibanstrijders. Van mensen die getroffen zijn door een bermbom of soldaten met buikpijn; als de medische voorzieningen ontoereikend zijn op de plek waar zij zich bevinden, halen Tyrone en zijn collega’s hen op en brengen ze naar een veldhospitaal of ziekenhuis.

Cameraman Vaughan Smith (wiki) trok twee weken op met het regiment voor televisiestation Al Jazeera en maakte een 24 minuten durende documentaire met indrukwekkende, maar soms ook schokkende beelden:

YouTube Preview Image
uruzgan1-480x296 Speeddaten met Uruzgan-veteranen

Nederlandse militair in Uruzgan patrouilleert tijdens een bezoek van voormalig minister voor ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders(FOTO: NRC / Bas Czerwinski )

Altijd al willen weten hoe het voelt om wakker te worden in Kamp Holland in Uruzgan? Of hoe militairen hun dag vullen? Aanstaande zondag worden deze vragen en meer beantwoord tijdens het militairendiner van jongerenorganisatie Happy Chaos in eetcafé Canvas op de 7e.

In totaal vijftien militairen die in Uruzgan gediend hebben, komen aan tafel zitten met jongeren om hun ervaringen te delen. ‘Want wat weten we eigenlijk over Afghanistan?’ vroeg organisator Jorrit Weeda zich af. En wat houdt het een (nieuwe) missie in het land eigenlijk in? Weeda:

“Op deze manier krijgen jongeren een beter beeld hoe het is om te dienen in Afghanistan. Je hebt het op het nieuws gezien of in de krant gelezen. Maar je krijgt normaal niet de kans om te praten met militairen en er achter te komen hoe het echt was.”

“Je staat er ook niet bij stil dat dit normale jongens en meisjes zijn van jouw eigen leeftijd. Als je met ze praat, merk je dat er wel een hele kloof bestaat tussen het leven hier en het leven daar.”

Onder de militairen bevindt zich onder andere majoor Niels Roelen. Van hem verscheen in 2009 het boek Soldaat in Uruzgan, over zijn ervaringen tijdens de missie. Weeda vertelt ook dat er een jongen aanwezig zal zijn, die de bermbom heeft meegebracht die hem tijdens een patrouille verwondde. lees verder

Als het goed is, weten we morgen of we 545 man naar Afghanistan gaan sturen om in Kunduz politieagenten op te leiden. In het plenaire debat zullen de fractievoorzitters in de Tweede Kamer een definitief oordeel vellen over de missie. Premier Rutte heeft vooralsnog geen meerderheid kunnen vinden voor de missie.

Gaan we naar Kunduz, dan gaan de politietrainers de toekomstige dienders in sneltreinvaart klaarstomen. Na zes weken trainen moeten zij klaar staan om de wet te handhaven. Dat is erg kort, in Nederland duurt het opleiden van agenten drie jaar.

Op 24 januari publiceerde NRC Handelsblad het vakkenpakket van de aanstaande Afghaanse politieagent. In de zes weken durende cursus krijgt hij onder meer een uur hygiëneles, vier uur normen en waarden, en tachtig uur schieten. Op het lijstje staat ook het poëtisch klinkende ’het beteugelen van woelingen’. Op het YouTube-kanaal van Defensie is te zien wat dat nu precies inhoudt:

YouTube Preview Image

Dataexperts Lars Duursma en John Bijl brachten in de nrc.next van gisteren de maatschappelijke discussie rond de politiemissie naar Afghanistan in kaart. Heeft Nederland de morele plicht om actief te blijven in Afghanistan? Is het in ons belang om een politiemissie te sturen? En gaat het hier wel om een politiemissie?

We willen de debatkaart die deze vragen behandelt graag ook via het blog delen, maar het gaat om een omvangrijke infographic met kleine letters. We bieden hem daarom in verschillende vormen aan: hieronder kun je de kaart bekijken en erop inzoomen, hier kun je hem full screen zien en hier kun je hem downloaden als pdf.

http://www.nrcnext.nl/files/2011/01/conversation_starter13.jpgDe Nederlandse politietrainingsmissie in Afghanistan is volstrekt gerechtvaardigd, maar we hadden beter naar Kandahar kunnen gaan in plaats van Kunduz.

Dit stelt Jorrit Kaminga die als beleidsmedewerker van The International Council on Security and Development (ICOS) werkzaam is in Afghanistan. Kaminga is bang dat veel kostbare tijd verloren dreigt te gaan bij een politieke discussie over de aard van de missie. Zijn devies is: “opleiden als het kan, vechten als het moet”.

Dat Afghanistan niet zonder Nederlandse hulp kan blijkt volgens Kaminga uit een opiniepeiling van het ICOS in Zuid-Afghanistan. Uit het onderzoek blijkt dat 56 procent van de ondervraagden denkt dat de Afghaanse politie de Talibaan helpt. 54 procent beschrijft de politie als inefficiënt en 61 procent denkt dat de Afghaanse veiligheidstroepen niet in staat zijn om op eigen benen te staan als de buitenlandse troepen worden teruggetrokken.

Maar het is jammer dat we naar Kunduz gaan, vindt Kaminga. “Met een missie naar Kandahar zou Nederland laten zien dat het internationaal meetelt en meedoet in een van de strategisch belangrijkste gebieden in Afghanistan. Tegelijkertijd profiteer je dan van de reeds opgebouwde kennis en netwerken in het gebied.”

Uit een peiling van Maurice de Hond deze week bleek dat 70 procent van de Nederlanders op dit moment tegen een trainingsmissie in Afghanistan is.

Wat moeten we doen?

De Nederlandse regering moet binnenkort een besluit nemen over het verzoek van de NAVO om politietrainers naar Afghanistan te sturen. De NAVO leidt sinds een jaar een nieuwe trainingsmissie voor de politie en voor het leger, de ‘NATO Training Mission-Afghanistan’ (NTM-A). Nu willen ze heel graag dat ook Nederland weer gaat meehelpen.

Het minderheidskabinet VVD-CDA is voor, maar gedoogpartner PVV ziet niets in een nieuwe missie. Om een meerderheid te bewerkstelligen richt het kabinet zich op steun van D66 en GroenLinks, die eerder het initiatief namen voor een trainingsmissie in Afghanistan.

Afghaanse politiemensen bewaken de omgeving na een aanslag

Afghaanse politiemensen bewaken de directe omgeving van een winkelcentrum na een reeks aanvallen door Talibaanstrijders in het centrum van Kabul. Foto Reuters

De missie kampt met een groot tekort aan trainers, met als gevolg dat de agenten in sneltreinvaart worden klaargestoomd. Vandaag uit Philip Jol, veiligheidsexpert, in nrc.next zijn zorgen over deze ontwikkeling: ,,Is het wel verstandig om onder deze omstandigheden een bijdrage aan deze missie te leveren?”

Want volgens hem wordt er nauwelijks onderscheid gemaakt tussen het politieapparaat, dat in een burgerlijke omgeving opereert, en het leger dat het landsbelang dient te verdedigen. Bovendien is sinds de NAVO de verantwoordelijkheid van politietrainingen op zich heeft genomen, de trainingsduur teruggebracht van acht naar zes weken om de groei van het politieapparaat te bespoedigen. Maar dit snoeien heeft negatieve gevolgen.

lees verder

We schreven al eerder over Skateistan, een kleine skateschool in de Afghaanse hoofdstad Kabul opgezet door twee Australische skaters nadat ze omringd werden door kinderen die smeekten om skateles te krijgen toen ze met hun board door Kabul liepen. Inmiddels krijgen er zo’n vijftig (ontheemde) kinderen les en heeft Skateistan zijn eigen skatepark.

Orlando von Einsiedel maakte deze prachtige korte documentaire over de school en (jonge) skaters die op hun borden door de ruïnes van Kabul rijden:

http://www.vimeo.com/15841377